กวีคลับดอทคอม : สังคมดีๆของคนรักกลอน
กุมภาพันธ์ 09, 2012, 04:41:20 pm *
ยินดีต้อนรับคุณ, อาคันตุกะกวีคลับ กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
Custom Search
  หน้าแรก   เว็บบอร์ด   เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก สมุดเยี่ยมชม ติดต่อเรา!!  

ข่าวประชาสัมพันธ์
Administrator Comment ประกาศ: ช่วงเวลาตั้งแต่ 00:00น - 01:30น ของทุกวัน ระบบจะทำการ Backup ข้อมูล
ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าวนี้ อาจทำให้ บุคคลทั่วไป และ สมาชิก เข้าใช้งานบอร์ดได้ลำบากในช่วงเวลาดังกล่าว
จึงต้องขอให้ทุกท่านหลีกเลี่ยงการใช้งานบอร์ด ในช่วงเวลาดังกล่าว ขออภัยในความไม่สะดวก

กลอน วันวาเลนไทน์ ต้อนรับ  14 กุมภาพันธ์

สวัสดีพี่น้องชาวกวีคลับ และ บุคคลทั่วไป นะครับ เดือนหน้าก็จะก้าวเข้าเดือน กุมภาพันธ์ แล้ว นะครับ

ซึ่งเดือนนี้ก็จะมีวันสำคัญอยู่หนึ่งวันก็คือ วันวาเลนไทน์  นั่นเอง ซึ่งวันดังกล่าวอาจเป็นวันสารภาพรักของใครหลายๆคน

และ ก็อาจเป็นวัน อกหัก เสียใจของใครหลายๆคนด้วยเช่นกันนะครับ บางคนก็อยากจำ แต่ บางคนก็ไม่อยากจำ ก็มีนะครับ

ความรักเป็นเรื่องเข้าใจยาก ทำให้ดีใจได้ ก็ทำให้เสียใจได้ด้วยเช่นกัน  ในช่วงเดือนนี้ผมจึง นำบท กลอน วันวาเลนไทน์

ซึ่งเป็นผลงาน แต่งโดย พี่น้องชาวกวีคลับ ใครอยู่ในอารมณ์ไหน ก็สามารถเลือกอ่านได้ตามใจชอบเลยนะครับ

 

1 กลอนวันวาเลนไทน์ 4 :+: 3รสรัก วันวาเลนไทน์ :+: 7 วันแห่งรัก..พักใจไว้ที่เธอ
2 กลอนวาเลนไทน์ สำหรับคนอกหัก 5 สื่อรักวาเลนไทน์ 8 กลอนวาเลนไทน์หวานๆซึ้งๆ
3 กลอนวาเลนไทน์ภาษาอังกฤษ 6 นิราศวันวาเลนไทน์ 9 Before Valentine ก่อนรัก..หมุนรอบตัวเรา
 

หน้า: [1] 2 3   ลงล่าง
 
ผู้เขียน หัวข้อ: ** ตำนานรักคู่กัดสะท้านเว็บ ตอน ความจำสั้น แต่รักไป๋ยาว **  (อ่าน 3934 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 อาคันตุกะกวีคลับ กำลังดูหัวข้อนี้

รอยทราย
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
*

คะแนนกลอน 253
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 2752

ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย ยิ่งบีบแรงทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือ



Level 42 : Exp 68%
HP: 14.2%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 10756
ได้รับคำชม: 6209

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


« เมื่อ: มิถุนายน 06, 2010, 11:18:58 pm »

แนะนำตัวละคร
ไป๋อวี้ถัง       จอมยุทธหนุ่มเจ้าสำราญ  เคยจิ้นกับจั่นเจา  หญิงค่อนเมืองล้วนผ่านมือเขามาแล้วทั้งสิ้น 55555+ ( [หนู]ขนร่วงถาวร ??[?] <:3)~ )
จูหมิงเอ๋อร์     องค์หญิงสูงศักดิ์แห่งต้าถัง เป็นธิดาสุดเลิฟของหวางอาหม่า แต่มาแพ้ให้กับความกระล่อนบวกจริงใจของหนูขนทอง ไป๋อวี้ถัง ( รอยทราย )
ไป๋ยวิ๋นเฟย    น้องชายฝาแฝดของไป๋อวี้ถัง สุขุมลุ่มลึก บุคลิกต่างขั้วกับไป๋อวี้ผู้เป็นพี่ชายโดยสิ้นเชิง ( แค่คนคนนึง  )
หลิวชิงหยุน  คุณหนูซิ่วจูปลอมตัวเป็นชาย หลบหนีการแต่งงาน ไม่ชอบขี้หน้าไป๋อวี้ถัง ( [???](ดาราอรุณ)[???]  )
เหลยเซิง      ชายร่างกำยำทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลคุณหนูซิ่วจู
ศิษย์น้องจาง   ศิษย์น้องผู้เคารพและรักไป๋อวี้ถังอย่างสุดหัวใจ ( ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)] )
เผิงหลงไห่    เพื่อนของน้องจาง เป็นลูกครึ่งเทพกับมนุษย์ ชอบผู้หญิงอ่อนแอ น่าทะนุถนอม ( กันและกัน  )
อิงไฉ่เอ่อร์      สาวชาวบ้าน อ่อนหวาน ขี้โรค น่าเอ็นดูเป็นคนรักของเผิงหลงไห่


หลังจากไป๋อวี้ถังและองค์หญิงหมิงจูกลับจากฮันนีมูนแล้ว เปาจินพี่ชายของไป๋อวี้ถังเข้าเฝ้าฮ่องเต้ ทูลขอให้ไป๋ฟู่หม่าช่วยสืบคดีแทนจั่นเจาที่ลากิจ 1 เดือน

ณ วังหลวงเปาจินทูลฮ่องเต้
" โจรร้อยเล่ห์ชิงสวาททั้งฉุดคร่า
คดีความขัดข้องท่านจั่นมา
เขียนใบลาพักร้อนราชการ

กระหม่อมเลยทูลขอไป๋ฟูหม่า
ให้สืบหาโจรดอกเหมยมาประหาร
ไป๋ฟู่หม่าแพรวพราวประสบการณ์
เจ้าสำราญคงคุมเกมส์กามโจรทัน "


" ถ้าเช่นนั้นไป๋ฟู่หม่ารับบัญชา
จงออกว่าราชการสืบความนั้น
จงเร่งมือลากคอโจรในเร็ววัน
ประหารมันตัดหัวเสียบประจาน ! ! "


ขณะนั้นหมิงเอ๋อร์อยู่ที่วัด
เสียงประทัดกึกก้องร้องขับขาน
นางเสี่ยงเซียมซีทำนายกาล
ใบหน้าหวานหม่นลงไม่สู้ดี

" เซียมซีใบที่สี่ว่าเอาไว้
จะมีภัยพรากของรักแหลกขยี้
น้ำตากลายเป็นสายเลือดเทียมวารี
ใบที่สี่ระวังตน,คนข้างกาย ! !  "


สาวน้อยใจเสียเมื่ออ่านจบ
คราได้พบท่านพี่ยิ่งใจหาย
ร่างสูงเอ่ยสืบคดีอันตราย
ต้องจับชายโฉดชั่วแทนจั่นเจา

" อย่าไปเลย..ท่านพี่..ข้าขอร้อง "
ตาหวานจ้องส่องประกายอย่างวอนเว้า
น้ำตารื้นชื้นพวงแก้มแม่นงเยาว์
นัยน์ตาเศร้าอิงกายซบสะอื้นครวญ

ป.ล. ผู้กินกับหนูขนร่วงถาวรมีฉากมาให้เล่นกันอีกแล้วค่ะ ท่านผู้ชม


เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, กันและกัน, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], ดาราอรุณ, [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค., ปลายปากกา

สำหรับกระทู้นี้มี, 6 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 07, 2010, 05:24:58 pm โดย: [?]??~??[?](รอยทราย) » บันทึกการเข้า


กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~
[?]???????[?]

กินนรอัครกวี


*

คะแนนกลอน 43
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 399

Level 16 : Exp 18%
HP: 3%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 1644
ได้รับคำชม: 1314

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
Chrome 5.0.375.55 Chrome 5.0.375.55


« แต่งต่อ #1 เมื่อ: มิถุนายน 08, 2010, 04:06:52 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว :: เปาจินมาทูลขอฮ่องเต้ให้อวี้ถังไปสืบคดีโจรดอกเหมยแทนจั่นเจาที่ลากิจหนึ่งเดือน หมิงจูที่พึ่งกลับมาทราบเข้าก็ร้อนใจฉุดเขาไม่ให้ไป แถมยังบอกว่าเสี่ยงเซียมซีได้ใบไม่ดีมาอีกด้วย แต่อวี้ถังไม่เชื่อเรื่องไร้สาระแบบนี้จึงฉีกใบเซียมซีทิ้งต่อหน้านาง และแล้วก็เกิดเหตุร้ายขึ้นจนได้

วงแขนแกร่งกอดกระชับร่างบางแน่น
" ข้าไปสืบคดีแทนในครั้งนี้
เพื่อขอบคุณในน้ำใจและไมตรี
ที่ท่านเปาเคยมีให้ข้าไง "


" ตอนยืมลานศาลไคฟงทำพิธี
ท่านกงซุนไม่รอรีจัดการให้
ทำเอาข้าซาบซึ้งในน้ำใจ
น้องหญิงไซร้อย่าฉุดรั้งข้าอีกเลย "


" ข้าไปสืบคดีนะใช่ไปตาย
เลิกฟูมฟายเสียเถิดนงคราญเอ๋ย
แค่เพียงใช้ประสบการณ์ที่คุ้นเคย
โจรร้ายนั่นมันคงเผยโฉมออกมา "


" วันนี้ข้าไปเซียมซีแทนท่านพี่
ใบที่สี่เตือนลางร้ายคล้ายบอกว่า
จะพบกับอุปสรรคทุกข์นานา "

" โธ่น้องยามันก็แค่ใบเซียมซี "

" หากเจ้าเสี่ยงออกมาแล้วพบว่า
ที่แต่งมาใช่คู่แท้ต้องหน่ายหนี
เอาเป็นว่าถ้าเลิกกันได้ยิ่งดี
เจอแบบนี้เจ้าจะคิดทำเช่นไร "


" แต่ท่านพี่ "..." ไม่มีแต่ห้ามยอกย้อน !! "
ร่างบางค้อนที่อวี้ถังขึ้นเสียงใส่
" เช่นนั้นท่านจะไปไหนก็ตามใจ
เกิดอะไรข้าจะไม่คิดเหลียวแล "


ร่างบางผละตัวอวี้ถังให้ออกห่าง
/ไม่รู้บ้างคนเขาเป็นห่วงจะแย่
หากเนื้อความตามใบนี้จริงแน่แท้
คงต้องรีบหาทางแก้สะเดาะกรรม/


" อย่าคิดมากเรื่องนี้นักเลยโฉมตรู
กลัวคำขู่ในเซียมซีช่างน่าขำ "

ร่างสูงแย่งกระดาษมาพลางพูดย้ำ
ก่อนขยำแล้วฉีกทิ้งตรงหน้านาง

" ข้าทำลายความศักดิ์สิทธิ์มันไปแล้ว "
หมิงจูพลันจ้องตาแป๋ว..." ท่านมันช่าง !!"
" ช่างอะไร "...มือใหญ่ยื่นรวบเอวบาง
เชยคางนางประกบจูบก่อนอำลา

หลังจากที่ถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง
รั้งตัวนางแนบอกอิงพลางกล่าวว่า
" อีกสามวันให้หลังจะกลับมา
เตรียมสำรับรอข้าไว้ได้เลย "


วันแรกที่ร่างสูงออกทำงาน
ที่คาดการณ์ไม่เป็นไปดั่งเฉลย
โจรร้ายนั่นไหวตัวได้ทุกทีเลย
แอ้มทรามเชยเสร็จก่อนเขาจะไปทัน

แถมยังมีส่งสาส์นมาเยาะเย้ย
~เปาจินเอ๋ยหนูขนทองก็งั้น ๆ
ประสบการณ์อันฉาบฉวยของมัน
ไม่ช่วยท่านคลายคดีแต่อย่างใด

วันพรุ่งนี้เป้าหมายคือตระกูลหม่า
ลองเดาว่าข้าจะเคลมสาวคนไหน
ไป๋อวี้ถังหากมีกึ๋นก็ตามไป
จับข้าให้อยู่หมัดสิถ้าแน่จริง~


" ข้าไปแน่ไม่ต้องท้ารับรองได้
บอกเป้าหมายขนาดนี้ช่างดียิ่ง
สมองเจ้ามันเสื่อมหรือโง่จริง
ส่งสาส์นมาเพื่อทิ้งรอยให้ตาม "


แล้วอวี้ถังก็ตามไปทันจนได้
ต้อนโจรร้ายประชิดมุมพลางเอ่ยถาม
" ยังมีพวกอีกใช่ไหมไอ้หื่นกาม
ข้าจะนับหนึ่งถึงสามจงตอบมา "


" คมกระบี่ข้ายังจ่อคอหอยเจ้า
ตอบเชื่องช้า..พ่อเป็นเต่าหรือไงหา ?"

โจรร้ายพลันล้วงผงทรายที่เตรียมมา
ซัดใส่หน้าจนร่างสูงผละถอยไป

โจรอีกคนที่แอบซุ่มอยู่ด้านหลัง
โถมพลังคว้าท่อนไม้ที่เตรียมไว้
รอเวลาตอนร่างสูงเซมาใกล้
ฟาดลงไปตรงท้ายทอยเข้าอย่างจัง

อาภรณ์ขาวในยามนี้ชุ่มโลหิต
แพขนตาปิดสนิทมิอาจยั้ง
เงาความมืดถาโถมเข้าประดัง
สติครั้งก่อนเก่าพลันหลุดลอย

อวี้ถังทรุดลงกับพื้นสลบไป
โจรหนึ่งไซร้ที่มีสันดานถ่อย
เหยียบมือเรียวบดขยี้แรงไม่น้อย
สะใจแล้วจึงค่อยถอยออกมา

ทั้งสองโจรคนนึงขโมยกระบี่
ส่วนอีกคนขโมยจี้หยกล้ำค่า
ปลดอาภรณ์ที่ว่าขายได้ราคา
ก่อนหิ้วปีกทิ้งกลางป่าแล้วจากไป

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

รอยทราย, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], กันและกัน, ดาราอรุณ, [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค., ปลายปากกา

สำหรับกระทู้นี้มี, 6 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 04, 2011, 07:11:57 pm โดย: [หนู]ขนทอง ??[?] <:3)~ » บันทึกการเข้า


อาวุธซัดจะร้ายกาจขนาดไหน        โดนเข้าไปอาจบาดเจ็บเพียงผิวเผิน
เห็นน้ำตาสตรีเล่าคล้ายถูก BURN  ราดรดเนินแผ่นอกแกร่งยังแทบตาย

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

กันและกัน
เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ
*

คะแนนกลอน 89
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: ชาย
กระทู้: 609

หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

Level 20 : Exp 2%
HP: 12.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 131
ได้รับคำชม: 859

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
Safari 4.0.5 Safari 4.0.5


« แต่งต่อ #2 เมื่อ: มิถุนายน 08, 2010, 10:23:46 pm »

เผิงหลงไห่ได้รับบัญชาจากฮ่องเต้ให้ไปปราบกบฏเมืองจงกวา(เมืองสมมตินะ)  เลยร่ำลาไฉ่เอ๋อที่รัก


จะกล่าวถึงเว่ยกง*เผิงหลงไห่
ฮ่องเต้ใช้ให้ไปปราบหัวเมืองเหนือ
มันกบฏฆ่าผู้คนตายเป็นเบือ
แทบจะเถือมังสาคนมากิน

หลงไห่รับอาสาจนมารบ
มีกำลังสมทบสองหมื่นสิ้น
เป็นแม่ทัพนาม?หลงเว่ยเจียนจวิน?
ผจญถิ่นถ้ำเสือเมืองจงกวา

ก่อนเดินทัพจูบลาแม่นางอิง
ท่านอย่าชิงจากไปตายก่อนข้า
หลงไห่ยิ้มพลางพูดกล่าวออกมา
โหงวเฮ้งข้าน่าจะตายง่ายหรือไง

อันตัวข้าไม่ตายโดยง่ายดอก
อย่าได้หลอกจนน่ากลัวจะได้ไหม
เสือหรือแมวข้าก็ไม่สนใจ
ขอให้เจ้าปลอดภัยก็เป็นพอ

พอว่าพลางก็โดดขึ้นหลังม้า
ควบอาชาออกนอกคูประตูหอ
อิงไฉ่เอ๋อมองมาน้ำตาคลอ
อยากจะขอให้ท่านได้ปลอดภัย

ปล.1เว่ยกง เป็นยศของหลงไห่นะครับ  เทียบเท่ายศเจ้าพระยา ตามศักดิ์นาของไทย
ปล.2 หลงเว่ยเจียนจวิน เป็นฉายาของหลงไห่ตอนดำรงตำแหน่งแม่ทัพ

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

รอยทราย, [หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ดาราอรุณ, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค.

สำหรับกระทู้นี้มี, 5 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า


อาจเิกิดสิ่งอัศจรรย์  นั้นอยู่ที่ใจ  มืดมนเท่าไหร่   หากหวังยังมี
ยิ่งใหญ่เิกนใครนึกฝัน   พันเท่าทวี   หากเพียงเรานี้   ศรัทธาจริงใจ
ทุกสิ่งไม่เิกินใจเรา

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

ดาราอรุณ
นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี


*

คะแนนกลอน 133
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%
HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 8.0 MS Internet Explorer 8.0


« แต่งต่อ #3 เมื่อ: มิถุนายน 09, 2010, 08:29:23 pm »

แวะมาก่อนตอบเอาไว้ได้หาง่าย
บอกกลายๆลาพักก่อนกับบทนี้
อีกห้าเดือนถ้าผ่านได้เป็นผลดี
หรือบางทีถ้าแอบว่างจะแวบมา e044

ปล. ชื่อหัวข้อน่ารักจังค่ะ เหอๆ

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], รอยทราย, [หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค.

สำหรับกระทู้นี้มี, 4 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า


ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

กันและกัน
เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ
*

คะแนนกลอน 89
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: ชาย
กระทู้: 609

หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

Level 20 : Exp 2%
HP: 12.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 131
ได้รับคำชม: 859

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
Safari 4.0.5 Safari 4.0.5


« แต่งต่อ #4 เมื่อ: มิถุนายน 09, 2010, 10:40:05 pm »

เผิงหลงไห่นำทัพขึ้นภูเขา  พอจนช่วงเขาขาดก็โดนลอบโจมตี  หลงไห่เสียทีโดนเขี่ยตกหน้าผาไป

เผิงหลงไห่นำทัพขึ้นภูเขา
โดนแดดเผารุนแรงจนแดงไหม้
ทหารก็เริ่มโอดโอยโรยแรงไป
บ่นต่อไปว่าเมื่อไหร่ถึงจงกวา

พาทหารเข้าลอดช่องเขาขาด
ที่วางพาดจนปริ่มเกือบริมผา
ก็ฉุดคิดหากศัตรูจู่โจมมา
ได้โดนต้อนตกผาเป็นแน่เทียว

มิขาดคำข้าศึกก็ลอบตี
โดนมันบี้ติดผาน่าหวาดเสียว
เพราะไม่มีกิ่งไม้มาให้เกี่ยว
แถมทางหนีทางเดียวมันปิดไป(ทางหนีทางเดียวที่ว่าก็คือทางที่เข้ามานั้นแหละ)

เหล่าข้าศึกมีประมาณสามสิบหมื่น
ยิ้มระรื่นที่ปิดล้อมไว้ได้
มันได้ทีฆ่าฟันกันเรียงนาย
จนจะตายเกือบหมดทั้งกองพล

เผิงหลงไห่โกรธเกรี้ยวละทีนี้
ชักกระบี่กวัดแกว่งสักสามหน
สั่งทหารประจัญบานเมื่อตาจน
ทั้งกองพลย่อยยับในทันที

ด้วยเหนื่อยอ่อนไม่ได้พักหลายวัน
ข้าศึกนั้นใช้ตุ้มเหล็กฟาดถูกที่
กลางหน้าอกหน้าใจมันพอดี
มันได้ทีเสยหน้า(หลงไห่)จนตกเหวไป

อันตัวนายกระหยิ่มอยู่ริมผา
อริข้ามันตายเร็วไปไหม
หัวเราะร่าเป็นผู้ร้ายในหนังไทย
ไว้ชาติหน้าตอนบ่ายคงได้เจอ





ข้างบนนี้คือช่องเขาขาด ชัยภูมิที่หลงไห่โดนลอบโจมตีนะครับ




เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

รอยทราย, [หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ดาราอรุณ, [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค.

สำหรับกระทู้นี้มี, 4 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 10, 2010, 08:14:26 am โดย: กันและกัน » บันทึกการเข้า


อาจเิกิดสิ่งอัศจรรย์  นั้นอยู่ที่ใจ  มืดมนเท่าไหร่   หากหวังยังมี
ยิ่งใหญ่เิกนใครนึกฝัน   พันเท่าทวี   หากเพียงเรานี้   ศรัทธาจริงใจ
ทุกสิ่งไม่เิกินใจเรา

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~
[?]???????[?]

กินนรอัครกวี


*

คะแนนกลอน 43
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 399

Level 16 : Exp 18%
HP: 3%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 1644
ได้รับคำชม: 1314

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
Chrome 5.0.375.55 Chrome 5.0.375.55


« แต่งต่อ #5 เมื่อ: มิถุนายน 10, 2010, 04:24:42 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว :: ไป๋อวี้ถังถูกฟาดท้ายทยอย เหยียบมือจนชุ่มเลือด ปล้นเสื้อผ้าแล้วโดนหิ้วมาทิ้งกลางป่า โชคดีที่เยี่ยตันเฟิงลูกศิษย์หมอเทวดาหยงมาพบเข้า นางจึงเรียกหยงฮ่าวตงศิษย์ผู้พี่ช่วยแบกเขากลับมาทำการรักษาที่บ้าน หลังจากที่ไป๋อวี้ถังฟื้นเขากลับจำเรื่องราวอะไรไม่ได้เลย

ขณะนั้นดรุณีร่างเพรียวบาง
นั่งลงข้างริมธารชมแมกไม้
ลมโชยเย็นนางจึงเริ่มเอนกาย
กะนอนพักให้สบายครึ่งชั่วยาม

พอร่างบางทิ้งตัวลงนอนแผ่หลา
รู้สึกว่าเหมือนหนุนอยู่บนมัดกล้าม
คล้ายฝันไปได้อิงอกชายรูปงาม
ใต้ฟ้าครามต่างสัมผัสแลกอุ่นไอ

" แล้วกลิ่นคาวโลหิตมันอะไรนี่
หัวข้ามีเลือดเกรอะกรังแต่เมื่อไหร่ "

ร่างบางรีบลุกขึ้นพลันก่อนหันไป
แทบตกใจเห็นร่างหนึ่งเลือดโทรมกาย

รวมความกล้ายื่นมือเรียวเข้าไปใกล้
รู้สึกถึงลมหายใจที่ขาดสาย
นัยน์ตากลมเพ่งพิศดูรูปโฉมชาย
ก่อนเคลื่อนย้ายตัวไปจับชีพจร

" น้องตันเฟิงเจ้ามาทำไรอยู่นี่ ?"
" คะ ศิษย์พี่อย่าเพิ่งถามช่วยเขาก่อน "
" ลืมแล้วหรือคำอาจารย์พร่ำสั่งสอน
ช่วยคนจรจะนำภัยร้ายสู่ตัว "


" แต่ตอนนี้เวลามีเหลือไม่มาก
ข้าเพียงอยากช่วยไม่แบ่งดีหรือชั่ว
คนเป็นหมอต้องอุทิศชีวิตตัว
จะมามัวกลัวภัยร้ายได้เยี่ยงไร "


หยงฮ่าวตงขี้เกียจจะเถียงยาว
เข้าพยุงร่างชุดขาวแบกขึ้นไหล่
เหลือบตามองร่างบางที่เดินนำไป
/ศิษย์น้องไซร้เจ้านี่ดื้อชะมัดเลย/

ร่างชุดขาวถูกวางลงบนเตียงไม้
นิ้วเรียวกรายแหวกเรือนผมพลางเอื้อนเอ่ย
เรื่องรักษาศีรษะแตกข้าคุ้นเคย
เรียวปากบางแย้มยิ้มเผยดึงดูดใจ

หยงฮ่าวตงความอิจฉาเข้าครอบงำ
/หากเป็นข้านางจะทำเช่นนี้ไหม
คิดแล้วอยากเป็นคนป่วยให้รู้ไป/

" ศิษย์พี่ไซร้รบกวนมาช่วยข้าที "

" ข้าพันแผลศีรษะเขาเสร็จเรียบร้อย
ส่วนตรงรอยแผลฟกช้ำบนมือนี้
ข้าจำได้ท่านอาจารย์มียาดี
ขอรบกวนให้ศิษย์พี่นำออกมา "


" ระหว่างรอข้าจะเช็ดตัวให้เขา "
" นี่ไงเล่ายาดีที่เจ้าสั่งข้า
เรื่องเช็ดตัวข้าทำเองเจ้าออกมา
น่าอิจฉาคนนอนป่วยเสียกระไร "


" ได้ไงกันพี่ฮ่าวตงมือไม้หยาบ "
" แต่ตัวข้าทนเห็นภาพนั้นไม่ไหว
ไปทำดีกับมันให้มากทำไม
หัวนอนปลายเท้ายังไงไม่ชัดเจน "


" นี่ศิษย์พี่อิจฉาแม้คนป่วย
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด !! พูดเป็นเล่น "

เยี่ยตันเฟิงเอ่ยตอบกลับอย่างใจเย็น
" นี่ท่านเห็นใจข้าโลเลหรือไง "

" ฤกษ์แต่งงานก็กำหนดเป็นมั่นเหมาะ
แล้วข้าก็ไม่คิดเสาะหาชายไหน
ช่วยคนป่วยท่านอย่าเห็นเป็นอื่นไป
ข้ารักท่านสุดหัวใจเพียงคนเดียว "


ถึงจะได้รับคำตอบนั้นจากนาง
ก็ยังมีแอบดูบ้างมองตาเขียว
เห็นมือน้อยเกลี่ยเนื้อยาบนมือเรียว
" ทำไมข้าต้องมาเคี่ยวยาให้มัน !!"

ก้มลงพลางดูตัวยาที่เริ่มงวด
ตักขึ้นชิมก่อนพุ่งพรวดยาน้ำนั่น
" ขมมากมายแต่ก็ดีเหมือนกัน
ได้แกล้งมันแบบนี้ค่อยสะใจ "


ร่างชุดขาวกำลังเริ่มรู้สึกตัว
" ข้าปวดหัวแล้วที่นี่มันที่ไหน "
" ท่านฟื้นแล้วตอบมาสิชื่อแซ่ใด ?"
" ข้าไม่รู้จำอะไรไม่ได้เลย "

ร่างสูงเผลอใช้มือขวายันตัวขึ้น
" ท่านยังมึนอยู่มั้ยล่ะ นั่งเฉย ๆ
อ๊ะ !! มือท่าน ข้ายังพูดไม่จบเลย
อย่าเพิ่งใช้ไปชกเสยหรือต่อยใคร "


" ทำไมเจ้าเพิ่งมาเตือนข้าตอนนี้ !!"
ความเจ็บปวดนั้นมากมีเกินทนไหว
ร่างชุดขาวอยากร้องโอ๊ยแทบขาดใจ
" ผะ...แผลบนมือมาได้ไงบอกข้าที ?"

" ข้าเกรงว่าเรื่องนี้ท่านน่าจะรู้
ลองพิศดูสภาพท่านขนาดนี้
คงโดนลอบทำร้ายมาล่ะสิ
ขนาดมือถูกขยี้แทบพิการ "


" แต่ท่านนั้นโชคดีแล้วที่พบข้า
นำหยูกยาชั้นดีทาสมาน
มือขวาท่านดูท่าอีกไม่นาน
คงกลับมาใช้การได้เหมือนเดิม "

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

รอยทราย, v.nefertali, ดาราอรุณ, [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค., ปลายปากกา

สำหรับกระทู้นี้มี, 5 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 04, 2011, 07:21:18 pm โดย: [หนู]ขนทอง ??[?] <:3)~ » บันทึกการเข้า


อาวุธซัดจะร้ายกาจขนาดไหน        โดนเข้าไปอาจบาดเจ็บเพียงผิวเผิน
เห็นน้ำตาสตรีเล่าคล้ายถูก BURN  ราดรดเนินแผ่นอกแกร่งยังแทบตาย

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

รอยทราย
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
*

คะแนนกลอน 253
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 2752

ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย ยิ่งบีบแรงทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือ



Level 42 : Exp 68%
HP: 14.2%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 10756
ได้รับคำชม: 6209

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


« แต่งต่อ #6 เมื่อ: มิถุนายน 10, 2010, 08:51:46 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว: ไป๋อวี้ถังหายตัวไป 3 วัน อย่างไร้ข่าวคราว จึงทำให้องค์หญิงหมิงจูทรมานใจยิ่งนัก

ไป๋อวี้ถังหายตัวไปสามวัน
จิตประหวั่นพรั่นพรึงหวาดเหตุร้าย
เพียงแค่คิดก้อนสะอื้นรื้นใจกาย
น้ำตาปรายปริ่มขอบตาเจ็บปวดใจ

" ทำไมไม่ได้ยินแม้ข่าวคราว ?
หรือติดสาวน้อยใหญ่แม่นางไหน
แล้วถ้าเขาโดนทำร้ายอยู่กลางไพร
เป็นอย่างไร..อยู่แห่งไหน..นะคนดี "


องค์หญิงตัวน้อยใจว้าวุ่น
คิดถึงอุ่นไอละมุนของท่านพี่
ขดตัวอยู่บนเตียงข้ามราตรี
สายวารีท่วมสิ้นทั้งจิตใจ

จิตประหวัดใต้สำนึกสุดห่วงหา
ภาพมายาในฝันเห็นพี่ไป๋
ยืนสบตาข้างกายอย่างอาลัย
แล้วจากไปโดยมิได้เอ่ยพูดจา

" ไม่นะ..ท่านพี่ !! จะไปไหน "
นางร้องไห้มือเรียวบางเอื้อมไขว่คว้า
กรีดร้องเรียกละเมอทั้งน้ำตา
ตื่นผวาลืมตาโพลงหอบหายใจ

" เทพทั้งหลาย..ขอให้ฝันเป็นเพียงฝัน
อย่าให้มันเกิดขึ้นจริงกับพี่ไป๋
ช่วยปกป้องคุ้มครองเขาให้ปลอดภัย "

เสียงหวานใสเอ่ยสะอื้นทั้งน้ำตา







 

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

กันและกัน, ดาราอรุณ, [หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค.

สำหรับกระทู้นี้มี, 5 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า


กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~
[?]???????[?]

กินนรอัครกวี


*

คะแนนกลอน 43
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 399

Level 16 : Exp 18%
HP: 3%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 1644
ได้รับคำชม: 1314

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
Chrome 5.0.375.70 Chrome 5.0.375.70


« แต่งต่อ #7 เมื่อ: มิถุนายน 11, 2010, 10:24:51 am »

แนะนำตัวละคร จูซย่าเอ๋อร์ องค์หญิงรอง มีนิสัยเอาแต่ใจ อยากได้อะไรเป็นต้องได้ รักเผิงหลงไห่แต่แรกพบ พอรู้ว่าเขามีอิงไฉ่เอ๋อร์อยู่แล้ว ก็พยายามทุกวิถีทางเพื่อกำจัดนาง

ความเดิมตอนที่แล้ว :: หลงไห่ออกไปทำศึกทิ้งไฉ่เอ๋อร์ไว้ในตำหนักเพียงลำพัง ซย่าเอ๋อร์จึงฉวยโอกาสนี้วางแผนลวงไฉ่เอ๋อร์ไปกำจัดเสีย แต่สวรรค์เข้าข้างคนดีนางเกือบจะลงมือสำเร็จอยู่แล้วถ้าฮ่องเต้ไม่เสด็จผ่านมาเสียก่อน

จะกล่าวถึงจูซย่าเอ๋อร์องค์หญิงรอง
อยากได้ของอะไรเป็นต้องได้
ในสมองเต็มไปด้วยแผนชั่วร้าย
ถึงขั้นหมายเอาชีวิตนางก็ทำ

ยิ่งตอนนี้โอกาสงามมาทั้งที
ต้องคิดหาวิธีที่เลิศล้ำ
จับไม่ได้ว่าตัวข้าเป็นคนทำ
พูดพลางย้ำนางกำนัลไปจัดการ

" เจ้าจงไปบอกไฉ่เอ๋อร์ข้าอยากพบ
อยากขอคบเป็นเพื่อนอยากต่อสาน
ไหน ๆ นางก็เข้าวังมาตั้งนาน
ออกจากบ้านคงไม่มีแม้เพื่อนคุย "


" สถานที่นัดพบคือสวนดอกไม้
ตอนบ่าย ๆ ไปร่วมรดน้ำใส่ปุ๋ย
ข้าได้พันธุ์ไม้มาใหม่ชื่อต้นกุ้ย
มาพูดคุยจิบน้ำชายามบ่ายกัน "


" อ้าวไฉ่เอ๋อร์มาแล้วเหรอนั่งลงก่อน
แดดยังร้อนจิบน้ำชาดอกมู่หลัน
เสร็จแล้วเราค่อยไปเดินชมสวนกัน "

" ดีหรือท่านหญิงซย่าเอ๋อร์ข้าเกรงใจ "

ระหว่างที่ไฉ่เอ๋อร์เพลินชมดอกไม้
นิ้วกรีดกรายล้วงมีดออกมาถือไว้
เตรียมแทงหลังกระซวกสิ้นให้รู้ไป
/พี่หลงไห่ต้องเป็นของข้าคนเดียว/

ขณะที่นางกำลังเงื้อมีดขึ้น
ร่างทะมึนดึงดูดให้นางต้องเหลียว
นั่นกงกงของพระตำหนักหลิงเซียว
/ว่าแล้วเชียวหวางอาหม่าเสด็จมา/

นางรีบเก็บซ่อนมีดพลันย่อกาย
" ลูกถวายบังคมหวางอาหม่า "
อิงไฉ่เอ๋อร์รีบหันไม่รอช้า
ถอนสายบัวก้มหน้าพูดตามกัน

/เกือบสำเร็จตามแผนอยู่แล้วเชียว
อีกเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น
หวางอาหม่าเสด็จมาทำไมกัน
หรือสวรรค์เบื้องบนคิดช่วยนาง/

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

รอยทราย, กันและกัน, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], ดาราอรุณ, [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค., ปลายปากกา

สำหรับกระทู้นี้มี, 6 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 11, 2010, 05:38:03 pm โดย: [หนู]ขนร่วงถาวร ??[?] <:3)~ » บันทึกการเข้า


อาวุธซัดจะร้ายกาจขนาดไหน        โดนเข้าไปอาจบาดเจ็บเพียงผิวเผิน
เห็นน้ำตาสตรีเล่าคล้ายถูก BURN  ราดรดเนินแผ่นอกแกร่งยังแทบตาย

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~
[?]???????[?]

