รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนน้อยใจ => ข้อความที่เริ่มโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤศจิกายน 21, 2018, 02:57:16 am

หัวข้อ: แค่...สิ่งของ
เริ่มหัวข้อโดย: 张龙 天 [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] ที่ พฤศจิกายน 21, 2018, 02:57:16 am

คราวยังคงซึ่งประโยชน์ก็ยังรัก
คราวไร้ค่าก็มักจะโยนทิ้ง
คำชื่นชมที่เคยให้ไร้ความจริง
ทุกๆสิ่งคือคำลวงให้ตายใจ

ในวันนั้นหมั่นพร่ำร่ำคำหวาน
ว่าวันวานยังอยู่มิไปไหน
บอกว่ารักเธอทั้งหมดของหัวใจ
ไม่อาจจะมีใครมาเทียบกัน

ในวันนี้คำรักนั้นไม่มีแล้ว
ไหนน้องแก้วกล่าวอ้างว่ารักฉัน
ณ วันนี้เหมือนสิ่งของเข้าทุกวัน
ดั่งเธอนั้นใช้แล้วทิ้งมิเหลียวแล

ฉันเข็ดแล้วคำรักที่หลอกลวง
เจ็บทั้งทรวงเพราะเธอไม่แยแส
อันคำรักเธอนั้นมันผันแปร
เหมือนฉันเป็นเพียงแค่สิ่งไร้ค่าใด

โอ้ตัวฉันจงกลับมานั่งคิด
ค่อยพินิจคำหวานนั้นไฉน
คอยกัดกินกร่อนร่อนรั่วทั่วหัวใจ
จนทำให้ฉันนั้น้องทุกข์ตรม

หรือจริงแล้วเธอนั้นเป็นเพียงสิ่งของ
มีค่าเพียงเมียงมองให้สุขสม
หากยึดไว้ก็ได้เพียงสายลม
ต้องทุกข์ตรมเพราะมิอาจจะได้มา

หากยึดไว้ก็ทุกข์เพราะเธออีก
จึงต้องหลีกเอาไว้ให้ห่างหนา
หากยึดไว้จะเหมือนคนไร้วิชา
ที่เก็บงูเห่ามาให้พบภัย


ปล. ตามหาหมวดกลอนเศร้าไม่เจอแว้ว