ผู้เขียน หัวข้อ: สุดในหัวใจดาว  (อ่าน 3514 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
สุดในหัวใจดาว
« เมื่อ: มีนาคม 07, 2009, 01:52:16 pm »

คุณต้องการ...อะไร...จากฉันอีก
ที่ควรหลีก...ฉันก็หลีก...ให้คุณแล้ว
เมื่อความรัก...ของเรา...มันสิ้นแวว
จะมาแว่ว...วอนรัก...ฉันทำไม

กลับไปเคียง...คู่คน...ที่ควรเถิด
เมื่อความเพริด...เลิศล้ำ...นำสมัย
ของผู้หญิง...สูงศักดิ์...มามัดใจ
ก็ควรปล่อย...ดินไป...ให้ไกลดาว

ดินมันรู้...ตัวแล้ว...ว่ามันต่ำ
อย่าคิดอำ...มันให้...ใจเหน็บหนาว
ดินมันเจ็บ...เก็บน้ำตา...ที่ร่วงพราว
ดินปวดร้าว...เพราะดาว...ไม่เอ็นดู

พอน้ำตา...จางหาย...ใกล้จะแห้ง
ใจที่แล้ง...ไร้รัก...พักอดสู
เก็บหนามแรก...แห่งรัก...ไว้เป็นครู
คิดมีคู่...ควรข้อง...ต้องเท่าเทียม

แล้วจะกลับ...มาไย...ให้ใจป่วน
คุณไม่ควร...เกี่ยวข้อง...ต้องขอเหี้ยม
อย่าทำร้าย...หัวใจ...ให้ไหม้เกรียม
เพราะมันผิด...ธรรมเนียม...เตรียมไม่ทัน

เราจะเป็น...เพื่อนกัน...ไม่ได้หรือ
อย่ายึดถือ...เลยคุณ...บุญเราสั้น
หมดแล้วหรือ...น้ำใจ...จะให้กัน
ทิ้งเถิดฝัน...ฉันไม่ใช่...คนดิบดี

จงนึกถึง...วันเคย...ได้เชยชิด
เป็นคู่คิด...สนิทแนบ...แทบอกพี่

รักน้ำเน่า...เก่าอย่างนั้น...ฉันไม่มี
ใจดวงนี้...มีแต่...ความเกลียดชัง

เจ้าเป็นดิน...ชินแล้ว...กับความเจ็บ
แต่ความเหน็บ...เจ็บของพี่...นี้ยังฝัง
เจ้าตัดสิ้น...เยื่อใย...ไม่เหลือรัง
อันความหลัง...ฝังก่อ...ทรมา

ถึงอยู่ไกล...ใจพี่...นี้ยังห่วง

เก็บคำลวง...กองไว้...เถิดคุณขา
ผมรักคุณ...ออกไป...ให้ไกลตา
เกิดชาติหน้า...ขอให้...เราคู่กัน

แต่ชาตินี้...ฉันบอก...ให้ออกไป
เลือกทางใหม่...ที่ไม่...ต้องมีฉัน
พี่อยากอยู่...คู่น้อง...ครองนิรันดร์
ไม่มีวัน...ฝันคุณ...จะเป็นจริง

จงฟังคำ...ของพี่...นี้สักหน่อย
แม้ต้องปล่อย...มือไป...ให้ไกลหญิง
แม้นไม่อาจ...ได้แอบ...ได้แนบอิง
แต่รักจริง...ทิ้งไว้...ให้แม่คุณ

เพราะชะตา...ฟ้าท่าน...ขีดบังคับ
ให้ใจยับ...อัปยศ...หมดรักหนุน
เพราะคำว่า...เชื้อสาย...วงศ์สกุล
มันเป็นทุน...หนุนให้...ดาวไร้ดิน


เมื่อไม่อาจ...ฝืนก่อ...ก็อย่าพร่ำ
เพราะทุกคำ...ของคุณ...คือรักถิ่น
จะแก้ตัว...ไปไย...ให้ราคิน
เพราะฉันชิน...ชาแล้ว...ทุกแนวทรวง

เมื่อหน้าที่...มีแล้ว...ต้องรักษา
ศักดินา...มีไว้...ให้แหนหวง
เมื่อคำรัก...นั้นกลับ...เป็นคำลวง
ก็อย่าห่วง...ถึงมัน...ให้มากเลย

ถึงแม้ว่า...ความจริง...คุณจะเจ็บ
ก็ควรเก็บ...รักไว้...อย่าได้เอ่ย
กลับไปอยู่...คู่เขา...อย่าเศร้าเลย
รักที่เคย...เฉยไว้...ไม่ต้องจำ

พี่จะจด...รักหมอง...ของเราไว้
สุดหัวใจ...ดวงนี้...ที่น่าขำ
มีความรัก...เต็มเปี่ยม...ต้องเจียมกรรม
ถูกกระทำ...ให้ทิ้ง...มิ่งขวัญทรวง

ฝากคำวอน...สุดท้าย...เอาไว้ว่า
แม้นชาตินี้...ชาติหน้า...ทุกแห่งห้วง
ดาวไม่เคย...คิดร้าย...หมายหลอกลวง
ลึกสุดดวง...ใจดาว...นั้นคือดิน



Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN