ผู้เขียน หัวข้อ: FW:ภัยสังคม  (อ่าน 1650 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ไฟตะเกียง

  • ไฟตะเกียง..สุดเคียงเธอ
  • อสรพิษกลอนผี

  • *
  • กระทู้: 126
  • คะแนนกลอน 19
  • เพศ: ชาย
FW:ภัยสังคม
« เมื่อ: เมษายน 17, 2009, 07:15:08 pm »

ภัยสังคม ถ. สุรวงศ์
มีเรื่องเกี่ยวกับภัยสังคมใกล้ตัวมาแจ้งเพื่อให้ได้ระวังตัวกันมาก ๆ
เหตุเกิดเมื่อไม่นานมานี้ เวลาประมาณ19.30 น.
ลูกน้องผู้หญิงที่ทำงาน ออกจากที่งาน
ถนนสาทรใต้ ไปรอรถประจำทางเพื่อเดินทางกลับบ้านที่ป้ายรถประจำทาง
ตรงข้ามโรงแรมตวันนารามาดา
ถนนสุรวงศ์เป็นแหล่งที่มีผู้คนเดินไปมาพลุกพล่านมาก
โชคไม่ดีคือ มีคนเดินไปมามากก็จริง
แต่มีน้องยืนรอรถอยู่คนเดียวเป็นเวลานาน
จึงตกเป็นเป้าหมาย มีหญิงอายุประมาณ 50ปี+มาทำทีชวนคุย
(มีพิรุธคือมายืนด้านซ้าย ค่อนไปข้างหลังไม่มายืนด้านข้าง)
"รถมาช้าจังเลยนะ สงสัยรถติดมาก" น้องไม่ตอบ
"รอรถสายอะไรหรือจ๊ะ" น้องตอบว่า "สายไหนมาก็ไปได้"
"แล้วไปลงที่ไหนหล่ะ บ้านอยู่ที่ไหนหรือ" น้องไม่ตอบ แต่เค้ายังชวนคุยต่อ
"ไปลงที่สี่พระยาหรือ.....ทำงานที่ไหน.....ฯลฯ"
หลังจากนั้นไม่นาน (ไม่เกิน 2-3นาที) น้องรู้สึกคล้ายขนลุกแต่ไม่ใช่ขนลุก
คล้ายกับมันซ่า ๆ ตั้งแต่ขาขึ้นมาลามไปทั้งตัวและเริ่มอ่อนแรงไปหมด
กระเป๋าที่ถืออยู่ในมือก็เกือบหลุดมือเพราะไม่มีแรงจนต้องคล้องเข้าแขนเอาไว้
และเวียนหัวจนแทบยืนไม่ไหว ระหว่างนี้น้อง เริ่มรู้ตัวว่าโดนยาแต้มแล้วเป็นแน่
เพราะนึกทบทวนแล้วว่า ระหว่างเริ่มเข้ามาคุยด้านข้าง
รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างมาแตะที่ต้นแขนซ้ายด้านหลังแต่ไม่ทันคิดว่าจะโดนแต้มยา
ผู้หญิงคนนั้นยังพยายามชวนคุยไม่เรื่อยๆ
คาดว่ารอให้เหยื่อทรุดและทำทีเข้าช่วยเหลือ
แต่น้องแข็งแรง ไม่ทรุด แต่พยายามทรงตัวและมองไปรอบๆ
เห็นว่ามีชายหนุ่ม 2 คนยืนอยู่ด้านหลังมองเหตุการณ์อยู่คาดว่าเป็นแก๊งเดียวกัน
น้องยังพยายามครองสติ มองไปเห็นร้านแฟมิลี่มาร์ทอยู่ห่างออกไปประมาณ 5-6 ห้องแถว
จึงพยายามเดินประคองตัวไปที่นั่นระหว่างเดินแยกตัวไปน้องหันไปมอง
หญิงคนนั้นไม่เดินตาม
แต่มองจ้องตามมาตลอดจนน้องไปถึงร้านแฟมิลี่เข้าไปในร้านได้
มองย้อนออกมาก็ไม่เห็นหญิงคนนั้นแล้วน้องเคยอ่านเจอ
เหตุการณ์ลักษณะนี้มาและจำได้ว่ามี
คำแนะนำให้หาน้ำสะอาดดื่มมาก ๆ
จึงไปเอาน้ำดื่มในตู้ของร้านเปิดดื่มทันทีแล้วไปจ่ายเงินที่หลัง
และอยู่ในร้านจนรู้สึกดีขึ้น ประมาณ 15-20 นาที
จึงออกจากร้านและเดินไปอีกระยะหนึ่งให้ห่างจากจุดเกิดเหตุ
แล้วเรียกรถกลับบ้าน
น้องไม่เรียกรถบริเวณเกิดเหตุเพราะสังเกตุเห็นว่ามีรถแท็กซี่หนึ่งคันไม่มี ผู้โดยสาร (เปิดไฟว่าง)
จอดอยู่ใกล้จุดเกิดเหตุนานเหมือนกันเกรงจะเป็นพวกในแก๊งในที่สุดน้องก็กลับบ้านได้
โชคดีที่น้องคนนี้มีรูปร่างใหญ่ น้ำหนักมากและเป็นคนแข็งแรงจึงรอดพ้นมาได้
ถ้าเป็นคน อื่น คงไม่พ้นแล้ว ขอให้ทุกคนระวังตัวด้วยแนะนำ
> > - อย่าใส่เครื่องประดับที่มีค่า
> > - อย่าคุยโทรศัพท์เพลินจนไม่ระวังตัวในขณะอยู่ในที่สาธารณะ
> > - ไม่พูดคุยกับคนแปลกหน้า
> > - ห้ามเปิดเผยเส้นทางการเดินทาง หรือจุดหมายปลายทาง
> > - ถ้ารู้สึกว่ามีวัตถุใด ๆ มาสัมผัสตัวให้คิดว่าเป็นยาพิษแบบนี้ไว้ก่อน
> > (แนะนำให้พกผ้าเย็นไว้ และเช็ดออกทันทีเพื่อลดปริมาณยา ช่วยบรรเทาอาการเมื่อยาออกฤทธิ์)
> > - ถ้าเริ่มมีอาการ อย่าเกรงใจ รีบมองหาคนที่น่าไว้ใจ
> > (ร้านค้าที่ใกล้เคียงจะดีกว่าคนที่ยืนอยู่ใกล้เพราะอาจเป็นแก๊งเดียวกัน)ขอความช่วยเหลือทันที
> > เพราะในบางราย เมื่อยาออกฤทธิ์ ถึงขนาดเปิดปากพูด/ร้องขอความช่วยเหลือไม่ได้
> > - โทรหาเพื่อนหรือใครที่อยู่ใกล้เพื่อให้มารับและพาส่งกลับบ้านจะดีกว่า
> > อย่าพยายาม เดินทางกลับเองคนเดียว


ฉันเป็นแค่ไฟตะเกียง...มีเพียงแต่แสงรำไร
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN