ผู้เขียน หัวข้อ: บทละครเรื่อง ระเด่นลันไดของพระมหามนตรี (ทรัพย์)  (อ่าน 29678 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub
Re: บทละครเรื่อง ระเด่นลันไดของพระมหามนตรี (ทรัพย์)
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: ธันวาคม 13, 2009, 12:13:01 pm »

            นี่จะเป็นลูกสาวท้าวพระยา                           ฤาว่าเป็นพระมเหสี

อกใจทึกทักรักเต็มที                                           ก็ทรงสีซอสุวรรณขึ้นทันใด

            ยักย้ายร่ายร้องเป็นลำนำ                              มีอยู่สองสามคำจำไว้ได้

สุวรรณหงษ์ถูกหอกอย่าบอกใคร                              ถูกแล้วกลับไปได้เท่านั้น

            แล้วซ้ำสีอีกกระดิกนิ้ว                                   ทำยักคิ้วแลบลิ้นเล่นขบขัน

เห็นโฉมยงหัวร่ออยู่งองัน                                       พระทรงธรรม์ทำหนักชักเฉื่อยไป

            เมื่อนั้น                                                     นางประแดะตานีศรีใส

สดับเสียงสีซอพอฤทัย                                           ให้วาบวับจับใจผูกพัน

ยิ่งคิดพิศวงพระทรงศักดิ์                                          ลืมรักท้าวประดู่ผู้ผัวขวัญ

ทำไฉนจะได้พระทรงธรรม์                                        มาเคียงพักตร์สักวันด้วยรักแรง

คิดพลางทางเข้าไปในห้อง                                       แล้วตักเอาข้าวกล้องมาส่องแสง

ค่อยประจงลงใส่กระบะแดง                                      กับปลาสลิดแห้งห้าหกตัว

แล้วลงจากบันไดมิได้ช้า                                         เข้ามานอบนบจบเหนือหัว

เอาปลาใส่ย่ามด้วยความกลัว                                    แล้วยอบตัวลงบังคมก้มพักตรา

           เมื่อนั้น                                                      ลันไดให้แสนเสน่หา

อะรามรักยักคิ้วหลิ่วตา                                             พูดจาลดเลี้ยวเกี้ยวพาน

 
     

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub
Re: บทละครเรื่อง ระเด่นลันไดของพระมหามนตรี (ทรัพย์)
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: ธันวาคม 14, 2009, 01:15:07 pm »

       งามเอยงามปลอด                           ชีวิตพี่นี้รอดด้วยข้าวสาร

เป็นกุศลดลใจเจ้าให้ทาน                        เยาวมาลย์แม่มีพระคุณนัก

พี่ขอถามนามท้าวเจ้ากรุงไกร                    ชื่อเสียงเรียงไรไม่รู้จัก

เจ้าเป็นพระมเหสีที่รัก                             ฤานงลักษณ์เป็นราชธิดา

รูปร่างอย่างว่ากะลาสี                             พี่ให้มีใจรักเจ้าหนักหนา

ว่าพลางเข้าใกล้กัลยา                             พระราชาฉวยฉุดยุดมือไว้

        ทรงเอยทรงกระสอบ                      ทำเล่นเห็นชอบฤาไฉน

ไม่รู้จักมักจี่นี่อะไร                                  มาเลี้ยวไล่ฉวยฉุดยุดข้อมือ

ยิ่งว่าก็ไม่วางทำอย่างนี้                           พระจะมีเงินช่วยข้าด้วยฤา

อวดว่ากล้าแข็งเข้าแย่งยื้อ                        ลวนลามถามชื่อน้องทำไม

น้องมิใช่ตัวเปล่าเล่าเปลือย                       หยาบเหมือนขี้เลื่อยเมื่อยหัวไหล่

ลูกเขาเมียเขาไม่เข้าใจ                            บาปกรรมอย่างไรก็ไม่รู้

        ดวงเอยดวงไต้                              สบถได้เจ็ดวัดทัดสองหู

ความจริงพี่มิเล่นเป็นเช่นชู้                              จะร่วมเรียงเคียงคู่กันโดยดี

ถึงมิใช่ตัวเปล่าเจ้ามีผัว                             พี่ไม่กลัวบาปดอกนะโฉมศรี

อันนรกตกใจไปไยมี                                 ยมพระบาลกับพี่เป็นเกลอกัน

เพียงจับมือถือแขนอย่าแค้นเคือง                  จะให้น้องสองเฟื้องอย่าหุนหัน

แล้วแก้เงินในไถ้ออกให้พลัน                        นี่แลขันหมากหมั้นกัลยา

พอดึกดึกสักหน่อยนะน้องแก้ว                      พี่จะลอดล่องแมวขึ้นไปหา

โฉมเฉลาเจ้าจงได้เมตตา                           เปิดประตูไว้ท่าอย่าหลับนอน

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub
Re: บทละครเรื่อง ระเด่นลันไดของพระมหามนตรี (ทรัพย์)
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: ธันวาคม 18, 2009, 12:07:57 pm »

       ทรงเอยทรงกระโถน                    อย่ามาพักปลอบโยนให้โอนอ่อน

ไม่อยากได้เงินทองของภูธร                    นางเคืองค้อนคืนให้ไม่อินัง

ช่างอวดอ้างว่านรกไม่ตกใจ                   คนอะไรอย่างนี้ก็มีมั่ง

เชิญเสด็จรีบออกไปนอกวัง                   อย่ามานั่งวิงวอนทำค่อนแคะ

เพียงแต่รู้จักกันกระนั้นพลาง                   พอเป็นทางไมตรีกระนี้แหละ

เมื่อพระอดข้าวปลาจึงมาแวะ                  น้องฤาชื่อประแดะดวงใจ

ท่านท้าวประดู่ผู้เป็นผัว                         ยังไปเลี้ยงวัวหากลับไม่

แม้นชักช้าชีวันจะบรรลัย                       เร่งไปเสียเถิดพระราชา

         เมื่อนั้น                                   ลันไดยิ้มเยาะหัวเราะร่า

เราไม่เกรงกลัวอิทธิฤทธา                      ท้าวประดู่จะมาทำอะไรใคร

พี่ก็ทรงศักดากล้าหาญ                          แต่ข้าวสารเต็มกระบุงยังแบกไหว

ปลาแห้งพี่เอาเข้าเผาไฟ                        ประเดี๋ยวใจเคี้ยวเล่นออกเป็นจุณ

         เมื่อนั้น                                   นางประแดะเห็นความจะวามวุ่น

จึงนบนอบยอบตัวทำกลัวบุญ                  ไม่รู้เลยพ่อคุณนี้มีฤทธิ์

กระนั้นซิเมื่อพระเสด็จมา                         หมูหมาย่นย่อไม่รอติด

ขอพระองค์จงฟังยั้งหยุดคิด                      อย่าให้มีความผิดติดตัวน้อง

ท้าวประดู่ภูธรเธอขี้หึง                            ถ้ารู้ถึงท้าวเธอจะทุบถอง

จงไปเสียก่อนเถิดพ่อรูปทอง                    อย่าให้น้องชั่วช้าเป็นราคี

ว่าพลางทางสลัดปัดกร                           ควักค้อนยักหน้าตาหยิบหยี

นาดกรอ่อนคอจรลี                                เดินหนีมิให้มาใกล้กราย

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN