วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+

« แต่งต่อ #165 เมื่อ: พฤษภาคม 22, 2010, 11:42:25 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว :: หนูขนทองยืดเวลาเข้าหอมานานสมควร จึงขอตัวเหล่าขุนนางกลับไปเพื่อชมผลงานของตัวเอง พอเปิดประตูเข้าไปภาพที่เห็นมันชวนให้ปรอทแตก จึงถลาเข้าไปสั่งสอนน้องชายเพียงเบาะ ๆ คาดไม่ถึงว่าหมิงจูจะเอาตัวเข้ามาขวางไว้ เขาจึงอดใจไม่ได้ที่จะจากไปและเริ่มรุกนางอีกครั้ง แต่สติสัมปชัญญะพลันกลับคืนมาหลังจากที่โดนฝ่ามือพิฆาตตบเข้าไปฉาดหนึ่ง ในเมื่อหมิงจูก็คล้ายมีใจชอบแฝดผู้น้องอยู่แล้ว แผนคราวนี้คงสำเร็จง่ายขึ้น และหวังว่าเขาจะออกไปทันก่อนที่หมิงจูจะได้เห็นน้ำตาลูกผู้ชายที่กำลังเอ่อคลอสองนัยน์ตา

/เอาล่ะนี่ก็สมควรแก่เวลา
แผนการข้าคงบรรลุไปอีกขั้น
เหลือเพียงแค่ตอนปรากฏตัวเท่านั้น
ต้องแสร้งปั้นหน้าโกรธเป็นฟืนไฟ/

"ข้าก็อยู่ดื่มฉลองมานานแล้ว
คงไม่แคล้วกลับไปโดนนางค้อนใส่
หากนางหลับปุ๋ยก่อนข้าก็ดีไป
ทุกท่านไซร้ถ้าเช่นนั้นข้าขอตัว"

อะแฮ่ม Test 1 2 3 4 5 !!
สูดหายใจลึกปรายตามองจนทั่ว
/ตรงศาลาเสียงเงียบกริบไร้คนชัวร์/
เสร็จแล้วพลันสำรวจตัวก่อนเข้าไป

เปิดประตูเอาล่ะนะเริ่ม Action !!
/ไม่นึกฝันภาพตรงหน้ามัน Inside
ทั้งสองร่างทาบทับกันช่างงามไส้
ชำเลืองไปเหล้ามงคลไม่เหลือเลย/

"ไม่ต้องเดาเรื่องทั้งหมดช่างน่าขำ
การกระทำของพวกเจ้านั้นเฉลย
คำถามที่ข้าเก็บไว้และไม่เคย
คิดเอื้อนเอ่ยประโยคนั้นแม้สักครา"

"ท่านพี่ไป๋ได้โปรดฟังข้าก่อน"
อวี้ถังพุ่งเข้าสั่งสอนร่างตรงหน้า
คว้าคอเสื้อของน้องชายตัวขึ้นมา
เสยปลายคางด้วยท่วงท่า โ ช ริ ว เ ค น !!

ไป๋ยวิ๋นเฟยกระอักเลือดมาคราหนึ่ง
หมิงจูอึ้งกับสิ่งที่นางเห็น
อารมณ์หึงของอวี้ถังที่ซ่อนเร้น
ได้ยลเป็นบุญตาวันนี้เอง

หมิงจูรีบสะอึกกายเข้าขัดขวาง
ไป๋อวี้ถังมองร่างบางจ้องเขม็ง
รั้งเอวนางโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
"หากเจ้าเก่งก็หาทางหลุดออกไป"

ร่างสูงซุกใบหน้าลงซอกคอขาว
หมิงจูก้าวถอยหลังทันรุกเข้าใส่
ด้วยฝ่ามือพิฆาตชายไร้หัวใจ
"เห็นมั้ยท่านทำอะไรกับน้องชาย"

อวี้ถังพลันชะงักค้างกลางอากาศ
น้องหญิงวาดวงสวิงตบมาได้
เจ็บชะมัดหน้ามันเริ่มชากลาย ๆ
/แต่แบบนี้มันก็ง่ายไม่เหนื่อยดี

ไม่ต้องรอจนยวิ๋นเฟยได้ใจนาง
มันเข้าทางแผนของข้าเลยนะนี่
ขอโทษด้วยยวิ๋นเฟยน้องคนดี
เพราะคราวนี้พี่ลงมือหนักเกินไป/

"ใครใช้ให้บรรเลงรักบนเตียงข้า
ในสายตายังเห็นข้าเป็นพี่ไหม?
รอข้าไปมันยากเย็นนักรึไง
ไม่นานไซร้เจ้าก็ได้เป็นคู่กัน"

มือใหญ่ถอดหมวกสีแดงโยนทิ้งไป
ก่อนถอดชุดเจ้าบ่าวไซร้กองตรงนั้น
เร่งสืบเท้าก้าวยาวออกประตูพลัน
หวังนางนั้นคงไม่ทันเห็นน้ำตา

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน (กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)

เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

รอยทราย, ดาราอรุณ

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ดาราอรุณ, รอยทราย

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 24, 2010, 02:06:50 pm โดย: [หนู]ขนร่วงถาวร ??[?] <:3)~ »

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

อาวุธซัดจะร้ายกาจขนาดไหน โดนเข้าไปอาจบาดเจ็บเพียงผิวเผิน
เห็นน้ำตาสตรีเล่าคล้ายถูก BURN ราดรดเนินแผ่นอกแกร่งยังแทบตาย

แค่คนคนนึง

#ตัดกระดาษใช้..กรรไกร~แต่ตัดใจใช้..เวลา#

วายุพักตร์รำพันกลอน

คะแนนกลอน 895

ออฟไลน์
เพศ: ชาย

กระทู้: 3789

เมื่อพบต้องมีพราก แต่เมื่อจากต้องได้เจอ

Level 50 : Exp 11%

HP: 4.1%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 179
ได้รับคำชม: 3497

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

MS Internet Explorer 6.0

Re: วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตา$

« แต่งต่อ #166 เมื่อ: พฤษภาคม 23, 2010, 02:03:03 pm »

หลังจากที่ไป๋อวี้หนีจากห้อง
ชายผู้น้องคิดจะตามไปหักห้าม
อธิบายให้เข้าใจอย่าวู่วาม
ว่ามิได้เป็นตามที่คิดไป

แต่ร่างกายกลับแย่กว่าที่คิด
ความเจ็บปวดไม่อาจปิดให้มิดได้
หมิงเอ๋อร์เห็นดังนั้นจึงกลั้นใจ
ล๊อคร่างกายสูงใหญ่ อย่างชำนาญ

ไป๋ยวิ๋นเฟยหันมองยังหมิงเอ๋อร์
ก่อนจะเหวอถูกดึงล้มบนเตียงสาน
"ข้าจะไปอธิบายเพียงไม่นาน
เพื่อพวกท่านจะได้เข้าใจกัน"

"จะเข้าใจผิด - ผิดไปก็ช่าง
เล่นไม่ฟังคำแก้ตัวแม้สั้น - สั้น"
พอพูดจบก็แถมค้อนอีกหนึ่งอัน
ยวิ๋นเฟยนั้นทำได้แต่ถอนหายใจ

หมิงเอ๋อร์มองดูแผลตรงปลายคาง
ก่อนจัดแจงชำระล้างประคบให้
มือเรียวบางแตะดูอย่างเสียใจ
เพราะอะไร? ไป๋อวี้ถังไม่ยอมฟัง?

