ผู้เขียน หัวข้อ: รักที่สัมผัสไม่ได้..หรือเพียงความฝัน  (อ่าน 2479 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ องค์ชายปลายฟ้า

  • ลิงลมข่มกลอนฤทธิ์

  • *
  • กระทู้: 71
  • คะแนนกลอน 52
  • เพศ: ชาย
  • นภาแสนกว้างมหาสมุทรสุดอำไพบรรจบกัน ณ ปลายฟ้า
รักที่สัมผัสไม่ได้..หรือเพียงความฝัน
« เมื่อ: พฤศจิกายน 04, 2008, 12:54:50 am »

ยามรุ่งเช้าแดดรำไรส่งใบหน้าหญิงสาว ผู้ไม่สามารถมองเห็นได้ เธอได้แต่คิดเพียงว่า
'ความอบอุ่นบนโลกนี้สำหรับฉันแล้ว มันมีเพียงสิ่งนี้เท่านั้น'
ดวงตาของหญิงสาวที่ไม่สามารถมองเห็นสิ่งใดได้เกิดจากอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน
'กลิ่นดอกไม้ สายลมแผ่วเบา แสงแดดอันอบอุ่น เท่านี้ฉันก็สุขใจแล้ว'
หญิงสาวนึกคิดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลหยดลงบนแก้มของเธอ พลางทำให้เธอนึกถึงอดีตความทรงจำเมื่อครั้งแต่ก่อน

"ว่าไงคะสุดที่รักของฉัน" หญิงสาวกล่าวด้วยวาจาที่สดใสพร้อมกับใบหน้ายิ้มแย้ม
"วันนี้ผมจะพาคุณไปนั่งรถเล่นนะครับ" ชายหนุ่มผู้เป็นที่รักของหญิงสาวกล่าวพร้อมใบหน้าที่ยิ้มออกมาเพียงเล็กน้อย เหมือกับว่าเขามีคนยิ้มให้แทนแล้ว
"ค่ะ งั้นฉันขอเปลี่ยนชุดสักครู่" หญิงสาวเดินไปพร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข
'ขอเพียงวันนี้วันเดียวที่ให้รักเราสมหวัง' การนึกคิดครั้งนี้ของชายหนุ่มมันทำให้เขาได้รักสมหวังดังที่เขาต้องการ

หนุ่มสาวพากันไปรับประทานอาหารที่ร้านอาหารก่อนที่จะไปยังจุดชมวิวของเมือง
เมื่อมาถึงจุดที่ชมวิว ชายหนุ่มไม่มีรีรอรีบควักกระเป๋าหากล่องใบเล็กๆ ใบหนึ่ง
หลังจากที่เขาพบเขาก็นำมันมาให้เธอ
?นี่คือของขวัญสำหรับคุณ สุขสันวันเกิดครับที่รัก? ชายหนุ่มรีบให้หญิงสาวเปิดดูของขวัญโดยเร็ว
ครั้นเมื่อหญิงสาวเปิดกล่องใบน้อยดูก็พบว่า มันคือ ?แหวน? หน้าของหญิงสาวเปลี่ยนจากสีชมพูอ่อน
เป็นสีแดงระเรื่อ
?แต่งงานกับผมนะครับ? ชายหนุ่มกล่าวเอ่ยขึ้นท่ามกลางสายลมที่พลัดปลิวให้รู้สึกเย็นสบาย
?เอ่อะ..เอ่อ..ดะ..ได้ค่ะ ฉันจะแต่งงานกับคุณ? หลังจากตอบตกลงเสร็จหญิงสาวก็กระโดดเข้าหาอ้อมแขนของชายผู้ซึ่งเป็นที่รักของเธอ
และแล้วก็ถึงวันงานแต่ง หญิงสาวออกมาต้อนรับผู้คนที่มาในงานแต่งของเธอ และเมื่อเวลาล่วงเลยไป
ทำให้เพื่อนๆของหญิงสาวและชายหนุ่มเป็นห่วงเพราะชายหนุ่มเจ้าบ่าวตัวเอกของงานยังมาไม่ถึงงาน
?ปกติเขาไม่ใช่คนไม่รู้เวล่ำเวลานิ นี่มันผิดปกติแล้วนะฉันโทรไปหาเขาก็ปิดเครื่อง? เพื่อนของหญิงสาวกล่าวก่อนที่จะเดินไปบอกฝ่ายจัดงานให้เลื่อนเวลาออกไป
...ไม่ว่างจริงๆ หรือว่ามีคนอื่น... เสียงเพลงโทรศัพท์ของหญิงสาวดังขึ้น
?สวัสดีค่ะ? เธอกดรับโทรศัพท์และพูดตามปกติทั่วไป
 ?ขออภัยนะครับที่โทรมารบกวน ผมเห็นเบอร์คุณเป็นเบอร์แรก ผมจะโทรมาบอกว่าเจ้าของโทรศัพท์เครื่องนี้ประสบอุบัติเหตุ? ความเงียบปกคลุมในเวลานี้เหมือนทุกสิ่งทุกอย่างมืดมิดไปหมด เธอไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงเรียกของเพื่อนเธอ ขณะนี้เธอได้ลงไปนอนกองกับพื้น

เป็นเวลาหลายวันกว่าที่เธอจะฟื้นและเมื่อเธอตื่นขึ้นมาสิ่งแรกที่เธอเห็นคือความมืดมิด ที่มีแต่เสียงของคนรอบข้างเท่านั้น
?ทำไมกัน มันช่างมืดเช่นนี้?
เธอได้ยินแต่เสียงเพื่อนของเธอว่า ?เสียใจด้วย..ดวงตาของเธอ..ชีวิตของเขา? ประโยคที่เศร้านี้มันยังคงดังซ้ำไปซ้ำมาอยู่จนมาตราบวันนี้
หลังจากที่เธอเช็ดคราบน้ำตาเธอก็เดินมาเปิดเพลงที่ชวนให้ใจเศร้าตาม หลังจากนั้นเธอก็ยังคงทำเหมือนทุกครั้ง
โดยคิดว่า ?หากฉันหลับลงอีกครั้ง ฉันคงจะได้พบกับชายในฝันฉันอีกครานึง? หลังจากความคิดสุดท้ายเธอสิ้นสุด ลมหายใจของเธอก็แผ่วเบาตามความคิดเธอ

?สุดที่รักของผมจากนี้ไปเราจะไม่แยกจากกันอีก? หลังจากนั้นเธอก็นิทราไปชั่วนิรันดร์



เพียงได้ชิด..ใกล้เธอ..อีกสักครา
ดอกกุหลาบ..โรยรา.มิอาจฝืน
จะกลับไป..อยู่ด้วย..ทุกวันคืน
แม้นต้องยืน..ฝ่าลมกล้า..ท้าตะวัน

แม้นรู้ว่า..กายเธอ..จะจากไกล
แต่หัวใจ..ของเธอ..ไม่แปรผัน
จะขอมอบ..รักให้เธอ..ชั่วนิรันดร์
ใช้ปลายฝัน..ลิขิตรัก..บันดาลใจ

(วันนี้รับตำแหน่งวันแรก เลยโหมโรงซักนิดนึง อิอิ)
...........................................................................................

(งานกวีแต้มอักษรปลายปากกา)


จากนภาแดนฟ้าไกล สู่หัวใจ ณ ปลายฟ้า
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN