บทกวีจากสังคม

อ้างจาก: แค่คนคนนึง ที่ มีนาคม 14, 2011, 05:10:23 pm

?สังคมไทยในวันนี้ดียิ่งนัก
แสนจักรักกันทุกบ้านทุกฐานถิ่น
ไม่มีคนคิดร้ายให้แผ่นดิน?
ใครมันเชื่อก็โง่สิ้น...เสียประดา

ข่าวหน้าหนึ่งลงมาไม่ค่อยบ่อย
ความเสื่อมถอยของชนบนโลกหล้า
อันพกปืนยืนยิงกัน...ธรรมดา!
จะขายค้าเสพยา...ทำไรทำ!!

วัฒนธรรมไทยให้สาบสูญ
แล้วเพิ่มพูนอย่างฝรั่งช่างเลิศล้ำ!
ความเป็นไทยไม่ต้องการจะกระทำ
มันไม่ล้ำล้าหลัง....ช่างน่าอาย

ยิ่งขบคิดจิตใจยิ่งไห้โหย
ไทยร่วงโรยจนแทบจะชิบหาย
เคยก้าวนำเพื่อนบ้านผ่านมากมาย
แต่สุดท้าย...ได้ถอยหลังพลั้งลงคลอง!!

มัวแต่รักจักสบายกายเป็นสุข
พอเป็นทุกข์ปลุกประท้วงลวงสนอง
ไม่เห็นโลงคงไม่หลั่งน้ำตานอง
ตามครรลองแบบอย่างของคนไทย!!

พอคิดแล้วไม่แคล้วอายดินฟ้า
บรรพบุรุษสร้างชาติมาขนาดไหน?
ปัจจุบัน...ค่อยล้มลงคงเพราะใจ
ตกต่ำไปทุกวัน...ทุกเวลา

สิ่งที่เป็นต้นเหตุให้เกิดผล
ก็คือ "ตน" ที่เห็น "ตน" สำคัญกว่า
หากส่วนรวมช่วยกันพัฒนา
ชาติก็คงก้าวหน้า...ไม่ลงคลอง!!!!

หากจะลดกิเลสหนา ลงสาบ้าง
ลดช่องว่างระหว่างคน ชนชั้นสูง
ลดอาการเห็นแก่ตัว มีมากมายกว่าฝูงยุง
คงไม่ยุ่งวุ่นวาย อย่างที่เป็น เห็นผ่านมา

รู้สำนึกล้ำลึกความพอเพียง
รู้หลบเลี่ยงความเสี่ยง ที่อาจสูญ
ไม่คิดใหญ่เกินตัวทวีคูณ
ความสมบูรณ์พูนสุข คงไ่ม่ไกล

รู้จักให้อย่างจริงใจไม่แอบแฝง
อย่าทำแกล้วสร้างภาพให้สับสน
เสียสละเพื่อชาติและมวลชน
คงสุขล้นสุขกว่าใครไปทั่วแดน