ขณะที่ร่างบางนั้นครุ่นคิด
ใบหน้าหวานเริ่มใกล้ชิดน้องอวี๋ถัง
สายตาสวยปะทะกันเข้าอย่างจัง
เสียงหัวใจเริ่มเต้นดัง...อยู่ภายใน

มือใหญ่หนายกกุมมือหมิงเอ๋อร์
ก่อนจะเผลอพูดสิ่งที่คิดไว้
"เจ้าช่างดีเหลือเกิน...จอมยาใจ"
เท่านั้นไซร้ใจสองใจต่างปรวนแปร

ภายใต้แสงจันทราสีนวลส่อง
สองสายตาจับจ้องไม่ยอมแพ้
ระยะห่างเริ่มประชิดติดดวงแด
อาการใจเริ่มจะแย่แพ้อารมณ์

เปลือกตาบางค่อย - ค่อยหลับลงช้า - ช้า
ลมหายใจใกล้ใบหน้าผสานผสม
กายร้อนรุ่มเหมือนถูกปลุกระดม
จมูกคมใกล้ชิดจนแตะกัน

ระยะห่างลดลงที่ละน้อย
ริมฝีปากที่รอคอยในความฝัน
อยู่ใกล้เพียงไม่กี่มิลใต้แสงจันทร์
ยากเย็นเกินห้ามใจทัน..ซะแล้วเรา

กลีบปากบางถูกประกบอย่างอ่อนโยน
ความรู้สึกเริ่มเอนโอนตามความเหงา
หลังจากที่แตะกันเพียงเบา - เบา
ก็เริ่มถูกผสานเข้า เป็นหนึ่งเดียว

สองริมปากแนบสนิทอย่างลึกซึ้ง
รับรสจูบครั้งหนึ่งอย่างขับเคี่ยว
สติเริ่มเลือนรางและซีดเซียว
จนเหลือเพียงอารมณ์เดียว..คือ "ต้องการ"

เรียวปากบางเผยอขึ้นนิดหน่อย
เมื่ออากาศเหลือน้อย ในจูบหวาน
แต่กลับเป็นลิ้นร้อนแสนชำนาญ
ที่แหวกผ่านสู่โพรงปากอย่างนิ่มนวล

ลิ้นอุ่นร้อนตวัดไล้ในโพรงปาก
เริ่มซุกซนอย่างมากจนยากสวน
ระบบคุมร่างกายเริ่มระรวน
จนคนกวนรั้งเอวบางมาแนบกาย

หมิงเอ๋อร์โอบคล้องรอบคอระหง
ก่อนบรรจงจูบตอบไม่ห่างหาย
ลิ้นกระหวัดเกี่ยวพันไม่มีคลาย
ปล่อยไปตามความกระหายที่ได้มี

ลป.ผกก. อย่าลืมค่าตัวข้านะ มาแสดงให้เนี่ย อิอิ

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

...Born to be your ' s...
...ความรู้สึกของคน.." แ อ บ รั ก "...
รวมกลอน"แค่คนคนนึง" คลิ๊กเลย

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 23, 2010, 02:15:12 pm โดย: แค่คนคนนึง »

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

เป็น..แค่คนคนนึง.. ที่ซึ่งรักเธออยู่ ความรักอัดแน่นไปทุกอณู แต่เธอคงไม่รู้..ความในใจ
. ..แค่คนธรรมดา.. . ที่อยู่ใต้นภาอย่างอ่อนไหว ใช้..สายลม..เป็นอุ่นไอ และใช้หัวใจ..เพื่อ รั ก เ ธ อ..

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

MS Internet Explorer 8.0

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, รอยทราย

« แต่งต่อ #167 เมื่อ: พฤษภาคม 23, 2010, 03:52:25 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว : หลังจากซิ่วจูกลับจากไปหาหมิงเอ๋อร์ พอออกจากเขตวังมาเหลยเซิงจึงเริ่มภารกิจพาคุณหนูกลับบ้านอีกครั้ง

?คุณหนูเซี่ยถึงตอนนี้ควรพอแล้ว
ไยต้องแกร่วรอไปอยู่แถวนี้
ท่านน่าจะกลับบ้านเสียดีๆ
ตัวข้านี้จะได้ไม่เหนื่อยใจ?

ซิ่วจูฟังคำว่านั้นถลึงจ้อง
/อยากจะบ้องหูสักทีหากทำได้/
?ข้าไม่อยากกลับบ้านจะทำไม
ข้าไม่ไปหรอกแต่งงานช่างบ้าบอ!?

?แต่นายท่านยังรออยู่ทุกเมื่อ
คุณหนูเบื่อแต่หน้าที่ก็มีหนอ
กลับบ้านเถิดนายท่านท่านยังรอ
ข้าไม่ง้อนานหรอกนะตอบมาเร็ว?

?ข้าไม่สนท่านนั้นจะง้อหรือไม่
ข้าไม่ไปปล่อยงานท่านให้มันเหลว?
ดวงตาหวานลุกวาวดังไฟเปลว
/ให้ตกเหวดีกว่ายอมไปแต่งงาน!/

?ถ้าเช่นนั้นข้าคงต้องลากท่านกลับ
ข้าจะนับหนึ่งถึงสามโปรดกลับบ้าน
ไม่เช่นนั้นข้าจะลากด้วยเป็นงาน
อย่าหาว่าระรานท่านดื้อเอง!?

?แน่จริงก็เข้ามาข้าไม่กลัว?
ใจเริ่มรัวแม่ยังทำเป็นปากเก่ง
?เข้ามาเลยคนอย่างข้าไม่กลัวเกรง
ถึงท่านเก่งข้าก็วิ่งได้เหมือนกัน!?

?สาม!? ร่างสูงว่าพลางตะครุบ
ร่างบางผลุบหลุบหลบหายหาหลักมั่น
?ใครสอนท่านมิทราบนับอย่างนั้น
ขี้โกงกันมันหน้าอายชายชาตรี!?

คำด่าว่าสะดุดไปด้วยเสียงร้อง
หญิงสาวถ่องศอกเข้าไปพลิ้วกายหนี
ความน้อยเนื้อต่ำใจเต็มฤดี
/ตัวท่านนี้อยากส่งข้าไปไกลๆ!/

ร่างบางเซถลาหลบเข้าในป่า
รู้อยู่ว่าหนีอย่างไรไม่พ้นได้
ซอกแซกตามต้นไม้ใหญ่อย่างว่องไว
/แต่อย่างไรเขาก็เร็วกว่าอยู่ดี/

เหลยเซิงตามเพียงไม่นานก็เป็นต่อ
/ในเมื่อขอกันแล้วเอาแต่หนี
ข้าก็หมดหนทางกลวิธี
ตัวข้านี้ไม่อยากทำร้ายท่านเลย/

มือหนาฉุดเข้าที่แขนบางเสลา
ก็เล่นเอาอรอนงค์ลงนั่งเฉย
นางบิดแขนพลางพลิ้วหนีเหมือนอย่างเคย
แม่ทราบเชยไม่หมดฤทธิ์แม้เท้าแพลง

หลี่เหลยเซิงช้อนเอาร่างของแน่งน้อย
แล้วโดนต่อยเข้าตรงที่คางแกร่ง
หมัดน้อยๆยังถือว่าแข็งแรง
ร่างบางแย่งมีดพกไปจากที่ตัว

?คุณหนูหยุดอย่าทำอย่างนั้น?
?ข้าจะกลั้นใจเชือดคอหากท่านยั่ว
ยังคิดอยากจะพาข้ากลับเรือนครัว
ทั้งที่ตัวข้านั้นไม่อยากไป?

ชายหนุ่มได้แต่แน่นิ่งไม่ขยับ
ตาไม่ลับจากดวงหน้าแสนหวานใส
ใจเริ่มกรุ่นกับความคิดบ้าเหลือใจ
ทำได้ไงนะคุณหนูมีดจ่อคอ

เขาค่อยดีดพลังดัชนีโผเข้าหา
มีดเหล็กกล้าร่วงหล่นจากที่จ่อ
ร่างบางดิ้นขลุกขลักยามเคลียคลอ
ปากแงงอ ?คนบ้า ปล่อยข้าไป!?

?นี่คุณหนูท่านจะบ้าไปแล้วหรือ
นี่หรือคือหนทางที่คิดไว้
จะฆ่าตัวเพื่อหนีปัญหาไป
ทำได้ไงไม่คิดถึงคนที่มอง?

?ใครล่ะมองตัวข้าหาไม่พบ?
ดวงตาหวานช้อนขึ้นสบด้วยเศร้าหมอง
หยาดน้ำตาเริ่มไหลบ่าคลอในคลอง
ชายหนุ่มจ้องอย่างงงงันไม่เข้าใจ

?ไม่ใช่ท่านแน่ๆที่มองข้า?
?หากไม่มองข้าจะตามหาท่านไหม?
?ที่ท่านตามหาข้าใช่หัวใจ
ท่านนั้นไซร้ทำไปเพราะบุญคุณ

ท่านพ่อข้ารับเลี้ยงท่านมาแต่เด็ก
ตั้งแต่เล็กที่ท่านเฝ้าเกื้อหนุน
ใช่ไหมเล่าสิ่งที่ท่านมาเจือจุน
ต้องมาวุ่นเพราะข้าเพราะพ่อไง

ถึงตอนนี้ใจท่านก็ไม่เปลี่ยน
ข้ายังเพียรจะบอกท่านนะรู้ไหม?
นางทุบตีดิ้นรนและร่ำไห้
?ทั้งหัวใจข้าให้ท่านช่างโง่จริง?

หลี่เหลยเซิงนิ่งค้างกับคำนั้น
/อะไรกันคำบอกรักจากปากหญิง
ไม่คิดเลยว่าสิ่งนี้นั้นมีจริง/
ร่างสูงนิ่งด้วยหัวใจที่พองโต

/ตั้งแต่เด็กที่ดูแลนางไม่ห่าง
เพียงคำอ้างว่าหน้าที่มีเป็นโหล
ยิ่งนานวันที่เรานั้นได้เติบโต
ยังอยากโผไปกอดนางอยู่ทุกวัน

แต่ก็เพราะนางนั้นเป็นเจ้านาย
ลูกผู้ชายรู้บุญคุณจึงโศกศัลย์
คิดเสมอความรักที่มีให้นั้น
ไม่มีวันที่นางจะมีใจ

เพราะนางเองก็ว่าแต่เบื่อขี้หน้า
จะไปหน้าก็ชอบหนีและขับไล่
ใครจะรู้นางปากแข็งหญิงกว่าใคร
ได้รู้ใจแล้วมันเกินจะต้านทาน/

ฝ่ามือหนากระชับร่างในอ้อมกอด
นางกระงอดกระเง้าแลงุ่นง่าน
นิ้วมือแกร่งเกลี่ยน้ำตาอยู่เนิ่นนาน
ก่อนระรานแตะแก้มใสอย่างเอ็นดู

?ปล่อยข้านะอย่ามาแตะต้องตัวข้า?
ยามนางว่าหน้าก็แดงไปถึงหู
มือเล็กๆดันตัวห่างทำหน้ามู่
แต่ก็รู้ว่าแรงตนแทบไม่มี

นิ้วมือแกร่งดึงหน้ากากของตนออก
ขยับบอกว่า ?พอเถิดโปรดอย่าหนี
รู้ไหมท่านน่ะทำข้าเหนื่อยทุกที
แต่ยามนี้ข้าน่ะมีรางวัลความจริงใจ?

?ไม่เอาหรอกปล่อยข้านะ เจ้าคนบ้า?
?รักคนบ้าแล้วอย่าคิดมาผลักไส?
?ใครว่ารัก? เสียงหวานว่าหลบหน้าไป
?ข้านี่ไง มองตาข้า อย่าหลบกัน?

เซี่ยซิ่วจูไม่กล้าจะมองสบ
ไม่เคยพบยามที่เขาถอดหน้ากากนั้น
แม้รางเลือนในความมืดใต้แสงจันทร์
แต่ว่ามันก็ทำใจให้เต้นแรง

ใบหน้านวลถูกนิ้วเรียวเชยไปหา
ไร้วาจาเอ่ยคำนำแถลง
ริมปากเข้มโน้มหามาจัดแจง
ฉกฉวยแย่งความอุ่นหวานอย่างเอาใจ

จมูกเข้มคลอเคลียเพิ่มไออุ่น
ลิ้นดันดุนเกี่ยวคล้องลิ้นอ่อนใส
ปากบางเผลอเผยอรับไม่ตั้งใจ
สองมือไล้ร่างใหญ่เหมือนละเมอ

เขาถอดถอนรสจูบอย่างอ้อยอิ่ง
ก่อนจะทิ้งประกบเม้มลงเหมือนเผลอ
ความอ่อนหวานกลีบปากนี้ทำมัวเบลอ
ร่างสูงเผลอกระชับนางมาแอบอิง

?...เหลยเซิง ข้า พอเถิด พอได้แล้ว?
เสียงผะแผ่วแว่วดังยามเขายิ่ง
เกลี่ยรสจูบหวานหวามตามเนื้อจริง
แถมยังทิ้งเป็นร่องรอยจนระทวย

?กลับบ้านนะคุณหนูข้าสัญญา
ว่าตัวข้าจะขัดขวางงานหมั้นด้วย
ใครมันกล้ามาแย่งท่านมันต้องซวย
ไม่ร่ำรวยหากแต่ข้าจะขอจับจอง

จะไปบอกนายท่านให้เขารู้
ข้าอยากคู่เคียงข้างท่านไม่มีสอง
บอกกับท่านว่าเรานั้นได้ปรองดอง
เราจะลองร่วมชีวิตด้วยใจจริง?

ดวงตาหวานเบิกกว้างแล้วยิ้มแย้ม
กลีบปากแต้มข้างแก้มสากที่หยุดนิ่ง
?ห้ามหลอกข้าพอกลับบ้านแล้วก็ทิ้ง?
?ข้าพูดจริงขอให้ท่านโปรดวางใจ?

ปล. หัดหื่น เอ๊ย โรแมนติก เหอๆ ยาวไปนิดอย่าว่ากันค่ะ

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

กันและกัน

เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ

คะแนนกลอน 89

ออฟไลน์
เพศ: ชาย

กระทู้: 609

หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

Level 20 : Exp 2%

HP: 12.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 131
ได้รับคำชม: 859

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

Firefox 3.6.3

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, รอยทราย, ดาราอรุณ

« แต่งต่อ #168 เมื่อ: พฤษภาคม 23, 2010, 04:02:19 pm »

หลังจากเผิงหลงไห่ไล่นักเลงหมดแล้ว ก็เห็นจางหย่งฟางซึ่งมีหน้าตาคล้ายจางหย่งโจว การสนทนาจึงเิกิดขึ้น

เหลือบไปเห็นสีหน้าของหย่งฟาง
ทั้งโครงร่างหน้าตาและนิสัย
คล้ายหย่งโจวผู้พี่ที่จากไกล
เลยถามไถ่หมายทราบถึงข่าวคราว

หน้าของเจ้าคล้ายคับกับน้องข้า
หรือเพราะว่า่เจ้าเป็นน้องหย่งโจวเล่า
จะขอทราบนามก่อนถามข่าว
ส่วนตัวเรา"เผิงหลงไห่"พี่(ร่วมสาบาน)หย่งโจว

ข้าหย่งฟางน้องหย่งโจวคำนับท่าน
เรื่องข่าวนั้นจนใจไม่เห็นโผล่
ตามหาพี่หลายลี้กับสี่(กิ)โล
จางหย่งโจวพี่ข้าหาไม่เจอ

หลงไห่ทราบก็บอกให้อยู่ก่อน
มาพักผ่อนเสียก่อนค่อยเสนอ
ตอนนี้กายแต่ละคนชักจะเบลอ
ยากจะหาให้เจอในทันที

พอพูดเสร็จเหลือบเห็นเผิงเสี่ยวหลง
สลบตรงตอไม้เสียคาที่
หย่งฟางเจ้าดูอาการน้องข้าที
ตัวข้านี่จะไปดูแม่นางอิง

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

อาจเิกิดสิ่งอัศจรรย์ นั้นอยู่ที่ใจ มืดมนเท่าไหร่ หากหวังยังมี
ยิ่งใหญ่เิกนใครนึกฝัน พันเท่าทวี หากเพียงเรานี้ ศรัทธาจริงใจ
ทุกสิ่งไม่เิกินใจเรา

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~

[?]???????[?]

กินนรอัครกวี

คะแนนกลอน 43

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 399

Level 16 : Exp 18%

HP: 3%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 1644
ได้รับคำชม: 1314

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

Chrome 4.1.249.1064

รอยทราย, v.nefertali, กันและกัน, ดาราอรุณ

« แต่งต่อ #169 เมื่อ: พฤษภาคม 23, 2010, 10:58:15 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว :: หลังจากที่ไป๋อวี้ถังออกจากวังมา ก็ไปเช่าโรงเตี๊ยมอยู่ถาวร สั่งเสี่ยวเอ้อร์ว่าในร้านมีสุรากี่ไหขนมาให้หมด จะเมาตายคาห้องนี้ไปเลย เวลาผ่านไปครึ่งเดือนก็ไม่เห็นมันจะตายซักที เลยตัดสินใจจะฆ่าตัวตายแทน แต่บังเอิญเสี่ยวเอ้อร์มาขัดจังหวะซะก่อน

เดือนกว่าแล้วร่างสูงเอาแต่เมา
จมไหเหล้าไม่เหลือเค้าความสง่า
ฉายาหนูขนทองที่ได้มา
ในยามนี้ไม่มีค่าอะไรเลย

มือใหญ่คว้าฝักกระบี่หยกคู่กาย
ชักออกหมายจบอดีตที่ผ่าเผย
ด้วยการเชือดคอตัวเองเพื่อทรามเชย
จะได้อยู่คู่ยวิ๋นเฟยตลอดไป

ก๊อก ก๊อก ก๊อก !! เสียงเสี่ยวเอ้อร์เคาะประตู
"มันไม่รู้จักเวลาเลยใช่ไหม
คนจะตายอยู่แล้วเสือกมากวนใจ"
"เรียนท่านไป๋ ขอรบกวนสักครู่นึง

ชั้นล่างมีแขกสองคนรอพบท่าน"
"โธ่สวรรค์นาทีตายข้ามาถึง
ท่านยังส่งอุปสรรคมารั้งดึง"
ร่างสูงคลึงสองขมับพลางตอบไป

เสร็จธุระข้าจะลงไปพบ !!
ไป๋อวี้ถังพักสงบจิตครู่ใหญ่
ก่อนจะสอดกระบี่เก็บเข้าฝักไป
สูดหายใจเข้าเต็มปอดอีกหนึ่งครา

ทันทีที่ร่างสูงลงไปถึง
พลันได้อึ้งภาพชายหญิงที่ตรงหน้า
มันตอกย้ำความเจ็บปวดขึ้นอีกครา
"มาหาข้าพวกเจ้ามีเรื่องอันใด?"

"ท่านจากไปทิ้งข้าไว้กับยวิ๋นเฟย"
"เรื่องผ่านเลยไยต้องเอ่ยพอได้ไหม"
"ข้าต้องการฟังความจริงจากหัวใจ
ท่านยังรักข้าอยู่มั้ยช่วยตอบที"

"จะต้องให้ข้าตอบอีกกี่พันครั้ง
ว่าข้ายังคงยืนยันคำตอบนี้
ลมหายใจที่เข้าออกทุกนาที
ไม่ได้มีเจ้าอยู่อีกต่อไป"

ไป๋อวี้ถังพูดจบพลันเบือนหน้า
ไม่ให้เห็นน้ำในตาที่เอ่อไหล
"ปั๊ดโถ่เว่ยหลั่งมาตอนนี้ทำไม
เดี๋ยวนางรู้ทั้งหมดไม่เป็นความจริง"

มือใหญ่รีบปาดน้ำตาก่อนเอ่ยถาม
"ได้รู้ความทั้งหมดแล้วยังยืนนิ่ง
มีเรื่องอื่นอีกไหมเล่าชักช้าจริง
ถ้าหมดแล้วข้ามีสิ่งอื่นต้องทำ"

"ข้าไม่เชื่อจนกว่าได้พิสูจน์ก่อน"
"แม่งามงอนหรือต้องให้ข้าพูดย้ำ"
"ไม่ต้องพูดข้ามีเรื่องให้ท่านทำ"
ได้ฟังคำร่างสูงพลันนิ่งเงียบไป

"เช่นนั้นได้ทำอะไรจงว่ามา"
"จดหมายหย่าท่านคงเขียนได้ใช่ไหม"
อวี้ถังข่มความเจ็บปวดก่อนเอ่ยไป
It's alright ข้าเขียนให้เดี๋ยวนี้เลย !!

ร่างสูงรีบเข้าห้องปิดประตู
ได้ฟังคำโฉมตรูเหมือนโดนเสย
ก่อนจะล่วงลงสู่พื้น Knock out เลย
ถูกทรามเชยตอกกลับล้มทั้งยืน

จรดปลายพู่กันเขียนไม่ทันไร
อวี้ถังไซร้กระอักเลือดแต่ยังฝืน
บนกระดาษรอยโลหิตแดงเป็นปื้น
"หากข้าขืนเขียนบนแผ่นนี้ต่อไป

แล้วน้องหญิงได้เห็นคงไม่ดีแน่
มันก็แค่ขยำทิ้งแล้วเขียนใหม่
จดหมายหย่ามันจะไปยากอะไร
ที่ยากคือยังทำใจไม่ได้เลย"

ในที่สุดร่างสูงก็เขียนเสร็จ
รีบเปลี่ยนชุดพลางเช็ดรอยที่เผย
ให้เห็นคราบโลหิตออกหมดเลย
ก่อนเอื้อนเอ่ยให้เสี่ยวเอ้อร์นั้นเข้ามา

จงรับไปแล้วส่งให้ถึงมือนาง !!
"ก่อนอื่นนั้นรีบสะสางบัญชีข้า
Check out เลยแล้วรีบเอาใบเสร็จมา
เพราะเวลาที่เหลืออยู่น้อยเต็มที"

อวี้ถังรีบชำระเงินไม่ทันคิด
เหลือร่องรอยโลหิตก่อนเขาหนี
กองขยะเปื้อนเลือดสดช่างดูดี
"ข้าเห็นทีโดนเถ้าแก่ด่าแน่เลย"

"เสี่ยวเอ้อร์จ๊ะไป๋อวี้ถังพักห้องไหน
ช้าอยู่ไยรีบบอกมา...แน่ะยังเฉย"
"เพิ่งสวนกับข้าออกไปเมื่อกี๊เลย"
"แล้วเขาไม่ได้พูดเปรยบ้างรึไง"

"มีสิครับขอแม่นางรอสักครู่"
เสี่ยวเอ้อร์รีบปิดประตูก่อนทำท่า
ล้วงจดหมายในสาบเสื้อยื่นส่งมา
"ท่านไป๋ว่าต้องฝากให้ท่านกับมือ"

มือเรียวยื่นรับจดหมายในทันที
แสร้งทู่ซี้เดินเข้าห้องอย่างพาซื่อ
"เสี่ยวเอ๋อร์จ๊ะบอกข้าหน่อยในกล่องคือ?"
"อ๋อนี่หรือแค่ขยะอย่าสนใจ"

"ข้ากำลังจะมาขนมันไปทิ้ง"
"ของพี่ไป๋งั้นข้ายิ่งสนใจใหญ่"
"ไปทำงานของเจ้าเถอะอย่าใส่ใจ"
นางกับข้านั้นไซร้อยู่ไม่นาน"

มือเรียวพลันหยิบกระดาษคลี่อ่านดู
ต่อมน้ำตาพร่างพรูร้องเรียกขาน
เสียงแหบแห้งทำคนฟังใจสะท้าน
ร่างนงคราญทรุดฮวบลงทันใด

ยวิ๋นเฟยรีบถลันกายมาประคอง
"เราทั้งสองรีบไปตามเขาดีไหม
คำนวนแล้วเขายังคงไปไม่ไกล
ถ้ายังไงรีบตามไปก็คงทัน"

