กรกฎาคม 30, 2010, 12:54:07 am *
ยินดีต้อนรับคุณ, อาคันตุกะกวีคลับ กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
 
  หน้าแรก   เว็บบอร์ด   เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก สมุดเยี่ยมชม ติดต่อผู้ดูแล  

หน้า: 1   ลงล่าง
  พิมพ์  
Share this topic on AskShare this topic on BlinkbitsShare this topic on BlinklistShare this topic on BloglinesShare this topic on BmarksShare this topic on Del.icio.usShare this topic on DiggShare this topic on DzoneShare this topic on FacebookShare this topic on Feed Me LinksShare this topic on FurlShare this topic on GoogleShare this topic on LiveShare this topic on MagnoliaShare this topic on MySpaceShare this topic on NetvouzShare this topic on NewsvineShare this topic on OneviewShare this topic on RedditShare this topic on RojoShare this topic on ScuttleShare this topic on ShadowsShare this topic on SlashdotShare this topic on SpurlShare this topic on SquidooShare this topic on StumbleUponShare this topic on TechnoratiShare this topic on TwitterShare this topic on TipdShare this topic on YahooShare this topic on Google buzz
ผู้เขียน หัวข้อ: นิทานชาดกสู่บทกลอน  (อ่าน 5778 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 อาคันตุกะกวีคลับ กำลังดูหัวข้อนี้
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า (พี่ดินจัดเพลง6โมงเย็น-2ทุ่มนะจ๊ะ)

ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม


*

คะแนนกลอน 163
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 5627

ขอบคุณรูปสวยๆจากเว็บต่างๆ



Level 61 : Exp 9%
HP: 31.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6343
ได้รับคำชม: 4414


« เมื่อ: พฤศจิกายน 01, 2008, 03:27:03 pm »

ฤาษี...ลวง...เหี้.ย
ฤาษีที่...มีแต่...เปลือกรูปหนึ่ง
หมายใจขึ้ง...ฆ่าเหี้.ย...ที่เคยให้
ด้วยติดรส...แกงเหี้.ย...แล้วชอบใจ
ซื้อเครื่องแกง...มาหมาย...จะได้กิน

นั่งบำเพ็ญ...ตบะ...มือกำไม้
เหี้.ยโพธิสัตย์...สงสัย...ใจติฉิน
เหตุไฉน...จึงกำไม้...หมายชีวิน
ขว้างไม้บิน...มาหมาย...จะฆ่าเรา

ข้าแต่ท่าน...ฤาษี...ที่ฉ้อฉล

อกุศล...จริงหนอ...สุดท้อเศร้า
หมายประหาร...ชีวิต...จิตมัวเมา
ทั้งที่เรา...เดรัจฉาน...ท่านเจริญ

มานั่งห่ม...หนังเสือ...ทั้งมีเล็บ
ไม่กดเก็บ...ความโลภ...ข้ามโขดเขิน
จิตใจท่าน...นั้นชั่ว...เป็นพะเนิน
มาทำเดิน...จงกลม...ต้มประชา

เราล้อเล่น...เท่านั้น...ออกมาเถิด
อย่าเตลิด...หลบหน้า...กันเลยหนา
เราไม่เชื่อ...คำท่าน...ที่พูดมา
ทุด...ฤาษี...ตีหน้า...อย่าหมายเจอ
บันทึกการเข้า

ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า (พี่ดินจัดเพลง6โมงเย็น-2ทุ่มนะจ๊ะ)

ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม


*

คะแนนกลอน 163
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 5627

ขอบคุณรูปสวยๆจากเว็บต่างๆ



Level 61 : Exp 9%
HP: 31.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6343
ได้รับคำชม: 4414


« ตอบ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 01, 2008, 03:28:43 pm »

กาเทียมหงส์
พญาหงส์...บ่งรัก...กับนางกา
คลอดลูกมา...ผิดพ่อแม่...ไฉนนั้น
ฝ่ายพ่อหงส์...มีลูกแล้ว...สองผูกพัน
จึงด้นดั้น...เทียวมา...และเทียวไป

ฝ่ายลูกหงส์...สงสัย...ไฉนพ่อ
ชอบทิ้งเรา...ให้รอ...ชักสงสัย
เมืองมนุษย์...มันมี...ดีอะไร
พ่อจึงได้...เทียวไป...อยู่ทุกครา

พ่อไปหา...น้องเจ้า...ที่เกิดก่อ
ลูกจะขอ...ไปรับ...น้องมาหา
น้องของเจ้า...ซึ่งเกิด...กับนางกา
แล้วอาสา...ไปรับ...น้องมาไว

เมื่อหงส์น้อย...นำทาง...กามาถึง
กาตะลึง...เห็นราชา...น่าหลงใหล
เราไม่ต่าง...ราชา...จะว่าไป
มีหงส์เทียม...เหมือนม้าใช้...ของราชา

หงส์ทั้งสอง...ได้ฟัง...อยากจะปล่อย
ก็เกรงพ่อ...จะคอย...รอพบหน้า
เมื่อไปถึง...จึงบอก...กับบิดา
พญาหงส์...โกรธา...ลูกจัญไร

มึ_งมิได้...ดีเด่น...กว่าลูกกู

ไยมาหลู่...ลูกกู...คือม้าใช้
กลับไปหา...แม่เจ้า...เถอะกลับไป
อย่ายกตน...ข่มใคร...จำให้ดี
บันทึกการเข้า

ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า (พี่ดินจัดเพลง6โมงเย็น-2ทุ่มนะจ๊ะ)

ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม


*

คะแนนกลอน 163
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 5627

ขอบคุณรูปสวยๆจากเว็บต่างๆ



Level 61 : Exp 9%
HP: 31.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6343
ได้รับคำชม: 4414


« ตอบ #2 เมื่อ: พฤศจิกายน 01, 2008, 03:29:56 pm »

โอรสใจทราม
พระโอรส...กษัตริย์...ผู้ใจหยาบ
สิ้นสภาพ...เกาะขอนไม้...ตามกระแส
พร้อมด้วยนก...หนูงู...ร้องไห้แง
ฤาษีแล...เห็นแล้ว...จึงช่วยมา

แล้วหาไฟ...หาข้าว...ให้สัตว์ก่อน
โอรสใจ...รุ่มร้อน...แค้นหนักหนา
เมื่อน้ำแห้ง...ลากลับ...สู่พลับพลา
เป็นราชา...ครองแคว้น...แทนบิดร

เมื่อฤษี...ทดสอบ...สัตว์ทั้งสาม
ว่าใจงาม...หรือไม่...เย็นหรือร้อน
ก้อได้ซึ้ง...น้ำใจ...ไม่เกี่ยงงอน
ฤาษี...จึงหมายอ้อน...องค์ราชา

เมื่อราชา...ได้พบ...กับฤาษี
สั่งทหาร...เฆี่ยนตี...ฤาษีบ้า
ทุกสี่แยก...โบยมัน...ให้ระอา
แล้วก้อนำ...ไปฆ่า...อย่าให้ยง

ฤาษีมิ...ได้อ้อน...วอนอันใด
เพียงฝากไว้...ให้คิด...ผู้จิตหลง
ขอนลอยน้ำ...ยังดีกว่า...ผู้ยิ่งยง
ที่หมายปลง...ฆ่ามิตร...ไม่ดีเลย

ราชบัณฑิต...ได้ฟัง...จึงถามเหตุ
เกิดสมเพช...ราชา...พวกเราเหวย
จับราชา...ประหาร...อย่าไว้เลย
แล้วจงเกย...ฤาษี...แทนราชา
บันทึกการเข้า

ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า (พี่ดินจัดเพลง6โมงเย็น-2ทุ่มนะจ๊ะ)

ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม


*

คะแนนกลอน 163
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 5627

ขอบคุณรูปสวยๆจากเว็บต่างๆ



Level 61 : Exp 9%
HP: 31.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6343
ได้รับคำชม: 4414


« ตอบ #3 เมื่อ: พฤศจิกายน 01, 2008, 03:30:46 pm »

หนอนท้าช้าง
เจ้าหนอนน้อย...ได้กลิ่น...อุจจาระ
จึงหมายจะ...กินขี้...ให้สมหมาย
เมื่อได้กลิ่น...สุรา...ก้อมิวาย
ลิ้มรสแล้ว...เมามาย...น่าอายจริง

ขึ้นไปอยู่...บนกองขี้...จนยุบตัว
ก้อโงหัว...บอกข้า...ช่างใหญ่ยิ่ง
แม้แผ่นดิน...ยังยุบ...กูเก่งจริง
แม้แต่ช้าง...ยังนิ่ง...แล้วชิ่งไป

จึงร้องถาม...ว่าเหวย...เฮ้ยเจ้าช้าง
ไยหนีห่าง...จากเรา...กลัวใช่ไหม
ชะเจ้าหนอน...อวดโต...โง่เกินใคร
เราจะไม่...ฆ่าเจ้า...ด้วยเท้างา

จึงอึรด...ใส่หนอน...จนดับดิ้น
มิอาจรอด...ชีวิน...มาต่อว่า
เจ้าหนอนเอ๋ย...ตัวน้อย...ด้อยปัญญา
พิษสุรา...ฆ่าเจ้า...จำไว้เลย
<a href="http://www.youtube.com/watch?v=2lnpRqARS1k" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=2lnpRqARS1k</a>
บันทึกการเข้า

ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า (พี่ดินจัดเพลง6โมงเย็น-2ทุ่มนะจ๊ะ)

ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม


*

คะแนนกลอน 163
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 5627

ขอบคุณรูปสวยๆจากเว็บต่างๆ



Level 61 : Exp 9%
HP: 31.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6343
ได้รับคำชม: 4414


« ตอบ #4 เมื่อ: พฤศจิกายน 01, 2008, 03:31:33 pm »

สุนัขจิ้งจอก...อยากเป็นผู้นำ
เจ้าสุนัข...จิ้งจอก...แสนขี้ขลาด
มาขอเป็น...ทาสของ...ราชสีห์
คอยมองว่า...อาหาร...ตรงไหนมี
ให้ราชสีห์...โพธิสัตย์...ตวาดไป

ให้คำราม...อาหาร...เหล่านั้น
จนอิ่มหมี...พีมัน...คิดการณ์ใหญ่
เราก้อสัตว์...สี่เท้า...ดั่งเจ้าไพร
แล้วทำไม...จะไม่...มีใครเกรง

จึงไปบอก...ราชสีห์...เปลี่ยนหน้าที่
เรานั้นมี...ความกล้า...จงรีบเร่ง
ไปมองหา...อาหาร...อย่าได้เกรง
ข้าจะเปล่ง...วาจา...แทนเจ้าไพร

ราชสีห์...บอกว่า...ไม่มีทาง
จิ้งจอกไม่...ลดวาง...อ้างว่าใหญ่
ราชสีห์...ต้องยอม...ปล่อยตามใจ
หมาจิ้งจอก...จึงเปล่ง...ด้วยใจพลัน

หวังงับช้าง...ผิดท่า...ร่วงมาตก
ช้างจึงยก...เท้าเหยียบ...เป็นแม้นมั่น
สมองแตก...ซี่โครงหัก...ชะงักงัน
ราชสีห์...เย้ยหยัน...รุ่งโรจน์จริง
บันทึกการเข้า

ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า (พี่ดินจัดเพลง6โมงเย็น-2ทุ่มนะจ๊ะ)

ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม


*

คะแนนกลอน 163
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 5627

ขอบคุณรูปสวยๆจากเว็บต่างๆ



Level 61 : Exp 9%
HP: 31.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6343
ได้รับคำชม: 4414


« ตอบ #5 เมื่อ: พฤศจิกายน 01, 2008, 03:32:35 pm »

นางนกไส้(นกต้อยตีวิด)...กับ...ช้างเกเร
นางนกไส้...ไหว้วอน...ช้างเกเร
ช้างกลับเฉ...เหยียบรัง...ลูกเสียได้
เราจะเหยียบ...เจ้าหรือ...จะทำไม
จะมีปัญ...ญาอะไร...มาสู้เรา

นางนกไส้...กล่าวว่า...นี่ทีท่าน
ถึงทีเรา...กล่าวขาน...ท่านจะเศร้า
ท่านฆ่าลูก...เราได้...ใจช่างเบา
จะขอเหมา...เวรกรรม...มาทำลาย

จึงบอกกา...ให้ช่วย...จิกตาช้าง
บอกแมลงวัน...ไข่ใส่ตา...อย่าให้หาย
บอกกับกบ...ให้ร้อง...ลวงช้างพลาย
เมื่อกระหาย...อยากน้ำ...กรรมจะทวง

เมื่อถูกกา...จิกตา...แมลงวันไข่
ช้างเกเร...หวนไห้...ด้วยใจหน่วง
กระหายน้ำ...ยินเสียง...กบร้องลวง
ช้างจึงร่วง...ลงเหว...ตามบ่วงกรรม


บันทึกการเข้า

ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า (พี่ดินจัดเพลง6โมงเย็น-2ทุ่มนะจ๊ะ)

ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม


*

คะแนนกลอน 163
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 5627

ขอบคุณรูปสวยๆจากเว็บต่างๆ



Level 61 : Exp 9%
HP: 31.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6343
ได้รับคำชม: 4414


« ตอบ #6 เมื่อ: พฤศจิกายน 01, 2008, 03:33:24 pm »

หนูถูกหลอก
หนูโพธิสัตย์...เชื่อมั่น...อย่างมากว่า
จิ้งจอกผู้...สง่า...ท่านทรงศีล
เมื่อถามว่า...ไฉนอ้าปาก...ไม่ยอมกิน
ลมคืออาหาร...เราทั้งสิ้น...แล้วเบิ่งตา

ไฉนจึง...จ้องมอง...ดวงตะวัน
เรานอบน้อม...สิ่งนั้น...เป็นหนักหนา
ไฉนยืน...เท้าเดียว...เร่งตอบมา
เราเกรงว่า...แผ่นดิน...จะไหวคลอน

จึงปลงใจ...คิดว่า...ผู้ทรงศีล
หนูจึงถูก...จับกิน...และเดือดร้อน
จนไม่เหลือ...ผู้ใด...มาไหว้วอน
โพธิสัตย์...จึงต้องป้อน...ด้วยตัวเอง

หมาจิ้งจอก...จึงจับ...โพธิสัตย์
หวังจะกิน...ให้ถนัด...ให้เหมาะเหม็ง
โพธิสัตย์...กล่าวว่า...ช่างไม่เกรง
ไฉนเร่ง...ทางกรรม...ทำเยี่ยงแมว

มาหลอกสัตว์...ทั้งหลาย...ว่ามีศีล
เชิดชูธรรม...หวังกิน...อย่าคลาดแคล้ว
โพธิสัตว์...จึงกัดคอ...อย่าส่อแวว
หมาจิ้งจอก...หายใจแผ่ว...จนสิ้นใจ

ฝูงหนูจึง...กัดกิน...ซากจิ้งจอก
กรรมที่หลอก...ลวงนั้น...ทำเข้าไว้
นี่แหละหนา...หลอกลวง...จนมีภัย
ประพฤติชั่ว...เช่นไร...ผลเช่นกัน
บันทึกการเข้า

หน้า: 1   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

เพจใหม่ 2

สถิติของเว็บเรา

เว็บเพื่อนบ้าน

ข้อตกลง และ เงื่อนไขการใช้งาน เว็บกวีคลับดอทคอม

1.บทกลอนแต่ละบท เป็นลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ส่วนหนึ่งส่วนใด โดยไม่ได้รับอนุญาต...
2.กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลงผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว
3.เว็บกวีคลับก่อตั้งโดยคนรักกลอน เพื่อให้คนรักกลอนมีพื้นที่เขียนกลอนบนโลกออนไลน์ได้อย่าง...ไม่ปิดกั้น ทีมผู้ดูแลได้ทุ่มเทอย่างเต็มที่เพื่อสร้างสรรค์เว็บบอร์ดกลอนขึ้นมา กรุณาใช้งานเว็บกลอนนี้ด้วยความรักเช่นกัน

หากมีข้อสงสัยหรือพบปัญหาเกี่ยวกับการใช้งาน ท่านสามารถติดต่อทีมงานได้ที่ Email:admin@kaweeclub.com


Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.6 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC
SimplePortal 2.3.2 © 2008-2010, SimplePortal | Thai language by ThaiSMF
Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.102 วินาที กับ 27 คำสั่ง (Pretty URLs adds 0.04s, 2q)
Google visited last this page 8 ชั่วโมงที่แล้ว
Google PageRank Checker