**ฝากสไบ...โดย.ปัฐเรขา**สไบนาง...โดย.จาตนิน**

อ้างจาก: JATANIN ที่ พฤษภาคม 15, 2010, 04:57:05 pm

* บรรจงพับสไบใส่ย่ามพี่
แนบไปทัพคราวนี้ฤดีป่วน
ยามใดคิดถึงพักตร์และรักนวล
สไบชวนระลึกท่ามศึกไกล

* ให้หลงตรึงถึงน้องคลายหมองหมาง
ดั่งอยู่ข้างกายพี่มิไปไหน
ฝากแป้งร่ำเจิมฝังหลังสไบ
ชอนฤทัยหลงกลิ่นถวิลชม

* โอ้ยามดึกเดือนเร่หวังเห่กล่อม
ส่งรัญจวนกลิ่นหอมห้อมผสม
ให้พี่หลับนิทราสุขารมณ์
จนดาวล่มซ่อนฟ้าราตรีกาล

* ให้ห้วงฝันของพี่มีแต่โฉม
กล่อมเล้าโลมอย่างสวรรค์ท่องฝันหวาน
ดื่มกับทิพย์น้องป้อนกลอนสราญ
อิ่มด้วยธารแห่งรักคนภักดี

* ฝากสไบไปทัพกับขวัญแล้ว
หันหลังแคล้วจากกันวันรุ่งนี่
อย่าลืมนวลหัวใจใครเรือนนี้-
ร่ำคร่ำครวญรอพี่นี้กลับเรือน.

.................................ปัฐเรขา....................................

๐ ไปรบทัพ..จับศึก..ใจฮึกเหิม
สไบเติม..เสริมใจ..หาใดเหมือน
จะเฝ้าชู..ดูแล..มิแชเชือน
เป็นดั่งเพื่อน..เตือนจิต..นิจนิรันดร์

๐ สไบชื่น..ผืนนี้..ที่มอบให้
พี่เก็บไว้..เรียงก่อ..เป็นช่อฝัน
เสมือนดั่ง..พลังใจ..คราไกลกัน
ในคืนวัน..ว้าวุ่น..ให้อุ่นใจ

๐ ในยามเศร้า..เหงาจิต..เพียงคิดถึง
สไบซึ่ง..แนบผิว..ยังพริ้วไหว
ยังห่อหุ้ม..ชุ่มอยู่..คู่ฤทัย
สานสายใย..สัมพันธ์..อันมั่นคง

๐ สไบชื่น..ผืนนี้..พี่เก็บไว้
แนบดวงใจ...ให้ปลื้ม..มิลืมหลง
จะเก็บแอบ..แนบกมล..จนล้มลง
จนปลิดปลง..มิพราก..จากกมล

๐ ในสงคราม..ยามเหงา...เศร้าฤทัย
ผืนสไบ...น้องนี้...ช่างมีผล
เพียงลูบไล้...ไล่หมอง...ราวต้องมนตร์
ไล่ความหม่น...จนหาย...มลายเลือน.

+1 เพราะสุดๆ p17

สไบนาง...เจ้าเอ๋ย...แม่เชยจิต
ยังสนิท...ติดตรึง...เสมอเหมือน
กลิ่ยกายเจ้า...เนาแนบ...แอบอกเตือน
มิลางเลือน...ครารัก...เคยร่วมเรียง

พี่อยู่ทัพ...รอวัน...ที่เสร็จศึก
รอวันกลับ...รำลึก...อย่าหลีกเลี่ยง
สิ้นสงคราม...ครานี้...อย่าโอนเอียง
แบ่งหัวใจ...เป็นเสี่ยง...ให้ชายใด