กินนรอัครกวี


*

คะแนนกลอน 43
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 399

Level 16 : Exp 18%
HP: 3%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 1644
ได้รับคำชม: 1314

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


« แต่งต่อ #8 เมื่อ: มิถุนายน 11, 2010, 10:53:09 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว :: ฮ่าวตงตั้งใจต้มยาไม่ผสมน้ำผึ้งกะแกล้งอวี้ถัง แต่คนที่เอามันไปดื่มกลับเป็นตันเฟิงซะเนี่ย
เพราะความหึงหวงกลาย ๆ ปรี๊ดแตกไม่ดูกาลเทศะ ชายหนุ่มเลยโดนว่าที่ภรรยาในอนาคตบอกเลิกกลางอากาศซะงั้น

" พี่ฮ่าวตงต้มยาเสร็จหรือยังคะ "
" ได้แล้วจ้ะ "พูดพลางยื่นถ้วยให้
" ท่านต้องกินยาจะได้หายไว ๆ "
ร่างสูงไซร้ยื่นมือรับแต่โดยดี

แค่ประคองถ้วยยาน้ำแทบหก
เรียวปากบางยิ้มยก " เอามานี่ "
" ข้าป้อนให้ ท่านอ้าปากเร็ว ๆ สิ "

" ทำเช่นนี้จะดีหรือแม่นาง ?"

/นับว่าเจ้ายังรู้กาลเทศะ
น้องตันเฟิงเจ้าก็นะไม่คิดบ้าง/

" ยามันยังร้อนอยู่เลยนะแม่นาง "
เรียวปากบางจรดช้อนเป่าคลายไอ

" ทำไมต้องดูแลกันขนาดนี้
/มันวิธีจูบทางอ้อมใช่หรือไม่
มือก็มีใช่ว่าพิการไป/

จะอะไรกะอีแค่ตักยากิน "


" ตักไม่ไหวก็ยกขึ้นซดซี่ "
" แหมศิษย์พี่เรี่ยวแรงเขาหมดสิ้น "
" แต่ตอนเจ้าป้อนยาเขาเหมือนจะอิน
ทำข้าจินตนาการเตลิดไกล "


" หากเรียวปากหมอนั่นสัมผัสช้อน..."
อรชรรู้ทันส่ายหน้าใหญ่
" คิดว่าจูบทางอ้อมหรือยังไง
ศิษย์พี่ไซร้ไม่เชื่อใจข้าบ้างเลย "


" ถ้าศิษย์พี่อยากจะเห็นจูบทางอ้อม
ไยต้องพูดอ้อมค้อม..เพียงท่านเอ่ย
ข้าจะทำให้ดูเดี๋ยวนี้เลย "

พลันทรามเชยกรอกยาน้ำเข้าปากไป

ยังไม่ทันถึงครึ่งถ้วยพุ่งพรวดหมด
" ข้าเหลืออดแล้วนะศิษย์พี่ใหญ่
ท่านก็รู้ยาน้ำนั่นขมเพียงไร
จรรยาบรรณท่านไปไหนตอบข้าที !!"


" คิดจะแกล้งแม้กระทั่งคนนอนป่วย
เช่นนั้นช่วยข้าสักอย่างนะศิษย์พี่
เงี่ยหูมาแล้วตั้งใจฟังให้ดี "
" ไ ด้ ส า มี เ ช่ น ท่ า น..ข้ า ข อ ขึ้ น ค า น !!"


พูดจบพลางผลักฮ่าวตงพ้นประตู
/รักร้างไกลใจสุดกู่ยากต่อสาน
เหลือเพียงเศษความทรงจำของวันวาน
ตราบเท่านานคงไม่มีวันหวนคืน/

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

รอยทราย, กันและกัน, ดาราอรุณ, [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค., ปลายปากกา

สำหรับกระทู้นี้มี, 5 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: เมษายน 22, 2011, 07:32:46 am โดย: [หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~ » บันทึกการเข้า


อาวุธซัดจะร้ายกาจขนาดไหน        โดนเข้าไปอาจบาดเจ็บเพียงผิวเผิน
เห็นน้ำตาสตรีเล่าคล้ายถูก BURN  ราดรดเนินแผ่นอกแกร่งยังแทบตาย

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

กันและกัน
เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ
*

คะแนนกลอน 89
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: ชาย
กระทู้: 609

หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

Level 20 : Exp 2%
HP: 12.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 131
ได้รับคำชม: 859

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 8.0 MS Internet Explorer 8.0


« แต่งต่อ #9 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2010, 09:36:04 am »

จางกว๋อกง เจ้าเมืองจงกวาผู้ก่อกบฏในครั้งนี้  ยิ้มระรื่นเมืองเห็นหลงไห่ตกหน้าผาไป  และกำลังจะยกทัพไปบุกเมืองหลวง  แต่แล้วก็ต้องชะงัก  เพราะหลงไห่ยังไม่ตาย(พ่อเป็นแมลงสาบหรือไงฟร่ะ  อึดได้อีก)


จางกว๋อกงยิ้มเยาะในดวงจิต
ที่ได้ปลิดชีพหลงไห่ตกใต้ผา
คิดแล้วสั่งทหารเกณฑ์โยธา
บุกวังหน้าของฮ่องเต้ในทันใด

แต่ได้หยุดชะงักในทันควัน
เมื่อสายตาเหลือบพลันเห็นหลงไห่
บิดาเจ้าเป็นอาร์โนลด์(ชวาลเซเนกเกอร์ )หรืออย่างไร
เจ้าถึงได้จะตายเสียยากเย็น


เหล่าทหารกบฏได้มองดู
ก็เลยรู้นั้นหลงไห่จึงได้เผ่น
นึกว่าผีหลงไห่หลอกรอบเย็น
เพราะได้เห็นสภาพกายไม่น่าดู

เพราะทั้งตัวเต็มไปด้วยบาดแผล
เป็นรอยแผ่จากปากไปถึงใบหู
ทั่วร่างกายเต็มไปเต็มด้วยลูกธนู
ปักเป็นรูแทบพรุนทั้งร่างกาย

ราวกับศพเดินได้ก็ไม่ปาน
ตวาดลั่นจะสังหารเจ้าให้ได้
ให้พวกเจ้ารู้ซึ้งถึงความตาย
เนื่องเจ้าได้คิดกบฏคดแผ่นดิน



เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, รอยทราย, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], ดาราอรุณ, [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค.

สำหรับกระทู้นี้มี, 5 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า


อาจเิกิดสิ่งอัศจรรย์  นั้นอยู่ที่ใจ  มืดมนเท่าไหร่   หากหวังยังมี
ยิ่งใหญ่เิกนใครนึกฝัน   พันเท่าทวี   หากเพียงเรานี้   ศรัทธาจริงใจ
ทุกสิ่งไม่เิกินใจเรา

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~
[?]???????[?]

กินนรอัครกวี


*

คะแนนกลอน 43
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 399

Level 16 : Exp 18%
HP: 3%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 1644
ได้รับคำชม: 1314

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


« แต่งต่อ #10 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2010, 12:05:12 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว :: หลังจากที่ตันเฟิงไล่ศิษย์พี่ออกนอกประตูไป นางก็ต้มยาถ้วยใหม่ผสมน้ำผึ้งชุ่มคอมาป้อนให้อวี้ถังกิน ชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงความปวดใจของนางจึงเล่านิทานตำนานดวงจันทร์ให้ฟัง เพื่อสื่อให้รู้ว่า ควรถนอมความรักให้ดีที่สุดก่อนที่มันจะสายเกินไป และก่อนที่มันจะหลุดลอยไปจากเราตลอดกาล หลังจากฟังจบตันเฟิงตั้งใจว่าจะไปขอคืนดี แต่ฮ่าวตงก็ทำโอกาสสุดท้ายนั้นพังลงอีกจนได้

" ยาถ้วยใหม่ไม่ขมแล้วมาข้าป้อน "
อรชรข่มสะอื้นตักยาน้ำ
" อ้าปากสิ " ร่างสูงพลันรีบทำตาม
กลืนคำถามที่ผุดขึ้นลงคอไป

น้ำตานางร่วงเผาะใส่หลังมือเขา
แววตาเศร้าเห็นแล้วชวนให้หวั่นไหว
ร่างสูงพลันสัมผัสถึงความปวดใจ
ยื่นมือไปเช็ดน้ำตาให้กับนาง

พลางคลี่ยิ้มบางเบาก่อนเอ่ยว่า
" แฟนกันน้าเรื่องหนักเบาปล่อยวางบ้าง "
" ให้ข้ายอมเขานะเหรอไม่มีทาง !!"
" ในเมื่อต่างคนทิฐิแรงใส่กัน "

" เป็นคนป่วยเงียบไปเลยอย่าพูดมาก "
" ข้าเพียงอยากเห็นพวกเจ้าสมานฉันท์
อีกไม่นานพวกเจ้าต้องแต่งงานกัน
ตัวข้านั้นเป็นเพียง ก ข ค. "


" เจ้ากับเขาทะเลาะกันก็เพราะข้า
ข้ามิกล้าพักอยู่บ้านแม่นางต่อ
หากประเดี๋ยวศิษย์พี่เจ้ามาง้อ
อย่ารีรอจงรีบกลับไปคืนดี "


หยงฮ่าวตงผลักประตูเดินเข้ามา
เตรียมวาจาขอโทษนางเต็มที่
พลันได้เห็นภาพบาดตาเข้าพอดี
จำต้องกลืนวจีลงคอไป

ภาพร่างสูงส่งยิ้มให้นงเยาว์
ทำใจเขาสั่นระริกสะท้านไหว
/นางคุยกับชายอื่นช่างสุขใจ
แต่ข้าไซร้กลับเป็นฝ่ายทุกข์ระทม/


หลังร่างสูงเล่านิทานดวงจันทร์จบ
นางพลันพบความโศกเศร้าที่ทับถม
ลอยล่องหายลับไปกับสายลม
(แปะ แปะ แปะ !! เสียงปรบมือแกมเย้ยหยันพลันดังขึ้น)
" ขอชื่นชมเรื่องเล่าเจ้าห่วยเกินใคร "

" พี่ฮาวตงท่านเข้ามานานหรือยัง ?"
" ก็มาทันได้ฟังเรื่องเหลวไหล
จันทราจะมีสองดวงได้ยังไง
ศิษย์น้องไซร้ตัวเจ้านี้ช่างโง่งม "


" เขาอุตส่าห์สื่อให้ข้าเข้าใจท่าน
คู่รักกันย่อมมีหวานปนขม
เรื่องเล็กน้อยอย่าได้ถือเป็นอารมณ์ "

" เจ้าเห็นข้าโง่งมนักหรือไง !!"

" เรื่องเหล่านี้ข้ารู้ดีไม่ต้องสอน
แต่งามงอนไม่ให้หึงยังไงไหว
เจ้ากับมันใกล้ชิดกันมากเกินไป "

" ศิษย์พี่ไซร้ท่านยังไม่เกทอยู่ดี "

" ตอนแรกข้าจะยกโทษให้กับท่าน
ไม่นึกฝันเจอประโยคของศิษย์พี่
ว่าข้าโง่งมใช่ไหม..เช่นนั้นดี "
" ต่ อ ไ ป นี้ ท่ า น กั บ ข้ า.. ไ ม่ เ กี่ ย ว กั น !!"

ป.ล. นิทานตำนานดวงจันทร์ เผื่อใครยังไม่เคยอ่านนะครับ

นานมาแล้ว...สมัยที่โลกยังมีพระจันทร์ 2 ดวง มีดวงจันทร์ดวงหนึ่งเป็นผู้หญิงกับอีกดวงหนึ่งเป็นผู้ชาย และดวงจันทร์ทั้งสองดวงนี้รักกันมาก ไม่เคยแยกห่างจากกัน...แต่แล้ววันหนึ่ง ดวงจันทร์ผู้หญิงได้ไปพบกับดวงอาทิตย์...เธอหลงใหลในแสงเจิดจ้าของดวงอาทิตย์ จนเคลื่อนตัวตามดวงอาทิตย์ไปทีละน้อย ๆ และก็แยกมาจากดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งในที่สุด

เมื่อค่ำคืนมาถึง...จึงมีดวงจันทร์ผู้ชายเหลืออยู่เพียงดวงเดียว ดวงจันทร์ผู้ชายก็ได้แต่ตามหาดวงจันทร์ผู้หญิงไปทุกหนทุกแห่ง...คืนแล้วคืนเล่าผ่านไป แต่ดวงจันทร์ผู้ชายก็ไม่สามารถหาดวงจันทร์ผู้หญิงได้พบ ด้วยความคิดถึง และอยากพบดวงจันทร์ผู้หญิงให้เร็วที่สุด ทำให้ดวงจันทร์ผู้ชายตัดสินใจระเบิดตัวเอง เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไปทั่วทั้งจักรวาล เพื่อให้ชิ้นส่วนแต่ละชิ้นออกตามหาดวงจันทร์อีกดวงหนึ่งนั้น...

เมื่อเวลาผ่านไป ดวงจันทร์ผู้หญิงได้เห็นถึงความจริงที่ว่า...แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้าสวยงามสักปานใด แต่เขาก็มิได้ส่องแสงเจิดจ้าแต่เพียงเธอเท่านั้น ยังส่องแสงไปยังดาวดวงอื่น ๆ อีกมากมาย เธอจึงกลับมาหาดวงจันทร์ผู้ชายอีกครั้ง แต่หาเท่าไรก็หาดวงจันทร์ผู้ชายไม่พบ ต่อมาจึงได้รู้ว่าดวงจันทร์ผู้ชายยอมระเบิดตัวเองเพื่อตามหาตนจนกระจัดกระจายเป็นเศษเสี้ยวเล็ก ๆ  เธอไม่มีวันที่จะได้เจอกับดวงจันทร์ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว จึงได้แต่โศกเศร้าเสียใจ

แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ที่ดวงจันทร์ผู้ชายมีต่อเธอ ทุกค่ำคืนจึงพยายามเปล่งประกายแสงที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิดของตนส่งให้ถึงดวงจันทร์ผู้หญิง เกิดเป็นแสงพร่างพรายเต็มท้องฟ้าเคียงข้างดวงจันทร์ จนเกิดเป็นดวงจันทร์ และดวงดาวให้เราเห็นจนถึงทุกวันนี้

~หากเรามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน วันไหนที่เห็นจันทร์สวยสด วันนั้นคุณก็จะไม่เห็นดาวดวงเล็กดวงน้อยส่องแสง หรือวันใดคุณเห็นดาวเปล่งประกายเต็มฟ้ามืด วันนั้นคุณก็จะไม่พบดวงจันทร์...เขาและเธอ ไม่อาจพบกันตลอดกาล~

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

รอยทราย, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], ดาราอรุณ, [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค.

สำหรับกระทู้นี้มี, 4 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 04, 2011, 07:41:39 pm โดย: [หนู]ขนทอง ??[?] <:3)~ » บันทึกการเข้า


อาวุธซัดจะร้ายกาจขนาดไหน        โดนเข้าไปอาจบาดเจ็บเพียงผิวเผิน
เห็นน้ำตาสตรีเล่าคล้ายถูก BURN  ราดรดเนินแผ่นอกแกร่งยังแทบตาย

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~
[?]???????[?]

กินนรอัครกวี


*

คะแนนกลอน 43
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 399

Level 16 : Exp 18%
HP: 3%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 1644
ได้รับคำชม: 1314

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
Chrome 5.0.375.70 Chrome 5.0.375.70


« แต่งต่อ #11 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2010, 03:20:58 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว :: อาการของอวี้ถังเริ่มดีขึ้นมาแล้ว เขาจึงออกแรงช่วยตันเฟิงแทนค่ายาที่กินไป อยู่มาวันหนึ่งฮ่าวตงต้องลงเขาไปซื้ออาหารมาตุน หน้าที่ขึ้นเขาเก็บสมุนไพรเลยตกเป็นของตันเฟิง หลังจากที่นางเก็บเสร็จระหว่างทางบังเอิญเจอโจรร้ายที่หมายปล้นสวาทก่อนฆ่าทิ้ง โชคดีที่อวี้ถังหาบน้ำเสร็จผ่านไปพบเข้าพอดี เลยรีบเข้าไปช่วยให้นางหนีรอดมาได้ ส่วนชายหนุ่มในตอนที่ใกล้จะเพลี่ยงพล้ำให้กับพวกโจร จู่ ๆ มือไม้มันเคลื่อนไหวเองราวกับคนเป็นวรยุทธ โจมตีรวดเร็วซัดโจรร้ายลงไปนอนกอง หลังจากนั้นเขาจึงพยุงตัวเองกลับมาจนถึงหน้าบ้านแล้วค่อยสลบไป

สามวันผ่านอาการเขาเริ่มดีขึ้น
แต่ความมึนปวดหัวยังคงมีบ้าง
จึงอาสาทำงานช่วยร่างบาง
ออกแรงต่างค่ายาที่ได้กินไป

วันนี้หยงฮ่าวตงจะไม่อยู่
บอกโฉมตรู " ข้าต้องรีบเข้าเมืองใหญ่
ส่วนหน้าที่ขึ้นเขาเก็บสมุนไพร
ศิษย์น้องไซร้เจ้าต้องเป็นคนจัดการ "


ตอนตันเฟิงขึ้นเขาไปเก็บตัวยา
พบโจรป่าคิดข่มขืนก่อนสังหาร
อวี้ถังผ่านมาเห็นเข้า " ไม่ได้การ !!"
พุ่งทะยานเข้าไปช่วยนางออกมา

ความจำเสื่อมจึงลืมว่าตนเป็นยุทธ
ท้ายที่สุดเลยถูกอัดเข้าเต็มหน้า
โลหิตไหลออกจมูกอย่างช้า ๆ
ทั้งกายารอยฟกช้ำนั้นมากมี

" ข้าจะถ่วงเวลาพวกมันเอาไว้
แม่นางไซร้สบโอกาสให้รีบหนี
วิ่งไปไกลเท่าไหร่ได้ยิ่งดี
ส่วนข้านี้จะขอสู้จนตัวตาย "


หลังจากที่ตันเฟิงหนีรอดออกไป
ร่างสูงไซร้คล้ายรู้สึกเหมือนมือไม้
เคลื่อนไหวเองโต้ตอบซัดจุดตาย
เหล่าโจรร้ายต่างล้มลงไปกอง

ร่างสูงพลันงงกับสิ่งที่เกิด
ปวดศีรษะแทบระเบิดในสมอง
เส้นขมับเต้นกระชั้นราวรัวกลอง
ก้มลงมองมือทั้งสอง " ทำได้ไง ?"

