รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนแอบรัก => ข้อความที่เริ่มโดย: # คนรักของดอกไม้ ที่ มกราคม 13, 2012, 07:54:22 am

หัวข้อ: ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำและความทรงจำของความแตกต่าง
เริ่มหัวข้อโดย: # คนรักของดอกไม้ ที่ มกราคม 13, 2012, 07:54:22 am
ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำและความทรงจำของความแตกต่าง

กลิ่นความหลังวังเวงโรยโชยพัดครวญ
กลิ่นรักหวนข้ามคืนค่ำย่ำรุ่งสาง
กลิ่นความหลังครั้งแรกรักมาปักกลาง
กลิ่นเคยจางร้างราลับกลับหวนมา

คราคืนค่ำย่ำรุ่งเลือนเหมือนคืนนี้
ในคืนที่มีเดือนลางกลางเวหา
เคยกระเซ้าเย้าแหย่หยอกบอกออกมา
ดาวบนฟ้าว่าอยู่ไกลเอาให้เชย

โอ้ใจชายจะวายวางเพราะต่างที่
จันทรานี้มิควรค่ามาเคียงเขนย
เจ้าสูงล้ำต่ำแต่พี่มิควรเลย
ลดตัวเกยเชยข้างกายพี่ไหว้วอน

ถึงรักซึ้งตรึงตราติดจำคิดหัก
ใจเอ่อรักหักอาลัยไกลสมร
เจ็บปวดนักรักเจ้ามากจำจากจร
แสนอาวรณ์สุดอาลัยไห้โศกา

เจ้านกยูงสูงศักดิ์มารักนก
พี่คางคกมิอาจปองน้องเจ้าขา
มิอาจฉุดยุดน้องเจ้ามาเศร้านา
ตัดเถิดคะตัดพี่ไปจากใจรัก

อย่าอาลัยใยดีพี่อีกเลย
คนควรเคยคู่เจ้าเขาสูงศักดิ์
เขาคนดีมีพร้อมอยู่คุ่ควรนัก
ถึงพี่รักจักอวยชัยและให้พร

เพื่อเจ้านี้พี่พร้อมยอมสละ
พี่ขอละจะหลีกไปไพรสิงขร
เอาน้ำค้างล้างน้ำตาครายามนอน
จำใจจรก่อนแล้วแก้วตาพี่

คิดขึ้นมาคราใดใจหดหู่
โอ้ยอดชู้สุขสมปองหรือหมองศรี
สุขสบายบ้างหรือไรคะคนดี
ฝากฟ้าไปจากใจนี้พี่ห่วงใย

จ้ำ#คนรักของดอกไม้  k026

หัวข้อ: Re: ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำและความทรงจำของความแตกต่าง
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำตาลขม ที่ มกราคม 13, 2012, 09:18:05 pm
ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำและความทรงจำของความแตกต่าง

กลิ่นความหลังวังเวงโรยโชยพัดครวญ
กลิ่นรักหวนข้ามคืนค่ำย่ำรุ่งสาง
กลิ่นความหลังครั้งแรกรักมาปักกลาง
กลิ่นเคยจางร้างราลับกลับหวนมา

คราคืนค่ำย่ำรุ่งเลือนเหมือนคืนนี้
ในคืนที่มีเดือนลางกลางเวหา
เคยกระเซ้าเย้าแหย่หยอกบอกออกมา
ดาวบนฟ้าว่าอยู่ไกลเอาให้เชย

โอ้ใจชายจะวายวางเพราะต่างที่
จันทรานี้มิควรค่ามาเคียงเขนย
เจ้าสูงล้ำต่ำแต่พี่มิควรเลย
ลดตัวเกยเชยข้างกายพี่ไหว้วอน

ถึงรักซึ้งตรึงตราติดจำคิดหัก
ใจเอ่อรักหักอาลัยไกลสมร
เจ็บปวดนักรักเจ้ามากจำจากจร
แสนอาวรณ์สุดอาลัยไห้โศกา

เจ้านกยูงสูงศักดิ์มารักนก
พี่คางคกมิอาจปองน้องเจ้าขา
มิอาจฉุดยุดน้องเจ้ามาเศร้านา
ตัดเถิดคะตัดพี่ไปจากใจรัก

อย่าอาลัยใยดีพี่อีกเลย
คนควรเคยคู่เจ้าเขาสูงศักดิ์
เขาคนดีมีพร้อมอยู่คุ่ควรนัก
ถึงพี่รักจักอวยชัยและให้พร

เพื่อเจ้านี้พี่พร้อมยอมสละ
พี่ขอละจะหลีกไปไพรสิงขร
เอาน้ำค้างล้างน้ำตาครายามนอน
จำใจจรก่อนแล้วแก้วตาพี่

คิดขึ้นมาคราใดใจหดหู่
โอ้ยอดชู้สุขสมปองหรือหมองศรี
สุขสบายบ้างหรือไรคะคนดี
ฝากฟ้าไปจากใจนี้พี่ห่วงใย

จ้ำ#คนรักของดอกไม้  k026



กลิ่นความหลังย้อนเย้ากระเซ้าหยอก
คำพี่บอกพรมพารักสลักหวาน
ยังจำได้ทุกถ้อยคำตราติดตรึงนาน
แม้จะผ่านล่วงโรยไปตามไขกาล

หากว่าน้องสูงศักดิ์จะรักได้
ไยพี่มิหมายเอื้อมคว้ามาในห้วงสานด์
แล้วจะพร่ำทำไมถึงความราน
หากเพราะพี่ใจคร่ำคร้านมิหาญเอื้อมไว้

วันเก่าๆกับสายใยในความต่าง
ใช่แล้วหรือมาหยิบวางความรานให้
อ้างเหตุว่าสูงเกินจะคว้าได้
จึงปล่อยให้ไปหาใครที่ควรคู่

ถามน้องสักคำไหมพี่เอ๋ย
ฉไหนเลยมาทิ้งไปอยากถามดู
ผลักไสหารักใหม่อ้างเหตุข้างคู
ใช่ไม่อยากเคียงคู่ดอกหรือที่กล่าวอ้างไป

วันหน้าจะอย่างไรมิเคยหวั่น
หากมีกาอย่างพี่นั้นมิท้านไหว
ขอเพียงบอกว่ารักน้องสุดหัวใจ
ฐานันดรที่สูงไปจะถอดวางไว้เพื่อหัวใจเรา
หัวข้อ: Re: ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำและความทรงจำของความแตกต่าง
เริ่มหัวข้อโดย: # คนรักของดอกไม้ ที่ มกราคม 15, 2012, 07:00:32 am
กลิ่นความหลังย้อนเย้ากระเซ้าหยอก
คำพี่บอกพรมพารักสลักหวาน
ยังจำได้ทุกถ้อยคำตราติดตรึงนาน
แม้จะผ่านล่วงโรยไปตามไขกาล

หากว่าน้องสูงศักดิ์จะรักได้
ไยพี่มิหมายเอื้อมคว้ามาในห้วงสานด์
แล้วจะพร่ำทำไมถึงความราน
หากเพราะพี่ใจคร่ำคร้านมิหาญเอื้อมไว้

วันเก่าๆกับสายใยในความต่าง
ใช่แล้วหรือมาหยิบวางความรานให้
อ้างเหตุว่าสูงเกินจะคว้าได้
จึงปล่อยให้ไปหาใครที่ควรคู่

ถามน้องสักคำไหมพี่เอ๋ย
ฉไหนเลยมาทิ้งไปอยากถามดู
ผลักไสหารักใหม่อ้างเหตุข้างคู
ใช่ไม่อยากเคียงคู่ดอกหรือที่กล่าวอ้างไป

วันหน้าจะอย่างไรมิเคยหวั่น
หากมีกาอย่างพี่นั้นมิท้านไหว
ขอเพียงบอกว่ารักน้องสุดหัวใจ
ฐานันดรที่สูงไปจะถอดวางไว้เพื่อหัวใจเรา
รักเจ้ามากจำต้องพรากต้องจากไกล
ทั้งที่ใจชายแสนหวงห่วงนักหนา
เรื่องผลักไสไม่เคยคิดหรอกน้องยา
กลัวจะพาเจ้าทุกข์ยากลำบากกาย

พี่รักนุชสุดหัวใจอาลัยนัก
ขอบคุณคำน้ำถ้อยรักมิผลักไส
ยอมลดศักดิ์รักกานี้อย่างพี่ชาย
เหมือนปลุกสร้างกำลังใจให้ต่อสู้

ขอเพียงเจ้ามีใจไม่คิดหน่าย
จะดูแลไม่ให้ได้อดสู
จะบากบั่นสร้างฐานะเพื่อพธู
ให้เจ้าอยู่สบายสุขทุกคืนวัน    k034
หัวข้อ: Re: ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำและความทรงจำของความแตกต่าง
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำตาลขม ที่ มกราคม 16, 2012, 11:05:00 pm
รักเจ้ามากจำต้องพรากต้องจากไกล
ทั้งที่ใจชายแสนหวงห่วงนักหนา
เรื่องผลักไสไม่เคยคิดหรอกน้องยา
กลัวจะพาเจ้าทุกข์ยากลำบากกาย

พี่รักนุชสุดหัวใจอาลัยนัก
ขอบคุณคำน้ำถ้อยรักมิผลักไส
ยอมลดศักดิ์รักกานี้อย่างพี่ชาย
เหมือนปลุกสร้างกำลังใจให้ต่อสู้

ขอเพียงเจ้ามีใจไม่คิดหน่าย
จะดูแลไม่ให้ได้อดสู
จะบากบั่นสร้างฐานะเพื่อพธู
ให้เจ้าอยู่สบายสุขทุกคืนวัน    k034

แอบพร่ำเพ้อหวาดหวั่นอย่างพริ้วไหว
ให้ความห่วงหาอาลัยถึงใจพี่
ดอกไม้เคยเบ่งบานในใจกลับเหี่ยวเฉาทุกที
เมื่อในวิถีไร้พี่มาอิงแอบแนบชิด

ชีวิตช่างเปล่าเดียวไร้คนเคียงใกล้
เหมือนสิ้นแสงแห่งไฟนั้นดับสนิท
นั่งเพ้อครวญในคืนเหงาเหมือนจันทร์ดาวปิด
หมายพี่มาเคียงชีวิต แต่พี่คิดแพ้มิบากบั่น

อย่าได้น้อยใจต่อโชคชะตา
หากรักนำพา ขอพี่กล้าสู้ฝ่าฟัน
แค่หนึ่งหัวใจมีให้มิแปรผัน
อุปสรรคแม้ขวางกั้น แต่ขอรักเรานั้นนิรันดริ์

แม้ลำบากบากบั่นในหนทางฝัน
ก็ต้องมีสักวันสองเราสร้างตนให้คงมั่น
หมั่นเติมเชื้อแห่งใจให้กันและกัน
ขอมีพี่เคียงกายนั้น น้องหรือจะหวั่นอะไร
หัวข้อ: Re: ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำและความทรงจำของความแตกต่าง
เริ่มหัวข้อโดย: ภูไม้ ที่ มกราคม 17, 2012, 01:30:00 am
แอบพร่ำเพ้อหวาดหวั่นอย่างพริ้วไหว
ให้ความห่วงหาอาลัยถึงใจพี่
ดอกไม้เคยเบ่งบานในใจกลับเหี่ยวเฉาทุกที
เมื่อในวิถีไร้พี่มาอิงแอบแนบชิด

ชีวิตช่างเปล่าเดียวไร้คนเคียงใกล้
เหมือนสิ้นแสงแห่งไฟนั้นดับสนิท
นั่งเพ้อครวญในคืนเหงาเหมือนจันทร์ดาวปิด
หมายพี่มาเคียงชีวิต แต่พี่คิดแพ้มิบากบั่น

อย่าได้น้อยใจต่อโชคชะตา
หากรักนำพา ขอพี่กล้าสู้ฝ่าฟัน
แค่หนึ่งหัวใจมีให้มิแปรผัน
อุปสรรคแม้ขวางกั้น แต่ขอรักเรานั้นนิรันดริ์

แม้ลำบากบากบั่นในหนทางฝัน
ก็ต้องมีสักวันสองเราสร้างตนให้คงมั่น
หมั่นเติมเชื้อแห่งใจให้กันและกัน
ขอมีพี่เคียงกายนั้น น้องหรือจะหวั่นอะไร

สุข..บนทางต่างเดินเผชิญอยู่
สุข..เพราะสู้รู้สร้างรู้วางสิ้น
สุข..ที่ได้หายใจลมไหลริน
สุข..ที่ลิ้นยินยอม...ใจน้อมตาม

(http://www.watisan.com/images/awb_image2522552154547.jpg)

หัวข้อ: Re: ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำและความทรงจำของความแตกต่าง
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำตาลขม ที่ มกราคม 17, 2012, 06:29:15 pm

สุข..บนทางต่างเดินเผชิญอยู่
สุข..เพราะสู้รู้สร้างรู้วางสิ้น
สุข..ที่ได้หายใจลมไหลริน
สุข..ที่ลิ้นยินยอม...ใจน้อมตาม





สุข..อำนวยด้วยกันนะวันนี้
สุข..วจีที่เปล่งก่อเกรงขาม
สุข..ที่มีชีวิตลิขิตงาม
สุข..ทุกยามหากปอง...รักน้องจริง



การเดินทาง ของความต่าง
มีเส้นขีดกลาง ให้ท้านไหว
จะหยุดหรือก้าวข้ามไป
ครรลองธรรมหรือหัวใจ ก้าวหยั่งถึงได้

บรรจงลูบไล้ หัวใจช้าๆ
ม่านทิวใจที่ผ่านมา เปิดรับไว้ในอ้อมใจ
มือเรียวนุ่ม ลูบไล้รักอย่างอาลัย
หากสิ้นทางก้าวไป ขอเหลือไว้ได้แค่กาย

หากหัวใจไม่ใช่น้ำหยาด
ที่จะสาดเซ็นไป เมื่อหยดหาย
หนึ่งเดียวมอบให้ แม้สิ้นไป่กายมลาย
ขอมอบให้ได้เพียงชาย ของหัวใจ

บนพื้นฐานอารมณ์
อยากชื่นชมเมื่อใคร่หมาย
ธรรมดาจิตมนุษย์ทั้งหญิงชาย
เมื่อรักก็กระหาย  ในความหิว



หัวข้อ: Re: ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำและความทรงจำของความแตกต่าง
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ มีนาคม 15, 2012, 08:18:39 pm

ทอดสายตามาจ้องมองท้องฟ้า
ทอดสายตาพาไปไกลสุดฝัน
ทอดสายตาคราเหงาเฝ้าจาบัลย์
ทอดสายตาลา-คนนั้น-..ที่ฉันรอ

บนแผ่นพื้นพสุธาที่ฉันอยู่
บนนี้ช่างพรั่งพรูด้วยคำขอ
บนความจริงสิ่งใดใดไม่เคยพอ
บนรอยต่อรอความหวังมันพังลง

เอื้อมมือไปไขว่คว้าจันทราใส
เอื้อมมือไปคว้าไขว่.. ไ ด้ ฝุ่ น ผ ง
เอื้อมมือไปแต่ไยฟ้าหาต่ำลง?
เอื้อมมือไปแต่ใจคง ไ ก ล แ ส น ไ ก ล

ท้องฟ้าสูงแผ่นดินต่ำย้ำให้เห็น
ท้องฟ้าสูงแต่ดินเป็นเดนใช่ไหม
ท้องฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ..จงย้ำใจ
ท้องฟ้าสูง เ กิ น ไ ป . . แ ต่ ไ ม่ ลื ม