ผู้เขียน หัวข้อ: บทกวีจากสังคม  (อ่าน 19608 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ แค่คนคนนึง

  • #ตัดกระดาษใช้..กรรไกร~แต่ตัดใจใช้..เวลา#
  • วายุพักตร์รำพันกลอน

  • *
  • กระทู้: 4,139
  • กดถูกใจ: 17 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 917
  • เพศ: ชาย
  • เมื่อพบต้องมีพราก แต่เมื่อจากต้องได้เจอ
Re: บทกวีจากสังคม
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: มีนาคม 11, 2010, 08:41:44 am »

warning : ไม่สุภาพเท่าไรนัก

เพราะสังคม เป็นโลก ที่โหดร้าย
คนมากมาย ดีต่อหน้า ด่าลับหลัง
คุณความดี ที่ทำไป ไม่จีรัง
แต่เศษเดน เศษสตางค์....กลับดีงาม?

แค่มีเงิน ให้กู ได้ใช้สอย
พวกคนถ่อย ก็พร้อม ลงสนาม
แค่ได้เดน เศษเงิน ก็ว่าตาม
อยากจะถาม....คุณมีชาติ เพื่ออะไร?

มาแสร้งยิ้ม ดีหน้าซื่อ กูไม่ผิด
ลองย้อนคิด สิ่งที่ทำ ดูบ้างไหม
ประเทศชาติ เสื่อมเสีย มากเท่าไร
อธิปไตย มีไว้ ทำไมกัน?

แล้วไอ้พวก โง่เขลา เบาปัญญา
ยังมีหน้า ด่าศาล อีกหรือนั่น
เรียนกันมา เท่าไร หรือพวกมัน
ทำมาพูด ไม่เป็นธรรม ที่ยึดไป

ยิ่งทำตัว ยิ่งดู น่าทุเรศ
เหมือนพวกเปรต สร้างกรรม สั่งสมไว้
ยิ่งกระเสือก กระสน มากเท่าไร
ใครต่อใคร ก็ยิ่งรู้ สู่สันดาน

จากดินแดน ที่ร่วม กันปกป้อง
เคยปกครอง ด้วยรัก คอยถักสาน
แผ่นดินกลับ ต้องเปื้อน กิเลสมาร
ให้ชนชาติ หันมาผลาญ มาฆ่ากัน

แล้วอย่างนี้ เยาวชน ในภายหน้า
คงจะดี เกินเยียวยา เลยไหมนั่น?
ทั้งกินเหล้า ติดยา การพนัน
แต่ละเรื่อง เจริญกัน แหละบ้านเมือง!!!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มีนาคม 11, 2010, 09:29:20 am โดย แค่คนคนนึง »


เป็น..แค่คนคนนึง.. ที่ซึ่งรักเธออยู่ ความรักอัดแน่นไปทุกอณู แต่เธอคงไม่รู้..ความในใจ
. ..แค่คนธรรมดา.. . ที่อยู่ใต้นภาอย่างอ่อนไหว ใช้..สายลม..เป็นอุ่นไอ และใช้หัวใจ..เพื่อ รั ก เ ธ อ..

 

ออฟไลน์ ครางแครง

  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 810
  • คะแนนกลอน 76
  • เพศ: ชาย
Re: บทกวีจากสังคม
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: มีนาคม 11, 2010, 09:34:55 am »


สวัสดีทุกๆท่าน

ปากของคน  วนเวียน  ที่เพียนพร่ำ
ทุกลำนำ  คำข้อ  ต่อราวเรื่อง
เป็นลมหลั่ง  ฟังไป  ให้เปล่าเปลือง
ที่ปราดเปรื่อง  เคืองขุ่น  จนวุ่นวาย

ความเป็นจริง  ยิ่งใหญ่  หาใดเหมือน
ถึงลอยเลื่อน  เตือนใจ  ไม่สูญหาย
สันดานคน  วนเวียน  มิเปลี่ยนกลาย
กลับเลวร้าย  ส่ายอยู่  มิรู้จร

จากคารม  คมคำ  ย้ำดวงจิต
ที่ยังติด  ชิดตรึง  ซึ่งสังหรณ์
กะล่อนกิน  สิ้นจิต  คิดอาทร
ถ้ามองย้อน  อ้อนคำ  ยังย้ำเตือน

คนคนนี้  ทีเห็น  ดูเด่นชัด
ใช่เร่งรัด  จัดวาง  ทางลอยเลื่อน
จราจร  สอนย้ำ  ทุกคำเยือน
ในหกเดือน  เพื่อนเรา  ต้องเฝ้าจำ

ส่อสันดาน  กาลก่อน  ย้อนมาเล่า
หมดความเขลา  เป่าไป  ให้นึกขำ
ไม่เคยเชื่อ  เบื่อหน่าย  ร่ายน้ำคำ
ยังตอกย้ำ  นำอยู่  มิรู้เลือน
ฉันทลักษณ์เป็นหลักพื้น            แนวทาง

หากปล่อยหรือปลดวาง             ซะแล้ว

ภาษาย่อมจืดจาง                     รสชาด  ไปแฮ

เหมือนไก่ได้เพชรแก้ว              บ่รู้ค่าคุณ
 

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub
Re: บทกวีจากสังคม
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: มีนาคม 11, 2010, 11:42:59 am »

สวัสดีค่ะ ทุกท่าน

ได้แต่นั่งรอดูเหตุสูญเสีย
สุดระเหี่ยคนบางกลุ่มทำพลาดพลั้ง
วางแผนการณ์อย่างแยบยลมรณัง
คนเขาชังทั้งประเทศไม่สนใจ

อ้างนู่นนี่ว่าป่วยบ้างเที่ยวหาที่
ตอนนี้หนีไปหมดแล้วพวกตัวใหญ่
วันพรุ่งนี้ผู้นำกลุ่มจะเหลือใคร
ถ้าไม่ใช่ตัวละครเหยื่อตาดำ!!



Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN