ผู้เขียน หัวข้อ: บทละครเรื่อง ระเด่นลันไดของพระมหามนตรี (ทรัพย์)  (อ่าน 29686 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub

บทละครเรื่อง ระเด่นลันได นี้พระมหามนตรี (ทรัพย์) แต่งขึ้นจากชีวิตจริงของขอทานคนหนึ่งชื่อลันได เป็นแขกอยู่แถวเสาชิงช้า บริเวณหน้าวัดสุทัศนเทพวราราม วิธีแต่งล้อเลียนบทละครเรื่องอิเหนา อันเป็นพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 2 เช่น คำว่า"ระเด่น" และใช้ราชาศัพท์ ทั้งๆที่ตัวละครในเรื่องเป็นเพียงขอทานบ้าง และสามัญชนหาเช้ากินค่ำเท่านั้น จึงเป็นเรื่องแปลกกว่าวรรณคดีอื่นๆ และนับได้ว่าเป็นวรรณคดีที่มีชื่อเสียงมากเรื่องหนึ่งในสมัยรัชกาลที่ 3 (อาจพิมพ์ให้อ่านช้าหน่อยนะคะเพราะหาในเน็ตไม่มี เลยต้องพิมพ์เอง อยากให้ทุกๆคนได้ลองอ่านดูนะคะ )

        มาจะกล่าวบทไป                                 ถึงระเด่นลันไดอนาถา

เสวยราชย์องค์เดียวเที่ยวรำภา                         ตามตลาดเสาชิงช้าหน้าโบสถ์พราหมณ์

อยู่ปราสาทเสาคอดยอดด้วน                            กำแพงแก้วแล้วล้วนด้วยเรียวหนาม

มีทหารหอนเห่าเฝ้าโมงยาม                            คอยปราบปรามประจามิตรที่คิดร้าย

           เที่ยวสีซอขอข้าวสารทุกบ้านช่อง           เป็นเสบียงเลี้ยงท้องของถวาย

ไม่มีใครชังชิงทั้งหญิงชาย                              ต่างฝากกายฝากตัวกลัวบารมี

พอโพล้เพล้เวลาจะสายัณห์                              ยุงชุมสุมควันแล้วเข้าที่

บรรทมเหนือเสื่อลำแพนแท่นมณื                       ภูมีซบเซาเมากัญชา

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub
Re: บทละครเรื่อง ระเด่นลันไดของพระมหามนตรี (ทรัพย์)
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ธันวาคม 12, 2009, 05:31:54 pm »

          ครั้นรุ่งแสงสุริยาตะวันโด่ง                                       โก้งโค้งลงในอ่างแล้วล้างหน้า

เสร็จเสวยข้าวตังกับหนังปลา                                                            ลงสระสรงคงคาในท้องคลอง

           กระโดดดำสามทีสีเหงื่อไคล                                                  แล้วย่างขึ้นบันไดเข้าในห้อง

ทรงสุคนธ์ปนละลายดินสอพอง                                                          ชโลมสองแก้มคางอย่างแมวคราว

นุ่งกางเกงเข็มหลงอลงกรณ์                                                             ผ้าทิพย์อาภรณ์พื้นขาว

เจียระบาดเสมียนละว้ามาแต่ลาว                                                        ดูราวกับหนังแขกเมื่อแรกมี

สวมประคำดีควายตะพายย่าม                                                            หมดจดงดงามกว่าปันหยี

กุมตระบองกันหมาจะราวี                                                                 ถือซอจรลีมาตามทาง

             มาเอยมาถึง                                                                   เมืองหนึ่งสร้างใหม่ดูใหญ่กว้าง

ปราสาทเสาเล้าหมูอยู่กลาง                                                              มีคอกโคอยู่ข้างกำแพงวัง

พระเยื้องย่างเข้าทางทวารา                                                              หมู่หมาแห่ห้อมล้อมหน้าหลัง

แกว่งตระบองป้องปัดอยู่เก้กัง                                                            พระทรงศักดิ์หยักรั้งคอยราญรอน

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub
Re: บทละครเรื่อง ระเด่นลันไดของพระมหามนตรี (ทรัพย์)
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: ธันวาคม 12, 2009, 09:41:04 pm »

                  เมื่อนั้น                                         นางประแดะหูกลวงดวงสมร

ครั้นรุ่งเช้าท้าวประดู่ภูธร                                        เสด็จจรจากเวียงไปเลี้ยงวัว

โฉมเฉลาเนาในที่ไสยา                                         บรรจงหั่นกัญชาไว้ท่าผัว

แล้วอาบน้ำทาแป้งแต่งตัว                                     หวีหัวหาเหาเกล้าผมมวย

ได้ยินแว่วสำเนียงเสียงหมาเห่า                                คิดว่าวัวเข้าในสวนกล้วย

จึงออกมาเผยแกลอยู่แร่รวย                                    ตวาดด้วยสุรเสียงสำเนียงนาง

พอเหลือบเห็นระเด่นลันได                                      อรไทผินผันหันข้าง

ชม้อยชม้ายชายเนตรดูพลาง                                   ชะน้อยฤารูปร่างราวกับกลึง

งามกว่าภัสดาสามี                                               ทั้งเมืองตานีไม่มีถึง

เกิดกำหนัดกลัดกลุ้มรุมรึง                                       นางตะลึงแลดูพระภูมี

           เมื่อนั้น                                                  พระสุวรรณลันไดเรืองศรี

เหลียวพบสบเนตรนางตานี                                      ภูมีพิศพักตร์ลักขณา

          สูงระหงทรงเพรียวเรียวรูด                             งามละม้ายคล้ายอูฐกะหลาป๋า

พิศแต่หัวตลอดเท้าขาวแต่ตา                                   ทั้งสองแก้มกัลยาอย่างลูกยอ

คิ้วก่งเหมือนกงเขาดีดฝ้าย                                      จมูกละม้ายคล้ายพร้าขอ

หูกลวงดวงพักตร์หักงอ                                           ลำคอโตตันสั้นกลม

สองเต้าห้อยตุงดังถุงตะเคียว                                    โคนเหี่ยวแห้งรวบเหมือนบวบต้ม

เสวยสลายาจุกพระโอษฐ์อม                                     มันน่าเชยน่าชมนางเทวี   

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN