ผู้เขียน หัวข้อ: นักเดินทาง ตะเกียงและแสงจันทร์  (อ่าน 3633 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ กระบี่ใบไม้

  • คมกวีราชสิงห์

  • *
  • กระทู้: 156
  • คะแนนกลอน 171
  • เพศ: ชาย
นักเดินทาง ตะเกียงและแสงจันทร์
« เมื่อ: พฤศจิกายน 09, 2009, 01:04:54 pm »



ในค่ำคืนที่แสงจันทร์นั้นกระจ่าง   

นักเดินทางยังไม่ซึ้งซึ่งฝั่งฝัน

ปล่อยอารมณ์อยู่เดียวดายใต้แสงจันทร์   

ตะเกียงน้อยหนึ่งใบนั้นเคยร่วมทาง


แม้จะอบอุ่นได้เพียงเล็กน้อย     

อาจจะด้อยแสงเรืองรองคอยส่องสว่าง

แสงแห่งไฟดวงน้อยนี้ไม่มีจาง         

โต้แสงจันทร์ที่พราวพร่างกระจ่างทอ


ผู้ผ่านทางหนึ่งบังเอิญเดินผ่านมา   

แนะนำว่า?จะเก็บไว้ทำไมหนอ-

เมื่อแสงจันทร์ยังพราวพร่างกระจ่างพอ   

ตะเกียงก็ไร้ความหมายเกินฉายไฟ...."


ท่ามกลางแสงจันทร์นวลชักชวนฝัน   

นักเดินทางผู้นั้นก็หวั่นไหว

สงสารเจ้าตะเกียงน้อยคู่กลอยใจ     

เขาทอดทิ้งเจ้าเอาไว้ริมข้างทาง


ค่ำคืนนี้ที่ลมหนาวพลิ้วพราวพัด   

เงียบสงัดไร้จันทร์ล้อแสงทอกระจ่าง

มืดและหนาวร้าวชีวันฝันเลือนราง     

หลงคำอ้างไร้ความจริงทอดทิ้งเธอ


ทอดทิ้งสิ่งสำคัญไว้กับกาลเวลา   

ทบทวนภาพที่ผ่านมาอยู่เสมอ

จันทร์อยู่ที่ขอบฟ้านั่นเฝ้าฝันละเมอ     

ใจพร่ำเพ้อรักเพียงไหน...ไม่กลับคืน
[/b]



ออฟไลน์ แค่คนคนนึง

  • #ตัดกระดาษใช้..กรรไกร~แต่ตัดใจใช้..เวลา#
  • วายุพักตร์รำพันกลอน

  • *
  • กระทู้: 4,139
  • กดถูกใจ: 17 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 917
  • เพศ: ชาย
  • เมื่อพบต้องมีพราก แต่เมื่อจากต้องได้เจอ
Re: นักเดินทาง ตะเกียงและแสงจันทร์
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 11, 2009, 07:01:16 pm »

นักเดินทางเร่ร่อนไร้แดนถิ่น
ใช้ชีวินตามกลิ่น แห่งความฝัน
สองขาก้าวแม้หนาวเหน็บเจ็บจาบัลย์
ใจยังคงตรงมั่นในหนทาง

มีตะเกียงใช่เพียงใช้ทอแสง
แต่เป็นแรงแห่งฝัน จนรุ่งสาง
ก่อนก้าวเดินเพลินไปในเส้นทาง
ใช้ชีวิตนอกแบบร่าง ไปตามใจ

หากทว่าคืนนี้มีจันทร์ส่อง
แสงสีทองก้องฟ้า ...พร่าไสว
จากเดือนแรมค่อย - ค่อยแปรเปลี่ยนไป
แต่สุดท้ายจันทร์ไซร้ ไปเช่นเคย

ข้าขออยู่กับตะเกียงเพียงแสงส่อง
โดยไม่ต้องเฝ้ารออย่างชาเฉย
คนเพียงผ่าน กับคน....ไม่ผ่านเลย
ขอเคียงข้างชิดเชย ...เจ้าตะเกียง

อาจจะดูด้อยค่าราคาต่ำ
แต่เรื่องราวคงย้ำ ไม่บ่ายเบี่ยง
แสงเล็ก - เล็กที่ถักทอจากตะเกียง
ยังอบอุ่นกว่าสำเนียงเสียงเรียกจันทร์

มาคนละแนวไม่ว่ากันๆ เหอๆ e037
เป็น..แค่คนคนนึง.. ที่ซึ่งรักเธออยู่ ความรักอัดแน่นไปทุกอณู แต่เธอคงไม่รู้..ความในใจ
. ..แค่คนธรรมดา.. . ที่อยู่ใต้นภาอย่างอ่อนไหว ใช้..สายลม..เป็นอุ่นไอ และใช้หัวใจ..เพื่อ รั ก เ ธ อ..

 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN