|
|
ยาจกพเนจร
อสรพิษกลอนผี
คะแนนกลอน 29
 ออฟไลน์
เพศ: 
กระทู้: 101
Level 8 : Exp 12%
HP: 0.3%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 141
ได้รับคำชม: 82
|
 |
« เมื่อ: พฤศจิกายน 14, 2008, 11:38:56 am » |
|
@กลอน อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ เรื่อง เป็นมนุษย์@
@ ก่อนจะเป็นอะไรในโลกนี้
ทั้งเลวทรามต่ำดีถึงที่สุด
ก่อนจะสวมหัวโขนละครชุด
คุณต้องเป็นมนุษย์ก่อนอื่นใด
@ คุณจะต้องรู้จักการเป็นมนุษย์
ไม่ใช่ชุดเครื่องแบบที่สวมใส่
ไม่ใช่ยศตำแหน่งแกร่งฉไกร
หากแต่เป็นหัวใจของคุณเอง
@ ใจที่มีมโนธรรมสำนึก
ใจที่รับรู้สึกตรึกตรงเผง
ใจที่ไม่ประมาทไม่ขลาดเกรง
ใจที่ไม่วังเวงการเป็นคน
@ เมื่อนั้นคุณจะเป็นอะไรก็ได้
เป็นผู้น้อยผู้ใหญ่ได้ทุกหน
มโนธรรมสำนึกรู้สึกตน
ต้องตั้งตนให้เป็น คือ เป็นมนุษย์!
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
พฤ ๑๓/๑๑/๕๑
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ยาจกพเนจร
อสรพิษกลอนผี
คะแนนกลอน 29
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 101
Level 8 : Exp 12%
HP: 0.3%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 141
ได้รับคำชม: 82
|
|
« แต่งต่อ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 14, 2008, 11:44:34 am » |
|
@พิราบกับอสรพิษ@
@ งูพิษคืออสรพิษ
ย่อมฤทธิ์มากย่อมร้ายมาก
จัดฉากและหลบฉาก
ขย้ำกลืน ขยอกกลืน
@ ฝูงนกและลูกนก
ก็ตกตื่น ก็แตกตื่น
ขัดขืนก็สุดขืน
กับเขี้ยวงู และพิษงู
@ นกพิราบกับฝูงพิราบ
รวมกลุ่มสู้ เข้าต่อสู้
บินพรูกันพร้อมพรู
ร่วมส่งเสียง ประสานเสียง
@ พันธุ์งูกับพวกงู
ก็กรูเคียงเข้าข้างเคียง
แลนเรียงตะกวดเรียง
เข้าล้อมนก เข้าล่านก
@ เค้าแมวคือเค้าแมว
ค่อยผงกหัวผงก
ร้องนรกนี่คือนรก
อย่ารุนแรง หยุดรุนแรง
@ นิทานคือนิทาน
ย่อมแสดงสิ่งไม่แสดง
เชิญแถลงสิเชิญแถลง
ว่าเรื่องจริงนี้ ไม่จริง!
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
พฤ ๖/๑๑/๕๑
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ: 
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #2 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 18, 2009, 09:28:20 pm » |
|
แทบฝั่งธารที่เราเฝ้าฝันถึง
เสียงน้ำซึ่งกระซิบสาดปราศจากเสียง
จักรวาลวุ่นวายไร้สำเนียง
โลกนี้เพียงแผ่นภพสงบเย็น
เพื่อชื่นชมรมณีย์กับชีวิต
ที่จะคิดที่จะทำตามคิดเห็น
ระเรื่อยเรื่อยเฉื่อยฉ่ำลืมลำเค็ญ
ลืมความเป็นปรัศนีของชีวิต
หางนกยูงระย้าเรี่ยคลอเคลียน้ำ
แพนดอกฉ่ำช้อยช่อวรวิจิตร
งามดั่งเปลวเพลิงป่ามานิรมิต
สร้อยโสภิตอภิรุมพุ่มหัวใจ
เพรชน้ำค้างค้างหล่นบนพรมหญ้า
เย็นหยาดฟ้ามาฝันหลงวันใหม่
เคล้าเคลียหยอกดอกหญ้าอย่างอาลัย
เมื่อแฉกดาวใบไผ่ไหวตะวัน
มโหรีจากราวป่ามาเรื่อยรี่
ราชินีแห่งน้ำค้างจะห่างหัน
ฝักต้อยติ่งแตกจังหวะประชันกัน
จักจั่นจี่เจื้อยรับเรื่อยร้อง
ลมระเริงลู่หวิวพลิ้วระลอก
สัพยอกยอดไม้ไปลิ่วล่อง
แล้วใบไม้ก็ไหวส่าย ขึงข่ายกรอง
ทอแสงทองทอดประทับซับน้ำค้าง
ดอกไม้ป่าปรุงกลิ่นประทิ่นป่า
อบบุหงามาลัยทั่วไพรกว้าง
หอมจนหอบหัวใจไปเคว้งคว้าง
เคลิ้มถวิลกลิ่นปรางอบกลางทรวง
ผีเสื้อสวยแต้มสีที่กลีบแก้ม
ชมพูแย้มแดงระยับสลับม่วง
ก้านเกสรอ่อนฉ่ำน้ำผึ้งรวง
หยาดหยดพวงพุ่มระย้าจากคาคบ
และเราลิ้มรสหวามของความหวาน
จากสายธารที่ไหลไม่รู้จบ
จากสายใจไหลย้อนซอกซอนซบ
เงียบสงบระงับลงตรงมุมนี้
เลิกความคิดขันเข่งปรุงแต่งจิต
เลิกชีวิตวุ่นวายในทุกที่
เลิกเดือดร้อนดิ้นรนคนไยดี
ไม่ต้องมีปรารถนาในอารมณ์
ฟังต้นไม้สายน้ำย้ำให้หยุด
หยุดเสียทีเถิดมนุษย์หยุดสะสม
หยุดปรุงแต่งแสร้งตามความนิยม
สร้างสังคมโสโครกโลกจึงร้อน
จงหยุดชมชื่นใจในใจเถิด
ทุกสิ่งเกิดก่อไว้ในใจก่อน
สมมติจากหัวใจไปทุกตอน
ใจจึงซ่อนทุกสิ่งจริงลวงไว้
สงสารใจ ใจเจ้าเอ๋ยไม่เคยนิ่ง
วนและวิ่งคืนและวันหวั่นและไหว
เหมือนถูกกายกำบังกักขังใจ
ใจจึงได้ดิ้นรนทุกหนทาง
กลางคืนคอยเป็นควันอั้นอัดไว้
ครั้นกลางวันก็เป็นไฟไปทุกอย่าง
ร่างกายถูกผูกพันสรรพางค์
เป็นสื่อกลางแก่ใจรับใช้การ
เมื่อใจทุกข์กายก็ต้องทนครองทุกข์
ครั้นใจสุขกายก็สุขสนุกสนาน
วนเวียนหว่างทุกข์สุขทุกวันวาร
แล้วสะสมสันดารการเป็นคน
ทุกวิถีที่ใจได้เที่ยวท่อง
ล้วนขึ้นล่องอยู่ระหว่างกลางปลายต้น
ที่โคจรของใจไม่เคยจน
ไม่เคยพ้นไม่เคยพรากจากวงจร
ใจจึงหน่ายจึงเหนื่อยจึงเมื่อยล้า
วุ่นผวาว่อนไหวถูกไล่ต้อน
เกิดแล้วก่อล่อแล้วเร้นเย็นแล้วร้อน
ไม่พักผ่อนเพียงสักคราวเฝ้าแฟบฟู
รู้และเห็นเป็นไปตามใจอยาก
จึงเหมือนฉากขวากขวางกำบังอยู่
หยุดเสียทีหยุดเสียเถิดเปิดประตู
เพื่อได้รู้และได้เห็นตามเป็นจริง
ขอกายเจ้าจงเป็นเช่นต้นไม้
ยืนอยู่ได้โดยภพสงบนิ่ง
เพื่อแผ่ร่มและเป็นหลักให้พักพิง
แต่งดอกพริ้งผลัดฤดูอยู่ชั่วกาล
และใจเจ้าจักเป็นเช่นสายน้ำ
ใสเย็นฉ่ำชื่นแล้วไหลแผ่วผ่าน
เพื่อเลี้ยงชีพชโลมไล้ให้เบิกบาน
เพียงพ้องพานผิวแผ่วแล้วผ่านเลย
อิสระเสรีที่จะไหล
ด้วยเพลงไพเราะล้ำร่ำเฉลย
ชมดอกไม้สายลมพรมรำเพย
และชื่นเชยกับชีวิตทุกทิศทาง
วงของน้ำทำประกายกับสายแดด
ร้อนจะแผดเผาทรายพริบพรายพร่าง
ราวกากเพชรเกล็ดโปรยโรยระวาง
หาดกรวดกว้างกลางน้ำเริ่มคร่ำครวญ
ไม่ใยดีปรีดาประสาโลก
ไม่ทุกข์โศกเสียใจหรือไห้หวน
มีความสุขอยู่ทุกยามตามที่ควร
ไม่ปั่นป่วนไปตามความเร่าร้อน
รู้จักเพียงพอดีที่จะรับ
ความเกิดดับธรรมดาอุทาหรณ์
พร้อมรู้สึกตามวิสัยไปทุกตอน
เหมือนทุกก้อนกรวดทรายย่อมคล้ายกัน
ที่มาจาก http://www.arunsawat.com/board/index.php?topic=291.0
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #3 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 18, 2009, 09:32:31 pm » |
|
หยาดน้ำแก้วเกาะกลิ้งกิ่งอโศก
โลกทั้งโลกลอยระหว่างความว่างเปล่า
มีความรื่นร่มเย็นแผ่เป็นเงา
ลมแผ่วเบาบอกลำนำคำกวี
เราพบกันฝันไกลในความรัก
เริ่มรู้จักซึ้งใจในทุกที่
มีแต่เรามิมีใครในที่นี้
ใบไม้สีสดสวยโบกอวยชัย
อยากให้รู้ว่ารักสักเท่าฟ้า
หมดภาษาจะพิสูจน์พูดรักได้
เต็มอยู่ในความว่างกว้างและไกล
คือหัวใจสองดวงห่วงหากัน
หลับตาเถิดที่รักเพื่อพักผ่อน
ฟังเพลงกลอนพี่กล่อมถนอมขวัญ
ใจระงับรับใจในจำนรรจ์
ต่างแพรพันผูกใจห่มให้นอน
โอ้ดอกเอ๋ยดอกโศกตกจากต้น
เปียกน้ำฝนปนทรายปลายเกษร
โศกสำนึกหนาวกมลคนสัญจร
นกขมิ้นเหลืองอ่อนจะร่อนลง
เมตตาแล้วแก้วตาอย่าทิ้งทอด
ช่วยให้รอดอย่าปล่อยบินลอยหลง
จะหุบปีกหุบปากฝากใจปลง
จะเกาะกรงแก้วกมลไปจนตาย
งามเอยงามนัก
แฉล้มพักตร์ผ่องเหมือนเมื่อเดือนฉาย
งามตาค้อนคมเยื้องชำเลืองชาย
ลักยิ้มอายแอบยิ้มงามนิ่มนวล
จะห่างไกลไปนิดก็คิดถึง
ครั้นดื้อดึงโดยใจก็ไห้หวน
ถนอมงามห้ามใจควรไม่ควร
ให้ปั่นป่วนไปทุกยามนะความรัก
ผีเสื้อทิพย์พริบพร้อยลอยแตะแต้ม
เผยอแย้มยิ้มละไมใจประจักษ์
ทุกกิ่งก้านมิ่งไม้เหมือนทายทัก
ร้อยสลักใจเราให้เฝ้ารอ
ฝันถึงดอกบัวแดงแฝงผึ้งภู่
คล้ายพี่อยู่เป็นเพื่อนในเรือนหอ
ชื่นเสน่ห์เกษรอ่อนละออ
โอ้ละหนอหนาวนักเอารักอิง
ในห้วงความคิดถึงซึ่งเงียบเหงา
ใจสองเราเลื่อนลอยอย่างอ้อยอิ่ง
คอยคืนวันฝันเห็นจะเป็นจริง
โลกหยุดนิ่งแนบสนิทในนิทรา
ร่มอโศกสดใสในความฝัน
ร่มนิรันดร์ลานสวาทปรารถนา
ร่มลำธารสีเทาเจ้าพระยา
และร่มอาณาจักร.....ความรักเรา
ที่มาจาก http://www.arunsawat.com/board/index.php?topic=291.0
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #4 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 18, 2009, 09:33:54 pm » |
|
เอนระนาบอาบน้ำค้างกลางแดดหนาว
ทอดรวงยาวยอดระย้าราน้ำใส
ละลานรอบขอบฟ้าคราพลิ้วใบ
เพียงพรมใหญ่ไหวระยาบทาบเปลวทอง
เพรียกเพลงเรือเมื่อสางหมอกจางสี
ระเรื่อยรี่เลียบลัดตัดชายหนอง
สาวเจ้าพายย้ายเยื้องชำเลืองมอง
หนุ่มก็พร้องเพลงเกี่ยวเกี้ยวแก้กัน
โอ้ช่อทิพย์รวงทองชะน้องเอ๋ย
พี่ควงเคียวเกี่ยวเกยไม่เคยหวั่น
หวาดแต่ใจเจ้าไม่จริงมิ่งแจ่มจันทร์
จะเกี่ยวค้างเสียกลางคันเท่านั้นเอย ฯ
สาวสะเทิ้นเอิ้นเอ่ยเผยโอษฐ์โอ้
ดอกโสนริมนาพี่ยาเอ๋ย
จะลดเลี้ยวเกี่ยวใจน้องไม่เคย
ที่ไหนเลยจะเชี่ยวเท่าคนเจ้าชู้ ฯ
เพลงรักแว่วแผ่วหวานกังวานหวิว
ทั้งทุ่งทิวทั่วใกล้ไกลเกินกู่
นกร่ายฟ้ามาเรียงเคียงริมคู
สาวหนุ่มคู่คลอแข่งร่วมแรงงาน
เขาเริงรื่นลงแขกแลกแรงเรี่ยว
ต่างจับหน้าคว้าเคียวเกี่ยวผสาน
ล้วนข้าวงามอร่ามกอคลอน้ำนาน
เขาขานบอกออกอุทาน ..หวานคมเคียว ที่มาจาก http://www.arunsawat.com/board/index.php?topic=291.0
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #5 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 18, 2009, 09:34:58 pm » |
|
พิณสายรุ้งร่ายประเลงเพลงความหลัง
แม่ปิงวังยมน่านผสานสาย
พรมวารีดุริยางค์หลั่งระบาย
เล่านิยายยืดยาวเจ้าพระยา
สร้างสายทิพย์ชโลมไทยให้ชื่นฉ่ำ
สร้างสายธรรมค้ำจุนบุญรักษา
สร้างสายธารอุดมทัศน์เอื้อศรัทธา
สร้างชีวาวิญญาณธารอารมณ์
มิ่งมหาวารีแห่งชีวิต
เนรมิตหวานชื่น และขื่นขม
กระแสธารมารดาค่าน้ำนม
กระแสตรมน้ำตาค่าความรัก
กำจรเอื้องเมืองแม่แควสี่สาย
มากำจายเจ้าพระยามหาศักดิ์
ร่ายลำนำน้ำใจไม่ผ่อนพัก
อาณาจักรธารพระจันทร์นิรันดร
ขวัญเจ้าเอยเจ้าพระยาขวัญหล้าแหล่ง
ชื่นบานแข่งขวัญฟ้าอ่าอัปสร
เชิญขวัญชมชื่นใจในสาคร
ฟังเพลงกลอนกล่อมขวัญบรรเลงลอย
ลมเมืองร้อนโรยมาจากนาข้าว
ฉ่ำเนื้อสาวสไบกรองทองสายสร้อย
เสียงขลุ่ยตามลำน้ำค่ำคืนคอย
ให้เคลิ้มคล้อยปล่อยใจไปถึงดาว
เพชรน้ำฝนหล่นแล้วแก้วปรากฏ
หวานยิ่งรสผึ้งรวงแห่งทรวงสาว
ระเอิบเอมอิ่มหวังยั่งยืนยาว
เริ่มเรื่องราวรังรองของชีวี
เพลงเรือรักเรือเร่จะเห่หาว
โอ้ลมหนาวเจ้าพระยาฟ้าเปลี่ยนสี
ดาวเดือนต่างดวงตาในราตรี
ลอยนทีประทีปทิพย์กระพริบพริ้ม
ลำนำแห่งเจ้าพระยานี้อาถรรพณ์
กล่อมชีวันหวั่นไหวให้เอิบอิ่ม
ระลอกน้อยลอยพยักเหมือนลักยิ้ม
ประทับพิมพ์พักตร์แทนแผ่นดินไทย
เจ้าพระยาคือนิยามแห่งความรัก
อาณาจักรศักดิ์ศรีที่ฝันใฝ่
สัญลักษณ์ลำนำแม่น้ำใจ
รวมอยู่ในทุกที่ที่มีเธอที่มาจาก http://www.arunsawat.com/board/index.php?topic=291.0
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #6 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 18, 2009, 09:36:37 pm » |
|
เขาคลอขลุ่ยครวญเสียงเพียงแผ่วผิว
ชะลอนิ้วพลิ้วผ่านจากมานหมอง
โอดสะอื้นอ้อยอิ่งทิ้งทำนอง
เป็นคำพร้องพริ้งพรายระบายใจ
โอ้ดอกเอ๋ยเจ้าดอกขจร
นกขมิ้นเหลืองอ่อน จะนอนไหน
ค่ำลงแล้วแนวพนาและฟ้าไกล
เจ้านอนได้ทุกเถื่อนท่าไม่อาทร
แล้วหวนเสียงเรียงนิ้วขึ้นหวิวหวีด
เร่งอดีตดาลฝันบรรโลมหลอน
ถี่กระชั้นสั่นกระชากใจจากจร
ระเรื่อยร่อนเร่มาเป็นอาจิณ
โอ้ใจเอ๋ยอ้างว้างวังเวงนัก
ไร้แหล่งพักหลักพันจะผันผิน
เพิ่มแต่พิษผิดหวังยังย้ำยิน
ระด่าวดิ้นโดยอนาถแทบขาดใจ
ข้าเคยฝันถึงฟ้ากว้างกว่ากว้าง
ฝันถึงปางทับเปลี่ยวเรี่ยวน้ำไหล
ถึงช่อเอื้องเหลืองระย้าคาคบไม้
ในแนวไพรนึกเหมือนเป็นเพื่อนเนา
รู้รสแรงแห่งทุกข์และสุขสิ้น
บนแผ่นดินแผ่นเดียวเปลี่ยวและเหงา
จิบน้ำใจจนทั่วเจียนมัวเมา
ไร้ร่มเงารังเรือนและเพื่อนตาย
เขาเคลียนิ้วเนิบนุ่มเสียงทุ้มพร่า
เหมือนหวนหาโหยไห้น่าใจหาย
เจ้าขมิ้นเหลืองอ่อนนอนเดียวดาย
จะเหนื่อยหน่ายหนาวน้ำค้างที่กลางดง
เสียงฉับฉิ่งหริ่งรับขยับเร่ง
จะพรากเพลงเพื่อนยินสิ้นเสียงส่ง
เขาเบือนนิ้วผิวแผ่วแล้วราลง
เสียงนั้นคงเน้นครางอย่างห่วงใย
เจ้าดอกเอยดอกขจรอาวรณ์ถวิล
นกขมิ้นเหลืองอ่อนจะนอนไหน
เขาวางขลุ่ยข่มน้ำตาว้าเหว่ใจ
ตอบไม่ได้ดอกหนาข้าคนจรที่มาจาก http://www.arunsawat.com/board/index.php?topic=291.0
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #7 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 18, 2009, 09:37:47 pm » |
|
ชั่วเหยี่ยวกระหยับปีกกลางเปลวแดด
ร้อนที่แผดก็ผ่อนเพลาพระเวหา
พอใบไม้ไหวพลิกริกริกมา
ก็รู้ว่าวันนี้มีลมวก
เพียงกระเพื่อมเลื่อมรับวับวับไหว
ก็รู้ว่าน้ำใสใช่กระจก
เพียงแววตาคู่นั้นสั่นสะทก
ก็รู้ว่าในหัวอกมีหัวใจ
โซ่ประตูตรึงผูกถูกกระชาก
เสียงแห่งความทุกข์ยากก็ยิ่งใหญ่
สว่างแวบแปลบพร่ามาไรไร
ก็รู้ได้ว่าทางยังพอมี
มือที่กำหมัดชื้นจนชุ่มเหงื่อ
ก็ร้อนเลือดเดือดเนื้อถนัดถนี่
กระหืดหอบฮวบล้มแต่ละที
ก็ยังดีที่ได้สู้ได้รู้รส
นิ้วกระดิกกระเดี้ยได้พอให้เห็น
เรี่ยวแรงที่แฝงเร้นก็ปรากฏ
ยอดหญ้าแยงหินแยกหยัดระชด
เกียรติยศแห่งหญ้าก็ระยับ
สี่สิบปีเปล่าโล่งตลอดย่าน
สี่สิบล้านไม่เคยเขยื้อนขยับ
ดินเป็นทรายไม้เป็นหินจนหักพับ
ดับและหลับตลอดถ้วนทั้งตาใจ
นกอยู่ฟ้านกหากไม่เห็นฟ้า
ปลาอยู่น้ำย่อมปลาเห็นน้ำไม่
ไส้เดือนไม่เห็นดินว่าฉันใด
หนอนย่อมไร้ดวงตารู้อาจม
ฉันนั้นความเปื่อยเน่าเป็นของแน่
ย่อมเกิดแก่ความนิ่งทุกสิ่งสม
แต่วันหนึ่งความเน่าในเปือกตม
ก็ผุดพรายให้ชมซึ่งดอกบัว
และแล้วความเคลื่อนไหวก็ปรากฏ
เป็นความงดความงามใช่ความชั่ว
มันอาจขุ่นอาจข้นอาจหม่นมัว
แต่ก็เริ่มจะเป็นตัวจะเป็นตน
พอเสียงร่ำรัวกลองประกาศกล้า
ก็รู้ว่าวันพระมาอีกหน
พอปืนเปรี้ยงแปลบไปในมณฑล
ก็รู้ว่าประชาชนจะชิงชัย
ที่มาจาก http://www.arunsawat.com/board/index.php?topic=291.0
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #8 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 18, 2009, 09:47:26 pm » |
|
"การเมืองไม่ใช่เรื่องธุรกิจ
การเมืองไม่ใช่คิดแต่จะได้
การเมืองไม่ใช่การค้ากำไร
การเมืองไม่ใช่ใช้แต่เกมกล
การเมืองไม่ใช่บ้าแต่อำนาจ
การเมืองไม่ใช่ศาสตร์แห่งเหตุผล
การเมืองไม่ใช่การกดขี่คน
การเมืองไม่ใช่ตนใหญ่คนเดียว
การเมืองไม่ใช่เรื่องของการเล่น
การเมืองไม่ใช่เข่นกันด้วยเขี้ยว
การเมืองไม่ใช่ตามกันกรูเกรียว
การเมืองไม่ใช่เลี้ยวไปลงคู
การเมืองต้องเป็นเรื่องการเสียสละ
การเมืองคือภาระของทุกผู้
การเมืองเรื่องส่วนรวมร่วมรับรู้
การเมืองต้องต่อสู้เพื่อส่วนรวม
การเมืองต้องมีธรรมเป็นเข็มทิศ
การเมืองต้องมีจิตสำนึกร่วม
การเมืองต้องโปร่งใสไม่กำกวม
การเมืองต้องท้นท่วมศรัทธาอุทิศ
การเมืองต้องเคารพความเห็นต่าง
การเมืองต้องสรรค์สร้างเสรีสิทธิ์
การเมืองคืออำนาจขจัดพิษ
การเมืองคือชีวิตประชาชน ! "ที่มาจาก http://www.arunsawat.com/board/index.php?topic=6288.0
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #9 เมื่อ: เมษายน 18, 2009, 04:54:01 pm » |
|
๏ เผด็จศึกไม่เผด็จสาร
พวกอันธพาลแผลงอิทธิผล
ใช้สื่ออันแสนกล
มาพ่นพิษขยายพิษ
๏ เอาเงินเป็นตัวตั้ง
ก็รั้งถูกให้เป็นผิด
ขาดธรรมเป็นเข็มทิศ
จึงตะบิดตะแบงตะบัน
๏ สงครามสนามสื่อ
ใครตาซื่อใครตาสั้น
ได้เน้นได้เห็นกัน
ณ กลางควันสงกรานต์ไฟ
๏ เผาบ้านและเผาเมือง
ทั้งเผาชาติให้บัลลัย
ทุรยำน้ำมือใคร
ที่เถื่อนถ่อยสุดสามานย์
๏ มีสื่อต้องใช้สื่อ
และใช้สารให้เป็นสาร
ที่เท็จต้องประจาน
แลที่จริงต้องแจกแจง
๏ รบศึกต้องรบสื่อ
ต้องร่วมมือทะมัดทะแมง
สัจธรรมต้องสำแดง
ชนะใจ ชนะจริง !.
.....................................
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
พฤ. ๑๖/๔/๕๒.
ที่มาจาก http://www.oknation.net/blog/nowwarat/2009/04/17/entry-1 |
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #10 เมื่อ: เมษายน 18, 2009, 04:56:12 pm » |
|
๏ กาฬจักร ๏
?ตั้งใจจะอุปถัมภก
ยอยกพระพุทธศาสนา
ป้องกันขอบขัณฑสีมา
ไพร่ฟ้าประชาชนและมนตรีฯ?
๏ รัตนโกสินทร์ สถาปนา
กรุงเทพทวาราวดีศรี
สองร้อยยี่สิบเจ็ดกาลบรรจบปี
มีใดมีไม่มี พึงพิจารณ์
๏ ไพร่ฟ้าประชาชนและมนตรี
ยังไม่มีวันสุขเกษมศานต์
ตราบที่ยังมีเผด็จการ
ชูคอแผ่พังพานอสรพิษ
๏ แฝงมาในทุนทรราช
ขึ้นสู่อำนาจตระบัดบิด
เอาเงินต่อเงินตั้งทุกทางทิศ
ธุรกิจการเมืองเรื่องเดียวกัน
๏ ยกประชาธิปไตยขึ้นบังหน้า
แท้อัตตาธิปไตยอยู่เต็มขั้น
นายว่าขี้ข้าพลอยผสมพันธุ์
ไม่รู้เท่ารู้ทันที่เป็นธรรม
๏ กำแพงแห่งทุนทรราช
ทหารหุ่นเป็นกระดาษถูกอัดขยำ
อมาตยาละล้าละลังนั่งงึมงำ
ใครจะกรำศึกกล้ากับประชาชน !.
.....................................
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
ที่มาจาก http://www.oknation.net/blog/nowwarat/2009/04/04/entry-1 |
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #11 เมื่อ: เมษายน 18, 2009, 04:58:37 pm » |
|
๏ ตีงู ๏
๏ อาชญากรผู้ปล่อยนกพิราบ
ปากกาดอกกุหลาบเคยเขียนถึง
เมื่อวันที่นกพิราบถูกจับตรึง
ในข่ายขึงแห่งกรงเผด็จการ
๏ วันนี้นกยังถูกขังยังหลงกรง
ยังเวียนวงดงด่านเพดานด้าน
แต่วันนี้ไม่เหมือนกันกับวันวาน
มีงูใหญ่ใจหาญประจันกรง
๏ มันเลื้อยล้อมพร้อมแผ่แม่เบี้ยร้าย
ชูหัวส่ายสะกดจิตพ่นพิษสง
พิราบน้อยค่อยเคลิ้มเริ่มงวยงง
จึงยังคงจับคอนอยู่โคลงเคลง
๏ ใครจะปล่อยนกพิราบในวันนี้
ในวันที่พายุระงมอยู่ขรมเขรง
ฤาจะรอกรงกรังผุพังเอง
ฤาจะเร่งทุบกรงให้กรงพัง
๏ ทุบกรงก่อนฤๅจะสู้ทุบงูก่อน
เมื่อพิราบได้ร่อนสู่ฟ้าหวัง
พิราบแห่งเสรีอันจีรัง
ทุบอะไรก่อนหลังพึงยั้งคิด
๏ ตั้งสติให้ดีตีงูก่อน
แล้วจึงค่อยถอดกลอนที่ขัดติด
เร่งรู้เหตุเภทพาลอสรพิษ
อย่ากลับทิศผิดท่ามาตีนก !.
...............................
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
พฤ.๒๖/๓/๕๒
ที่มาจาก http://www.oknation.net/blog/nowwarat/2009/03/27/entry-1 |
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #12 เมื่อ: พฤษภาคม 31, 2009, 08:46:19 pm » |
|
๏ การเมืองใหม่ ๏
๏ ปฏิรูปสภารัฐ
แล้วจัดตั้งสภาราษฎร์
สมบูรณาญาประชาชาติ
เป็นประชาธิปไตย
๏ หนึ่งสภาตัวแทน
สองสภาทางตรง
ต่างอยู่ใต้ร่มธง
ประเทศไทย
๏ คือสภาคู่ขนาน
ต่างช่วยคานช่วยค้ำ
ต่างถือธงแห่งธรรม
เป็นธรรมาธิปไตย
๏ ช่วยกันเลือกตัวแทน
และช่วยกันเลือกตัวเรา
ร่วมกลมเกลียวกลมเกลา
ร่วมเข้าใจ
๏ ช่วยกันเลือกที่จริง
ช่วยกันทิ้งที่เท็จ
ไม่มีสูตรสำเร็จ
หรือเศกได้
๏ การเมืองเก่าเน่าขนาด
ไม่อาจแก้ปัญหา
ต้องช่วยกันสร้างขึ้นมา
เถิด การเมืองใหม่ !.
ที่มาจาก http://www.oknation.net/blog/nowwarat/2009/05/31/entry-1 |
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #13 เมื่อ: พฤษภาคม 31, 2009, 08:48:23 pm » |
|
๏ สภาไทย ๏
๏ ปฏิรูปรัฐสภา
สถาปนาการเมืองใหม่
ผู้แทนประชาไทย
จะต้องแบ่งออกเป็นสอง
๏ หนึ่งคือเขตพื้นที่
ซึ่งต้องมีตามคัลลอง
สองคือตัวแทนของ
กลุ่มอาชีพเลือกขึ้นมา
๏ แบ่งเขตแบ่งพื้นที่
ตามที่มีตามอัตรา
เลือกตั้งโดยประชา
ไปตามเขตไปตามควร
๏ อาชีพอันหลากหลาย
จำแนกไปเป็นกระบวน
เลือกตั้งไปตามส่วน
อันอาชีพจะพึงมี
๏ อนึ่งชนชาติส่วนน้อย
และผู้ด้อยโอกาสดี
เขาคือประชาชี
พึงต้องมีตัวแทนเขา
๏ นี้คือสภาใหม่
สภาไทยผู้แทนเรา
พึงรู้อย่าดูเบา
สมบูรณ์แบบสภาจริง !. ที่มาจาก http://www.oknation.net/blog/nowwarat/2009/05/24/entry-1 |
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #14 เมื่อ: พฤษภาคม 31, 2009, 08:50:14 pm » |
|
๏ พฤษภาประชาชน ๏
๏ สิบเจ็ดปีสิบเจ็ดพฤษภา
จากสองห้าสามห้าถึงห้าสอง
วิกฤติเหตุต่างขั้นต่างครรลอง
ไม่ใช่จบที่เรียกร้องปรองดองดัน
๏ นั่นเป็นเรื่อง ?ขุนศึก? เล่นยึกยัก
จึงเกิดมีผู้พิทักษ์ตั้งหลักมั่น
นี่เรื่อง ?ทุนทรราช? ฉกาจฉกรรจ์
เข้าฮึกโหมโรมรันกินบ้านเมือง
๏ เป็นเรื่องร่วมทุจริตบิดตะกูด
เรื่องอาจมหล่มคูถกับหนอนเขื่อง
ฉกประชาธิปไตยไปยักเยื้อง
ล้วนคือเรื่อง ?ตัวกู? และ ?ของกู?
๏ เป็นวิถีบันดาลการเมืองเก่า
ในน้ำเน่าเขาวงกตน่าอดสู
มุ่งเสวยอำนาจขจัดศัตรู
ฉวยเข้าชูประชาชนปล้นประชา
๏ จะกี่ปีกี่เปลี่ยนก็เปลืองเปล่า
ถ้ายังใช้วิธีเก่าแก้ปัญหา
ถึงแก้บทแก้กฎกติกา
ก็ฉีกไปใช้มาหน้าเดิมเดิม
๏ ปฏิรูปการเมืองยกเครื่องใหม่
จะต้องใช้พลังประชาเข้ามาเสริม
พวกผีเน่าโลงผุต้องรุประเดิม
ล้วนต้องเริ่มต้องรื้อด้วยมือเรา !. ที่มาจาก http://www.oknation.net/blog/nowwarat/2009/05/17/entry-1 |
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #15 เมื่อ: มิถุนายน 13, 2009, 11:24:28 pm » |
|
...... แม่พิมพ์ใจ ........
จากหนังสือ รวมบทกวี "คำหยาด"
ของ อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
หาดทรายนิ่มพิมพ์ใจใครคนหนึ่ง
คนผู้ซึ่งแสนรักเธอหนักหนา
ทุกเม็ดทรายคือทุกคำจำนรรจา
หนักกว่าฟ้าหนากว่าน้ำล้ำแผ่นดิน
จะถักร้อยสร้อยทรายสายสวาท
ขออำนาจปรารถนาอย่ารู้สิ้น
ดนตรีคลื่นครื้นเครงต่างเพลงพิณ
กล่อมให้ยินและให้ย้ำคำว่ารัก
หัวใจเธออยู่ที่นี่หรือที่ไหน
โปรดฟังใจฉันแจงแจ้งประจักษ์
แม้ใจสองพ้องใจได้พิงพัก
จะสลักรักล้นบนฟองทราย
เพลงสนพริ้วหวิวว่าเชิญมาพัก
ฟังเพลงรักลอยลมชมเดือนหงาย
ทิวมะพร้าวแผ่วพยักโบกทักทาย
เล่านิยายแย้มยวนชวนใจพิมพ์
ฝันว่าเธอทอดร่างกลางเกลียวคลื่น
แล้วเริงรื่นระรวยกายบนทรายนิ่ม
เพลงจุมพิตแผ่วประทับหลับตาพริ้ม
และเดือนยิ้มแย้มละไมในฟากฟ้า
หาดทรายนิ่มพิมพ์ใจใครคนนั้น
คนผู้ฝันใฝ่รักเธอนักหนา
แผ่นทรวงทรายซับคลื่นสะอื้นลา
คือดนตรีแห่งน้ำตามาพิมพ์ใจ
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #16 เมื่อ: มิถุนายน 13, 2009, 11:31:16 pm » |
|
...ตรงมุมที่ไม่มีใครเอาใจใส่.....
บทประพันธ์ของ อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
จากหนังสือ คำหยาด
ฝันถึง....
ฝ่ามือหนึ่งซึ่งลูบไล้บนใบหน้า
ด้วยความรักและปรานียิ่งชีวา
จะหลับตาผ่อนพัก บนตักนั้น
เมื่อเวลาที่คอยคล้อยมาถึง
วันนั้นซึ่งสดใสเหมือนในฝัน
อากาศคงสดชื่นในคืนวัน
ลมคงผันพัดเอื่อยเฉื่อยเฉื่อยโชย
เสียงเห่กล่อมเป็นลำนำด้วยคำเพราะ
หวานเสนาะเจื้อยแจ้วคงแผ่วโผย
มาเอื้อปลุกปลอบปลิดที่อิดโรย
ลบระโหยรอยระแหง แห่งชีวิต
เพื่อบางทีฉันคงหลับลงได้
บนตักใครคนหนึ่งผู้ซึ้งจิต
พร้อมฝ่ามือไล้เลื่อนเหมือนนิมิต
ด้วยความรักกล่อมสนิทให้นิทรา
ขณะดาววาววิบพริบตาถี่
และเดือนที่ยิ้มละไมในเวหา
ฉันทรุดลงตรงนี้หรี่หลับตา
ฝันถึงมือนั้นมา พยาบาล
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #17 เมื่อ: มิถุนายน 13, 2009, 11:37:06 pm » |
|
.... รถด่วนเที่ยวสุดท้าย ....
จาก หนังสือ"คำหยาด"
บทประพันธ์ของ อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
เพียงคิดพลาดคาดผิดไปนิดหน่อย
คุณต้องพลอยคอยค้างบนทางเปลี่ยว
โอ้อาภัพอับจนเพียงคนเดียว
จะนึกเหลียวไหนเล่าน่าเหงาใจ
เพราะหลงเด่นเล่นตัวมัวถือสิทธิ์
ทะนงจิตคิดเลือกและเสือกไส
จนโอกาสพลาดหมดรถผ่านไป
จึงตื้นใจตันจิตอนิจจา
เสียดายเอยเคยหวงอ้อมทรวงอุ่น
หมดละมุนเมื่อขาดปรารถนา
เสียดายฝันอันสวยด้วยศรัทธา
หมดคุณค่าฝันค้างร้างคนครอง
ต่อนี้ไปใจคุณจะครุ่นคิด
สำนึกสิทธิ์ขอบเขตเพศสนอง
ประตูรั้วหัวใจใช่คานทอง
สลักคล่องช่องกว้างคือทางดี
ละพยศลดทะนงลงเสียบ้าง
เปิดหนทางพลางคอยไม่ถอยหนี
รอรถหลงคงเหลือถ้าเผื่อมี
คว้าทันทีที่หมายท้ายขบวน
โอ้ดาวเลือนเดือนรางบนทางเปลี่ยว
เพียงดายเดียวดึกลงคงกำสรวล
คอยจนท้อชะลอฝันอย่างรัญจวน
คอยรถด่วนขบวนเดียวเที่ยวสุดท้าย
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #18 เมื่อ: มิถุนายน 13, 2009, 11:46:26 pm » |
|
...มาลัยลั่นทม......
บทประพันธ์ของ อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
จากหนังสือ คำหยาด
ลั่นทมบานหว่านรายชายเฉลียง
คิดถึงเสียงสังคีตกรีดผสาน
หอมกลิ่นเย็นมาเยือนเหมือนวันวาน
เคยคลอขานขลุ่ยรับเสียงขับครวญ
เอื้อนกังวานหวานทอดออดสะอื้น
หลับตาตื่นใจฝันให้ปั่นป่วน
ว่าหอมดอกราตรีเคยชี้ชวน
โอ้ลำดวนจะด่วนร้างไปห่างกัน
ลมหนาวปรายส่ายสั่นลั่นทมอ่อน
อารมณ์ว่อนวุ่นเหลิงกระเจิงขวัญ
หนาวสำนึกอยู่ฉะนี้ทุกวี่วัน
ทิพย์สุคันธาเอ๋ยเจ้าเคยลอย
ลั่นทมดอกน้อยนี้มีเจ้าของ
เกินจะปองจองปลิดจำจิตปล่อย
หอมแต่กลิ่นยินแต่ลมตรมแต่น้อย
ชื่นก็คอยคิดเตือนเลือนระงับ
เก็บดอกฉ่ำน้ำค้างกลางกอหญ้า
วาสนาเราหนอเพียงคลอขับ
รวยรวยรื่นชื่นเชยจะเลยลับ
ยิ่งนับนับวันเนิ่นเหินห่างไกล
อนาถ
ชอบแต่วาดวิมานหวังเพื่อพังไหว
พิษผิดหวังทั้งรู้อยู่กับใจ
เมื่อมาได้ระทมก็สมแล้ว |
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
ดินหญ้ากาช้ำ
รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม
คะแนนกลอน 179
ออฟไลน์
เพศ:
กระทู้: 6098
Level 63 : Exp 60%
HP: 9.1%
คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6586
ได้รับคำชม: 5240
|
|
« แต่งต่อ #19 เมื่อ: มิถุนายน 13, 2009, 11:58:54 pm » |
|
เดือนดับในดวงตา
บทกวีของ อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
จากหนังสือ คำหยาด
ให้คิดถึงเพียงใดใจจะขาด
ก็มิอาจไปตามความคิดถึง
ห้ามมาหาแต่อย่าห้ามความคะนึง
จะดื้อดึงโดยถ้อยร้อยรำพัน
คิดเสมอเมื่อใจใฝ่ถึงเขา
สายตาเศร้าเฝ้าเตือนว่าเหมือนฝัน
แววอาวรณ์อ่อนหวานผสานกัน
เหมือนจำนรรจ์จำนนท้นอาลัย
จะตัดพ้อต่อว่าประสารัก
ใจก็ทักท้วงห้ามตามวิสัย
จงมองตาตาจะเตือนว่าเหมือนใจ
ถ้าแจ้งได้ก็จะแจ้งไม่แฝงเงา
รู้ทั้งรู้ว่ารักจักให้ทุกข์
ใจยังรุกเร้าหลอกให้บอกเขา
ช่างไม่เข็ดหรือไรนะใจเรา
เขามีเจ้าของแล้วในแววตา
เคยนั่งเศร้าเดาใจเธอไม่ออก
จนตาบอกบ่งเล่ห์เสน่หา
ใจที่หวังพลั้งผิดระอิดระอา
วอนตาอย่าเยือนผสานแววหวานเลย
|
สำหรับฟอรั่ม
(BBC Code) | | สำหรับเว็บไซต์ / บล็อก
(HTML) | |
|
|
|
|
