ผู้เขียน หัวข้อ: :?.??.?: กระทู้นี้..มีเพื่อน :?.??.?:  (อ่าน 14393 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ภ.ภาพวาด

  • คนไม่เปลี่ยนใจแต่ใจคนก็เปลี่ยนคน
  • กวีเอกแห่งสำนัก ขั้นตรี

  • *
  • กระทู้: 1,858
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 285
  • เพศ: หญิง
  • *มิตรภาพความเป็น*
    • บ้านรักกลอน

ออฟไลน์ ภ.ภาพวาด

  • คนไม่เปลี่ยนใจแต่ใจคนก็เปลี่ยนคน
  • กวีเอกแห่งสำนัก ขั้นตรี

  • *
  • กระทู้: 1,858
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 285
  • เพศ: หญิง
  • *มิตรภาพความเป็น*
    • บ้านรักกลอน
? ในวันที่..พี่จากไกล..ไปเมืองผู้ดี (พี่แดง&ภาพวาด)
« ตอบกลับ #25 เมื่อ: พฤศจิกายน 29, 2010, 06:55:30 pm »






...? ในวันที่..พี่จากไกล..ไปเมืองผู้ดี...

พี่แดง : สีแดง   &   ภาพวาด : สีเขียว


ไปอังกฤษเมืองใหญ่ใกล้บิกเบล
คงจะเอนกายาพาฝันหวาน  
สาวที่นั่นผมแดงแต่งหน้าบาน
หากอยู่นานหอบมาฝากบ้างสักคน




ข้อสำคัญเขาต้องมาขอพี่
ห้าล้านสี่ค่าตัว-ใจให้เหตุผล
หากไม่ได้ไม่ให้แต่งแย้งตัวตน
จะยังสนหรือไม่ให้ตอบมา



แค่นั้นนะไม่พอหรอกน้องเอ๊ย
ต้องมาเปรยกันหน่อยปล่อยวาจา  
ขออีกนิดงกก่อนผ่อนเวลา
เพราะว่าค่าพี่มีมากเท่าใจ




เอาเท่าไหร่ดีล่ะถึงจะเหมาะ
ช่วยวิเคราะห์เจาะลงส่งเลขใส่
ขายพี่กินงานนี้อิ่มมี๋ไซร้
เดี๋ยวแบ่งให้หาญสอง..น้องใจดี



แบ่งให้เท่ากันไว้ได้แน่นะ
หรือว่าจะโกงกันพลันหลีกหนี  
เพราะบ้านเราห่างไกลกลัวจรลี
หลบหลีกหนีแอบใช้ไปคนเดียว(เริ่มกัดกันล่ะ)




ก็แบ่งกึ่งครึ่งมีพี่กับน้อง
เราหาญสองลงตัวชัวร์ไม่เหนียว
แต่พี่ไกลไปมากยากนักเจียว
งั้นน้องเที่ยวใช้ให้ไปพลางพลาง



นั่น-นั่นไงพูดไว้ไม่ขาดคำ
เจ้ากระทำจากซ้ายไปทางขวาง  
ผิดสัญญาแล้วหรือแม่เอวบาง
งั้นพี่อ้างคำนี้ตอนพี่(ภพ)มา




เขาหวังดีนะตัวใช่ชั่วผิด
ขอจงคิดดีดีที่เป็นหนา
ปล่อยเอาไว้เดี๋ยวปลวกกินสิ้นราคา
เลยอาสาใช้ให้ใคร่แบ่งเบา



ส่งมานี่พี่รักษาพาเก็บไว้
จะไม่ใช้สักนิดคิดบรรเทา  
ไว้กินดอกออกเบี้ยเนี่ยดีป่าว
แค่เพลา-เพลาร้อยละร้อยนิดหน่อยเอง (ป.ล ไม่งกค่ะ)




หน้าเลือดแท้แหมพี่ที่เก็บดอก
 คงอ้าออกเป็นทุ่งมุ่งข่มเหง
น้องเก็บให้ดีแล้วแนวครื้นเครง
อย่าโตงเตงล่อตามันหาดี



ว่าแต่เขาจะมาขอพี่เราหรือ
เหตุผลคือสองนางขวางทางผี  
ร้ายกันนักปากร้ายได้ทุกที
หากว่ามีใครกล่าวเผาทั้งเมือง




คิดขัดแย้งแบ่งสมบัติจัดตามส่วน
เราต่างป่วนชวนขวางกระด่างเดื่อง
ทั้งที่มิมีไรให้ขุ่นเคือง
ก็หาเรื่องกัดกันนั้นตามเคย



งั้นไม่กัดเปลี่ยนมาว่าคำหวาน
จะได้วานรักมาพาเฉลย  
ว่าสองเจ้ารักพี่อย่างดีเลย
หาใดเปรยเที่ยบเท่าเราเข้าใจ




พาไปอ่อนอ้อนซะงั้นนะนั่นนะ
ไม่เอาหละจะกัดพี่วลีใส่
โทษฐานที่หายห่างร้างกันไกล
ต้องกัดให้เลือดซิกหยิกด้วยกลอน



พี่แดง &ภาพวาด


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤศจิกายน 29, 2010, 06:58:18 pm โดย ภ.ภาพวาด »
 

ออฟไลน์ ภ.ภาพวาด

  • คนไม่เปลี่ยนใจแต่ใจคนก็เปลี่ยนคน
  • กวีเอกแห่งสำนัก ขั้นตรี

  • *
  • กระทู้: 1,858
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 285
  • เพศ: หญิง
  • *มิตรภาพความเป็น*
    • บ้านรักกลอน
? แพ้ทางรัก (พี่ครางแครง,พี่มหา,น้องดารารุณ,ภาพวาด)
« ตอบกลับ #26 เมื่อ: ธันวาคม 05, 2010, 05:14:29 pm »





? แพ้ทางรัก

พี่ครางแครง : สีน้ำเงิน    พี่มหา : สีแดง
น้องดาว(ดารารุณ) : สีชมพู    ภาพวาด : สีฟ้า
อักษร สีดำ คือคำผัน


ความรัก หนักอก ยากยกออก
ลวงหลอก  ตอกย่ำ  ต่อคำไข
เฝ้าคอย  ลอยลับ  แล้วดับไป
คงไว้  ให้เห็น  ความเย็นชา

รักนั้น  ยามฝันเห็น  เด่นสวย
สำรวย  ด้วยแสงสี    ที่หา
มองไป  ให้เลิศล้ำ ตำตา
มากค่า  น่าเชยชิด  ติดตาม

พอสัมผัส  มัดจิต  ชิดใกล้
แสนหวั่นไหว  ให้ค้น  ล้นหลาม
วิ่งไล่จับ  กับหด  หมดงาม
ยากตอบถาม  ความเห็น  เป็นจริง

พอแล้ว  แนวรัก  ไม่มักอีก
ขอปลีก  หลีกห่าง  ทางสู่สิง
เลิกถาม  ความรัก  ไม่พักพิง
ทุกสิ่ง  ยิ่งแย่  แพ้ทางรัก




เหมือนมีมีดกรีดลงที่ตรงร่าง   
ด้วยมือนางช่างร้ายชายช้ำหนัก
ทะลวงใจให้แตกตัดแยกรัก   
ถูกตรึงหลักปักแทงไร้แรงทาน   

เพราะโง่เง่าเราถึงซึ้งคำหลอก   
ที่กลับกรอกบอกย้ำแสนฉ่ำหวาน
จักรงามเหลือเมื่อหลงเล่ห์เสน่ห์มาร
ถูกประหารผลาญจิตชีวิตตรม

แพ้ทางรักมักเหงากับเศ้ราโศรก   
แสนวิโยคโลกหม่นทนขื่นขม
ภาพมายามาเร้าเคล้าอารมณ์   
ล้วนคือปมคมอดีตตามกรีดทรวง




ไขว่คว้า  หารัก  ภักเคียงใกล้
ด้วยใจ  ไหวคลอน  อ่อนแรงนัก
สักคน  คนหนึ่ง  ซึ่งรู้จัก
พิงภัก  รักไว้   ด้วยใจเออ

ยิ่งตาม  ถามหา  ยิ่งพาไกล
หวั่นไหว  ใจรอน  อ่อนจนเพ้อ
อยากพบ  สบพักตร์  ให้รักเจอ
กับเธอ  คนใช่  ในสักวัน

แล้วมา  คลานี้  ที่ได้สบ
เพียงพบ  สบตา  ใจพาผัน
คนใช่  คนนี้  ที่รอกัน
ขอฝัน  มั่นเรียง  ข้างเคียงเธอ

เพียงกาล  ผ่านผัน  ให้วันผก
รักตก  อกช้ำ  ทำเสนอ
เปลี่ยนไป  ไม่นาน  กาลพบเจอ
ล้นเอ่อ  น้ำตา  มาหลั่นริน

ทางรัก  ภักใจ  ใคร่ค้นหา
ผ่านมา  ผ่านไป  ให้ถวิล
ไม่เหลือ  เยื่อป่าน  ผลาญดวงจินต์
จบสิ้น  รักแท้  แค่เพียงทาง




รักแท้  แม้หา  ยากพาฝัน
สุขนั้น  วันคืน  ยิ่งยืนห่าง
ทุกข์ใจ  ไม่วาย  คลายจืดจาง
ทุกอย่า  วางอยู่  คู่ชีวัน

สายใย  ในรัก  มักไม่เหนียว
แห้งเหี่ยว  เหลียวไป  ในความฝัน
คงขาด  บาดเนื้อ  เมื่อจากกัน
แสนสั้น  หันดู  สู่ทางเดิน




ทางรัก  หลักรอ  ขอใจเจอ
เพียงเผลอ  เพ้อต่าง  ให้ห่างเหิน
การคอย  ร้อยเยื่อ  เหลือเพียงเนิน
เผชิญ  เกินกัน  รักผันไป

ใจคาด  วาดหวัง  กลับพังสิ้น
น้ำริน  จินต์ดวง  ทรวงหวั่นไหว
ติดลบ  กลบฝัง  ยังหัวใจ
มอดไหม้  ไร้เงา  เหลือเราตรม




ทางคด  ลดลาด  มิอาจฝืน
ไหลลื่น  ยืนอยู่  ยังรู้ล้ม
ขรุขระ  ละไป  ในปุ่มปม
ซานซม  ขมขื่น  มิรื่นทรวง

ทางตัน  วันนี้  ที่สิ้นสุด
ชำรุด  จุดดับ  ต้องลับล่วง
มุมอับ  จับวาง  หนทางลวง
เป็นบ่วง  ห่วงคล้อง  ที่จองจำ




กี่เส้นกี่สายที่เดินผ่าน
กี่ธาระราที่บ่าไหล
กี่หนกี่ทางที่เดินไป
ยังไม่ไกลเท่าทางที่รักเดิน

รักเขียนเขตเมตตานำทางให้
รักเขียนใจให้จำแม้ผิวเผิน
รักนำพาเส้นทางให้ก้าวเดิน
รักพาเพลิน...พอสะดุด ก็หยุดใจ

เส้นทางรัก ทางนี้ ที่สะดุด
เส้นทางหยุดเพียงนี้ที่เคยใฝ่
เส้นทางนี้จบลงเพราะว่าใคร
เส้นทางใจ...แพ้ทางใจ ก็หลงทาง




เส้นทางรัก  มักวน  จนปวดหัว
เส้นทางรัก  มักยั่ว  กลัวปล่อยว่าง
เส้นทางรัก  มักสั้น  พลันจืดจาง
เส้นทางรัก  มักวาง  อย่างมืดมน

เส้นทางรัก  มักเวียน  เพียรทายทัก
เส้นทางรัก  มักเวียน   เปลี่ยนสับสน
เส้นทางรัก  มักเวียน   เพียรทุกข์ทน
สันทางรัก  มักเวียนวน  จนเจ็บตัว




เส้นทางนี้เคยมีรักที่สับสน
เส้นทางนี้ชอบกลหม่นสลัว
เส้นทางนี้ที่ฉันยังหวาดกลัว
เส้นทางนี้ความชัวร์ไม่เคยมี

เส้นทางรักแม้พ่ายรักยังแอบหวัง
เส้นทางรักเคยพังยังสุขศรี
เส้นทางรักยังอยากเคียงอีกสักที
เส้นทางรักทางนี้...เดินกับเธอ




แพ้ทางรัก  พักใจ  ไม่ทึกทัก
แพ้ทางรัก  พักจิต  ไม่คิดเผลอ
แพ้ทางรัก  พักกาย  หน่ายแล้วเออ
แพ้ทางรัก  พักเพ้อ  ละเมอครวญ

แพ้ทางรัก  หนักอก  อยากยกตัก
แพ้ทางรัก  หนักใจ  ไม่คืนหวน
แพ้ทางรัก  หนักจิต  นั่งคิดทวน
แพ้ทางรัก  หนักจนซวน  ป่วนชีวี




ลองพบรัก อีกสักที ไม่ดีหรือ
ลองพบรัก ลองรื้อ ใจดวงนี้
ลองพบรัก อีกสักครั้ง ใช่ราคี
ลองพบรัก โปรดปราณี...คนมีใจ

ลองพบรัก สัตย์ซื่อ อีกสักครั้ง
ลองพบรัก รวงรัง แห่งรักใหม่
ลองพบรัก ชักชวน ด้วยหทัย
ลองพบรัก กับใคร อีกสักคน




คงไม่หา  มาใส่  ไว้หลอกหนา
คงไม่หา  มาใส่  ให้สับสน
คงไม่หา  มาใส่  ให้ทุกข์ทน
คงไม่หา  มาใส่จน  หม่นหมองใจ

คงพอแล้ว  แน่วแน่  แพ้ทางรัก
คงตะหนัก  พักจิต  คิดสดใส
คงรู้ตน  หนทาง  ที่วางไป
คงจะไม่  ไหวหวั่น  ฉันพอแล้ว




ยังคงหวังฟังคำรักจากปากท่าน
ยังคงหวังวันวานคำหวานแว่ว
ยังคงหวังกำลังใจกระซิบแผ่ว
ยังคงหวังคำแซวจากพี่ชาย

ยังอยากมีพี่เพิ่มอีกสักคน
ยังอยากมีแจ่มกมลแม้ยามสาย
ยังอยากมีคนสอนกลอนอักษรพราย
ยังอยากมีคนวาดลายความหมายกลอน




ตามลำดับ  (พี่)ครางแครง  แรงเป็นเป็นพี่
ตามลำดับ  ภาพนี้  ที่มาก่อน
ตามลำดับ  ดาวเสา  เจ้างามงอน
ตามลำดับ  ขั้นตอน  อย่าค้อนกัน

ตามลำดับ  อายุเกิด  เปิดครอบครัว
ตามลำดับ  เสาจั่ว  หัวเสามั่น
ตามลำดับ  ตัวเลข  อย่าเบรคพลัน
ตามลำดับ  นะแก้วขวัญ  น้องกัลยา




นึกไม่ออก บอกไม่ถูก ไม่รู้แล้ว
นึกไม่ออก เสียงเบาแผ่ว ที่ตามหา
นึกไม่ออก ใครกัน ที่นำพา
นึกไม่ออก ใครหนา ที่นำกลอน

พี่ทั้งหลาย นำพา มาพบรัก
พี่ทั้งหลาย คอยซัก คอยสั่งสอน
พี่ทั้งหลาย คอยมอบ คำอวยพร
พี่ทั้งหลาย มอบทางกลอน และทางใจ




แมนอย่างนี้   มีหน้า   ว่าเป็นหญิง
น่านั่งพิง   อิงแอบ   แทบหวั่นไหว
อกก็ผาย   ไหล่ผึ่ง    ตรึงทรวงใน
อย่างนี้ไย   ไงยังว่า   น่าจริงเรา

น้องคนดี   มีอีกหนึ่ง   ซึ่งยังขาด
ความจึงอาจ   คาดเคลื่อน   เลือนลืมเจ้า
น้องคนโต   โยเย   เก๋ไม่เบา
ไยลืมเขา  เฝ้ามอง    น้องดาวเทียม




ใครให้พี่  นี้เผย  เอ่ย"ดีจ้า"
มันชักพา  ให้สับสน  จนล้นเปี่ยม
ครับ  กับ  จ้า  หาได้เตือน  เหมือนขวัญเรียม
ฉะนั้นเตรียม  ใช้คำใหม่  ได้แล้วเออ

แหมน้องดาว  ใช้วาจา  ชั่งกล้าถาม
พี่อ่านความ  ตามตั้งนาน  พาลชะเง้อ
เดาหลายครั้ง  ว่าเป็นหญิง  จริงที่เจอ
พอคุยไป  รู้พี่เธอ  เออเป็นชาย




ใช่ว่าน้อง ปากกล้า วาจาฉาน
แต่รายงาน ในข้อมูล ส่วนตัว(ของ)พี่
บอกครางแครง เพศชาย ชายคนนี้
แต่แบบพี่ จ๊ะจ๋า ทุกคำเลย

อ้าวดูสิ มาหาว่า เป็นดาวเทียม
น้องนั้นเปี่ยม ความเป็นหญิง คำเฉลย
ถึงจะกึ่ง ครึ่งกลาง เพศเราเอย
เท่าที่เคย เป็น "ดี้" ท่าจะดี

แล้วพี่ภาพ หญิงจริง ใช่ไหมคะ
อย่าหลอกนะ พี่เป็นคน ไม่ใช่ผี
บอกความจริง น้องคนซื่อ หน่อยนะพี่
(เอ๊ะ) สามคนนี้ หญิงหรือชาย? หรือกลายพันธุ์?!




อ่าวน้องดาว  กล่าวหา  ว่าเป็นชาย
เดี๋ยวโบกซ้าย  หงายขมำ  ทำขบขัน
พี่เป็นหญิง  จริงนะยะ  ฮะจอมขวัญ
ใช่กลายพันธุ์  กลายเพศแปร  แต่เมื่อใด

แล้วอีกข้อ  ขอบอก  ออกเลยหนอ
พี่ไม่ขอ  รับเป็นลิง  พวกวิ่งไว้
ดูพบเพียบ  เรียบร้อย  น้อยที่ไหน
อย่ามาใส่  ความเชียว  เดี๋ยวเจี๊ยกเลย




อ่านไปมา  พางง  ลงไหนหว่า
อ่านหลังหน้า  พาไป  ไหนเล่าเอ่ย
อ่านขวาซ้าย  ย้ายดู  อยู่อย่างเคย
อ่านแล้วเอย  เปรยไป  ทางไหนดี

ใครเป็นใคร  ไหววน  จนลิงหลอก
ใครยอกย้อน  กลอกไป  ให้ผิดที่
ใครหญิงชาย  ว่ายวน  ปนเปมี
ใครทอมดี้  ชี้งง  เลยสงกา




อย่าโกรธน้อง น้องล้อเล่น เห็นขำๆ
น้องต่อคำไปตามกลอนใช่วอนหา (เรื่อง)
พี่ภาพนี้เรียบร้อยสุดงามตา
ส่วนพี่แครงภาษาแมนสุดใจ!

พี่ภาพลิงน้องจำจากพี่หมอ (เจี๊ยกๆ)
แค่ป้อยอไปตามเรื่องให้สดใส
เห็นเป็นพี่เว็บกวีใช่อื่นใด
น้องไม่ใคร่จะชี้ชวนให้หลงทาง




ใครโกรธใคร  ไหนเล่า  เฝ้ามองหา
ใครโกรธใคร  ไหนมา  ทำตาขวาง
เห็นสนุก  รุกเล่น  มิเว้นวาง
เห็นสนุก  รุกอย่าง  มิห่างกัน

ผลัดกันล้อ  ต่อเติม  เพิ่มแสงสี
ถ้อยวจี  ที่เห็น  เด่นสุขสันต์
ก็เย้าหยอก  หลอกล้อ  พอมันมัน
ทุกคืนวัน  ปันสุข  สนุกดี




ล้วนหลากหลาย ลายกลอน อักษรศาสตร์   
ประดุจปราช์ญ วาดคำ ฉ่ำวิถี
เปรียบพี่น้อง คล้องมัด รัดฤดี   
หลั่งวจี มีลีลา ส่งหากัน

อันภาษา พาให้ ใจระรื่น   
ไร้ขมขื่น ชื่นจิต อย่างคิดฝัน
เป็นเพื่อนมิตร ชิดใกล้ ในทุกวัน
ร่วมสร้างสรรค์ ปั้นก่อ ต่อกาพย์กานท์




เรียงร้อยคำ นำใจ ให้ไหลลื่น
ทุกวันคืน คอยคล้องคำ ศัพท์สมาน
ช่างงามงด สดสวย ดั่งมวลมาลย์
งามตระการ บานเบ่ง ในจิตใจ

คำร้อยเรียง เอียงชิด เป็นเส้นสาย
แม้เดียวดาย ร่วมสมัคร มอบคำให้
แพ้ทางรัก ยังมีทาง ให้พักใจ
ความห่วงใย ใส่ผ่าน อักษรา




ในลำนำ  คำต่อ  ทอลายสือ
ไม่เคยถือ  อืออ้าง  มาวางท่า
เล่นคือเล่น เห็นสนุก  สุขภาษา
หยอกล้อมา  หาได้เคือง  แม้เรื่องใจ

เฮฮาคำ อำหยอก  บอกว่าลิง
ถ้าเฉยนิ่ง  จะยิ่งขุ่น  ให้วุ่นไหว
เมื่อต่อกลับ  สดับษร  กลอนออกไป
จงรู้ไว้  ไม่เคยเคือง  สักเรื่องเออ




คอยนั่งฮา  พาที  ที่น้องน้อง
ต่างคอยมอง  จ้องแคะ  แกะทีเผลอ
เฝ้าหยอกล้อ  ต่อกัน  ฉันท์เพื่อนเกลอ
ไม่มีเบลอ  เจอหมัดเด็ด  เสียงเอ็ดอึง

ขาดหนึ่งคน  บ่นอยู่  ดูห่างหาย
ไม่ย่างกาย  ว่ายวน  จนถามถึง
ก็เต็มก๊วน  ยวนยี   ที่ตราตรึง
ยังอีกหนึ่ง  ซึ่งเล่น  เป็นดาวเทียม




ทุกบทกลอน ป้อนใจ ให้เป็นสุข
ทั้งกลอนรุก บุกรับ สลับเหี้ยม (ใครหว่า เอ๊ย ทำกลอนหาเรื่องอีกแล้ว)
ช่างตราตรึงเติมเต็มจนเต็มเปี่ยม
ดีที่เยี่ยมย่องมาท้าต่อกลอน

ก็รู้ว่าหาโกรธโทษใครไม่
แค่ว่าใจใส่ไปตามอักษร
นึกไม่ออกจึงบอกคำสัมผัสกลอน
มิได้รอนว่าใครไล่โกรธเคือง

"กลอนพาไป" นิยามได้ในคราวนี้
และอาจมีคราวหลังไปตามเรื่อง
เรามิได้มีใจไปโกรธเคือง
เป็นเพียงเรื่องแบบว่า "กลอนพาไป"




ไกพายอน  กลอนพาไป  ใครก็เห็น
ปิดประเด็น  เรื่องนี้  จะดีไหม
อ่าเป็นเวา  เอาเป็นว่า  พาเข้าใจ
ต่อนี้ไป  ไม่มีกลัว   รัวรสคำ

จะแต่งแหก  แหวกเฉี่ยว  ด้วยเอี่ยวสือ
ก็ลงมือ  ได้เลย  แค่เอ่ยขำ
หาเป็นจริง  เป็นจัง  ให้ฝังจำ
ทุกนำลำ  น้องและพี่  นี้เข้าใจ




เนินไม่เด็ด เน็ตไม่เดิน ชักรำคาญ
คานตั้งเน่า เข้าตั้งนาน ชักวุ่นไหว
จอนต่อกะ จะต่อกลอน ชักหมดใจ
ไวแล้วงุ่น วุ่นแล้วไง ชักเสียรมณ์

เพิ่มริรี่ พี่ริเริ่ม น้องจึงต่อ
พ่อเริ่มจี้ พี่เริ่มจ้อ น้องผสม
จำผวนขะ จะผวนคำ น้องเริ่มจม
หมคำคา หาคำคม น้องจนทาง




สะใน่ยุก  สนุกใหญ่  เล่นไล่ล้อ
เพ็ญมาหอ  พอมาเห็น ก็เต้นผาง
เริมต่อต่วม  ร่วมต่อเติม เพิ่มคำวาง
สั้นร่วมกลาง สร้างร่วมกัน ก็มันดี

รวนคำเผ่น  เล่นคำผวน ก็ชวนหัว
มาชักชั้ว  มัวชักช้า  พาสุขศรี
ไตกันป่อ  ต่อกันไป  อยู่ในที
เมิมต่อตี  มีต่อเติม   เพิ่มเข้ามา




ไอเข้าเปา  เอาเข้าไป  ให้สนุก
ชุกกันป้วย  ช่วยกันปลุก  รุกคำหา
แรกจากเริ่ม  เริ่มจากแรก  ให้แปลกตา
ยามุกฮิง  ยิงมุกฮา  พากันไป

พันน้องกี้  พี่น้องกัน  มันคำกลอน
ฮอนมัวอาก  หากมัวอ้อน  ไม่ต้อนไล่
เกาจะฉัว  กลัวจะเฉา  ไม่เมาไง
ไลกันเป่น  เล่นกันไป  ให้ตื่นตัว




ข่อมาเต้า  เข้ามาต่อ  ล้อคำน้อง
เต็นตาห้อง  ต้องตาเห็น  เล่นไปทั่ว
สนันกุก  สนุกกัน   วันหมองมัว
ทนทุกคั่ว   ทั่วทุคน  วนกันไป

สาเฮเฮียง  เสียงเฮฮา  พาความสุข
สน้นลุก  สนุกล้น  จนสดใส
เสลินเพลิดแพน  แสนเพลิดเพลิน   เจริญใจ
คีไหนใมร  ใครไหนมี  ทีได้ฮา




ลวนคำเผ็น เล่นคำผวน ชวนปวดหัว
กุ๊กหมดมัว กลัวหมดมุก เป็นหนักหนา
เติดเอาแถ่ แต่เอาเถิด เล่นเอาฮา
มันเล่นกา มาเล่นกัน ผันสะใจ

มวนคำพุก มุกคำผวน รวนกลอนกาพย์
ฉาบว่าไย่ ใช่ว่าหยาบ จะหาไหน
มุกสนั่น มันสนุก ก็รู้ไง
ไต่กันปอ ต่อกันไป ใจร่าเริง




ลอนเลยกุย  ลุยเลยกลอน  อักษรสรรค์
ชันกันผวย  ช่วยกันผัน  หมั่นชิงเชิง
อุกสะเนา  เอาสนุก    ปลุกใจเหยิง
เหยิ่งให้ว้า  อย่าให้เวิ้ง  ระเริงคำ

ลวนคำเผ็น  เล่นคำผวน  มากวนก่อ
พอแค่เพียง  เพียงแค่พอ  ขอให้ขำ
ร่อกันเติ้ม  เริ่มกันต่อ  ขอแค่อำ
ซำลำหนุก  สุขลำนำ  คำวลี




ลันชักพิ้น ลิ้นชักพัน มันเริ่มมั่ว
ไพ่หรือมิด ผิดหรือไม่ ใช่หรือนี่
เอ๊าะเถิดเนา เอาเถิดเนาะ สนุกดี
รีกะเวิง เริงกวี ชี้ช่องมันส์

แถจะย่า ถ้าจะแย่ แน่คำผวน
ไปล่ะจ่วน ป่วนละใจ งงละฉัน
มั่วล่ะอัน มันล่ะอั๊ว ตัวตะบัน
ซั่วไปทำ ซ้ำไปทั่ว ชวนหัวดี




ชงจะงัก  ชักจะงง ส่งเสียงบอก
อนสับศอก  ออกสับสน  จนได้ที่
หนิดถูกไผ  ไหนถูกผิด  คิดไม่มี
ถีทุกทูก  ถูกทุกที  ดีทุกตอน
 
โอแต่เม้า   เอาแต่โม้  โวเอาไว้
เค็นจะไห  ใครจะเห็น  เล่นซุกซ่อน
ไผยังงวน  ผวนยังไง  ไม่ร้าวรอน
เนียนลงขอน  นอนลงเขียน เปลี่ยนทิศทาง


25/12/52 ถึง 11/1/53

พี่ครางแครง , พี่มหา , น้องดารารุณ , ภาพวาด


**ภาพขอบคุณพี่ๆ และน้อง มากนะคะ สนุกมากๆมันส์เพราะคำผันนี่แหละ 55


Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN