ผู้เขียน หัวข้อ: กบฎไร้แผ่นดิน  (อ่าน 2458 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
กบฎไร้แผ่นดิน
« เมื่อ: มิถุนายน 01, 2010, 11:47:29 am »

เมื่อก้าวเท้า...มาถึง...ยังที่หมาย
แม้ความตาย...จะรอ...อยู่ตรงหน้า
ก็ต้องฝืน...บัญญัติ...ปัดชะตา
เสี่ยงวิญญา...มาเพื่อ...จะช่วยคน

ท่านคือผู้...ที่ข้า...รักใหญ่ยิ่ง
ท่านคือมิ่ง...หัวใจ...ไม่สับสน
ข้าขอบอก...ความลับ...ที่ซ่อนกล
ใช่ฉ้อฉล...ค้นได้...ภัยไม่มี


แต่ผู้นำ...สั่งห้าม...ไม่ให้พบ

ข้าขอนบ...น้อมท่าน...อยู่ตรงนี้
อีกเจ็ดวัน...หากช้า...ข้าจะพลี
เพื่อบ่งชี้...ถึงสัจ...จะวาจา


ท่านผู้นำ...สั่งว่า...ถ้าอยากสิ้น

ก็เชิญดิ้น...แดดับ...กับคำกล้า
จะไม่ขอ...พบเจ้า...เขลาปัญญา
เรื่องเสียหน้า...แบบนั้น...ทำไม่เป็น

นี่จารึก...จากท่าน...หากไม่เชื่อ

กลับไปเอื้อ...สิ่งอื่น...อย่ายื่นเหม็น
เราไม่หลง...กลเจ้า...เขลาประเด็น
เรื่่องจะเห็น...ตามเจ้า...ไม่เขลาตาม

อยู่หรือตาย...อย่าหมาย...จะได้พบ

ถึงแม้ศพ...ส่งกลิ่น...จะสิ้นถาม
ภัยแผ่นดิน...เช่นเจ้า...เป็นเถ้าทราม
ก็สมความ...ผิดแล้ว...จงแคล้วกัน


โอ้สวรรค์...ข้าทำ...อะไรผิด
ข้าไม่คิด...ผิดต่อ...ข้อสวรรค์
ข้าภักดี...พลีเพื่อ...พระทรงธรรม์
มามีอัน...เป็นไป...ไม่แน่นอน

นี่แหละหนา...เขาเรียก...ว่ากษัตริย์
ที่สั่งตัด...หัวได้...ไม่ต้องสอน
ขี้ระแวง...ผิดสัตย์...ปัดอาวรณ์
ฆาตกร...แห่งฟ้า...ที่มืดดำ

จะขอฝาก...รอยเท้า...ไว้ก่อนจบ
แม้ไม่พบ...นางเจ้า...เฝ้าถลำ
เชื่อกบฎ...ทิ้งรัก...ภักดิ์อธรรม
ขอน้อมนำ...ทางให้...ไม่มืดมน

ทูลจอมเจ้า...ตอนนี้...ทหารกล้า
สิ้นชีวา...เสียแล้ว...ด้วยสับสน
เชื่อกบฎ...คิดว่า...ท่านหลงกล
สิ้นเหตุผล...ตายอย่าง...อนาถใจ

แล้วทำไม...พวกเจ้า...ไม่บอกข้า
ปล่อยชีวา...สุดรัก...ข้าดับไหม้
หรือพวกเจ้า...ก็หวัง...บัลลังก์ไฟ
จึงผลักไส...คนที่...พลีบัลลังก์


เหล่าทหาร...คิดว่า...บัลลังก์นี้

ควรจะมี...จอมทัพ...บุรุษนั่ง
มิใช่หญิง...เช่นเจ้า...เฝ้าระวัง
เก็บความหลัง...เก็บรัก...ที่โง่งม

นี่พวกเจ้า...คิดโค่น...บัลลังก์ข้า
เจ้าจึงพร่า...สุดรัก...ผลักขื่นขม

ก็มันโง่...เหมือนท่าน...ที่หลงงม
มันก็สม...ควรแล้ว...ต้องแคล้วกัน

คิดหรือว่า...เจ้าจะ...ได้ขึ้นนั่ง
ครองบัลลังก์...ข้าได้...ดั่งใจฝัน

ก็เห็นอยู่...ว่าได้...ง่ายอนันต์
เพราะสวรรค์...ท่านสร้าง...ไว้ให้ครอง

ข้าขอสาป...เจ้าให้...ไร้ที่พึ่ง
มิอาจดึง...ร่างยับ...กลับมาต้อง
บัลลังก์นี้...นั่งได้...แต่ใจทอง
นอกนั้นปอง...ต้องดับ...ไปกับตา


หยุดเดี๋ยวนี้...ถ้าอยาก...มีชีวิต
ไม่เคยคิด...ว่าเจ้า...จะปล่อยข้า
ถ้าเจ้ายอม...เซ็นมอบ...บัลลังก์มา
เรื่องชีวา...ข้าจะเว้น...ด้วยเอ็นดู

ทรราษฎร์...อย่างเจ้า...เอ็นดูข้า
โองการฟ้า...ส่งมา...ช่างอดสู
เจ้าหมิ่นเกียรติ...แล้วอ้าง...ความเอ็นดู
เจ้าหลบหลู่...เกียรติข้า...ช่างกล้าทำ


งั้นก็ตาย...เสียเถิด...นังหน้าโง่
อย่ายโส...ไปเลย...จะเอ่ยย้ำ
บัลลังก์นี้...นั่งได้...แต่ใจธรรม
จบสิ้นคำ...ข้าขอ...สัตย์วาจา

ข้าขอหลั่ง...เลือดเพื่อ...ถวายมอบ
เอากายกอบ...มอบแด่...บัลลังก์ข้า
ชีพชีวิต...ปลิดให้...แก่ชะตา
มอบแด่ฟ้า...ข้าไร้...บารมี

ข้าหมดสิ้น...แรงใจ...เมื่อไร้พบ

ขอเป็นศพ...จากกัน...ในชาตินี้
เกิดชาติใหม่...ขอให้...ท่านเห็นดี
ข้าขอพลี...เพื่อเซ่น...และสังเวย

ขอลาแล้ว...บัลลังก์...ที่ยั้งจิต

ลาเพื่อนมิตร...ลารัก...ที่ผลักเฉย
ลาบ้านเมือง...ราษฎร...ที่ก่อนเคย
เฝ้าแหงนเงย...เอ่ยว่า...ข้าภักดี


นางพญา...คว้ากริช...มากรีดเลือด
แล้วก็เชือด...คอดับ...ไปกับที่
เหล่ากบฎ...โห่ร้อง...อย่างยินดี
บารมี...หรือจะสู้...หมู่อธรรม

จอมกบฎ...เมื่อนั่ง...บังลังก์เจ้า
ก็ถูกเผา...ดับดิ้น...สิ้นความขำ
นั่งไม่ได้...สักคน...ผลแห่งกรรม
สิ้นผู้นำ...ก็เหมือน...สิ้นแผ่นดิน

ศัตรู...รู้ว่า...สิ้นจอมกษัตริย์
ก็เขาตัด...หัวกบฎ...จนหมดสิ้น
ทั้งคนดี...คนชั่ว...ทั่วแผ่นดิน
มิได้ยิน...เสียงเอ่ย...ไปชั่วกาล



Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN