คำเตือนจากแผ่นดิน!!

กลอนรักษ์โลกเชิงนิทานบทนี้ อาจยาวไปหน่อยแต่ตั้งใจแต่งครับ ไม่สวยงามครับ ลืมอันนั้นไปเลย ให้อ่านเพื่อทบทวนสิ่งที่เป็นอยู่แค่นั้นเองครับ เชิญสดับพิศติดตาม ณ. บัดนี้

ถือกำเนิด
พระองค์ทรงสร้างชายหญิงมาหนึ่งคู่
แล้วอุ้มชูเลี้ยงฟูมฟักจากบนฟ้า
เกิดท่ามกลางมวลแมกไม้สายธารา
มีสัตว์ป่าน้อยใหญ่อยู่รอบตัว

เด็กหญิงชายพาหัวใจออกโลดแล่น
ท่องทั่วแคว้นดงแดนป่าศึกษาทั่ว
จนเข้าใจในวิธีหล่อเลี้ยงตัว
แม้นหวาดกลัวแต่ไคร่รู้โลกกว้างไกล
จำพรากลูก
ความวิตกของพระองค์ทรงเบาบาง
เมื่อเส้นทางที่กำหนดดูสดใส
ลูกทั้งสองแกร่งทั้งกายและหัวใจ
ขอลาไกลสู่แดนฟ้าครรลาไลย

ถึงเวลาต้องดำเนินตามวิถี
ต่อแต่นี้ต้องหยัดยืนอย่าหวั่นไหว
ไม่มีมือคอยชี้ทางอีกต่อไป
ทรงห่วงใยแต่จำฝืนคืนวิมาน
สืบเชื้อพันธุ์
ฤดูผลันวันเดือนผ่านให้เติบใหญ่
สองหัวใจที่กล้าแกร่งก็ผสาน
เกิดความรักขึ้นใจเกิดต้านทาน
เชื่อมสัมพันธ์สานสืบคล้องสองชีวี

มวลสัตว์ป่าทั้งน้อยใหญ่คือพยาน
สายลำธารเทือกทิวเขาเป็นสักขี
ให้กำเนิดชีวิตใหม่จากไมตรี
สองฤดีล้นความสุขทุกคืนวัน

วัฎจักรพาพลัดพรากและพบพาน
หลายปีผ่านให้หมุนเวียนกลายเปลี่ยนผลัน
ก่อกำเนิดหลายชีวิตหลายเผ่าพันธุ์
แสนสุขสันต์กับผลงานของพระองค์
แบ่งแยก
ความสมดุลย์คล้ายไม่พออีกต่อไป
คนมากหลายต่างแกร่งแย่งต่างประสงค์
เพื่อดำรงเผ่าพันธุ์ตนให้มั่นคง
จึงคดโกงหอบกอบโกยสิ่งรอบกาย

การยึดครองแพร่ขยายไปทั่วโลก
อุปโลกน์สร้างความเชื่อตามเชื้อสาย
มีผู้นำมีลัทธิมีนิกาย
ปลุกปั่นใจให้ปกป้องต้องเดินตาม
ช่วงชิงและทำลาย
เกิดสงครามเข่นฆ่าทั่วแผ่นดิน
แม้นธานินท์อาบด้วยเลือดไม่เกรงขาม
เสียงระเบิดสนั่นก้องทุกโมงยาม
ฟ้ามืดดำด้วยหมอกควันทุกวันคืน

ป่าเหล่านั้นโดนแผ้วถางมาสร้างก่อ
อยากให้พอต้องผิดกฎต้องฝ่าฝืน
ต้องช่วงชิงให้ร่ำรวยให้ยั่งยืน
ฟ้ากล้ำกลืนดินโหยไห้ไม่ใยดี

เป็นเช่นนี้มาเนิ่นนานหลายชั่วคน
ยังหอบขนขุดทำลายไม่หน่ายหนี
เสพจนสมแล้วทิ้งเปลื้อนเกลื่อนธาตรี
พูนทวีเป็นภูเขาของเน่าเหม็น

สายธารใสพลันกลับกลายเป็นน้ำคลำ
โรยผิวน้ำด้วยขยะมิว่างเว้น
สายน้ำเอ๋ยเคยดื่มอาบเคยลงเล่น
เดี๋ยวนี้เป็นแค่คลองเก่าเน่ากลางกรุง

สิ่งก่อสร้างมากมายขยายแผ่
แล้วเปลี่ยนแปรป่าสีเขียวเป็นตึกสูง
เปลี่ยนต้นไม้สิบร้อยปีเป็นท่อนซุง
เปลี่ยนท้องทุ่งเขียวขจีเป็นกีฬา
ผกผลัน
เมื่อวันนี้ต้นไม้ลดลงทุกปี
อากาศนั้นเลยผิดเพี้ยนเปลี่ยนองศา
หน้าหนาวร้อนหน้าฝนแล้งแพร่งเวลา
เมฆหวนฟ้าลมผลันทิศผิดฤดู

