ผู้เขียน หัวข้อ: ยอมรับ  (อ่าน 7987 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub
ยอมรับ
« เมื่อ: ธันวาคม 16, 2009, 01:46:20 am »

สร้างลำนำคำโศกที่เศร้าใจ

สะท้อนในอารมณ์ที่หม่นหมอง

ถ่ายทอดความปวดร้าวเป็นบทกลอน

สุขหนีจรเหลือแต่ทุกข์ให้ช้ำใจ

           จ่อมจมทะเลทุกข์ที่ถาโถม

           เข้ารันโรมรั้งใจที่หมองไหม้

           สำลักทุกข์ที่ท่วมทับอยู่ภายใน
       
           ระทมใจปวดร้าวไม่เหมือนเดิม

เอื้อมมือคว้าแสงสว่างกลางความมืด

สมองตื่นใจไม่หลับทุกข์ส่งเสริม

กลั้นใจร้าวกัดฟันสู้เผชิญ

เรื่องเดิมเดิมครั้งเก่าที่ฝังใจ

             รับรู้ความทุกข์ให้เต็มที่

             ซึมซับเรื่องที่มีมิเมินใส่

             อ้าแขนรับกรรมด้วยหัวใจ

             ยอมรับไปถ้าได้พ้นจากบ่วงกรรม

ออฟไลน์ v.nefertali

  • แรงบันดาลใจ สร้าง...จินตนาการ...
  • ผู้ดูแลคลับกวี

  • *
  • กระทู้: 2,627
  • กดถูกใจ: 3 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 228
  • วันนึงรักจะโตเป็นเงา"ให้เราพักสายตา"
    • Facebook
Re: ยอมรับ
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ธันวาคม 16, 2009, 01:30:20 pm »



ยอมรับกับหัวใจ
เธอยังคงเป็นใคร ...ที่ฉันฝัน
แม้อยู่ตรงนี้  อย่างเงียบงัน
ไม่มีวัน ที่จะใกล้ใจ

อาจเป็นความไม่พอดีของโลก
จึงอยู่ในวังวนคนโศก  อย่างร้างไร้
ยังมีคืนและวัน อย่างใครๆ
แต่ในหัวใจ กลับมืดมน



ทุกความงามเกิดได้...เพราะความรัก      เพราะหัวใจมีรัก .....โลกจึงหมุน
หากฝันหวาน...พารักแท้....มาเจือจุน      อยากให้หล่น...."ในใจคุณ" ... นิจนิรันด์
 

ออฟไลน์ ทูตซ้ายพรรคจรัส

  • เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมียอดคน ฉะนั้นจงอย่าประมาท
  • กินนรอัครกวี

  • *
  • กระทู้: 432
  • คะแนนกลอน 43
  • เพศ: หญิง
Re: ยอมรับ
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: ธันวาคม 16, 2009, 03:38:46 pm »



ยอมรับกับหัวใจ
เธอยังคงเป็นใคร ...ที่ฉันฝัน
แม้อยู่ตรงนี้  อย่างเงียบงัน
ไม่มีวัน ที่จะใกล้ใจ

อาจเป็นความไม่พอดีของโลก
จึงอยู่ในวังวนคนโศก  อย่างร้างไร้
ยังมีคืนและวัน อย่างใครๆ
แต่ในหัวใจ กลับมืดมน




อาจเป็นฟ้า หรือชะตา กำหนดไว้
ให้ดวงใจ เราสอง ต้องไกลห่าง
บุญนั้นมี แต่กรรมบัง ไปทุกทาง
จำต้องร้าง จากเจ้า ยอดชีวี

จะยอมรับ ว่ารัก ก็ไม่ได้
เพราะร่างกาย ของพี่ ไม่มีแล้ว
ความทรงจำ เลือนไป หายใจแผ่ว
คงไม่แคล้ว ชาตินี้ จำต้องลา
อาวุธซัดจะร้ายกาจขนาดไหน        โดนเข้าไปอาจบาดเจ็บเพียงผิวเผิน
เห็นน้ำตาสตรีเล่าคล้ายถูก BURN  ราดรดเนินแผงอกแกร่งยังแทบตาย
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN