รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนธรรมชาติ => ข้อความที่เริ่มโดย: น้ำตาลขม ที่ พฤษภาคม 16, 2013, 09:48:11 pm

หัวข้อ: ไม่มีฉัน ในบทกวี
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำตาลขม ที่ พฤษภาคม 16, 2013, 09:48:11 pm


@  ตื่นเช้า

ตื่นเช้าของอีกวัน
เพ่งพิศหญิงสาวตรงหน้านั้น  นั่นฉันใช่ไหม
ไม่คิดว่าจะดูตัว  แล้วสมเพศอย่างมากมาย
พร้อมคำถามที่ยิ่งใหญ่  เมื่อไหร่  จะถึงจุดหมายปลายทางนี้


คงเป็นอีกเช้าของอีกวัน
เหม่อมองดูดวงตะวัน    หรือเราต่างมีหน้าที่
แค่ดำเนินชีวิตของวันนี้ให้ดี    เพื่อผลของวันพรุ่งนี้
แทบไม่มีสิทธิ์ที่จะยื้อแย่ง    อิสรเสรี ที่ถูกครอบงำไป


 แล้วอะไรที่สมบูรณ์ครบ
แค่เพียงเกิดแล้วจบ  จากกันไปเท่านั้นเองไช่ไหม
จากเด็กน้อย>>>  เติบโต >>> สมสู่  >>>ขยายเผ่าพันธุ์ไป
นี่เองหรือ หน้าที่อันยิ่งใหญ่  บนโลกกว้างของใบนี้


คงแค่หวังอีกเช้าของอีกวัน
อาจไม่มีฉัน  ในหนทาง  ความซับซ้อนวกวนของที่นี่
จุมพิตที่ไร้ค่า  เฉกยิ้มเปื้อนมายา ที่สื่อความหมายไม่มี
หรือโลกใบนี้อาจเป็นแค่   สนามทดสอบของเผ่าชน