ผู้เขียน หัวข้อ: เกมกวี "10คำ..นำมาแต่ง"  (อ่าน 11199 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
เกมกวี "10คำ..นำมาแต่ง"
« เมื่อ: ตุลาคม 28, 2008, 02:39:06 pm »

มีคำทั้งหมด10 คำ
นำมาแต่งเป็นกลอนกันนะจ๊ะ
กลอนอะไรก็ได้ไม่บังคับจ้า สนุกๆ

หมวดคำที่ 1
ระทม ดอกฟ้า  ยาจก  กิ่งก้าน   ธารน้ำ
ค่ำคืน ห้วงเหว เทพยดา อเวจี    ปลายฟ้า
คิดคำโดยดินหญ้ากาช้ำจ้า

หมวดคำที่ 2
จดจำ..ทะเล..หักเห..คึกคัก..น่ารัก
แปรปรวน..เสน่ห์..พักใจ..หลงใหล..ดวงดาว
คิดคำโดยองค์ชายปลายฟ้าจ้า
ทำคำบังคับตัวเด่นๆด้วยนะจ๊ะ



ออฟไลน์ ยาจกพเนจร

  • อสรพิษกลอนผี

  • *
  • กระทู้: 100
  • คะแนนกลอน 29
  • เพศ: ชาย
Re: เกม10คำ..นำมาแต่ง
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ตุลาคม 28, 2008, 10:34:29 pm »

หมวดคำที่ 1
ระทม ดอกฟ้า  ยาจก     กิ่งก้าน ธารน้ำ
ค่ำคืน ห้วงเหว เทพยดา อเวจี    ปลายฟ้า

****************************************




ดอกบัวสวรรค์

  ค่ำคืนนี้ช่างเงียบเหงาแสนปล่าวเปลี่ยว
ช่างโดดเดี่ยวระทมจริงชีวิตข้า
อยากกู่ร้องให้ถึงท่านเทพยดา
ที่สถิตย์ ณ.ปลายฟ้าอันแสนไกล

  จะรักใครสักคนคนค่อนว่า
ยาจกรักกับดอกฟ้ามีที่ไหน
ฟังคำค่อนเหมือนดั่งตกห้วงเหวใจ
ปวดฤทัยเหมือนอยู่ในอเวจี

  ท่านเทวาเจ้าขาเมตตาบ้าง
ขอเพียงธารน้ำใจนางรักคงที่
รักตัวตนของคนใช่มั่งมี
รักด้วยจิตมิตรไมตรีใช่เงินตรา

  อยากจะมีลูกหลานสืบสกุล
มีคนรักคอยเกื้อหนุนสุขหรรษา
ต่อกิ่งก้านเชื้อสายสืบเรื่อยมา
ให้โลกนี้ได้รู้ว่า....ข้าก็คน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ตุลาคม 30, 2008, 07:04:44 pm โดย ดินหญ้ากาช้ำ »
 

ออฟไลน์ องค์ชายปลายฟ้า

  • ลิงลมข่มกลอนฤทธิ์

  • *
  • กระทู้: 71
  • คะแนนกลอน 52
  • เพศ: ชาย
  • นภาแสนกว้างมหาสมุทรสุดอำไพบรรจบกัน ณ ปลายฟ้า
Re: เกม10คำ..นำมาแต่ง
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: ตุลาคม 30, 2008, 12:25:49 am »

หมวดคำที่ 1
ระทม..ดอกฟ้า..ยาจก..กิ่งก้าน..ธารน้ำ
ค่ำคืน..ห้วงเหว..เทพยดา..อเวจี..ปลายฟ้า




ค่ำคืนคอย..คั่งค้าง..เคียงคู่ใคร
จันทราไซร้..ส่องแสงเศร้า..หมองหม่นศรี
เทพยดา..ฟ้าดิน..มิปราณี
ไร้ท้องที่..ให้ความรัก..สถิตใจ

ณ บัดนี้..ปลายฟ้า..คงหมองหม่น
ต้องระทม..ทนทุกไป..ถึงไฉน
แม้นปลายฟ้า..มีรุ้งทอง..ส่องอำไพร
ก็มิใช่..จิตใจ..ของฟ้าดิน

ยามเวลา..สุดไกลลึก..ในห้วงเหว
ดั่งไฟเปลว..แผดเผา..ให้สูญสิ้น
สุดนรก..อเวจี..สุดปลายดิน
สุดฟ้าสิ้น..รักแท้..ดูแลกัน

แม้นแผ่นฟ้า..สองฟาก..จะแบ่งออก
ไม่ลวงหลอก..แม้นสิ่งใด..จะแปรผัน
ดั่งสายธาร..เป็นตัวสื่อ..ถึงใจกัน
กิ่งก้านพัน..รู้รักษา.รักมั่นคง

ไม่ขอหยิบ..ดอกฟ้า..ปลายฟากฝั่ง
ไม่ขอฟัง..สิ่งใด..ใจประสงค์
ไม่ขอให้..ดอกฟ้า..ต้องมาตรม
กับใจคน..ไม่มีค่า..ยาจกเอย

ขอเพิ่มคำ..คิดขึ้นใหม่..อีกสิบคำ
นั่งจดจำ..ปลายทะเล..ที่หักเห
คึกคักนัก..น่ารัก..แปรปรวนเปล
หว่านเสน่ห์..เทรัก..ที่พักใจ

จดจำไว้..ว่าแต่งกลอน..ต้องเริ่มคำ
ต้องคอยย้ำ..ผู้คน..ได้หลงใหล
ขอเพียงเธอ..มีใจ..ทำสิ่งใด
ดวงดาวไซร้..ไม่ห่างไกล..ส่องแพรวพราว

(จดจำ..ทะเล..หักเห..คึกคัก..น่ารัก..แปรปรวน..เสน่ห์..พักใจ..หลงใหล..ดวงดาว)

................................................................................................

(งานกวีอักษรศิลป์รำพันกลอน)
[/size]
จากนภาแดนฟ้าไกล สู่หัวใจ ณ ปลายฟ้า
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN