กวีคลับดอทคอม : สังคมดีๆของคนรักกลอน
กุมภาพันธ์ 09, 2012, 05:05:48 am *
ยินดีต้อนรับคุณ, อาคันตุกะกวีคลับ กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
Custom Search
  หน้าแรก   เว็บบอร์ด   เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก สมุดเยี่ยมชม ติดต่อเรา!!  

ข่าวประชาสัมพันธ์
Administrator Comment ประกาศ: ช่วงเวลาตั้งแต่ 00:00น - 01:30น ของทุกวัน ระบบจะทำการ Backup ข้อมูล
ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าวนี้ อาจทำให้ บุคคลทั่วไป และ สมาชิก เข้าใช้งานบอร์ดได้ลำบากในช่วงเวลาดังกล่าว
จึงต้องขอให้ทุกท่านหลีกเลี่ยงการใช้งานบอร์ด ในช่วงเวลาดังกล่าว ขออภัยในความไม่สะดวก

กลอน วันวาเลนไทน์ ต้อนรับ  14 กุมภาพันธ์

สวัสดีพี่น้องชาวกวีคลับ และ บุคคลทั่วไป นะครับ เดือนหน้าก็จะก้าวเข้าเดือน กุมภาพันธ์ แล้ว นะครับ

ซึ่งเดือนนี้ก็จะมีวันสำคัญอยู่หนึ่งวันก็คือ วันวาเลนไทน์  นั่นเอง ซึ่งวันดังกล่าวอาจเป็นวันสารภาพรักของใครหลายๆคน

และ ก็อาจเป็นวัน อกหัก เสียใจของใครหลายๆคนด้วยเช่นกันนะครับ บางคนก็อยากจำ แต่ บางคนก็ไม่อยากจำ ก็มีนะครับ

ความรักเป็นเรื่องเข้าใจยาก ทำให้ดีใจได้ ก็ทำให้เสียใจได้ด้วยเช่นกัน  ในช่วงเดือนนี้ผมจึง นำบท กลอน วันวาเลนไทน์

ซึ่งเป็นผลงาน แต่งโดย พี่น้องชาวกวีคลับ ใครอยู่ในอารมณ์ไหน ก็สามารถเลือกอ่านได้ตามใจชอบเลยนะครับ

 

1 กลอนวันวาเลนไทน์ 4 :+: 3รสรัก วันวาเลนไทน์ :+: 7 วันแห่งรัก..พักใจไว้ที่เธอ
2 กลอนวาเลนไทน์ สำหรับคนอกหัก 5 สื่อรักวาเลนไทน์ 8 กลอนวาเลนไทน์หวานๆซึ้งๆ
3 กลอนวาเลนไทน์ภาษาอังกฤษ 6 นิราศวันวาเลนไทน์ 9 Before Valentine ก่อนรัก..หมุนรอบตัวเรา
 

หน้า: [1]   ลงล่าง
 
ผู้เขียน หัวข้อ: บทอาขยานภาษาไทย-รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง  (อ่าน 4356 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 อาคันตุกะกวีคลับ กำลังดูหัวข้อนี้

~หลิว ซาน ห่าว~

กินนรอัครกวี


*

คะแนนกลอน 34
ออฟไลน์ ออฟไลน์
กระทู้: 300

ฉันว่า"ฉันเห็นเจ้าแมวเหมียวนะ"



Level 14 : Exp 2%
HP: 0.2%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 720
ได้รับคำชม: 369


« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 15, 2009, 05:31:37 pm »

บทอาขยานภาษาไทย

บทประพันธ์อธิการสุภาษิต

สุภาษิตที่ ๑

รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง




อันนกกาอาศัยซึ่งปีกหาง

ไปสู่ทางที่ประสงค์ตรงดังหมาย

รู้หลบหลีกปีกป้องประคองกาย

อันตรายมิให้ใกล้ได้อาวรณ์

--

แม้จะมีพรานไพรใจฉกาจ

คอยพิฆาตฆ่าด้วยธนูศร

ใช้ปีกหลบหางหลีกปลีกทางจร

ไม่ม้วยมรณ์ร่อนลงระหว่างทาง

--

ฉันใดคนควรมีคติวิเศษ

คือรู้เลศหลบหลีกเหมือนปีกหาง

เอาปัญญาเป็นปีกคอยกั้นกาง

สติเป็นหางอีกด้วยช่วยเชิดชู

--

อันเชิงหนีทีไล่ต้องให้พร้อม

อย่าเพิ่งยอมจนปัญญาน่าอดสู

ถึงเสียหลักต้องหลบให้น่าดู

ทั้งต้องรู้เชิงหลีกปลีกตนดี

ที่มาบทอาขยานภาษาไทย-รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง
อ้างถึง

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก

บันทึกการเข้า


นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ ...แต่ก็เคยเกิดขึ้นกับฉัน..เพราะเธอ..
เพิ่มแท๊ก:

แสงความเห็นโดยรวมเกี่ยวกับกวีคลับได้ที่นี่จ้า

เพิ่มแท๊ก:
หน้า: [1]   ขึ้นบน
 
advertisements
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.6 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC
SimplePortal 2.3.2 © 2008-2010, SimplePortal | Thai language by ThaiSMF
Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.085 วินาที กับ 29 คำสั่ง (คำคมคลับ adds 0.011s, 2q)
Google visited last this page 6 ชั่วโมงที่แล้ว
Google PageRank Checker