พยุงร่างเดินมาจนถึงหน้าบ้าน
" ข้าจัดการพวกมันแล้วแม่นางไซร้
เจ้าได้รับบาดเจ็บบ้างหรือไม่ ?"

พูดจบพลันสลบไปข้างประตู

เยี่ยตันเฟิงได้ยินเสียงรีบออกมา
" ไม่เป็นยุทธยังจะซ่าไปต่อสู้ "
ปากต่อว่าแต่น้ำตาไหลพร่างพรู
พลางพิศดูบาดแผลบนใบหน้าคม

หลังจากที่ทำแผลให้เขาเสร็จแล้ว
นางไม่แคล้วทำสิ่งเกินความเหมาะสม
ลูบแผ่นอกแกร่งด้วยเคลิ้มตามอารมณ์
ลอบชื่นชมร่างสูงทางสายตา

" หากศิษย์พี่จะอ่อนโยนได้สักครึ่ง
มีเหตุผลไม่ขี้หึงรู้ไหมว่า
รักของเราคงไม่พังครืนลงมา
ในพริบตาคล้ายคนแปลกหน้าต่อกัน "


ใบหน้าคมในยามหลับช่างน่ามอง
ตันเฟิงจ้อง...แต่แล้วไม่คาดฝัน
เผลอโน้มตัวลงจุมพิตร่างสูงพลัน
หน้านางนั้น ตำ ลึ ง สุ ก ก็ ไ ม่ ป า น

อวี้ถังพลันได้สติขยับกาย
ลืมตาหมายจะเอ่ยปากเรียกขาน
นัยน์ตาคมไปสบเข้ากับนงคราญ
เกิดอาการตกตะลึงลืมหายใจ

ร่างบางรีบผละตัวออกอย่างเร็วรี่
/เอาล่ะสิเยี่ยตันเฟิงเย็นเข้าไว้
เผลอทำเรื่องน่าอายเข้าแล้วไง
จรรยาบรรณต่อคนไข้ไม่เหลือดี/


/เหตุการณ์เมื่อครู่ข้าคงฝันไป
แต่ทำไมใจเต้นรัวขนาดนี้/
" แม่นางน้อยได้โปรดช่วยข้าที
ลำคอนี่ช่างแห้งผากเหลือเกิน "


" รบกวนช่วยรินน้ำชาให้ข้าหน่อย "
ร่างบางถอยตัวลุกขึ้นด้วยความเขิน
" นะน้ำชา " พูดพลางถอยหลังเดิน
แต่บังเอิญเก้าอี้ไม้ขัดขานาง

เยี่ยตันเฟิงเสียหลักเกือบเซหงาย
ร่างสูงพลันโถมกายรีบก้าวย่าง
ลงจากเตียงทันคว้าเอวร่างบาง
เรือนกายทั้งสองต่างแนบชิดกัน

" แม่นางเจ้าไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหม ?"
ร่างบางไซร้ซุกหน้าตรงแผ่นอกนั้น
พูดอู้อี้  " ข้าไม่เจ็บแล้วตัวท่าน
แผลโดนฟันโลหิตไหลซึมออกมา "


" ได้ยาดีของแม่นางเดี๋ยวก็หาย "
ร่างสูงคลายอ้อมกอดพลางเอ่ยว่า
" ศิษย์พี่เจ้าทำไมยังไม่กลับมา ?"
" จะพูดถึงอีตาบ้านั่นทำไม "

" อ๊ะจริงสิท่านหิวแล้วหรือยัง "
นางหันหลังเดินเข้าครัวไปครู่ใหญ่
ออกมาพร้อมถุง ม า ม่ า และ ไ ว ไ ว
เ ส้ น กุ๊ ง กิ๊ ง น้ำ ใ ส เ ย็ น ต า โ ฟ


" ทั้งหมดนี่ท่านเลือกเลยชอบรสไหน
เอ้าให้ไวบอกมาอย่าโยกโย้
เดี๋ยวข้าจะแสดงฝีมือโชว์
ท่านต้องร้อง โอ้โห !! ช่างน่ากิน "

" อย่าถือนะอยู่บนเขาก็แบบนี้
เสบียงที่เคยมีมันหมดสิ้น
ร้านเซเว่นก็ไม่มีให้ซื้อกิน
เดี๋ยวท่านคงจะชินมันไปเอง "

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], รอยทราย, [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค., ดาราอรุณ

สำหรับกระทู้นี้มี, 4 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 04, 2011, 07:49:08 pm โดย: [หนู]ขนทอง ??[?] <:3)~ » บันทึกการเข้า


อาวุธซัดจะร้ายกาจขนาดไหน        โดนเข้าไปอาจบาดเจ็บเพียงผิวเผิน
เห็นน้ำตาสตรีเล่าคล้ายถูก BURN  ราดรดเนินแผ่นอกแกร่งยังแทบตาย

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)]
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนเศร้า
*

คะแนนกลอน 11
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: ชาย
กระทู้: 479

Level 17 : Exp 74%
HP: 2.6%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 190
ได้รับคำชม: 727

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
Opera 9.80 Opera 9.80


« แต่งต่อ #12 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2010, 09:04:05 pm »

หย่งโจวเห็นกงกงนำโองการมา
เลยถามว่า โองการนี้ มีให้ใคร
กงกงบอกว่าฮ่องเต้สั่งให้หลงไห่
รีบเร่งไปเฝ้าด่วนในทันที

หลังจากนั้นหย่งโจวฝึกทหารต่อ
ไม่รีรอถามไถ่ในเรื่องนี้
ไม่ใช่เรื่องของตนยุ่งไม่ดี
เลยเร่งรี่ฝึกปรือทหารไป

หลังจากนั้นสามวันไฉ่เอ๋อมา
นางบอกว่า "หลงไห่ไปจับโจรใต้
จนป่านนี้ก็ยังติดต่อไม่ได้
จะทำไงดีล่ะน้องจาง"


ตัวหย่งฟางมาพอดีเลยบอกว่า
"ท่านพี่ยาข้าไม่อยากให้บาดหมาง
แต่เรื่องนี้เบาะแสนั้นเรือนราง
ปลงเสียบ้างก็ดีนะพี่ไฉ่(เอ๋อ)"


ไฉ่เอ๋อพอได้ยินเข้าก็ปลง
สติหนามาลงแทนที่ได้
ไฉ่เอ๋อเร่งรีบรุดวิ่งกลับไป
เพื่อจะได้รอรับท่านพี่เผิง

ป.ล. เอ่อ....  โจรใต้มาจากไหนหว่า

ป.ล. 2  ต่อได้แบบงงๆซะงั้น

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

รอยทราย, ดาราอรุณ, [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค.

สำหรับกระทู้นี้มี, 3 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า


โหดบางโอกาส  ฉลาดบางเวลา  ซ่าส์เป็นบางพัก  แต่น่ารักตลอดกาล

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

กันและกัน
เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ
*

คะแนนกลอน 89
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: ชาย
กระทู้: 609

หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

Level 20 : Exp 2%
HP: 12.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 131
ได้รับคำชม: 859

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
Safari 4.0.5 Safari 4.0.5


« แต่งต่อ #13 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2010, 09:11:15 pm »

หย่งโจวเห็นกงกงนำโองการมา
เลยถามว่า โองการนี้ มีให้ใคร
กงกงบอกว่าฮ่องเต้สั่งให้หลงไห่
รีบเร่งไปเฝ้าด่วนในทันที

หลังจากนั้นหย่งโจวฝึกทหารต่อ
ไม่รีรอถามไถ่ในเรื่องนี้
ไม่ใช่เรื่องของตนยุ่งไม่ดี
เลยเร่งรี่ฝึกปรือทหารไป

หลังจากนั้นสามวันไฉ่เอ๋อมา
นางบอกว่า "หลงไห่ไปจับโจรใต้
จนป่านนี้ก็ยังติดต่อไม่ได้
จะทำไงดีล่ะน้องจาง"


ตัวหย่งฟางมาพอดีเลยบอกว่า
"ท่านพี่ยาข้าไม่อยากให้บาดหมาง
แต่เรื่องนี้เบาะแสนั้นเรือนราง
ปลงเสียบ้างก็ดีนะพี่ไฉ่(เอ๋อ)"


ไฉ่เอ๋อพอได้ยินเข้าก็ปลง
สติหนามาลงแทนที่ได้
ไฉ่เอ๋อเร่งรีบรุดวิ่งกลับไป
เพื่อจะได้รอรับท่านพี่เผิง

ป.ล. เอ่อ....  โจรใต้มาจากไหนหว่า

ป.ล. 2  ต่อได้แบบงงๆซะงั้น


อุตส่าห์บอกว่าปราบหัวเมืองเหนือ  แกยังจะบอกโจรใต้อีก  สันขวานเอ๊ย!

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

ดาราอรุณ

สำหรับกระทู้นี้มี, 1 สมาชิก ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า


อาจเิกิดสิ่งอัศจรรย์  นั้นอยู่ที่ใจ  มืดมนเท่าไหร่   หากหวังยังมี
ยิ่งใหญ่เิกนใครนึกฝัน   พันเท่าทวี   หากเพียงเรานี้   ศรัทธาจริงใจ
ทุกสิ่งไม่เิกินใจเรา

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

รอยทราย
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
*

คะแนนกลอน 253
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 2752

ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย ยิ่งบีบแรงทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือ



Level 42 : Exp 68%
HP: 14.2%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 10756
ได้รับคำชม: 6209

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


« แต่งต่อ #14 เมื่อ: มิถุนายน 12, 2010, 09:52:47 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว: เยี่ยตันเฟิงไม่รู้จักชื่อแซ่ที่แท้จริงของไป๋อวี้ถัง นางจึงเรียกเขาว่า " อาจวิ้น "  ไป๋อวี้ถังหายตัวไปหลายวัน องค์หญิงหมิงจูได้ฝันร้าย 
อารมณ์ของนางจึงไม่ดีนัก เลยออกมาเที่ยวเล่นในตลาด

/ไร้ข่าวคราว..ไร้แม้เงา..ของพี่ไป๋
อยู่ที่ใดใจน้องหญิงเริ่มอ่อนล้า
แม้ผู้คนมากมายรอบกายา
ไม่เท่าค่าที่ท่านพี่อยู่เคียงกัน/


เสียงรำพึงจากภายในไม่มีหยุด
ใจเซทรุดนึกถึงใบเซียมซีนั้น
ว่าต้องมีการพลัดพรากและจากกัน
? ขอให้มัน..ไม่เป็นจริง..ใบเซียมซี ?

หมิงเอ๋อร์อยากเดินเล่นสูดอากาศ
เที่ยวตลาดเมืองหลวงในวันนี้
วางแผนไปไหว้พระช่างเข้าที
?  ใ บ เ ซี ย ม ซี . . จ ะ เ สี่ ย ง ให ม่ . . เ ดี๋ ย ว ค อ ย ดู ! !  ?

สองข้างทางค้าขายสนุกนัก
แม่ค้าทัก..พ่อค้าร้อง..แข่งกันสู้
ได้ผ่อนคลายความซึมเศร้าใจโฉมตรู
หยุดยืนดูเหล่าผู้คนต่างสัญจร

ทันใดนั้นพลันเหลือบเห็นชายร่างใหญ่
สะกดใจ..รั้งจิต..คิดสังหรณ์
พริบตาเดียวร่างอ้อนแอ้นอรชร
รั้งอาภรณ์ชายหนุ่มด้วยมือบาง

? ท่านพี่คะ..ไปไหนมา..ไม่ส่งข่าว
ข้าปวดร้าวแทบขาดใจด้วยอ้างว้าง
เป็นหรือตาย..ร้ายหรือดี..อยู่กลางทาง
ไม่บอกบ้าง..คนใจร้าย..คนไม่ดี !! ?


? อาจวิ้นท่านรู้จักหญิงคนนี้ไหม ? ?
เสียงหวานใสเอ่ยถามอย่างเร็วรี่
? ไ ม่ รู้ จั ก . . ไ ป กั น เ ถ อ ะ ! !  ?  สิ้นวจี
คว้าตันเฟิงเดินหนีหมิงเอ๋อร์ไป

? เ ดี๋ ย ว . . แม่นาง..ข้ารู้จักชายผู้นี้
คือสามี..ของข้า..ผู้แซ่ไป๋
ท่านไปพบคนผู้นี้ได้อย่างไร
ช่วยเอ่ยไขเล่าให้ฟังเถิดแม่นาง ?


? มีอยู่ว่าข้าพบเขาอยู่กลางป่า
ทั้งกายาบอบช้ำทั่วเรือนร่าง
พอฟื้นขึ้นความทรงจำกลับเลือนราง
ในทุกอย่างไม่เหลือสิ้นทุกความจำ ?


หมิงเอ๋อร์เอ่ยเสียงสั่นกลั้นสะอื้น
? ขอเขาคืนให้ข้า.. ? พูดพลางร่ำ
น้ำตาไหลยังไม่จบประโยคคำ
? เดี๋ยวจะค่ำ..ตันเฟิง..กลับบ้านกัน ?

ชายหนุ่มคว้าแขนเล็กแล้วเดินจาก
กึ่งฉุดลากตันเฟิงเอี้ยวคอหัน
สบสายตาสาวน้อยยืนจาบัลย์
ที่โศกศัลย์ราวท้องฟ้าถล่มมา

หมิงเอ๋อร์ปาดน้ำตาแล้วฮึดสู้
ยืนมองดูเงาทั้งสองพร้อมสั่งขา
ให้ก้าวตามหัวใจนางคืนมา
แม้กายาอ่อนแอไม่สู้ดี

ด้วยสามีหายไปไม่ส่งข่าว
ยิ่งปวดร้าวครากินข้าวไร้ท่านพี่
ร่างกายผ่ายผอมลงไปทุกที
แต่ยังมีกำลังใจออกเดินตาม

นางหวังว่าหากท่านพี่ยิ่งเห็นหน้า
คงคืนมาความทรงจำที่เมินข้าม
ความคิดของหมิงเอ๋อร์ช่างวู่วาม
ออกติดตามคนทั้งสองขึ้นเขาไป

หนทางขึ้นเขากันดารนัก
หินใหญ่ยักษ์..พงหญ้า.. ? เรายังไหว ?
หมิงเอ๋อร์สั่งร่างกายเดินต่อไป
เจ็บหัวใจยามมองเห็นภาพบาดตา

ชายผู้นั้นฉุดพยุงหญิงผู้นี้
?  บ้ า สิ้ น ดี ! !  ? นางพึมพำอย่างปวดปร่า
ใบหน้านางซูบซีดนองน้ำตา
พลันข้อขาพลิกแพลงล้มลงไป

ทันใดนั้นตันเฟิงสะดุดหิน
ใจขาดวิ่นเมื่อแขนแกร่งของพี่ไป๋
รวบคว้าเอวบางตรงหน้าไป
แทบกลั้นใจหมิงเอ๋อร์สะอื้นครวญ

ข้อเท้าแพลงของหมิงเอ๋อร์เริ่มออกฤทธิ์
แต่ยังคิดตามต่อไปใจไห้หวน
ถึงความหลังคลอเคลียครั้งชื่นชวน
น่าเสสรวลหัวเราะเยาะ . . โ ช ค ช ะ ต า

พอมาถึงตัวบ้านล้มเซทรุด
ตันเฟิงรุดพยุงกายร่างอ่อนล้า
? เจ้าคงรักเขาจริงถึงตามมา ?
แล้วรีบพาหมิงเอ๋อร์เข้าบ้านไป

? กินข้าวเย็นกับเราเถิด เอ่อ..แม่นาง? ?
?  ข้า..หมิงจู ? เอ่ยพลางใจสั่นไหว
เห็นชายหนุ่มหุงต้มและก่อไฟ
นั่งหวั่นใจ..ภาพที่เห็น..ไม่คุ้นตา

โต๊ะอาหารมีกับข้าวไม่กี่อย่าง
แต่กลับสร้างความปวดใจไว้หนักหนา
ชายคนรักตักกับข้าวรินน้ำชา
ให้กับหญิงแปลกหน้า . . ไ ม่ ใ ช่ น า ง ! !

ความอดทนกลั้นมาถึงจุดสูงสุด
นางรีบรุดวิ่งหนีไปห้องข้างข้าง
สองมือน้อยยกขึ้นมาปิดปากบาง
กลัวเสียงนางเล็ดลอดดังออกไป

/ ข้าเกลียดท่าน..ข้าเกลียดท่าน..เกลียดท่านพี่
สองเรามีสายสัมพันธ์ไม่หวั่นไหว
แต่บัดนี้ความจำเสื่อมจึงเสื่อมใจ
ใครก็ได้..พาข้าไป..จากนี่ที /

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ดาราอรุณ, [`เสี้ยวสิตางศุ์`]~( ??? )แม็ค., ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)]

สำหรับกระทู้นี้มี, 4 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า


เพิ่มแท๊ก:

แสงความเห็นโดยรวมเกี่ยวกับกวีคลับได้ที่นี่จ้า

เพิ่มแท๊ก:
หน้า: [1] 2 3   ขึ้นบน
 
advertisements
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.6 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC
SimplePortal 2.3.2 © 2008-2010, SimplePortal | Thai language by ThaiSMF
Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.237 วินาที กับ 32 คำสั่ง (คำคมคลับ adds 0.054s, 2q)
Google visited last this page เมื่อวานนี้ เวลา 05:28:26 am
Google PageRank Checker