เหมือนไม่เห็นหรืออาจแกล้งมองไม่เห็น
สิ่งที่เป็นมันช่างแสนน่าอดสู
ยังไม่หนักจึงไม่อยากจะมองดู
รู้ทั้งรู้แต่ทำเฉยละเลยไป
ตักเตือน
ในราตรีแห่งความสุขทุกซอกมุม
มรสุมลูกใหญ่โตโผเข้าไส่
กลืนชีวิตหลายร้อยพันลับหายไป
เหลือทิ้งไว้แค่ซากปรักกับน้ำตา

กลางเมืองใหญ่ตึกระฟ้าคราคร่ำชน
แผ่นดินด้นพิโรธกร้าวเขย่าฟ้า
ตึกพันล้านบ้านพันหลังพังลงมา
ชั่วพริบตากลายเป็นเศษถมศพคน

แม้นดินแดนแสนสงบน้ำซัดสาด
วิปลาศคลื่นเกรี้ยวกราดเข้าถาโถม
กลืนชีวิตซัดบ้านเรือนพินาศจม
ดังระงมเสียงคร่ำครวญชวนสมเพช

ดูขุนเขาที่หลับไหลหลายพันปี
ฟื้นชีวีระเบิดก้องกัมปนาท
ลาวาใหลเผาทุกสิ่งบนทางลาด
ควันพวยพาดสาดขี้เถ้าเข้าประดัง
ตื่นตัว
เป็นเสียงเตือนให้ตื่นขึ้นมาฉุกคิด
คอยตามติดและเยียวยาอย่าเมินหมาง
หากเสียงเตือนครั้งต่อไปมันก้องดัง
อาจหมดหวังจะแก้ไขให้กลับคืน

เราเอาเปรียบโลกใบเล็กเกินไปไหม
เขาทุ่มเทมอบให้เราไม่ขัดขืน
เขาเอื้อเฟื้อให้เหยียบย่ำและยั่งยืน
เขากล้ำกลืนสุดทนไหวใครรู้บ้าง

หากวันใดเขาเหลือทนขอทวงคืน
เขาอาจตื่นมาลงทัณท์แล้วสะสาง
ถึงตอนนั้นคงสูญลับดับอับปราง
เหลือทิ้งร้างแค่เศษดินสิ้นเชื้อชน
เราทำเอง
ยังไม่สายที่จะแก้ดูแลโลก
อย่าวิตกให้ครวญคิดอย่าสับสน
ตัวเรานี้ก็คือหนึ่งในล้านคน
ที่ส่งผลต่อดาวโลกอย่าแชเชือน

หากตราบใดยังหายใจบนโลกนี้
อย่าเดินหนีทิ้งความเสื่อมไว้เบื้องหลัง
ข้าวทุกเม็ดน้ำทุกหยดที่ประทัง
ทุกๆอย่างเรายืมโลกจงเข้าใจ

ปลูกต้นไม้คนละต้นเท่านั้นล่ะ
เก็บขยะทิ้งลงถังยากไปไหม
เปิดพัดลมนอนซักวันคงไม่ตาย
ดำรงไว้ให้ผืนโลกและเราเอง
ยังเฝ้ามอง
พระองค์ทรงยังดำรงกลางแสงดาว
พลางวอนเว้าลูกหลานอย่าผลาญแผ้ว
จุดที่ยืนเขาเกื้อกูลเจ้ามากแล้ว
โอ้ลูกแก้ว?ไม่อยากเห็นลูกหายไป

พ่อฝากเจ้าบนสมดุลย์ที่มากพร้อม
เขาถนอมเลี้ยงดูลูกให้สุขสันต์
แค่ให้ลูกปราณีเขาแค่เท่านั้น
ชั่วกัปกัลป์จะเคียงคู่อยู่เคียงคุณ

ขอบคุณนะครับ ที่ทนอ่านจนจบ

ช่วยกันคนละไม้คนละมือนะครับ นิดๆหน่อยๆเท่าที่ทำได้ ก็ถือว่าเราได้ทำ เรายืมโลกมาร้อยล้าน คืนไปแค่สิบ
ยี่สิบ คงไม่มากมายเท่าไหร่ ถือว่าจ่ายดอกเบี้ย หากโลกมาทวงต้นทวงดอกเมื่อไหร่ สั้นๆ ตายเกลี้ยง! ฮ่าๆๆๆ

ความสมดุลย์ ความเสถียร ความยั่งยืน?.?.เรากำหนดมันได้ทุกคนบนโลกจ้ะ
ความพินาศ ความสูญเสีย ความอัปปาง??.บางทีเรากำหนดมันไม่ได้หมด แค่เราทำให้มันเบาบางได้จ้ะ
ความหล่อ ความคมคาย ความเท่??..บอม ซอง ดุ๊ก กำหนดเองจ้ะ(ความจน ความอดอยาก ผมก็กำหนดมันอยู่)

อวสาน