รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนน้อยใจ => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 26, 2014, 12:31:03 pm

หัวข้อ: ทนได้ทุกที
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ พฤษภาคม 26, 2014, 12:31:03 pm
หน้าแปลก...
ที่ฉันต้องกลายเป็น...คนแปลกหน้า
เสมอต้น...เสมอปลาย...เสมอมา
กลับถูกมองว่า...ฉันแปลกไป

หน้าฉงน...
เธอรู้สึกกังวล...กับคนชิดใกล้
แต่วางใจคนห่าง...อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ
ฉันจึงดูเหมือนห่างไกล...เธอไปทุกที

หน้าด้าน...
นี่คิดคำต่อขาน...ที่เธฮต้องการจะชี้
ให้ฉันเร่ง...ออกจากชีวิต...เธอไปสักที
จะหน้าด้านทู่ซี้...ต่อทำไม

หน้าทน...
เธออาจฉงน...ทำไมยังทนไหว
มิใช่ฉันสิ้นคนรัก...คนใส่ใจ
แต่รักเธอกว่าใคร...เลยทนเธอได้ทุกที