กวีคลับดอทคอม : สังคมดีๆของคนรักกลอน
กุมภาพันธ์ 09, 2012, 06:19:46 pm *
ยินดีต้อนรับคุณ, อาคันตุกะกวีคลับ กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
Custom Search
  หน้าแรก   เว็บบอร์ด   เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก สมุดเยี่ยมชม ติดต่อเรา!!  

ข่าวประชาสัมพันธ์
Administrator Comment ประกาศ: ช่วงเวลาตั้งแต่ 00:00น - 01:30น ของทุกวัน ระบบจะทำการ Backup ข้อมูล
ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าวนี้ อาจทำให้ บุคคลทั่วไป และ สมาชิก เข้าใช้งานบอร์ดได้ลำบากในช่วงเวลาดังกล่าว
จึงต้องขอให้ทุกท่านหลีกเลี่ยงการใช้งานบอร์ด ในช่วงเวลาดังกล่าว ขออภัยในความไม่สะดวก

กลอน วันวาเลนไทน์ ต้อนรับ  14 กุมภาพันธ์

สวัสดีพี่น้องชาวกวีคลับ และ บุคคลทั่วไป นะครับ เดือนหน้าก็จะก้าวเข้าเดือน กุมภาพันธ์ แล้ว นะครับ

ซึ่งเดือนนี้ก็จะมีวันสำคัญอยู่หนึ่งวันก็คือ วันวาเลนไทน์  นั่นเอง ซึ่งวันดังกล่าวอาจเป็นวันสารภาพรักของใครหลายๆคน

และ ก็อาจเป็นวัน อกหัก เสียใจของใครหลายๆคนด้วยเช่นกันนะครับ บางคนก็อยากจำ แต่ บางคนก็ไม่อยากจำ ก็มีนะครับ

ความรักเป็นเรื่องเข้าใจยาก ทำให้ดีใจได้ ก็ทำให้เสียใจได้ด้วยเช่นกัน  ในช่วงเดือนนี้ผมจึง นำบท กลอน วันวาเลนไทน์

ซึ่งเป็นผลงาน แต่งโดย พี่น้องชาวกวีคลับ ใครอยู่ในอารมณ์ไหน ก็สามารถเลือกอ่านได้ตามใจชอบเลยนะครับ

 

1 กลอนวันวาเลนไทน์ 4 :+: 3รสรัก วันวาเลนไทน์ :+: 7 วันแห่งรัก..พักใจไว้ที่เธอ
2 กลอนวาเลนไทน์ สำหรับคนอกหัก 5 สื่อรักวาเลนไทน์ 8 กลอนวาเลนไทน์หวานๆซึ้งๆ
3 กลอนวาเลนไทน์ภาษาอังกฤษ 6 นิราศวันวาเลนไทน์ 9 Before Valentine ก่อนรัก..หมุนรอบตัวเรา
 

หน้า: 1 2 [3]   ลงล่าง
 
ผู้เขียน หัวข้อ: ** ตำนานรักคู่กัดสะท้านเว็บ ตอน ความจำสั้น แต่รักไป๋ยาว **  (อ่าน 3935 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 อาคันตุกะกวีคลับ กำลังดูหัวข้อนี้

รอยทราย
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
*

คะแนนกลอน 253
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 2752

ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย ยิ่งบีบแรงทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือ



Level 42 : Exp 68%
HP: 14.1%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 10756
ได้รับคำชม: 6209

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


« แต่งต่อ #30 เมื่อ: มิถุนายน 24, 2010, 01:05:30 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว: ฮ่าวตงพาไป๋อวี้ถังมาทำแผลที่บ้าน เขาหลับไปเพราะเสียเลือดมาก ส่วนหมิงเอ๋อร์นั้นนางคอยดูแลไม่ยอมห่างจนถึงรุ่งสาง สาวน้อยคิดได้ว่าหากไป๋อวี้ถังฟื้นขึ้นมาคงอยากดื่มสุรารสเลิศ ครั้นไปหาที่ห้องครัวกลับไม่พบสักไห นางจึงลงจากเขาเพื่อไปซื้อสุราในเมือง

หมิงเอ๋อร์ เฝ้าไข้ ไป๋อวี้ถัง
ร่างบางนั่ง ชิดใกล้ ไม่มีห่าง
คราบน้ำตา เป็นรอยชัด บนแก้มนาง
คอยซับเหงื่อ เคียงข้าง ด้วยอาทร

พิษบาดแผล ทำให้ สลบไป
มองพี่ไป๋ ยิ่งปวดร้าว ใจรุ่มร้อน
ห่วงหา แสนรัก และอาวรณ์
คนที่นอน หลับใหล ไม่รู้ตัว

สาวน้อย เฝ้าอาการ เกือบรุ่งสาง
นั่งเคียงข้าง จนขอบฟ้า เริ่มสลัว
พลันนึกได้ รีบรุดไป ที่ห้องครัว
หาจนทั่ว กลับไม่พบ ไหสุรา

"ต้องหาซื้อ เหล้ารสดี รอพี่ไป๋
จิบล้างไข้ เสริมกำลัง การรักษา"

สาวน้อย รีบลง จากเขามา
โดยมิได้ บอกใครว่า ไปที่ใด

แพขนตา เริ่มขยับ ทีละน้อย
แววตาเขา เหม่อลอย ระริกไหว
ชั่วครู่ รู้สึกตัว ขึ้นทันใด
ยอดดวงใจ ไม่ได้อยู่ เคียงข้างกัน

ขยับตัว ลุกขึ้น อย่างแช่มช้า
แผลที่หลัง ปวดปร่า เกินคาดฝัน
รวบรวม ลมปราณ อย่างเร็วพลัน
แล้วกัดฟัน ยันตัว จากเตียงนอน

ครานี้ แสงตะวัน เริ่มแผดกล้า
เขาเดินหา หมิงเอ๋อร์ ด้วยรีบร้อน
ด้วยกลัวว่า สาวน้อย อรชร
อาจแง่งอน ทิ้งเขา หนีจากไป

ตันเฟิง และฮ่าวตง เห็นพอดี
"อย่าเพิ่งลุก มาซี่ คุณชายไป๋
แผลที่หลัง ไม่สมาน ทำอย่างไร
ท่านกลับไป นอนพักก่อน เถิดคุณชาย"


"เห็นหมิงจู บ้างไหม นางไปไหน?"
"เรียนท่านไป๋ ข้าไม่เห็น ตั้งแต่สาย
เมื่อคืนนี้ นางก็อยู่ เคียงข้างกาย
คงไม่หาย หนีไปแน่ อย่ากังวล"


ไป๋อวี้ถัง ไม่เห็นแม้ เงาคนรัก
จนกระอัก เลือดออกมา สีขุ่นข้น
ตันเฟิง ตรวจอาการ อย่างร้อนรน
"อย่าได้สน ข้าจะออก ไปหานาง"

ร่างสูง สังเกตเห็น หนึ่งรอยเท้า
ประทับเบา บนพื้นดิน รอยเยื้องย่าง
ฝีเท้านั้น ดูคุ้นตา ของหนึ่งนาง
ในทิศทาง ลงจากเขา มุ่งสู่เมือง

ไป๋อวี้ถัง รีบตาม รอยเท้านั้น
หวังตามทัน จอมรั้น ดื้อเอาเรื่อง
/หรือนาง หมดรักแล้ว/ เขาแอบเคือง
เดินลมปราณ ต่อเนื่อง รวมกำลัง

หากตามไป ทีละก้าว หาทันไม่
สงบใจ รวมปราณ ออกคำสั่ง
ให้ร่างกาย ฟื้นคืน พละกำลัง
ด้วยว่าหวัง ตามนางทัน จอมอวดดี

ด้านหมิงเอ๋อร์ ไปโรงเตี๊ยม เพื่อซื้อเหล้า
นางเลือกเอา สุราเลิศ จากที่นี่
หลงจู๊ รับคำสั่ง อย่างเปรมปรีดิ์
ด้วยว่ามี คนมาเหมา เหล้าสุรา

ตาหวานใส เหลือบไปเห็น ร่างสูงใหญ่
"แล้วทำไม เขาจึงลง จากภูผา
หรือว่าเขา เป็นห่วงเรา จึงตามมา
ดูทำท่า เหมือนถูกทิ้ง ตลกจัง

มาง้อข้า ขอคืนดี อย่างแน่นอน
เล่นละคร งอนเขาหน่อย แสร้งขึงขัง
คราวนี้ มาไม้ไหน อยากรู้จัง"

พลางปึงปัง เดินหนีเขา ไม่พูดจา
















เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ดาราอรุณ, กันและกัน

สำหรับกระทู้นี้มี, 3 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 24, 2010, 01:19:37 pm โดย: [?]??~??[?](รอยทราย) » บันทึกการเข้า


กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

กันและกัน
เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ
*

คะแนนกลอน 89
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: ชาย
กระทู้: 609

หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

Level 20 : Exp 2%
HP: 12.8%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 131
ได้รับคำชม: 859

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


« แต่งต่อ #31 เมื่อ: มิถุนายน 29, 2010, 10:07:18 am »

เผิงหลงไห่ถูกเข็มพิษของอูยา   ทำให้เสียการควมคุมพลัง  แต่ยังมีสติใช้พลังครั้งสุดท้าย  แทรกแผ่นดินหนีไป

เผิงหลงไห่เมื่อโดนพิษก็ล้มลง
อูยาตรงเข้ามาหมายสังหาร
หากเจ้ามอบวิญญาณให้โดยไม่ทาน
เจ้าคงไม่ทรมานถึงปางตาย


หลงไห่เห็นพลังตนโรยริน
แต่ไม่สิ้นสติจึงคิดได้
ซัดเข้าตาอูยาด้วยฝุ่นทราย
ใช้พลังเฮือกสุดท้ายแทรกแผ่นดิน

เผิงหลงไห่โผล่ขึ้นมาเลียบริมหาด
พลังที่แสนร้ายกาจก็หมดสิ้น
นอนสลบแผ่ราบนาลบพื้นดิน
ชีพจรโรยรินใกล้สิ้นใจ

ด้วยพิษร้ายกระจายไปทั่วร่าง
จนผิวจางซีดเซียวสังเกตได้
ร่างเริ่มเย็นเป็นคนใกล้จะตาย
ด้วยพิษร้าย"จันทรฆาต*"ของอูยา

ปล.พิษจันทรฆาต เป็นพิษแบบเย็น  มันจะทำลายอุณหภูมิความร้อนในร่างกายเรื่อยๆจนหมด  ทำให้ผู้โดนพิษมีสภาพเป็นเจ้าชายนิทรา ไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกได้อีก  เมื่อถึงคืนพระจันทร์เต็มดวง  ผู้นั้นจะตายสนิท  ไม่มียาแก้พิษ  แต่สามารถใช้พิษที่มีผลตรงกันข้ามแก้ได้  พิษนั้นคือ"พิษสุริยฆาต"  ซึ่งพิษนี้ผู้โดนจะรู้สึกปวดร้อนมาเหมือนมีไฟสุม  ถ้าแดดส่องมาถูกกายเมื่อไหร่จะตายทันที  หาก 2 พิษนี้รวมกัน  จะหักล้างกันเอง  หรือเรียกอีกอย่างว่า"พิษล้างพิษ"นั้นเอง





เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

รอยทราย, [หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], ดาราอรุณ

สำหรับกระทู้นี้มี, 4 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า


อาจเิกิดสิ่งอัศจรรย์  นั้นอยู่ที่ใจ  มืดมนเท่าไหร่   หากหวังยังมี
ยิ่งใหญ่เิกนใครนึกฝัน   พันเท่าทวี   หากเพียงเรานี้   ศรัทธาจริงใจ
ทุกสิ่งไม่เิกินใจเรา

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~
[?]???????[?]

กินนรอัครกวี


*

คะแนนกลอน 43
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 399

Level 16 : Exp 18%
HP: 3%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 1644
ได้รับคำชม: 1314

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
Chrome 5.0.375.86 Chrome 5.0.375.86


« แต่งต่อ #32 เมื่อ: มิถุนายน 30, 2010, 12:34:39 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว :: หมิงจูแอบหนีลงจากเขามาซื้อสุราไปล้างพิษให้อวี้ถังโดยไม่ทันได้บอกใคร อวี้ถังตื่นมาไม่เห็นนางจึงรีบลงเขาเพื่อตามหา พอพบแล้วก็ได้แต่เดินตามห่าง ๆ ไม่กล้าเข้าไปเรียก ส่วนหมิงจูเองก็รู้ว่าเขาตามมาเลยแกล้งไม่สนใจ เพราะอยากรู้ว่าอวี้ถังจะใช้ลูกไม้อะไรมาง้อนางอีก พออวี้ถังคิดจะเอ่ยปากเรียกนาง เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น แต่จะเป็นอะไรนั้นเชิญทัศนาต่อในกลอนเลยคร้าบ  

อวี้ถังตามนางจนถึงกลางถนน
พลางกังวลควรเอ่ยเรียกนางดีไหม
เพราะว่าขืนปล่อยไว้แบบนี้ต่อไป
แล้วเมื่อไหร่จะเข้าใจกันสักที

พอใคร่ครวญดีแล้วจะเรียกนาง
หนึ่งร่างบางปราดเข้ามาอย่างเร็วรี่
หันไปมองตามมาอีกสองนารี
" เอ๊ะ คุณชายท่านนี้คุ้นหน้าจัง ?!"

" ขอโทษด้วยข้าไม่รู้จักแม่นาง "
หนึ่งร่างบางซบแผงอกลูบแผ่นหลัง
" คุณชายไป๋ท่านนี่มันน่าชิงชัง
หว่านเสน่ห์ทำข้าคลั่งแล้วจากไป "


พูดพลางสอดมือเรียวเข้าในสาบเสื้อ
ใบหน้าเรื่อแก้มแดงปลั่งส่งยิ้มให้
ก่อนเคลื่อนนิ้วไล้วนอยู่ภายใน
ร่างสูงไซร้อยากสลัดตัวออกมา

แต่ท่อนแขนฝั่งซ้ายถูกยื้อยุด
อีกหนึ่งนางกึ่งลากฉุดแขนข้างขวา
พลันมองเห็นหมิงจูเดินตรงเข้ามา
/พระเจ้า George งานเข้าข้าซวยแล้วไง !!/

มือเรียวฟาดลงไปบนใบหน้าหล่อ
" ท่านมีข้ายังไม่พออีกใช่ไหม
อยากจะมั่วกับนางโลมก็ตามใจ "

" หมิงจูไซร้ข้าไม่รู้จักพวกนาง "

" เจ้าบังอาจตบคุณชายไป๋ของข้า
นังชั่วช้าลองชิมฤทธิ์ข้าดูบ้าง !!"

พูดจบพลันส่งซิกให้อีกสองนาง
รัดรึงแขนทั้งสองข้างของหมิงจู

ร่างบางเงื้อฝ่ามือขึ้นเตรียมจะตบ
อวี้ถังสบมองตานางคล้ายคำขู่
พลันตะปบลำคอเนียนของโฉมตรู
" หวังว่าเจ้าคงจะรู้ควรทำไง "

" ปล่อยภรรยาของข้าเดี๋ยวนี้เลย !!"
ร่างบางเอ่ยตัดพ้อน้ำตาไหล
" ท่านมันคนเย็นชาไร้หัวใจ
ข้าเพียงสั่งสอนนางให้เท่านั้นเอง "


" ตอนข้าเข้าสู่วงการนี้ใหม่ ๆ
เริ่มงานไซร้ก็ถูกคนชั่วข่มเหง
ข้าขายศิลปะด้วยการร้องเพลง
หาใช่ขายร่างตัวเองปรนเปรอชาย "

" โชคยังดีได้ท่านช่วยเอาไว้
ตัวข้าไซร้จึงรอดพ้นมือมารร้าย
ตั้งแต่นั้นข้าจึงยอมพลีใจกาย
ให้คุณชายเพียงผู้เดียวตลอดมา "


ร่างสูงพลันคลายแรงบีบในทันใด
เอ่ยตอบไป " แม่นางคือว่าข้า
ความจำเสื่อมครั้นพอได้กลับคืนมา
บางส่วนยังคงเลือนพร่าไม่ชัดเจน "


ฝ่ายหมิงจูพอได้รู้ความกระจ่าง
พลันสงสารเหล่านางโลมเท่าที่เห็น
/พวกนางนั้นคงต้องอยู่อย่างลำเค็ญ
ไม่เหมือนเช่นข้าที่อยู่สุขสบาย

ตลอดมาข้านึกว่าตัวท่านพี่
ชอบขี้หลีสาวติดเกรียวน่าใจหาย
พลันได้รู้ความจริงว่าพ่อยอดชาย
ดูเหมือนคล้ายคาสโนว่าเพราะอะไร


ข้าโชคดีที่เลือกชายไม่ผิดคน
แต่ก่อนนั้นเคยสับสนจากนี้ไม่
ยิ่งนานวันยิ่งรักท่านสุดหัวใจ/

หมิงจูไซร้แอบตื้นตันทั้งน้ำตา

" ที่ช่วยเจ้าเพราะพวกมันนั้นกระทำ
ตัวระยำแถมยังบ้าตัณหา
ตอนนั้นข้านั่ง chill chill ร่ำสุรา
ดันขัดฟีลสุนทรีย์ข้าเลยจัดไป "

" ปล่อยน้องหญิงของข้าเถิดแม่นาง "

" เรื่องระหว่างเราสองนั้นช่างยากไซร้
หากชาติหน้าเกิดใหม่ได้ฉันใด
ขอเพียงให้ท่านเหลียวมองข้าสักครา "


มือใหญ่พลันเช็ดน้ำตาอรชร
" แม่งามงอนเจ้ารู้ตัวบ้างไหมว่า
ชายหลายคนต่างฝันใฝ่ได้เจ้ามา
ตบแต่งเป็นภรรยานั้นมากมี "


" ปล่อยคนซะ !! แล้วกลับหอพร้อมข้า "
" ขอตัวลา " นางเบือนหน้าพลันเดินหนี
" พี่หลิวคะ รอข้าสองคนด้วยสิ "
สามนารีก้าวเข้าหอบุปผาไป

" หมิงจูเจ้าเป็นอะไรมากหรือเปล่า "
นิ้วเรียวยาวไล้ไปบนพวงแก้มใส
" แอบหนีลงเขามาคนเดียวทำไม
ตอบได้ไหมเพราะอะไรหรือคนดี ?"


" ก็ข้ารู้ท่านพี่ชอบดื่มสุรา "
" เจ้านี่น้าไยจึงหุนหันเยี่ยงนี้ "
" ร้านหลงฟ่งขายสุราหมักค้างปี
ก็เลยอยากให้ท่านพี่ลองชิมดู "


" เขาว่าเหล้าเก็บค้างปีดีกรีหนัก "
" แหมยอดรักถึงไม่บอกข้าก็รู้ "
ร่างสูงพลันแตะเรียวปากชิดริมหู
กระซิบบอกโฉมตรู " ข้าหิวจัง "

" เรื่องปากท้องอิ่มหมีต้องมาก่อน
แม่งามงอนส่วนสุราไว้ทีหลัง
หัวมุมนั่นมีร้านเซาปิ่งชื่อดัง
ลองไปนั่งแวะชิมดูสักครา "


" เซาปิงเสวี่ยประทับตราสีแดงชาด
โปรดอย่าพลาดหมดแล้วหมดเลยน้า
ซื้อวันนี้สองฟรีหนึ่งเร่เข้ามา
แถมได้ยลโฉมพ่อค้าไม่คิดตังค์ "


ร่างบางร้องสั่งเสียงหวาน " ขอชิ้นนึง "
อวี้ถังหึงนางจ้องเสวี่ยจนลืมนั่ง
" ข้าจะขอเตือนเจ้าอีกเพียงครั้ง
ถ้าหากยังไม่เลิกมองไม่ต้องกิน !!"


พ่อค้าเสวี่ยยื่นเซาปิ่งให้ร่างบาง
" อ๊ะ !! แม่นางรับไปก่อนนะหนึ่งชิ้น "
ความอดทนอวี้ถังพลันหมดสิ้น
เห็นหมิงจูเริ่มอินกับชายงาม

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

รอยทราย, กันและกัน, ปลายปากกา, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], ดาราอรุณ

สำหรับกระทู้นี้มี, 5 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: เมษายน 22, 2011, 08:37:17 am โดย: [หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~ » บันทึกการเข้า


อาวุธซัดจะร้ายกาจขนาดไหน        โดนเข้าไปอาจบาดเจ็บเพียงผิวเผิน
เห็นน้ำตาสตรีเล่าคล้ายถูก BURN  ราดรดเนินแผ่นอกแกร่งยังแทบตาย

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)]
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนเศร้า
*

คะแนนกลอน 11
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: ชาย
กระทู้: 479

Level 17 : Exp 74%
HP: 2.6%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 190
ได้รับคำชม: 727

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
Opera 9.80 Opera 9.80


« แต่งต่อ #33 เมื่อ: มิถุนายน 30, 2010, 05:54:35 pm »

จางหย่งโจวมาเดินเล่นหลังฝึกทหาร
เห็นภาพแห่งวันวาน ณ ตรงนี้
พี่หลงไห่หายไปไหนนะคนดี
คิดถึงพี่ไม่รู้หายไปไหน

เดินไปมาเห็นพี่เผิงสลบอยู่
วิ่งไปดูไม่รู้ว่าเป็นไรมั้ย
"ตัวเย็นเฉียบแถมใกล้หมดลมหายใจ
จะตายมั้ยพี่เผิงพี่คนดี

หย่งฟางเอ้ย!!!เจ้ารีบไปหาตำรา
ที่ชื่อว่า'พิษล้างพิษ'ให้พี่ที"

หย่งฟางเห็นดังนั้นก็เร่งรี่
หาคัมภีร์ที่ว่าให้จงได้

พอเข้ามาเจอหนังสือตรงหน้าห้อง
"ใครมากองหนังสือเอาไว้
ขี้เกียจจริงดุซักหน่อยจะเป็นไร"

พอหยิบมา อ่าว!นี่ใช่หรือเปล่านี่

พอเปิดดูก็รู้ว่ามันใช่
เลยตะโกนออกไป"เจอแล้วพี่"
"รีบออกมาหาพี่เร็วเร็วซี
เพราะว่าพี่เผิงนั้นใกล้จะตาย"


หย่งโจวเปิดตำราออกมา
ก็เห็นว่าพิษนี้มันช่างร้าย
แต่ไม่แคล้วพี่เผิงจะไม่ตาย
เพราะว่าได้ข้อมูลเรื่องพิษมา

"หย่งฟางเอ้ยรีบมาดูนี่หน่อย"
ร่างน้อยน้อยรีบเดินเข้ามาหา
"มีอะไรงั้นหรือท่านพี่ยา
เอ...หรือว่ามีเรื่องอะไรกัน"


หลังจากนั้นหย่งโจวได้บอกกับหย่งฟางเรื่องพิษที่พี่หลงไห่ได้รับ
พอหย่งฟางได้รู้ก็สงสัยว่าจะเอาตัวยาแก้ที่ไหนเลยกลับไปถามท่านพ่อดู
ปรากฎว่าเป็นพิษจันทรฆาต ซึ่งต้องใช้พิษสุริยฆาตซึ่งอยู่ที่อูลามาแก้
เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรนั้น...

To be continue.....

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

รอยทราย, [หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ดาราอรุณ

สำหรับกระทู้นี้มี, 3 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า


โหดบางโอกาส  ฉลาดบางเวลา  ซ่าส์เป็นบางพัก  แต่น่ารักตลอดกาล

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

กันและกัน
เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ
*

คะแนนกลอน 89
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: ชาย
กระทู้: 609

หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

Level 20 : Exp 2%
HP: 12.8%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 131
ได้รับคำชม: 859

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


« แต่งต่อ #34 เมื่อ: กรกฎาคม 01, 2010, 08:37:21 am »

หลังจากนั้นหย่งโจวได้บอกกับหย่งฟางเรื่องพิษที่พี่หลงไห่ได้รับ
พอหย่งฟางได้รู้ก็สงสัยว่าจะเอาตัวยาแก้ที่ไหนเลยกลับไปถามท่านพ่อดู
ปรากฎว่าเป็นพิษจันทรฆาต ซึ่งต้องใช้พิษสุริยฆาตซึ่งอยู่ที่....อูลา...มาแก้
เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรนั้น...

To be continue.....



อูลาบ้าน...แกดิ  อูยาเฟ้ย


เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก

บันทึกการเข้า


อาจเิกิดสิ่งอัศจรรย์  นั้นอยู่ที่ใจ  มืดมนเท่าไหร่   หากหวังยังมี
ยิ่งใหญ่เิกนใครนึกฝัน   พันเท่าทวี   หากเพียงเรานี้   ศรัทธาจริงใจ
ทุกสิ่งไม่เิกินใจเรา

กลอนรัก  |  กลอนแอบรัก  |  กลอนอ้อนวอน  |  กลอนอกหัก  |  กลอนห่วงใย  |  กลอนอำลา | กลอนคิดถึง  | กลอนประชด

รอยทราย
ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
*

คะแนนกลอน 253
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 2752

ความรักเปรียบเสมือนเม็ดทราย ยิ่งบีบแรงทรายก็ยิ่งไหลออกจากมือ



Level 42 : Exp 68%
HP: 14.1%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 10756
ได้รับคำชม: 6209

ระบบปฏิบัติการ:
Windows XP Windows XP
Browser:
MS Internet Explorer 7.0 MS Internet Explorer 7.0


« แต่งต่อ #35 เมื่อ: กรกฎาคม 05, 2010, 11:10:06 pm »

ความเดิมตอนที่แล้ว: ไป๋อวี้ถังและหมิงจูแวะร้านขายเซาปิ่ง สาวน้อยมองพ่อค้าชุดขาวดุจหิมะด้วยความตกตะลึง ทำให้ไป๋อวี้ถังออกอาการหึงหวงกางตลาด หึหึ

หมิงจู รับเซาปิ่ง อย่างว่าง่าย
พิศคนขาย ชายร่างบาง ตรงหน้านั้น
สีอาภรณ์ ดุจหิมะ แปลกใจพลัน
/เทพสวรรค์ ขายเซาปิ่ง หรืออย่างไร/

ทันใดนั้น เสียงดุเข้ม อยู่ริมหู
"น้องหมิงจู เซาปิ่ง อร่อยไหม?
มองอยู่นั่น รีบกิน ให้หมดไป
เราจะได้ กลับบ้าน กันเสียที"


สาวน้อย หันมา ส่งยิ้มหวาน
เห็นอาการ หงุดหงิด ของท่านพี่
เข่นเขี้ยว เคี้ยวฟัน เปล่งวจี
ดูท่าที น่าขบขัน ตลกจริง

พลันฉุกคิด นึกสงสัย ชายตรงหน้า
ทั้งท่วงท่า วาจา งดงามยิ่ง
ไป๋อวี้ถัง อ้าปากค้าง มิไหวติง
เมื่อน้องหญิง มองชายอื่น ไม่วางตา

"นัยน์ตาท่าน ดูหม่นหมอง สลดเศร้า
คล้ายดั่งเงา บดบัง ใจวุ่นว้า"

"เจ้าเห็นหรือ สาวน้อย จึงพูดมา
อย่างเจ้าว่า ถูกต้อง ใจข้าตรม"


แพขนตา กระพริบไล่ กลุ่มหยดน้ำ
คนหน้าง้ำ กลับขุ่นเคือง บ่นเสียงขรม
"เป็นชายแท้ ไยร้องไห้ เผยอารมณ์"
"คงระทม จากความรัก ข้าเข้าใจ"

"ข้าต้องมา ขายเซาปิ่ง อย่างโดดเดี่ยว
ใครแลเหลียว ใจข้า หามีไม่
ร้านนี้ เหลือสิ่งเดียว เตือนดวงใจ
ระลึกไว้ ว่าผู้นั้น มีอยู่จริง"


"อย่าร้องไห้..หยุดเถิด ท่านพ่อค้า"
"ข้าไม่มี น้ำตา แล้วท่านหญิง
มันไหลออก ชะตามซาก เคยพักพิง"

"น่าอายจริง ลูกผู้ชาย เจ้าน้ำตา!!"

"นี่ท่านพี่ เขาเสียใจ ท่านก็รู้
คราที่ข้า ไม่อยู่ จำได้ว่า
หนึ่งขี้เมา ร้องเรียก ทั้งน้ำตา
พร่ำแต่ว่า หมิงเอ๋อร์จ๋า กลับมาที"


ไป๋อวี้ถัง ตกใจ ตาเบิกค้าง
"เจ้าแก้ต่าง ให้ชายอื่น จริงหรือนี่
สนทนา ห้าประโยค จบวลี
เพียงเท่านี้ เป็นเพื่อนกัน แล้วหรือไร?"


ร่างบาง มองตาเขียว ใส่ชายหนุ่ม
/ทำร้อนรุ่ม เดือดดาล น่าหมั่นไส้ ! ! /
ฝ่ายพ่อค้า เห็นคู่รัก ยิ่งปวดใจ
พลันร้องไห้ น้ำตานอง ในทันที

สาวน้อย จึงหยิบยื่น ผ้าเช็ดหน้า
"ซับน้ำตา หลั่งริน ณ วันนี้
ข้าเชื่อว่า วันหน้า คงได้มี
วั้นนั้นที่ ดวงใจ ท่านกลับมา"

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน
(กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)


เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน
ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

[หนู]ขนทอง ไป๋อวี้[ถัง] <:3)~, ??? [แด่คนช่างฝัน(เฟื่อง)], ดาราอรุณ

สำหรับกระทู้นี้มี, 3 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า


เพิ่มแท๊ก:

แสงความเห็นโดยรวมเกี่ยวกับกวีคลับได้ที่นี่จ้า

เพิ่มแท๊ก:
หน้า: 1 2 [3]   ขึ้นบน
 
advertisements
 
กระโดดไป:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.6 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC
SimplePortal 2.3.2 © 2008-2010, SimplePortal | Thai language by ThaiSMF
Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.152 วินาที กับ 32 คำสั่ง (คำคมคลับ adds 0.023s, 2q)
Google visited last this page กุมภาพันธ์ 07, 2012, 05:49:21 am
Google PageRank Checker