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

สำหรับกระทู้นี้มี, 4 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 24, 2010, 02:04:25 pm โดย: [หนู]ขนร่วงถาวร ??[?] <:3)~ »

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

รอยทราย

ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก

คะแนนกลอน 253

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 2752

ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย ยิ่งบีบแรงทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือ

Level 42 : Exp 68%

HP: 14.2%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 10756
ได้รับคำชม: 6209

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

MS Internet Explorer 7.0

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, กันและกัน, ดาราอรุณ

« แต่งต่อ #170 เมื่อ: พฤษภาคม 23, 2010, 11:49:28 pm »

ต่อจากความเดิมตอนที่แล้ว : หมิงเอ๋อร์ออกไปตามหาไป๋อวี้ถังด้วยความเป็นห่วง กลับไม่พบแม้เงา หัวใจดวงเล็กๆ ของหมิงเอ๋อร์ เกินต้านทานความเจ็บปวดจึงร้องไห้คร่ำครวญเป็นอย่างมาก น่าเวทนายิ่งนัก

หมิงเอ๋อร์ออกตามหาไป๋อวี้ถัง
ใจเจ็บคั่งร้อนรนห่วงพี่ไป๋
/กระอักเลือดมามากมายเป็นเช่นไร
หายไปไหนนะท่านพี่ยอดพธู/

ยวิ๋นเฟยออกกำลังยั้งร่างบาง
" ห่วงตัวบ้างเถิดหมิงเอ๋อร์เจ้ารู้อยู่
พี่ชายข้ามันหัวรั้นเสียน่าดู
เจ้าเรียกร้องต่อสู้ก็ป่วยการ "

ดวงตาหวานเศร้าสลดสุดหดหู่
" เขาไม่รู้..หรืออย่างไร..จึงหักหาญ
กฏในวัง..ไม่ชอบใจ..ไยระราน
ไม่สงสาร..ข้าเลย..คนใจดำ "

หมิงเอ๋อร์เดินเรื่อยเปื่อยสะอื้นไห้
เสียงหัวใจโอดครวญแผลเจ็บย้ำ
จึงคิดไปไหว้พระพึ่งดวงธรรม
หวังน้อมนำหัวใจคืนกลับมา

นอกเมืองพบวัดร้างอยู่แห่งหนึ่ง
" ลูกขอพึ่งความร่มเย็นหน่อยเถิดหนา "
สาวน้อยก้าวเข้าวัดซับน้ำตา
เดินเข้าหาพระประธานก้มกราบไป

" ปวดใจเหลือเกินพระคุณเจ้า
ลูกรักเขา..เขาไม่รักลูกใช่ไหม ?
สื่อไม่ถึงจึงทิ้งลูก..ทิ้งหัวใจ
วิญญาณไหม้มอดสิ้นไม่เหลือดี

ได้โปรดดลใจเขาให้รับรู้
รักมีอยู่..ไม่เปลี่ยนแปลง..หรือหน่ายหนี
ลูกยอมทิ้ง..ฐานันดร..ที่ลูกมี
ของแบบนี้..ลูกไม่เคยคิดต้องการ !! "

ร่างบางสั่นสะท้านร่ำสะอื้น
น้ำตารื้นนองหน้าไฟรักผลาญ
ล้มลงซบฐานพระประธาน
ยวิ๋นเฟยพล่านวิ่งมารับอุ้มกลับวัง

เบื้องหลังพุทธรูปมีร่างหนึ่ง
ที่ยืนอึ้งแข็งเป็นหินทิ้งตัวนั่ง
/เพราะเหตุใดชีวิตรักต้องแหลกพัง/
น้ำตาหลั่งจ่อมจมความทุกข์ตรม

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

หาดทรายโอบเกลียวคลื่น....ทะเลตื่นม้วนพบทราย
หยอกล้อละอองพราย....รักมิคลายทรายกับทะเล

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

รวมกลอน ร อ ย ท ร า ย

กันและกัน

เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ

คะแนนกลอน 89

ออฟไลน์
เพศ: ชาย

กระทู้: 609

หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

Level 20 : Exp 2%

HP: 12.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 131
ได้รับคำชม: 859

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

Safari 4.0.5

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ดาราอรุณ

« แต่งต่อ #171 เมื่อ: พฤษภาคม 24, 2010, 09:22:21 am »

หลังจากเผิงเสี่ยวหลงฟื้นแล้ว ก็อยากให้หลงไห่ฝึกวิชา "มังกรฟ้าดิน" สุดยอดวิชาขั้นสูงของจ้าวสมุทธ

นี่ก็คือคัมภีร์ ?เทียนตี้หลง?
ที่ดำรงสืบทอดมาหนึ่งปีแสน(1แสนนะแหละ)
คัมภีร์นี่สยบทุกดินแดน
ทั่วทุกแคว้นยากหามาต้านทาน

คัมภีร์นี่หากท่านพี่ฝึกสำเร็จ
จะอัพเกรดจนไร้ผู้ใดต้าน
มี8ท่าฝ่ามือสยบมาร
ทั้งเหนือใต้ไร้ต้านไปทุกทิศ

มีมังกรร่อนทะยาน (มังกร)ดำสมุทธ
มังกรยุดธรณี(มังกร)ผยองฤทธิ์
มังกรกรีดนภา(มังกร)ฝ่าสิบทิศ
มังกรสำรอกพิษ(มังกร)พิโรธร้าย

8วิชาหากบรรลุขั้นสูงสุด
ทั่วทั้งยุทธภพสยบได้
ขอให้ท่านฝึกใจและร่างกาย
ท่านจะได้แข็งแกร่งเป็นยอดคน

ปล.อักษรสีแดงคือ ชื่อท่า 8 ท่าของวิชามังกรฟ้าดินนะครับ

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~

[?]???????[?]

กินนรอัครกวี

คะแนนกลอน 43

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 399

Level 16 : Exp 18%

HP: 3%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 1644
ได้รับคำชม: 1314

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

Chrome 4.1.249.1064

รอยทราย, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], ดาราอรุณ

« แต่งต่อ #172 เมื่อ: พฤษภาคม 24, 2010, 09:40:36 am »

ความเดิมตอนที่แล้ว :: ไป๋อวี้ถังได้ยินความในใจของหมิงจู ยิ่งรู้สึกเสียใจกับการกระทำของตัวเอง จึงสองจิตสองใจว่าจะกลับไปหานางดีรึไม่ ระหว่างที่ซดเหล้านั่งขบคิดอยู่นั้น พลันได้ยินเสียงชาวยุทธคุยกันถึงเรื่องลอบสังหารจูฉางโซ่ว (ฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน) เขาจึงเร่งเดินทางลอบเข้าวังหลวงไปสืบข่าว และอีกด้านคอยคุ้มกันพระวรกายฮ่องเต้อยู่ห่าง ๆ

"น้องหญิงไยเจ้าจึงโง่งมนัก
มาหลงรักคนเลว ๆ เช่นข้านี้
ข้างกายเจ้ามีผู้ชายที่แสนดี
มอบชีวีให้เพียงเจ้าไม่ปันใคร"

อวี้ถังคว้าไหสุราขึ้นมาซด
"นางจะทำตัวรันทดไปถึงไหน
เห็นแล้วข้าก็ยิ่งไม่สบายใจ
หรือข้าควรกลับไปหานางดี"

ระหว่างที่ร่างสูงพลางครุ่นคิด
โสตประสาท Connect ติดคลื่นร้อยสี่
"จูฉ่างโซ่วมันต้องไม่ตายดี
มะรืนนี้นักฆ่าเราจะลงมือ"

อวี้ถังพลันพุ่งทะยานด้วยท่าร่าง
ที่เคยสร้างเสริมเขาจนมีชื่อ
วิชาตัวเบาขั้นเทพอันเลื่องลือ
เว้าซื่อ ๆ คือก้าวย่างพันลี้ไกล

อาจไม่รวดเร็วปาน Superman
ไม่เหมือนแม้น Turbo Jet แต่เคียงใกล้
พริบตาเดียวถึงเมืองหลวงได้ดั่งใจ
ร่างสูงลอบเข้าวังไปสืบข่าวคราว

โสตประสาทพลัน Connect ติดอีกครั้ง
ครานี้ฟังเสียงนางกำนัลสาว
"คืนนี้ข้าเห็นทีต้องอยู่เวรยาว"
"จริงรึข่าวองค์หญิงเจ็ดทรงประชวร?"

"นางเสียใจเพราะไป๋ฟูหม่าหนี?"
"ก็เออสิ"...ร่างเล็กตอบเสียงห้วน
"ทั้งหมดที่ข้าพูดไปจริงล้วน ๆ"
/ข้าสมควรไปดูนางให้แน่ใจ/

ตกกลางคืนอวี้ถังลอบเข้าห้องนาง
ค่อย ๆ ย่างสืบเท้าเข้าชิดใกล้
ใบหน้านวลยามนี้เผือดสีไป
/ยวิ๋นเฟยเล่าอยู่ไหนไม่ดูแล

ปล่อยให้นางอาการหนักเสียเยี่ยงนี้
น้องตัวดีไยเจ้าจึงไม่แยแส
ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าโดยแท้
ถ้าเพียงแค่ข้ายอมตามนางกลับไป/

อวี้ถังลูบศีรษะนางพลางขยับ
มืออีกข้างกุมกระชับมือนางไว้
โน้มตัวลงจูบกลีบปากบางทันใด
หวังจะให้นางรับรู้ถึงการมา

เรียวปากบางเผยอรับสัมผัสร้อน
มือใหญ่ช้อนตัวนางขึ้นอย่างเชื่องช้า
โน้มร่างนั้นมาอิงแอบแนบกายา
กอดกระชับอีกสักคราก่อนจากไป

ร่างสูงพลิ้วตัวขึ้นบนซุ้มประตู
กะซุ่มโป่งเตรียมแอบดูความเคลื่อนไหว
"นักฆ่าเอ๋ยเจ้าปรากฏตัวเมื่อไร
เมื่อนั้นไซร้เจ้าจะต้องได้เห็นดี !!"

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 24, 2010, 01:59:37 pm โดย: [หนู]ขนร่วงถาวร ??[?] <:3)~ »

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

กันและกัน

เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ

คะแนนกลอน 89

ออฟไลน์
เพศ: ชาย

กระทู้: 609

หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

Level 20 : Exp 2%

HP: 12.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 131
ได้รับคำชม: 859

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

MS Internet Explorer 6.0

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, รอยทราย, ดาราอรุณ

« แต่งต่อ #173 เมื่อ: พฤษภาคม 24, 2010, 04:42:00 pm »

เผิงหลงไห่ตัดสินใจที่จะฝึกวิชามังกรฟ้าดิน เพราะนึกถึงเหลยเหลาหู่ ที่เคยทำตนซะเจ็บแสบ(เจ็บจริงๆ) เเละเมื่อเผิงหลงไห่ฝึกสำเร็จก็เกิดปรากฏการณ์ธรรมชาติปั่นป่วนไปทั่วทุกทิศ

เผิงหลงไห่ได้ฟังก็ยินดี
จนบัดนี้แค้นเหลาหู่ยังไม่หาย
มันทำข้าเสียจนเเทบวางวาย
จนปางตายกว่าจะรอดได้ก็นาน

คิดแล้วจึงตั้งใจเริ่มการฝึก
รวมผนึกกายใจให้ประสาน
รวมกายใจให้ผนึกในลมปราณ
ดุจเพลิงผลาญลุกโชนในร่างกาย

รวมดินน้ำลมไฟให้เป็นหนึ่ง
สี่ธาตุถึงโชติช่วงยากสลาย
ควบคุมกำลังยุทธในร่างกาย
บังคับได้แม้เหล่าเซียนเทียบไม่ทัน

แม้กสิณดินฟ้านภากาศ
พสุธากัมปนาทเพราะหวาดหวั่น
มวลอาโปเตโชบรรลัยกัลป์
พฤกษาพลันหดหายในพริบตา

เผิงหลงไห่ร่ายรำด้วยฝ่ามือ
เรียงตามชื่อมังกรทั้ง8ท่า
ร่อนทะยานอยู่ได้ในนภา
จบกระบวนยุทธท่ามังกรฟ้าดิน

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)]

ผู้ดูแลบอร์ดกลอนเศร้า

คะแนนกลอน 11

ออฟไลน์
เพศ: ชาย

กระทู้: 479

Level 17 : Exp 74%

HP: 2.6%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 190
ได้รับคำชม: 727

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

Opera 9.80

รอยทราย, ดาราอรุณ, [หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~

« แต่งต่อ #174 เมื่อ: พฤษภาคม 24, 2010, 08:37:08 pm »

จางหย่งฟางมองหาพี่ชายเธอ
ยังไม่เจอมานานเป็นไรไหม
เห็นเดินมาข้านี้เริ่มดีใจ
เพื่อว่าให้พี่รักษาเสี่ยวหลงเลย

หย่งโจวบอกแผลแค่นี้เรื่องง่ายนัก
ทำไมมักมองข้ามได้เฉยเฉย
แผลแค่นี้น้องรักษาไปได้เลย
อย่าเมินเมยจงรีบรักษาไป

หลังจากนั้นพอได้รักษา
หย่งโจวมาถามว่าน้องเหนื่อยไหม
อุตส่าห์มุ่งหน้ามาแต่ไกล
น้องเข้าไปพักเดี๋ยวดูให้พักนึง

พอหย่งฟางกำลังจะเดินเข้าไป
หย่งโจวได้ถามไถ่ความคิดถึง
หย่งฟางบอกว่าที่บ้านคอยคำนึง
เพราะที่บ้านคิดถึงสุดหัวใจ

หลังจากนั้นพอหย่งฟางเข้าไปแล้ว
ก็ไม่แคล้วไม่คลาดกันอีกได้
เหลยเหลาหู่โผล่มาในทันใด
เตรียมฉะกันเรื่อยไปในทันที

แห่กันมาเป็นร้อยมาทำไม
ข้าไม่ใช่ต้นไม้ตายอย่างเจ้านี่
ไร้ซึ่งความรู้สึกถึงชั่วดี
เพราะเจ้านี้ยุทธภพปั่นป่วนไป

หลังจากนั้นหย่งโจวกับเหลยเหลาหู่(ได้มีบทบู๊กันซะที)ก็ได้สู้กันเสียงสนั่น หย่งโจวกำจัดทหารของเหลาหู่ได้หมด แต่ก็พลาดท่าเสียที
ให้กับเหลาหู่ เพราะว่าตนนั้นเหน็ดเหนื่อยกับการต่อสู้กับคนมากมาย ทันใดนั้น เผิงหลงไห่ เสี่ยวหลง และหย่งฟาง ทุกคนมาพร้อมกับ
อาวุธที่ถนัดกันทุกคน ได้เข้ามาช่วยหย่งโจวอย่างทันท่วงที แต่เสี่ยวหลงนั้นก็ถูกจับตัวไปวังบาดาล

ส่วนที่เหลือ ฝากพี่กันมาจัดการต่อนะ

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

โหดบางโอกาส ฉลาดบางเวลา ซ่าส์เป็นบางพัก แต่น่ารักตลอดกาล

รอยทราย

ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก

คะแนนกลอน 253

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 2752

ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย ยิ่งบีบแรงทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือ

Level 42 : Exp 68%

HP: 14.2%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 10756
ได้รับคำชม: 6209

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

MS Internet Explorer 7.0

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ดาราอรุณ

« แต่งต่อ #175 เมื่อ: พฤษภาคม 24, 2010, 11:57:13 pm »

ความเดิมจากตอนที่แล้ว: ไป๋อวี้ถังลอบเข้าวังเพื่อขัดขวางการลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้ หลังจากได้ยินนางกำนัลพูดถึงหญิงคนรักจึงรีบไปดูอาการ แต่อย่างไป๋อวี้ถังน่ะหรือจะดูหน้านางอย่างเดียว ต้องมีกอดจูบหอมตามฉบับหนูมือไวแน่นอนอยู่แล้ว

/นี่เป็นความฝันใช่หรือไม่
สัมผัสได้ว่าพี่ไป๋กอดร่างข้า/
หยดน้ำใสเริ่มปริ่มปลายหางตา
รับรู้ถึงการมาของดวงใจ

ไป๋อวี้ถังจูบอ้อยอิ่งเพียงชั่วครู่
กลับไปหลบเฝ้าดูเหตุการณ์ใหญ่
ผ่านไปครึ่งชั่วยามไม่เห็นใคร
จึงกลับไปเยี่ยมหมิงเอ๋อร์ยอดพธู

" กินยาเถิดหมิงเอ๋อร์ข้าขอร้อง "
ยวิ๋นเฟยจ้องถลึงตาหน้าย่นยู่
" ข้า..ไม่กิน..เอากลับไป..ไม่อยากดู
แล้วอย่าตู่ป้อนยาข้าด้วยปากนา "

/อะไรกัน!!สองคนนี้ไยลึกซึ้ง/
ใจรำพึงร้าวในอกเจ็บหนักหนา
ฝ่ายยวิ๋นเฟยสืบเท้าก้าวเข้ามา
รั้งดวงหน้าซีดขาวให้จ้องตน

" อ ย่ า ม า . . บั ง คั บ ข้ า " หมิงเอ๋อร์ขู่
มือทั้งคู่ยันแผงอกหวังหนีพ้น
ร่างชายหญิงยิ่งใกล้กัน..คนบางคน
กลับร้อนรนปั่นป่วนเสียสิ้นดี

ไป๋อวี้ถังในมุมมืดหายใจหอบ
พลางนั่งปลอบใจตัวเอง/อย่าเพิ่งหนี
เราเลือกเดินจากหัวใจไปเองนี่
เจ็บแบบนี้ต้องทนได้..ไม่เป็นไร/

มือบางยันหน้ายวิ๋นเฟยหงาย
แล้วรีบย้ายร่างตนหนีร่างใหญ่
" ข้าไม่อยากเห็นหน้าท่าน..โปรดออกไป
เหมือนพี่ไป๋เกินไปแล้ว..เสียสายตา!! "

พอยวิ๋นเฟยหายไปได้พักใหญ่
ดวงตาใสง่วงงุนตาเริ่มพร่า
หลับไปด้วยพิษไข้../ไม่กินยา
ยัยเด็กบ้า!! อวดดีจนได้ใจ/

เห็นหมิงเอ๋อร์หลับสนิทจึงออกมา
พิศดวงหน้า..คราบน้ำตา..ใจสั่นไหว
แล้วหันหยิบถ้วยยากระดกไป
ป้อนยาใส่ปากคนรักลดไข้นาง

ปากแดงเรื่อรับยาไปจนหมด
ร่างบางขดหนาวสั่นไข้ไม่สร่าง
ไป๋อวี้ถังจูบแก้มหอมนวลปราง
หมิงเอ๋อร์ครางรับสัมผัสขยับตัว

เบียดร่างใหญ่ไออุ่นที่คุ้นเคย
/โถทรามเชยพี่ขอโทษ..พี่มันชั่ว/
หมิงเอ๋อร์ครางหาคนรัก " อ ย่ า..ข้ากลัว
จากแต่ตัว..ไยขโมย..หัวใจไป "

วงแขนแกร่งกอดกระชับนางไว้แน่น
อย่างหวงแหนทะนุถนอมสุดรักใคร่
ร่างกำยำไม่อาจผละจากไป
จึงหลับใหลสู่นิทราไปด้วยกัน

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

รวมกลอน ร อ ย ท ร า ย

กันและกัน

เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ

คะแนนกลอน 89

ออฟไลน์
เพศ: ชาย

กระทู้: 609

หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

Level 20 : Exp 2%

HP: 12.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 131
ได้รับคำชม: 859

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

Safari 4.0.5

รอยทราย, [หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ดาราอรุณ

« แต่งต่อ #176 เมื่อ: พฤษภาคม 25, 2010, 08:54:49 am »

เผิงหลงไห่ได้ยินการต่อสู้เสียงดัง ก็ไปดูต้นเสียง ของเจอจางหย่งโจวกับเหลยเหลาหู่สู้กันอยู่

ได้ยินเสียงเปรี้ยงปร้างดังสนั่น
เอ๊ะ!เจ้านั่นจางหย่งโจวนี่หน่า
โอ้โหเฮะ!เหลยเหลาหู่มันก็มา
แค้นนี้ข้าขอชำระปิดบัญชี

ตวาดไปเหวยเหวยเหลยเหลาหู่
ไยมาสู้กับน้องข้าถึงที่นี่
ต้องมาสู้กับข้าอาตัวดี
ปิดบัญชีเอาไข่มุก(ดำ)ข้าคืนมา

เหลยเหลาหู่เห็นเจ้าหลานเผิงหลงไห่
ก็ตกใจมันยังอยู่อีกหรือหว่า
อีกอย่างมันยุทธมากกว่าที่ผ่านมา
คงซุ่มฝึกวิชามานั่นไง

ว่าแล้วก็ร่ายมนต์ปนคาถา
เสกเมฆาหมอกทึบให้จางหาย
แล้วลอบจับเสี่ยวหลงแล้วลงไป
ซุ่มเงียบในเทียบฝั่งวังบาดาล

ครั้นหมอกจางเลือนรางเกือบจะหาย
เผิงหลงไห่ยิ่งคิดจิตสังหาร
เหลยเหลาหู่คงหนีกลับวังบาดาล
แถมคงพาลเอาตัวน้องข้าไป

ทั้งพี่น้องสองจางจงรอก่อน
ข้าจะร่อนทะยานสู่วังใหญ่
ตัดหัวเหลยเหลาหู่มาชิงชัย
ชิงเอาไข่มุกดำกลับคืนมา

แล้วรีบดำเร่ร่อนถีบทะยาน
ไปถึงวังบาดาลศัตรูข้า
เห็นเสี่ยวหลงโดนจับมัดกายา
นั้นน้องข้าเจ้าจะทำอะไร

เหลยเหลาหู่อมยิ้มแฝงร้ายกาจ
จะพิฆาตน้องเจ้าดีหรือไม่
เพราะมันมาให้อยากแล้วจากไป
พร้อมกระชากหัวใจ(เสี่ยงหลง)ในทันที (มาให้อยากแล้วจากไปจริงๆ อิอิ)

หลงไห่เห็นก็ปานใจจะขาด
มันบังอาจทำน้องข้าถึงเพียงนี้
วันนี้จะไม่ได้ตายดี
ปลิดชีวีให้ตายตามน้องข้าไป

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~

[?]???????[?]

กินนรอัครกวี

คะแนนกลอน 43

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 399

Level 16 : Exp 18%

HP: 3%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 1644
ได้รับคำชม: 1314

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

Chrome 4.1.249.1064

รอยทราย, กันและกัน, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], ดาราอรุณ

« แต่งต่อ #177 เมื่อ: พฤษภาคม 25, 2010, 11:34:12 am »

ความเดิมตอนที่แล้ว :: ไป๋อวี้ถังเกิดอาการเซ็งเป็ด เลยแวะมาดูหมิงจูอีกครั้ง บังเอิญไปเห็นตอนยวิ๋นเฟยพยายามทำให้นางกินยา ร่างสูงส่ายหน้ากับความดื้อของสาวน้อย รอจนยวิ๋นเฟยไป และนางหลับแล้วค่อยลงมือจัดการด้วยตัวเอง

อรุณรุ่งไป๋อวี้ถังตื่นขึ้นมา
พลันพบว่าร่างบางหนุนแขนขวาอยู่
มือซ้ายพลางช้อนศีรษะของโฉมตรู
ก่อนสอดหมอนยวนยางคู่อย่างเบามือ

จัดร่างนางนอนในท่าที่สบาย
เตรียมหันกายลุกแต่คล้ายถูกฉุดยื้อ
"พี่ตั้งใจจะทิ้งข้าไปจริงหรือ?"
อวี้ถังมองสบตาสื่อบอกความนัย

ร่างบางนั้นไม่พูดพร่ำโผเข้าหา
กระชับกอดข้าอีกคราจะได้ไหม?
ไออุ่นท่านคือเรื่องจริงใช่ฝันไป !!
ข้าฟื้นไข้เพราะจุมพิตท่านป้อนยา?

ร่างสูงพลันเบือนหน้าหนีข่มหัวใจ
"ที่ทำไซร้มันก็เป็นเพียงเพราะว่า
มีสาวน้อยหัวดื้อไม่ยอมกินยา
ถือว่าช่วย ลูกนกกา ทำบุญไป"

"รู้สึกเหมือน ส ร้ า ง เ จ ดี ย์ ตั้ ง เ จ็ ด ชั้ น
เพราะฉะนั้นเลิกระแวงคิดสงสัย
ข้าอยู่นานไม่ได้แล้วต้องรีบไป
เดี๋ยวหวานใจเจ้ามาเห็นจะไม่ดี"

ร่างสูงรีบผลุนผลันออกประตูไป
หารู้ไม่ที่คุยกันเมื่อครู่นี้
ไป๋ยวิ๋นเฟยแอบได้ยินเข้าพอดี
ทะ ท่านพี่กับนาง...มันอะไร !!

/แอบรักสาวข้างเดียว ข้ า ว เ ห นี ย ว นึ่ ง
นางจะซึ้งสักนิดหามีไม่
ไข้สูงเพ้อก็เรียกหาแต่พี่ไป๋
เพราะอะไร ใครก็ได้ตอบข้าที !!

ท่านพี่มานางดีขึ้นทันตาเห็น
ข้าเล่าเป็นอะไรกับนางนี่
อุตส่าห์ใช้ปัญญาที่ข้ามี
พร่ำวจีโน้มน้าวนางให้กินยา

แต่ Result มันไม่เคยได้ดั่งใจ
พอพี่ไป๋มาถึงแล้วก็แบบว่า
ฉวยโอกาสจุมพิตนางพลางป้อนยา
พี่ข้าเรียนจากตำราหมวดไหนกัน?

ลงทะเบียนไม่เคยเห็น Subject นี้
สอบทุกที ข้าก็ครอง Top ของชั้น
ความภูมิใจทั้งหมดมาสลายพลัน
เพราะข้าดันป้อนยาสาวไม่เป็น

ตั้งแต่เล็ก Idol ข้าคือพี่ไป๋
เปลี่ยนนิสัยให้เหมือนเขายากใช่เล่น
แค่เกี้ยวสาวข้าก็ยังพูดไม่เป็น
สุดลำเค็ญเลยอกเดาะมันร่ำไป/

ป.ล.นกเป็ดน้ำคู่ หรือ ภาษาจีนเรียก ?? อ่านออกเสียงว่า ยวนยาง ธรรมชาติของมันจะอยู่คลอเคลียไม่ห่างกัน ดังนั้นชาวจีนส่วนใหญ่จะนิยมมอบของขวัญให้คู่บ่าวสาวเป็นของขวัญที่ปักลายยวนยางไว้เพื่อเป็นสิริมงคล เช่น ปลอกหมอน ผ้าห่ม ผ้าเช็ดหน้า เป็นต้น

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

สำหรับกระทู้นี้มี, 4 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 25, 2010, 05:55:38 pm โดย: [หนู]ขนร่วงถาวร ??[?] <:3)~ »

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

กันและกัน

เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ

คะแนนกลอน 89

ออฟไลน์
เพศ: ชาย

กระทู้: 609

หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

Level 20 : Exp 2%

HP: 12.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 131
ได้รับคำชม: 859

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

MS Internet Explorer 6.0

รอยทราย, [หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], ดาราอรุณ

« แต่งต่อ #178 เมื่อ: พฤษภาคม 25, 2010, 02:51:48 pm »

หลังจากเผิงเสี่ยวหลงโดนเหลยเหลาหู่ฆ่า ทำให้เผิงหลงไห่แค้นมาก ด้วยโทสะที่พุ่งถึงขีดสุด ทำให้ร่างกายหลงไห่ลุกเป็นไฟ เนื่องจากวิชามังกรฟ้าดิน หากร่างกายเหนือการควบคุมด้วยโทสะ พลังหยินหยางจะไม่สมดุล ธาตุไฟจะเข้าแทรก ร่างกายจะลุกเป็นไฟ พร้อมเผาผลาญทุกอย่างให้เป็นจุน แม้แต่ตัวเอง

ด้วยโทสะที่ร้อนรุ่มดุจสุมไฟ
ทำร่างกายมอดไหม้ไฟแผดผลาญ
เผาทุกสิ่งรอบกายให้แหลกราญ
ตัวหลงไห่พทะยานหาอาตัวดี

เสยหมัดขวาตะลุมพุกไปเข้าให้
ตรงอกซ้ายหัวใจเหลาหู่นี้
ชกรัวเร็วตอกย้ำไปหลายสิบที
เหลยเหาหู่เสียทีเกือบปางตาย

หมัดอาบไฟสวนไปหลายจังหวะ
โดนเคล้าคละจนเกราะทะลุได้(เหลาหู่ใส่เกราะอยู่นะ)
หมัดตอกซ้ำขยี้ที่หัวใจ
จนสิ้นชีพวางวายตายคามือ

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

สำหรับกระทู้นี้มี, 4 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 25, 2010, 02:54:09 pm โดย: กันและกัน »

บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5430.0]วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b22/()-555/">วิถีจอมยุทธเจ้าสำราญ [ที่ตอนจบตกม้าตาย] 555+</a>

กันและกัน

เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ

คะแนนกลอน 89

ออฟไลน์
เพศ: ชาย

กระทู้: 609

หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

Level 20 : Exp 2%

HP: 12.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 131
ได้รับคำชม: 859

ระบบปฏิบัติการ:

Windows XP
Browser:

MS Internet Explorer 6.0

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, รอยทราย, ดาราอรุณ

« แต่งต่อ #179 เมื่อ: พฤษภาคม 25, 2010, 03:19:18 pm »

หลังจากฆ่าเหลาหู่แล้ว ก็หาไข่มุกดำทั่ววังบาดาล และได้เห็นสาสน์ลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้

บัดนี้ท้องทะเลได้ลุกเดือด
แทบจะเหือดหายไปในใต้หล้า
กายหลงไห่ผุดพองด้วยวิชา
ที่เผาทั้งกายาในร่างกาย

ทั้งบัดนี้บัญชีได้ถูกปิด
ก็จึงคิดหาไข่มุกดำขึ้นใหม่
ค้นทั่ววังทั้งภายนอกและภายใน
ก็เจอไข่มุกดำวางบนเตียง

เหลือบไปเห็นหนังสือราชสาสน์
เลยเปิดอ่านจากคนชื่อ"จูฉางเหลียง"(น้องฮ่องเต้)
ลองไตร่ตรองจากอักษรที่เรียบเรียง
จูฉางเหลียงคิดกบฎเป็นแน่เทียว

ไม่ได้การต้องกราบทูลถึงฮ่องเต้
จะจบเห่หากขืนช้าอีกสักเดี๋ยว
ความเป็นตายของบ้านเมืองเลยทีเดียว
ว่าแล้วเชียวต้องมีเหตุที่ร้าย

แล้วหยิบไข่มุกดำมากลืนกิน
ยามไข่มุกถูกลิ้นก็เหือดหาย
แทรกซึมเป็นพลังอันมากมาย
จนร่างกายคงกระพันไปทั้งตัว

แผลผุดพองมากมายก็หายสิ้น
ก่อนขึ้นไปเยือนถิ่นเจ้าเหนือหัว
เก็บเอาสาสน์คิดกบฏขึ้นติดตัว
แล้วตะลุยร่อนทัวร์ขึ้นนาวา

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