FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)

« เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 01:41:12 pm »

อ่านดี ๆ นะ? ? ??

ในขณะที่เราคิดถึงคนๆนึงตลอดเวลา

เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้? และบางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา?
โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน? บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียวมันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือ? ความฝันของเราเองเพียงคนเดียว

ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ?่เลือกที่จะจมกับความฝัน?? มากกว่าการได้รับรู้ความจริง
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า? ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...? เราอาจ
เป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...
และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า?? ก็ขอให้คิดไว้ว่า

ดีกว่าเราไม่มีความสำคั?อะไรในใจเค้าเลย?? แต่โปรดจำไว้เถอะว่า

หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดังๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...
'ฉันเหนื่อยเหลือเกินแล้ว โปรดห้ามใจเถอะ? ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้'
ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครซักคนไม่ต้องการความพยายาม
'การตัดใจ'? ต่างหากที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า? ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า??
กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า?? อันไหนมันหนักหนากว่ากัน?

อย่าโทษตัวเอง?? ที่มาเจอเค้าสายเกินไป

อย่าโทษเค้า?? ที่ไม่มีใจให้...
อย่าโทษโชคชะตา? ที่ทำให้เราพบกัน?? แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน?? แต่...จง

ยิ้มให้กับตัวเอง? ที่อย่างน้อยถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ
ยิ้มให้เค้า?? ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ ยังได้รับหัวใจของเราไป

ยิ้มให้กับโชคชะตา?? ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน

คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง?? คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว

คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง?? คนที่ทำให้คุณหัวเราะและร้องไห้ได้มากมาย??
คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้าก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส

เท่านี้มันก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ?? แค่การได้เห็นคนที่เรารักได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด

นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ
??

มีไรจะบอก

คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึง....มากและมากที่สุด

อ้างอิง : กล่องเมล์

เกี่ยวกับลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง คลิกเพื่ออ่านเพิ่ม
หากท่านใด นำบทกลอนไปเผยแพร่ ขอความกรุณาทำลิ้งค์กลับมายังกระทู้ดังกล่าวด้วยครับ
เพื่อเป็นการให้เครดิตแก่เจ้าของบทกลอน (กรณีเก็บไว้อ่านส่วนตัวไม่เผยแพร่ ทางเราไม่ห่วงห้าม)

เกี่ยวกับการลงโฆษณาในบอร์ด
ทางเราไม่อนุญาติ ให้ลงโฆษณาภายในบอร์ดโดยเด็ดขาด ไม่ว่าจะกรณีใดๆก็ตาม
หากฝ่าฝืน ทางผู้ดูแลจะทำการลบ ID อย่างถาวร ทางเราถือว่าได้จัดที่สำหรับลงโฆษณาให้ท่านแล้ว
เพราะยังมีบุคคลส่วนน้อยที่ยังฝ่าฝืนอยู่ เพื่อความเป็นระเบียบ ทางเราขอแนะนำให้ท่าน ลงโฆษณาได้ที่นี่คลิก


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มีนาคม 05, 2010, 02:52:50 pm โดย: ดาราอรุณ »	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail

« แต่งต่อ #1 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 01:50:29 pm »

เรื่องเล่าจากในวัง- อ่านแล้วอ่านอีกก็ยังไม่เบื่อ
ผมมีเรื่องที่จะเล่าให้ฟังอยู่เหตุการณ์หนึ่งซึ่งเป็นเรื่องจริงเหตุการณ์เกิดทีจังหวัดตาก
เมื่อพระเทพทรงเสด็จไปเยี่ยมราษฏรตามที่ต่างๆ
และได้ทรงเสด็จไปเยี่ยมประชาชนในตลาดสด
และถามความเป็นอยู่กับบรรดาแม่ค้าในตลาด แต่ก็มาถึงแม่ค้าปลา
ซึ่งพระองค์ทรงตรัสถามว่า 'ปลาพวกนี้ขายอย่างไงจ๊ะ'
แม่ค้าตอบว่า 'ที่สวรรคตแล้ว กิโลละ 40 บาท
และที่เสด็จไปเสด็จมากิโลละ 80 บาทจ๊ะ'
เหตุการณ์นี้ ทำให้ข้าราชบริพารที่ตามเสด็จหัวเราะกันทุกคน

---------------------------------------
เช้าวันหนึ่ง เวลาประมาณ 7 โมงเช้า
นางสนองพระโอษฐ์ของฟ้าหญิงองค์เล็ก ได้รับโทรศัพท์เป็นเสียงผู้ชาย ขอพูดสายกับฟ้าหญิง
ทางนางสนองพระโอษฐ์ ก็สอบถามว่าใครจะพูดสายด้วย
ก็มีเสียงตอบกลับมาว่า คนที่แบงค์
นางสนองพระโอฐก็ งง...งง ว่าคนที่แบงค์ทำไมโทรมาแต่เช้า แบงค์ก็ยังไม่เปิดนี่หว่า
แต่พอฟ้าหญิงรับโทรศัพท์แล้วถึงได้รู้ว่า คนที่แบงค์น่ะ
ก็ที่แบงค์จริงๆนะ ไม่เชื่อเปิดกระเป๋าตังค์
แล้วหยิบแบงค์มาดูสิ ............ ขนลุกเลย ทรงตรัสกับในหลวงท่านอยู่นั่นเอง
------------------------------------

อีกครั้งหนึ่งที่ภาคอีสาน
เมื่อเสด็จขึ้นไปทรงเยี่ยมบนบ้านของราษฎรผู้หนึ่ง
ที่คณะผู้ตามเสด็จทั้งหลายออกแปลกใจในการกราบบังคมทูล
ที่คล่องแคล่วและใช้ราชาศัพท์ได้อย่างน่าฉงน
เมื่อในหลวงมีพระราชปฏิสันถารถึงการใช้ราชาศัพท์ได้ดีนี้ จึงมีคำกราบทูลว่า
? 'ข้าพระพุทธเจ้าเป็นโต้โผลิเกเก่าบัดนี้มีอายุมากจึงเลิกรามาทำนาทำสวนพระพุทธเจ้า..'
? มาถึงตอนสำคัญที่ทรงพบนกในกรงที่เลี้ยงไว้ที่ชานเรือน
? ก็ทรงตรัสถามว่า เป็นนกอะไรและมีกี่ตัว..
? พ่อลิเกเก่ากราบบังคมทูลว่า
มีทั้งหมดสามตัว พระมเหสีมันบินหนีไป
ทิ้งพระโอรสไว้สองตัว ตัวหนึ่งที่ยังเล็ก ตรัสอ้อแอ้อยู่เลย
และทิ้งให้พระบิดาเลี้ยงดูแต่ผู้เดียว'
เรื่องนี้ ดร.สุเมธเล่าว่าเป็นที่ต้องสะกดกลั้นหัวเราะกันทั้งคณะไม่ยกเว้นแม้ในหลวง

-------------------------------------
เมื่อครั้งท่านพระชนม์มายุ 72 พรรษา มีการผลิตเหรียญที่ระลึกออกมาหลายรุ่น
? เจ้าของกิจการนาฬิกายี่ห้อหนึ่งได้ยื่นเรื่องขออนุญาตนำพระบรมฉายาลักษณ์ของท่านมาประดับที่หน้าปัดนาฬิกาเป็นรุ่นพิเศษ
ท่านทราบเรื่องแล้วตรัสกับเจ้าหน้าที่ว่า 'ไปบอกเค้านะเราไม่ใช่มิกกี้เมาส์'
--------------------------------------

เรื่องการใช้ราชาศัพท์กับในหลวง ดูจะเป็นเรื่องใหญ่ที่ใครต่อใครเกร็งกันทั้งแผ่นดิน และไม่เว้นแม้กระทั่งข้าราชการชั้นผู้ใหญ่
ที่ได้เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทถวายรายงาน
ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อนมีข้าราชการระดับสูงผู้หนึ่งกราบบังคมทูลรายงาน
ว่า 'ขอเดชะ ฝ่าละอองธุลีพระบาท ปกเกล้าปกกระหม่อม
ข้าพระพุทธเจ้าพลตรีภูมิพลอดุลยเดช ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต กราบบังคมทูลรายงาน ฯลฯ'
เมื่อสิ้นคำกราบบังคมทูลชื่อในหลวงทรงแย้มพระสรวล อย่างมีพระอารมณ์ดีและไม่ถือสาว่า
? ? 'เออ ดี เราชื่อเดียวกัน...'
ข่าวว่าวันนั้นผู้เข้าเฝ้าต้องซ่อนหัวเราะขำขันกันทั้งศาลาดุสิดาลัย
เพราะผู้รายงานตื่นเต้นจนจำชื่อตนเองไม่ได้

-----------------------------------
มีอยู่ครั้งหนึ่งทรงเสด็จไปพระราชทานปริญญาบัตรให้กับนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ในระหว่างที่ทรงเปลี่ยนในครุย
ทรงโปรดสูบมวนพระโอสถ แต่ว่าทรงหาที่จุดไม่ได้ ทางอธิการบดีซึ่งเฝ้าอยู่ก็จุดไฟให้พร้อมทูลว่า? 'ถวายพระเพลิงพระเจ้าข้า'
? ? ในหลวงทรงชะงัก ก่อนจะแย้มสรวลน้อยๆ กับอธิการบดีว่า
? ? 'เรายังไม่ตายถวายพระเพลิงไม่ได้หรอก'

------------------------------------
เคยมีเรื่องเล่าให้ฟังว่า ในหลวงเสด็จไปในถิ่นทุรกันดารเพื่อเยี่ยมเยียนราษฎร
อยู่ครั้งหนึ่งพระองค์ท่านทรงแจกพระเครื่องให้กับราษฎรจนหมดแล้ว
แต่ราษฎรผู้หนึ่งกราบบังคมทูลขอรับพระราชทานพระเครื่องว่า
'ขอเดชะ ขอพระหนึ่งองค์'
ในหลวงทรงตรัสว่า 'ขอเดชะ พระหมดแล้ว '
------------------------------------

วันหนึ่งพระองค์ท่านเสด็จเยี่ยมเยียนพสกนิกรของท่านตามปกติที่ต่างจังหวัด
ก็มีชาวบ้านมาต้อนรับในหลวงมากมาย
พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินมาตามลาดพระบาท
ที่แถวหน้าก็มีหญิงชราแก่คนหนึ่งได้ก้มลงกราบแทบพระบาท
แล้วก็เอามือของแกมาจับพระหัตถ์ของในหลวง แล้วก็พูดว่า
'ยายดีใจเหลือเกินที่ได้เจอในหลวง'
แล้วก็พูดว่า ยายอย่างโน้น ยายอย่างนี้ อีกตั้งมากมาย
แต่ในหลวงก็ทรงเฉยๆ มิได้ตรัสรับสั่งตอบว่ากระไร
แต่พวกข้าราชบริพารก็มองหน้ากันใหญ่ กลัวว่าพระองค์จะทรงพอพระราชหฤหัย หรือไม่
แต่พอพวกเราได้ยินพระองค์รับสั่งตอบว่ากับหญิงชราคนนั้น
ทำให้เราถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่ไหว เพราะพระองค์ทรงตรัสว่า
'เรียกว่ายายได้อย่างไร อายุอ่อนกว่าแม่ฉันตั้งเยอะ
ต้องเรียกน้าซิถึงจะถูก'

-------------------
ครั้งหนึ่งหลายๆ ปีมาแล้ว
พระเจ้าอยู่หัวทรงประชวรนิดหน่อยเกี่ยวกับพระฉวีมีพระอาการคัน
มีหมอโรคผิวหนังคณะหนึ่งไปเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายการรักษา

คุณหมอเป็นผู้เชี่ยวชาญทางโรคผิวหนังแต่ไม่ได้เชี่ยวชาญทางราชาศัพท์
ก็กราบบังคมทูลว่า 'เอ้อ - ทรง... อ้า-ทรงพระคันมานานแล้วหรือยังพะยะค่ะ?
อ้า-ทรงพระคันมานานแล้วหรือยังพะยะค่ะ'
พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงพระสรวล ตรัสว่า 'ฉันไม่ใช่ผู้หญิงนี่จะท้องได้ยังไง'
แล้วคงจะทรงพระกรุณาว่า หมอคงจะไม่รู้ราชาศัพท์ทางด้านอวัยวะร่างกายจริงๆ
ก็พระราชทานพระบรมราชานุญาตว่า เอ้า พูดภาษาอังกฤษกันเถอะ
เป็นอันว่าก็กราบบังคมทูลซักพระอาการกันเป็นภาษาอังกฤษไป
------------------------------

เรื่องนี้รุ่นพี่ที่จุฬาฯเล่าให้ฟังว่า
มีอยู่ปีนึงที่ในหลวงทรงเสด็จพระราชทานปริญญาบัตร
อธิการบดีอ่านรายชื่อบัณฑิตแล้วบังเอิญว่า มีเหตุขัดข้องบางประการ
ทำให้อ่านขาดตอน ก็ต้องรีบหาว่าอ่านรายชื่อไปถึงไหนแล้ว
ปรากฏว่าในหลวงท่านทรงจำได้ ท่านเลยตรัสกับอธิการไปว่า
'เมื่อกี้นี้ (ชื่อ....) เค้ารับไปแล้ว'

และมีอีกปีนึงขณะที่พระราชทานปริญญาบัตรอยู่ดีๆ ไฟดับไปชั่วขณะ...
ทำให้บัณฑิตคนหนึ่งพลาดโอกาสครั้งสำคัญในการถ่ายรูป
พอในหลวงทรงพระราชทานปริญญาบัตรเรียบร้อยแล้ว
ก่อนที่จะให้พระบรมราโชวาท
ท่านทรงให้อธิการบดีเรียกบัณฑิตคนนั้นมารับพระราชทานอีกครั้ง
เพื่อจะได้มีรูปไว้เป็นที่ระลึก ตื้นตันกันถ้วนทั่วทั้งหอประชุม

ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

อ้างอิง : กล่องเมล์


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มีนาคม 05, 2010, 02:07:39 pm โดย: ดาราอรุณ »	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail

« แต่งต่อ #2 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 01:55:06 pm »

ริบบิ้นสีฟ้า

> มีความรู้สึกดีๆมาให้
> >ครูคนหนึ่งที่นิวยอร์กตกลงใจจะแสดงความชื่นชมนักเรียนไฮสคูล>
> >ชั้นปีสุดท้ายที่เธอสอนด้วยการบอกเขาเหล่านั้นว่าแต่ละคนมีคุณค่า>
> >พิเศษต่างจากคนอื่นอย่างไรบ้าง
> >เธอเรียกนักเรียนทุกคนไปหน้าชั้นทีละคน>
> >แรกสุดเธอบอกแต่ละคนว่าพวกเขามีคุณค่าเพียงใดทั้งต่อตัวครูและ>
> >ต่อเพื่อนร่วมห้อง
> จากนั้นเธอก็มอบริบบิ้นสีฟ้าพิมพ์ด้วยตัวหนังสือ>
> >สีทองเป็นของขวัญให้
> ข้อความบนริบบิ้นมีว่า
> 'ฉันเป็นคนมีคุณค่า'>
> >จากนั้นครูให้นักเรียนทำงานกลุ่มของชั้นขึ้นมาชิ้นหนึ่ง>
> >ด้วยวัตถุประสงค์>
> >เพื่อดูว่าการแสดงความชื่นชมยกย่องผู้อื่นส่งผลอย่างไรต่อคนในชุมชน>
> >เธอมอบริบบิ้นแก่นักเรียนคนละสามเส้น
> ให้นักเรียนเผยแพร่การรับรู้และ>
> >ชื่นชมคุณค่าผู้อื่นในวงกว้างออกไป
> จากนั้นนักเรียนจะต้องติดตามผลและ>
> >ดูว่าใครยกย่องใครบ้าง
> แล้วนำกลับมารายงานในห้องภายในหนึ่งสัปดาห์>
> >นักเรียนชายคนหนึ่งเข้าพบผู้บริหารระดับรองที่ทำงานในบริษัทใกล้ๆ>
> >เพื่อยกย่องที่ชายผู้นี้เคยช่วยเขาวางแผนอาชีพในอนาคต
> แล้วมอบริบบิ้น> >>>
> >ติดให้บนเสื้อเชิ้ต>
> >จากนั้นก็มอบริบบิ้นอีกสองเส้นที่เหลือพร้อมกับกล่าวว่า...>
> >;'เรากำลังทำงานกลุ่มของชั้นเรียนเกี่ยวกับเรื่องการแสดงความยกย่องชื่น>
>>> ชมผู้อื่นครับ
> ผมอยากขอให้คุณช่วยหาใครสักคนที่คุณต้องการยกย่อง'>
> >แล้วให้ริบบิ้นเขา>
> >ส่วนอีกเส้นก็ให้เขาไว้สำหรับมอบให้คนต่อไปเพื่อเผยแพร่การยกย่องชื่นชม>
> >นี้ให้กระจายต่อไป
> แล้วช่วยกลับมาบอกผมด้วยครับว่าผลเป็นยังไงบ้าง'>
> >ต่อมาในวันเดียวกัน
> ผู้บริหารท่านนี้เเข้าพบเจ้านายเขา>
> >ซึ่งเป็นคนที่ใครๆ>
> >รู้กันดีว่าเกรี้ยวกราด
> อารมณ์ร้าย
> เขานั่งลงคุยกับเจ้านาย>
> >>> >บอกเจ้านายว่า>
> >>> >ลึกๆเขายกย่องชื่นชมเจ้านายว่าเป็นผู้มีหัวคิดสร้างสรรค์ระดับอัจฉริยะ>
> >ดูเหมือนเจ้านายเขาจะประหลาดใจอย่างยิ่ง
> เขาถามเจ้านายว่าจะยินดี>
> >รับริบบิ้นสีฟ้าเป็นของขวัญแสดงความชื่นชม
> และอนุญาตให้เขาติดริบบิ้น>
> >>> >ให้ได้หรือไม่
> เจ้านายผู้ประหลาดใจตอบว่าได้>
> >เขาจึงติดริบบิ้นสีฟ้าเส้นนั้นบนปกเสื้อนอก
> บริเวณเหนือหัวใจ>
> >เมื่อเขามอบริบบิ้นเส้นสุดท้ายแก่เจ้านาย>
> >;เขาบอกเจ้านายว่า
> ช่วยอะไรผมสักอย่างได้ไหมครับ
> ผมอยากให้> >>>
> >เจ้านายช่วยส่งต่อริบบิ้น
> เส้นสุดท้ายนี่ด้วยการยกย่องชื่นชมใครสักคน>
> >พ่อหนุ่มที่ให้ริบบิ้นผมมาเป็นคนแรก
> กำลังทำงานกลุ่มของชั้นอยู่>
>เขาอยากให้ช่วยกระจายการยกย่องชื่นชมนี้ให้เผยแพร่>
> >>> >ในวงกว้างออกไป
> แล้วดูว่าการทำแบบนี้ส่งผลต่อใครๆ
> ยังไงบ้าง> >>> >>
> >>> >ค่ำวันนั้น
> ชายผู้เป็นเจ้านายกลับบ้านไปหาลูกชายวัยรุ่นอายุสิบสี่>
> >;เขาเรียกลูกชายให้นั่งลง
> แล้วกล่าวว่า> >>>
> >วันนี้เกิดเรื่องเหลือเชื่อที่สุดกับพ่อ
> ตอนอยู่ห้องทำงาน>
> >>> >ลูกน้องคนหนึ่ง
> เข้ามาบอกว่าเขาชื่นชมพ่อ>
> >แล้วให้ริบบิ้นเส้นหนึ่งเป็นการยกย่องว่าพ่อเป็นอัจริยะเรื่อง>
> >ความมีหัวคิดสร้างสรรค์>
> >ลองนึกดูเขาคิดว่าพ่อมีหัวคิดสร้างสรรค์เข้าขั้นอัจฉริยะเชียวนะ>
> >แล้วเขาก็เอาริบบิ้นเส้นนี้ที่เขียนว่าฉันเป็นคนมีคุณค่า>
> >ติดให้บนปกเสื้อนอกตรงหัวใจนี่แล้วยังให้ริบบิ้นพ่อมาอีกเส้น>
> >ให้พ่อมองหาใครสักคนที่จะยกย่องชื่นชมต่อ>
> >ระหว่างที่พ่อ
> ขับรถกลับบ้าน
> ก็คิดว่าริบบิ้นเส้นนี้จะให้ใครดี>
> >แล้วพ่อก็นึกถึงแก>
> >พ่ออยากชื่นชมแกนะ
> วันๆ
> พ่อทำงานยุ่งเหยิงมาก>
> >พอกลับมาบ้านก็ไม่ค่อยได้ใส่ใจแกสักเท่าไร>

> >บางทียังอาละวาดอีก
> เรื่องแกเรียนได้เกรดไม่ดี
> เรื่องทำห้องนอนรก>
> >แต่ยังไงไม่รู้สิ
> วันนี้พ่อกลับอยากนั่งลงตรงนี้กับแก>
> >อยากบอกว่าแกมีค่ากับพ่อมากแค่ไหน
> นอกจากแม่แกแล้ว>
> >ก็มีแกนี่แหละที่เป็นคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตพ่อ
> แกเป็นเด็ก> >>>
> >ที่ยอดเยี่ยมเลยแหละ
> แล้วพ่อก็รักแกนะ...>
> >เด็กหนุ่มผู้ตื่นตะลึงเริ่มสะอื้น
> แล้วก็สะอื้น
> เขาไม่อาจหยุดร้องไห้>
> >>>
> >ร่างสั่นเทาไปทั้งตัว
> เขาเงยหน้ามองผู้เป็นพ่อแล้วกล่าวทั้งน้ำตา>
> >>> >'พ่อครับ
> เมื่อตอนเย็น
> ผมอยู่บนห้อง
> นั่งเขียนจดหมายถึงพ่อกับแม่>
> >>>
> >เพื่ออธิบายว่าทำไมผมถึงฆ่าตัวตาย
> แล้วก็ขอให้พ่อยกโทษให้ผม>
> >>>
> >ผมตั้งใจจะฆ่าตัวตายคืนนี้ตอนพ่อหลับ
> ผมคิดว่าพ่อไม่เคยแคร์ผมเลย>
> >>>
> >จดหมายอยู่บนห้องครับ
> แต่ผมคิดว่าผมคงไม่ต้องการมันแล้วล่ะ'>
> >>>
> >พ่อของเด็กหนุ่มเดินขึ้นไปบนห้องพบจดหมายข้อความสะเทือนใจ>
> >>>
> >บรรยายถึงความเจ็บปวดและทุกข์ทรมาน
> จดหมายฉบับนั้นจ่าหน้า>
> >>> >ถึงพ่อกับแม่>
> >>>
> >ชายผู้เป็นเจ้านายกลับไปที่ทำงานอย่างเปลี่ยนไปเป็นคนละคน>
> >>>
> >เขาเลิกเป็นคนขี้โมโหแต่จะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้พนักงาน>
> >>>
> >ใต้บังคับบัญชารู้ว่าพวกเขามีค่าอย่างไรบ้าง>
> >>>
> >ส่วนชายผู้เป็นนักบริหารระดับรองก็ช่วยให้คำแนะนำเด็กหนุ่มอื่นๆ>
> >>>
> >ต่อมาอีกหลายคนเรื่องการวางแผนอาชีพในอนาคต>
> >>>
> >แล้วก็ไม่เคยลืมบอกเด็กเหล่านั้นว่าแต่ละคนมีคุณค่าต่อชีวิตเขา>
> >>> >อย่างไรบ้าง>
> >>>
> >หนึ่งในนั้นก็คือเด็กหนุ่มลูกชายเจ้านายเขา>
> >>>
> >ส่วนเด็กหนุ่มกับเพื่อนร่วมชั้นก็ได้เรียนรู้บทเรียนที่มีค่าเรื่องหนึ่งนั่นคือ>
> >>>
> >เราต่างเป็นคนที่มีคุณค่าด้วยกันทั้งนั้น>
> >>> >> >>>

อ้างอิง : กล่องเมล์


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มีนาคม 05, 2010, 02:08:05 pm โดย: ดาราอรุณ »	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail

« แต่งต่อ #3 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 02:04:17 pm »

DO YOU lOVE SOMEONE THISMUCH?
รัก ใครได้ขนาดนี้อ๊ะเป่า ??

A girl and guy were speeding over 100 kmph on the road on a motorcycle...
ชายหญิงคู่ หนึ่งเร่งมอ`ไซค์กว่า 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

Girl: Slow down. Im scared.
ช้าๆหน่อยสิ เค้ากลัวนะ

Guy: No this is fun.
ไม่เอาอ่ะ สนุกมากเลย

Girl: No its not. Please, its too scary!
ไม่ตลกนะ ขอร้องล่ะ เค้ากลัวมาก จริงๆ

Guy: Then tell me you love me.
งั้นบอกผมก่อนสิ ว่ารักผม

Girl: Fine, I love you. Slow down!
ได้ เค้ารักตัว ลดความเร็วลงสิ

Guy: Now give me a BIG hug.
แล้วก็กอดผมแน่นๆ

Girl hugs him
และเธอก็กอดเขา

Guy: Can you take my helmet off & put it on yourself? Its bugging me.
เอาหมวกกันน็อคผมไปใส่สิ ผมรำคาญน่ะ

In the paper the next day :( A motorcycle had crashed into a building because of brake failure.
วันต่อมา หนังสือพิมพ์ลงข่าว มอไซค์ชนตึก เนื่องจากเบรค แตก

Two people were on it, but only one had survived.
มีคน นั่งมอไซค์ 2 คน แต่ว่า รอดคนเดียว

The truth was that halfway down the road, the guy realized that his brakes broke, but he didn't want to let the girl know.
ความจริงคือ ทางสายนั้นเป็นครึ่งสายลาดลง ผู้ชายรู้ว่าเบรคเขา แตก แต่ก็ไม่อยากใฟ้แฟนสาวรู้

Instead, he had her say she loved him & felt her hug him one last time, then had her wear his helmet so that she would live even though it meant that he would die.
แทน ที่จะบอกเธอ เขาให้เธอบอกรักและรู้สึกถึงอ้อมกอดเธอเป็นครั้งสุดท้าย แล้วให้ เธอ ใส่หมวกกันน็อคเพื่อเธอจะได้มีชีวิตอยู่ต่อไป ถึงแม้เขาจะตายไปก็ ตาม

อ้างอิง : จากกล่องเมล์

* อันนี้ไม่ค่อยเข้าใจอย่าง จะขับเร็วไปทำไม -*-


	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail

« แต่งต่อ #4 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 02:23:39 pm »

ขออุทิศให้กับทุกคนที่อยู่กับคนที่ตัวเองรัก.....

ลองอ่านดูแล้วหันไปดูคนข้างๆ
บอกรักให้เขารู้ว่าเขาเป็นคนสำคัญแค่ไหน....ให้เขารู้ว่าคุณรักเขาแค่ไหน

เรื่องนี้ผมไม่รู้ใครแต่ง........แต่ผมอยากให้มันอยู่ในกระทู้ของผม...
เพื่อจะมีคนอ่านมันมากขึ้นสักคนก็ยังดี.....ขอบคุณครับ

'รักครั้งแรกใช่จะผิดหวังเสมอไป

มีคนเคยบอกว่า ความรักมีอยู่ 3 แบบ

1. รักเพราะหลง
2. รักเพราะอ่อนไหว
3. รักเพราะเข้าใจ

และยังมีคนบอกอีกว่า
รักครั้งแรกส่วนมากจะเป็นรักเพราะหลงและมักจะไม่สมหวัง
แต่สำหรับผมแล้วรักครั้งแรกเป็นรักที่เป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิตของผม

ผมชื่อ แทน เรียนปี 3
อยู่มหาลัยแห่งหนึ่ง
ผมต้องทำงานไปเรียนไป
เพราะพ่อแม่ผมเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุเมื่อปีก่อน
ตอนนี้ผมจึงเหมือนอยู่ตัวคนเดียว

ผมก็เงียบมาตลอดไม่ค่อยคุยกับเพื่อนคนไหนเลย ส่วนเธอ

เธอชื่อ ซี ......... ซีเป็นลูกคนรวย เรียนปี 3
เหมือนผม และคณะเดียวกับผม
โดยความคิดของผมแล้วนั้นลูกคนรวยส่วนมากจะชอบทำตัวเว่อร์ ๆ
แต่สำหรับซี
แล้วเธอไม่ใช่ ซีเป็นคนเรียบร้อย ร่าเริง เรียนเก่ง
แล้วยังเป็นที่รักของเพื่อนๆ
ด้วย ซึ่งต่างกับผมราวฟ้ากับดิน
ผมแอบมองซีมาตลอดตั้งแต่เข้ามาเรียนปี 1

แต่ตอนนี้ผมคงไม่มีเวลาคิดเรื่องนั้นแล้ว

ตั้งแต่พ่อแม่ผมเสีย
ผมก้อไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเพื่อน ๆ เลย
ดังนั้นเลิกฝันถึงซีไปได้เลยครับ

เช้าวันนึง
เข้าเรียนคาบแรก

อาจารย์สั่งให้ทุกคนนำงานที่สั่งมาส่ง
ผมไม่รู้เรื่องเลยว่าอาจารย์สั่งงานตอนไหน

สงสัยสั่งตอนที่ผมแอบหลับในห้องเรียนมั้ง
ผมทำอะไรไม่ถูก

"แทน" เสียงผู้หญิงเรียกชื่อผม ผมหันไปมอง

ซีเป็นคนเรียก
ซีพูดต่อว่า "ซีทำรายงานมาให้ ซีรู้ว่าแทนไม่ได้ทำมา
เพราะเมื่อวานแทนหลับในห้องเรียนตอนอาจารย์สั่งงานพอดี"

พอพูดเสร็จซีก้อวางรายงานไว้บนโต๊ะ
แล้วก้อเดินกลับไป หลังเลิกเรียน
ผมเดินเข้าไปบอก ขอบคุณซี
แต่ซีพูดกลับมาว่า
"เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นข้าวมื้อเที่ยงได้มั้ยค่ะ"
ผมดีใจไม่คิดเลยว่าผมจะมีโอกาสได้นั่งกินข้าวกับซี

ผมเลยตอบกลับไปว่า
"ได้ครับ"
หลังจากนั้นเราก้อเดินไปกินข้าวที่โรงอาหารของมหาลัย
เธอดูเรียบร้อยมากเวลาทานข้าว

พอทานเสร็จ ซีก้อพูดขึ้นมาว่า "ซีรู้นะ
ว่าแทนไม่ค่อยรู้เรื่อง
ไม่ค่อยมีเวลาทบทวนเรื่องที่เรียนไป
เอาเป็นว่าเวลาแทนว่าง
ซีจะติวให้แทนดีมั้ย"

ความหวังดีจากหญิงคนนึงที่ผมเคยแอบมองมาตลอดนั้นมันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

หลังจากวันนั้นผมกับซี

ก็จะมานั่งติวหนังสือกันทุกวัน
จนเรียนจบมหาลัย
ผมก็มีบริษัทมารับเข้าทำงาน 2 บริษัท
บริษัทแรกทำงานในกรุงเทพ
ส่วนอีกบริษัททำงานที่ระยอง

ผมปรึกษากับซีว่าจะเลือกบริษัทไหนดี ซีบอกว่า
"ตามใจแทนเถอะ ชีวิตเป็นของแทนนะ"
ผมได้ยินดังนั้นผมก้อไม่ลังเลที่จะเลือกทำบริษัทที่2
ถึงผมจะต้องไปทำที่ระยอง
แต่มันเป็นอนาคตที่ดีสำหรับผม

ผมไปทำงานอยู่ที่ระยอง 1 อาทิตย์ผมจะโทรหาซี 2 -3 ครั้ง
1 เดือนผมจะเข้ากรุงเทพ 1 - 2 ครั้ง
เวลาผ่านไป 4 ปี ผมได้ย้ายเข้ามาทำงานในกรุงเทพ
เพื่อมารับงานในตำแหน่งผู้จัดการบัญชี
พอผมมาถึงกรุงเทพ
ทางบริษัทให้ผมลาพักร้อนได้ 1 อาทิตย์
ผมจึงตัดสินใจชวนซีไปเที่ยวเป็นครั้งแรก
ผมโทรเข้ามือถือซี ผมชวนเธอไปที่สวนสามพราน
เพราะซีชอบดอกไม้
ซีตอบกลับมาว่า "จริงหรือแทน
ซีไม่เคยไปไหนกับใครนอกจากพ่อและแม่เลย
แทนจะพาซีไปวันไหนค่ะ"

ผมบอกกลับไปว่า "พรุ่งนี้โอเคมั้ย
พาไปเที่ยวเสร็จแล้วซีไปดูคอนโดเป็นเพื่อนแทนหน่อยนะ
แทนจะซื้อคอนโดใกล้บ้านซี"

ซีตอบมาว่า "ค่ะแล้วเจอกันนะค่ะ"

เช้าวันรุ่งขึ้นผมไปรับเธอที่บ้าน
หลังจากนั้นผมก้อนั่งรถแท็กซี่ไปสวนสามพราน
ระหว่างที่ดูดอกไม้นั้นซีดูมีความสุขมาก
ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสมือซี
หลังจากที่คุยกันมานานถึง 6 ปี

พอบ่ายผมก้อไปดูคอนโดที่อยู่ใกล้บ้านซีที่สุด
แล้วก้อเซ็นสัญญาซื้อผ่อนทันที
ตกเย็นซีชวนผมไปบ้านของเธอ ซีบอกว่า

"คุณพ่อของซีอยากเจอแทนค่ะ
เลยให้ซีชวนแทนมาทานข้าวที่บ้าน"

ผมไม่ปฎิเสธครับ พอไปถึงบ้านนั่งลงที่โต๊ะ
คุณพ่อของซีดูเป็นผู้ใหญ่มาก
ท่านพูดขึ้นมาว่า "เธอเองหรือชื่อแทน
แล้วซีเล่าให้พ่อฟังอยู่บ่อย ๆ
ซีบอกกับพ่อว่า เธอเป็นคนขยัน
ว่าไงสนใจมาทำงานกับพ่อมั้ย
มาทำที่บริษัทพ่อ"

ผมอึ้งไม่คิดเลยว่าท่านจะพูดกับผมแบบนี้

ผมรู้สึกดีใจตอนนี้ผมรู้สึกเป็นส่วนนึงในชีวิตของซียังไงไม่รู้ครับ
ผมตอบตกลงทันที
หลังจากวันที่ผมไปบ้านซี 2วัน
ผมก้อเริ่มงานในบริษัทของพ่อซี
ตำแหน่งที่ผมได้เข้ารับคือตำแหน่ง
ผู้จัดการฝ่ายบัญชี
งานส่วนใหญ่จะใช้สมองซะมากกว่า หลังจากนั้นก้อว่าง
วันนึงพ่อของซีก้อเดินมาที่โต๊ะทำงานผมแล้วก้อบอกว่า

"แทนถ้าว่างก้อพาซีไปเที่ยวก้อได้นะ พ่อฝากดูแลซีด้วย"
ผมตอบตกลงไป

ผมและซีในเวลานี้มีความสุขที่สุด
ผมมีเวลาให้ซีมากขึ้น แต่พอผมว่างมากขึ้น
ผมก้อพูดกับซีว่า
"ซี....
แทนเบื่อแล้ว
แทนอยากทำงาน
แต่ไม่ได้หมายความว่าแทนเบื่อซีนะ
แทนจะรับงานตรวจสอบบัญชีจากบริษัทอื่นมาทำด้วยนะ
ซีเห็นด้วยมั้ย"

ซีตอบกลับมาว่า "ถ้ามันเป็นความต้องการของแทนซีก้อเห็นด้วย"

ผมก้อรับงานจากบริษัทอื่นเข้ามาทำ
เวลาว่างที่ผมเคยมีให้ซีก้อค่อย ๆ
หมดลงไป

ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมจะต้องพยายามทำงานให้มากเพื่อที่จะเทียบเท่าหรือใกล้เคียงซีมากขึ้น
ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาที่ผมจะบอกว่ารักเธอ

แต่ในใจแล้วผมรู้สึกได้อย่างไม่ต้องสงสัยแล้วว่าซีคือคนที่ผมอยากอยู่ด้วย

วันนี้เป็นวันเกิดของซี
ผมทำงานจนลืมไปเลยว่าวันนี้วันเกิดของเธอ
วันรุ่งขึ้นซีโทรมาหาผมแล้วพูดว่า

"แทนไม่เคยลืมเลยนะ
แต่ปีนี้แทนลืม
เมื่อวานเป็นวันเกิดของซีนะ?"

แล้วเธอก้อร้องไห้
ในเวลานั้นผมเครียดเรื่องงานมาก
ผมเลยพูดออกไปอย่างไม่คิดว่า "ไร้สาระน่ะซี
แทนต้องทำงานนะ แทนไม่ว่างเหมือนซีนะ"
เธอเงียบไปสักพักแล้วซีก้อพูด "ขอโทษนะแทน ซีไม่อยากทะเลาะกับแทนซีอยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขโดยมีแทนอยู่เคียงข้างนะ"

ผมโกรธที่เธอพูดแบบนี้มาก
แต่เงียบไม่ต่อว่าอะไรเธอไป ซีพูดต่ออีกว่า "อีก2วันซีจะไปอเมริกากับแม่ ซีอยากให้แทนไปด้วย ซีขออนุญาตคุณพ่อแล้วนะคุณพ่อบอกว่าให้แทนไปด้วยได้ แทนจะไปกับซีมั้ย"

ผมตอบกลับไปว่า "ช่วงนี้งานยุ่งซีไปกับแม่ให้สนุกเถอะ" แล้วซีก้อวางหู
ซีเดินทางไปอเมริกากับแม่ 1 เดือน

ในเวลาระหว่าง 1 เดือนนี้
ผมไม่ได้ติดต่อกับซีเลย
พอซีกลับมากรุงเทพ
ผมก้อไม่ได้ไปรับ
หลังจากกลับมาจากอเมริกา
ผมกับซีก้อห่างเหินกันไม่ค่อยได้เจอกันเลย 1
เดือนจะได้เจอหน้ากันสัก 2-3 ครั้ง
ไม่ได้โทรคุยกันเลยเพราะผมงานยุ่งมาก
ผมทำงานที่บริษัทพ่อซีมา 3 ปีแล้ว
ตอนนี้ผมคิดว่าผมพร้อมทุกอย่างแล้ว
มีเงินพอที่จะซื้อบ้าน ซื้อรถ
และทุกสิ่งทุกอย่างที่ซื้อได้ด้วยเงิน

วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ผมจึงตัดสินใจที่จะขอซีแต่งงาน
แล้วคืนก่อนวันที่ 14
ซีก้อโทรมาหาผมที่บ้าน "แทนซีถามอะไรแทนหน่อยได้มั้ย" ผมตอบว่า "ได้สิ"
ซีถามต่อ "แทนทำไมถึงขยันทำงานขนาดนี้แทนขยันเพื่อใคร เพื่ออะไร"
ผมไม่ตอบกับคำถามของซี แต่พูดกลับไปว่า
พรุ่งนี้แทนจะบอก
แทนจะตอบทุกคำถามขอซี "พรุ่งนี้ซีไปสวนสามพรานกับแทนนะ"
ซีตอบมาว่า "ได้"

เช้าวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ผมรีบไปที่เต้นท์โชว์รูม ฮอนด้า
ทำสัญญาออกรถป้ายแดง
ออกมาแล้วก้อขับไปรับซีที่บ้าน
ผมนึกว่าซีจะตกใจที่ผมขับรถไปรับเธอ
แต่ไม่เลยเธอดูอ่อนเพลียเหมือนคนไม่สบาย หน้าซีด
ผมจึงบอกซีว่า "ไว้วันหลังก้อได้นะซี" ซีตอบกลับมาว่า "วันนี้แหละ ซีอยากไปวันนี้"

ก่อนขับรถออกจากบ้านซีผมเห็นแม่ซีดูเหมือนจะร้องไห้แต่ก้อไม่ได้คิดอะไร

พอมาถึงสวนสามพราน ผมเดินจูงมือซีดูดอกไม้
เดินได้สักพักผมก้อพาซีมานั่งที่ม้านั่งริมสระน้ำ
ซีซบไหล่ผมแล้วพูดกลับผมว่า
แทน "ซีรู้นะว่าแทนรักซี แต่ซีอยากให้แทนบอกซีเองจะได้มั้ย แทนบอกซีด้วยว่า แทนทำไมถึงขยันทำงานขนาดนี้ แทนขยันเพื่อใครเพื่ออะไร"

แล้วคราวนี้ผมก้อบอกเธอทุกอย่างว่า
"ซี.........แทนรักซีนะ ทุกอย่างที่แทนขยัน แทนทำเพื่อซี แทนไม่อยากให้ซีโดนใครดูถูกว่ามาคบกับแทน แล้ววันนี้แทนมีพร้อมทุกอย่างแล้ว วันนี้แทนคิดว่าแทนใกล้เคียงพอที่จะขอซีแต่งงานแล้ว ซีแต่งงานกับแทนนะ"

แล้วผมก้อหยิบแหวนแต่งงานที่แอบซื้อไว้หมายจะสวมเข้าที่นิ้วของซี
ผมจับมือของซีขึ้น เธอไม่ตอบสนองต่อสิ่งที่ผมทำ
ผมจับตัวเธอเขย่า
เธอไม่รู้สึกอะไรเลย
ผมจึงอุ้มร่างซีขับรถไปที่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด
แล้วแล้วระหว่างนั้นผมก้อโทรบอกทุกคนที่เกี่ยวข้องกับซี
มาถึงโรงพยาบาล หมอรีบพาซีเข้าห้อง
ไอซียู

ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลยถามหมอว่าซีเป็นอะไรหมอก้อไม่ยอมบอก
ไม่นานพ่อกับแม่ซีก้อมาถึงโรงพยาบาล
ผมถามแม่ซีว่าซีเป็นอะไร
แม่ซีบอกกับผมว่า
"ซีเป็นโรคหัวใจ เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว"

ผมอึ้งทำไมผมมันโง่อย่างนี้ผมไม่เคยรู้อะไรเลย
ไม่เคยรู้ว่าซีเป็นโรคหัวใจ
ผมนั่งภาวนาอยู่หน้าห้องไอซียูว่าขออย่าให้ซีเป็นอะไรเลย
ถ้าซีหายผมจะแต่งงานกับเธอ
จะไม่ทิ้งให้เธอเดียวดายอีกต่อไป
ซีอยู่ในห้องไอซียูนานถึง 5 ชั่วโมง
หมอก้อเดินออกมาจากห้อง
ผมรีบวิ่งเข้าไปเขย่าตัวหมอแล้วถามว่า
"ซีไม่เป็นไรใช่ไหมหมอ"
หมอเงียบสักพักแล้วตอบว่า
"ผมเสียใจด้วยนะครับ"
ผมได้ยินคำนี้ถึงกับทรุดตัวลง
แล้วก้อนั่งร้องไห้ออกมา

หลังจากนั้นงานศพของซีของถูกจัดขึ้นท่ามกลางแขกหลายคน
รวมทั้งเพื่อนของซีด้วย
วันนี้เป็นวันสุดท้าย เป็นวันเผาศพ
แม่ซีแทนเข้ามาหาผมแล้วก้อยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ผม
แล้วพูดว่า
ของที่อยู่ข้างในเป็นของที่ซีเขียนจดหมายไว้ให้แม่
"บอกให้แม่มอบให้แทน"
ผมค่อย ๆ แกะซองนั้นออกข้างในมีสมุดเล่มเล็ก ๆ
กับม้วนวีดีโออยู่
หลังจากพีธีเผาศพเสร็จผมนั่งอยุ่ด้านหน้าจนแขกในงานกลับไปกันหมด
พ่อซีเดินเข้ามาหาผมแล้วพูดกลับผมว่า
"ซีรักแทนมากนะ" แล้วพ่อก้อเดินกลับไป

ผมขับรถกลับมาคอนโด
ด้วยรอยคล้ำใต้ตา
ผมเดินไปหยิบม้วนวีดีโอเทปแล้วนำมันไปเปิด
ผมเห็นซีในชุดสีขาวเหมือนชุดในโรงพยาบาลไม่มีผิด

ซีพูดว่า "แทน ......ถ้าแทนได้ดูม้วนวีดีโอนี้แล้วแสดงว่าซีไม่ได้อยู่แล้วนะ ตอนนี้ซีอยู่ที่โรงพยาบาลในอเมริกา แม่ซีพาซีมาหาหมอเพื่อที่จะผ่าตัดครั้งสุดท้าย ถ้าผ่าตัดครั้งนี้ไม่สำเร็จ หมอบอกว่าซีจะอยู่ได้อีกไม่ถึง 2 ปี แต่ซียอมเสี่ยงเพื่อที่จะได้อยู่กับแทนตลอดชีวิต ซีไม่โกรธแทนนะที่แทนไม่มาอเมริกากับซีแต่แทนอย่าโกรธซีนะที่ซีไม่ได้บอกว่าซีเป็นโรคหัวใจ ซีแค่ไม่อยากให้แทนกลุ้มใจซีเห็นแทนพยายามในสิ่งที่แทนต้องการ แค่นี้ซีก้อมีความสุขแล้ว ซีรู้นะว่าแทนพยายามทำเพื่อใคร แทนทำเพื่อซีใช่มั้ย ถ้าคิดไปเองก้อขอโทษนะ ซีอยากให้แทนรู้นะว่าซีรักแทนมาก มากที่สุดด้วย"
สัญญาณภาพก้อหายไป
น้ำตาขอผมออกมาชำระความโง่เขลาของตัวเอง
ทำไมผมไม่เอะใจกับคำพูดของเธอที่ว่า "ขอโทษนะแทน ซีไม่อยากทะเลาะกับแทนซีอยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขโดยมีแทนอยู่เคียงข้างนะ"

ผมน่าจะรู้ว่าเธอไม่สบาย
ผมน่าจะไปอเมริกากับเธอ
ผมนั่งคิดสักพักแล้วก้อหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน
ในนั้นเขียนว่า...


	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail

« แต่งต่อ #5 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 02:25:48 pm »

ขออุทิศให้กับทุกคนที่อยู่กับคนที่ตัวเองรัก..... (ต่อ)

"ถึงแทนที่ซีรัก อย่าโทษตัวเองนะที่ไม่มีเวลาให้ซี
อย่าโทษตัวเองนะว่าผิด
เรื่องนี้ไม่มีใครผิด และก้อไม่มีใครถูก ซีรักแทน
แทนก้อรักซี ถึงเรา 2
คนจะไม่พูดแต่ซีก้อรู้สึกนะ
ถึงซีจะไม่อยู่แล้ว
แต่ซีก้อยังคงอยู่ในใจแทนนะ
ซีรักแทนมาก มากเกินกว่าที่จะเขียนลงไปได้
ซีอยากจะบอกกับแทนว่ารักจากปากของซีเอง
แต่มันคงไม่มีเวลาแล้ว
หลังจากที่ซีไปผ่าตัดแล้วผลออกมาล้มเหลว
ซีก้อป่วยมาตลอด ซีไม่ได้โกรธแทนนะ
แต่ซีไปหาแทนไม่ไหว ซีไม่อยากจะบอกให้แทนรู้
เพราะแทนกำลังตั้งใจกับงานที่ทำอยู่
สุดท้ายนี้ซีอยากจะบอกกับแทนว่า
ซีขอโทษซีอยู่กับแทนได้แค่นี้ ระยะเวลา
9 ปีที่ซีอยู่กับแทนถึงมันจะน้อยแต่ซีรู้สึกมีความสุขมากนะ
ลาก่อนแทนที่ซีรัก"

ผมอ่านจดหมายเสร็จ
ผมก้อนั่งร้องไห้และคิดอยู่ตลอดเวลาว่า
ตอนนี้ผมมีทุกอย่าง
มีทุกสิ่งที่จะซื้อได้ด้วยเงิน
แต่ผมกลับซื้อเวลาที่จะอยู่กับซีไม่ได้
แต่ถ้าผมซื้อเวลาคืนมาได้
1 นาที ผมจะบอกว่าให้ซีรู้ว่า ผมรักเธอมากแค่ไหน
1 ชั่วโมง
ผมจะรีบขับรถไปหาเธอแล้วบอกเธอว่าขอโทษที่จำวันเกิดไม่ได้นะที่รัก
1 วัน ผมจะอยู่กับเธอในวันเกิดที่ผมลืม
1 เดือน ผมจะไปดูแลเธอที่อเมริกา
และ 1 ปี ผมจะขอเธอแต่งงานและอยู่กับเธอ
ถึงแม้จะเป็นเวลาแค่ 1 ปีก้อตาม
ในชีวิตของคน ๆ นึง
จะมีสักครั้งมั้ยที่จะได้พบรักแท้ในรักครั้งแรก
ชีวิตเราเกิดมาเพื่อใคร และเกิดมาทำไม
อย่างน้อยชีวิตของผมที่เกิดมา
ก้อได้รู้ว่าเกิดมาเพื่อใครและพยายามเพื่อใคร
สำหรับรักครั้งแรกของผมนั้นผมคิดว่าจะเป็นรักครั้งเดียวในชีวิตของผมที่ดีที่สุด
ถึงแม้ผมจะไม่ได้บอกกับซีว่า
ผมรักซี
แต่ตอนนี้ผมจะบอกผ่านโพสต์นี้ไปถึงซีว่า
ผมรักซีมาก รักตั้งแต่วันแรกที่เจอ
ซีคือทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมมีได้ในวันนี้
เพราะฉะนั้นผมจะไม่รักใครอีกนอกจากเธอ?
ซีจากผมไป 1 ปี กับ อีก 4 วัน
แต่เมื่อวานซีก้อยังทำให้ผมร้องไห้อีกจนได้ครับ
เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อวานตอนเย็น ผมกลับมาที่คอนโด
เพื่อเปลี่ยนชุดไปงานเลี้ยงของบริษัทที่ผมทำงานอยู่
หรือบริษัทของพ่อซี )
ผมเลือกเสื้อสูทที่จะใส่ไปงาน
ในขณะที่ผมเลือกอยู่ผมก้อเหลือบไปเห็นเสื้อสูทสีม่วงผ้ากำมะหยี่
ผมเลยนึกขึ้นได้ว่าเสื้อตัวนี้
ซีเป็นคนซื้อให้ผมก่อนที่เธอจะไปรักษาตัวที่อเมริกา
แต่ผมไม่เคยใส่มันเลย
เพราะเคยลองใส่ดูแล้วมันดูเหมือนนักสนุ๊กเกอร์อย่างไรไม่รู้
ผมเลยไม่ชอบ
แต่วันนี้ผมคิดถึงซีมาก
ผมเลยหยิบสูทตัวนี้ขึ้นมาใส่
พอใส่เสร็จผมมีความรู้สึกว่ามีของอยู่ในกระเป๋า
ผมจึงล้วงลงไปหยิบและเอามันขึ้นมาจึงรู้ว่ามันเป็นเทปคาสเซ็ทม้วนหนึ่ง
ด้วยความอยากรู้ว่ามันเป็นเพลงอะไรผมจึงตรงไปที่เครื่องเสียงแล้วเปิดมัน
เสียงแรกที่ผมได้ยินเป็นเสียงของ ซี
เธออัดเสียงของเธอลงในเทป
ต่อไปนี้จะเป็นคำพูดที่เธอพูดในเทปนะครับ

' สวัสดีค่ะ แทน นั่นแน่
แทนได้ฟังเทปแล้วแสดงว่าแทนแพ้พนันซีแล้วนะ
เพราะแทนบอกว่าจะไม่มีวันใส่สูทตัวนี้ (เธอหัวเราะเบา ๆ )
ในที่สุดแทนก้อใส่สูทตัวนี้จนได้ เฮ้อ ( เธอถอนหายใจ )
ตอนนี้เราจากกันนานหรือยังนะขอโทษที่ซีพูดอย่างนี้นะ
ซีคิดว่าแทนคงได้ฟังเทปนี้ตอนที่ซีไม่ได้อยู่กับแทนแล้ว
แทนคิดถึงซีมั้ยคงคิดถึงล่ะสิ
แทนอยากรู้มั้ยว่าตอนนี้ซีอยู่ที่ไหน
ถ้าอยากรู้ทำตามที่ซีบอกนะ
แทนเปลี่ยนเทปไปฟังที่ต้นหน้า B นะค่ะ '
แล้วเสียงซีก้อเงียบลง ผมจึงรีบกรอไปที่ต้นหน้า B
แล้วเปิดฟัง

' แทนค่ะ แทนทำตามที่ซีบอกนะค่ะ แทนหลับตาลงนะ '
แล้วผมก้อได้ยินเสียงคลื่น
แล้วก้อมีเสียงเธอพูดขึ้นว่า ' แทน
ซีว่าเปลือกหอยอันนี้สวยจังเลยนะค่ะ
แล้วเธอก้อพูดขึ้นมาว่า '
รู้มั้ยว่าตอนนี้เราอยู่กันที่ไหน '
ผมตอบกับตัวเองว่าทำไมจะจำไม่ได้
เพราะเสียงที่ผมได้ยินนั้นมันมาจากม้วนวีดีโอ
ที่เราไปถ่ายตอนไปเที่ยวที่ พัทยา
แล้วเทปที่มีเสียงของซีก้อยังคงเล่นต่อไป
ซีเปิดวีดีโอ มีเสียงที่อยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ
ที่
ผมกับเธอไปเที่ยวกัน
เสียงของเธอในเทปก้อพูดขึ้นมาว่า

' ตอนนี้แทนรู้ยังค่ะว่า ซีอยู่ที่ไหน
ซีอยู่ในใจแทนนะ
เวลาที่แทนคิดถึงซี
แทนก้อเปิดวีดีโอ หรือ รูปถ่ายของเราดูก้อได้นะ
และวันนี้ซีก้อจะรักษาสัญญากับแทนอีกเรื่องหนึ่งนะค่ะ
แทนจำได้มั้ย
แทนเคยร้องเพลงให้ซีฟัง ซียังจำได้นะ
แต่จำชื่อไม่ได้ว่าเพลงอะไร
แต่จำเนื้อร้องได้ท่อนนึงนะ ท่อนที่ว่า

'เส้นทางชีวิตของฉัน
ถึงแม้ว่ามันไม่โรยด้วยกลีบดอกไม้
แต่มันเป็นทางที่ฉันเลือกเดินด้วยหัวใจ
เส้นทางชีวิตสายนี้จะขอพิสูจน์ด้วยแรงและกำลังใจ '
และอะไรต่อจำไม่ได้แล้วค่ะ
ร้องได้แค่นี้ค่ะ
พอแทนร้องเสร็จ
แทนก้อบอกให้ซีร้องให้ฟังบ้างแต่ซีไม่ได้ร้อง
แทนเลยโกรธ แต่วันนี้ซีจะร้องให้ฟังนะ
แทนฟังให้ดีนะ
ซีอาจจะร้องไม่เพราะเท่าไรนะค่ะ
ซีจะฝากบทเพลงนี้ไว้แทนใจนะ
เมื่อไรที่แทนเหงาแทนจงฟัง
เพราะมันจะเป็นบทเพลงสุดท้ายไว้แทนใจ
เพราะตอนนี้เราคงต้องห่างไกลกันนะ ซีร้องแล้วนะ (
แล้วเธอก้อร้องเพลง )
' วันคืนที่เนิ่นนาน
อาจผ่านชีวิตคน
อาจเปลี่ยนใจคนให้เวียนหมุนไป
ทำเราจากกันนาน
ไม่เคยโทษใคร
มันเป็นเงื่อนไขของกาลเวลา
วันวานของเรา
แม้มันไม่คืนกลับมา
แต่อยากจะบอกให้เธอรู้ว่า
ฉันยังห่วงใย
ใจก้อยังคิดถึงเธอ
เหมือนแต่ก่อนเป็นมาเสมอ
แม้ว่าเธอจากฉันไป
ฉันยังเฝ้าดู
และอยากจะรู้ความเป็นไป
เพราะว่าฉันรักเธอดั่งเดิม เดิม
ถึงจะนาน
นานเท่าไร
ฉันขอพอใจขอเป็นอย่างเดิม
ไม่ต้องการจะทนเห็นเธอต้องเหนื่อย
ไม่ต้องการจะทนเห็นเธอลำบาก
ได้แต่คอยเอาใจช่วยเธอทุกอย่าง
อยากให้เธอมีโลกที่สวยงาม
รักเธอเสมอ
ยังไงซีก้อรักแทนนะค่ะ '
สุดท้ายยย (เสียงของเธอผมรู้สึกได้เลยครับว่าเธอกำลังร้องไห้เพราะเสียงของเธอสะอื้น )

ซีอยากจะบอกแทนว่า แทนอย่าปิดกั้นตัวเองเพราะซีนะค่ะ
ซีอยากให้แทนเจอคนดีดี
อย่าจบชีวิตตัวเองโดยไม่ใคร แทนเป็นคนดี
แทนต้องได้เจอคนดีดี
ซีเชื่อว่าต้องเป็นเช่นนั้น
ซีจะไม่โกรธถ้าแทนจะมีใครสักคน
แต่ซีจะโกรธถ้าแทน ปิดกั้นชีวิตเพราะซี แทนค่ะ
แทนอย่าทำให้ซีต้องเป็นห่วงนะค่ะ
แทนสัญญากับซีนะค่ะ
ว่าจะไม่ปิดกั้นตัวเอง
ถึงซีจะไม่ได้ยิน
ซีจะเงียบให้แทนพูดนะค่ะ ......
ไม่มีเสียงจากเทปครับ ผมก้อเลยพูดออกไปตามอารมณ์นั้น
แทนสัญญา

ผมก้อนึกว่าเทปคงหมดหน้าแล้วจึงเอื้อมไปปิด
ผมถึงกลับสะดุ้งและขนลุกทันที
ที่ได้ยินเสียงของซีออกมาจากเทปแล้วพูดว่า
ขอบคุณนะค่ะ
ถึงซีจะไม่ได้ยินแต่ซีเชื่อว่าแทนคงจะรักษาสัญญากับซีนะค่ะ
ว้าเทปหมดแล้วนะค่ะ ซีรักแทนนะค่ะ.................

ช่วงเวลาที่ผมได้ยินคำขอบคุณจากเธอ
ผมยังรู้สึกว่าเธอยังอยู่ข้าง ๆ ผมเลย
ผมคิดถึงเธอมาก
ผมนั่งคิดว่าทำไมซีถึงเข้มแข็งได้ขนาดนี้

ผมนั่งร้องไห้ไปตั้งแต่ได้ยินเสียงคลื่นจากทะเลของวีดีโอแล้ว
แต่เสียงเพิ่งมาร้องไห้ ตอนร้องเพลงให้ผมฟัง

ทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองจะต้องตาย
ทำไมเธอไม่เคยบ่นว่าทรมานให้ ทำไมเธอถึงพูดได้ขนาดนี้
ผมฟัง
แล้วทำไมเธอยังเป็นห่วงชีวิตผมอีก
แล้วอย่างนี้ผมจะลืมเธอได้มั้ย
ผมจะเจอคนที่เป็นห่วงและรักผมได้อย่างนี้อีกมั้ย
แต่อย่างน้อยผมก้อยังรู้สึกได้ว่าเธอไม่ได้จากผมไปไหนไกล
แต่เธอยังอยู่กับผมใกล้ ๆ ในใจผมเสมอ
และแล้วผมก้อไปไม่ทันกล่าวพิธีเปิดงานเลี้ยงจนได้

พ่อของซีโกรธใหญ่เลย อิอิ

ท่านถามผมว่าไปทำอะไรมา
ผมแอบอมยิ้มแล้วตอบกับท่านว่า '

ผมนั่งฟังคนที่ผมรักพูดอยู่ครับ '
พ่อซีได้ยินเท่านั้นแหละทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกไปเลยครับ
อิอิอิอิ
สายลมพัดไปแล้วไม่หวนมา
เหมือนกับชีวิตคนตายไปแล้วก้อไม่ฟื้นขึ้นมา

ขึ้นอยู่กับว่าโลกสำหรับคนที่ตายนั้นมันเป็นอีกโลกนึง

แต่โลกสำหรับคนที่อยู่นั้นมันเป็นโลกแห่งความจริง
อย่ายึดติดกับสิ่งที่ไม่มีตัวตน

และอย่าปิดกั้นในสิ่งที่เรียกว่ารักแท้

แต่จงยึดมั่นและเก็บความรู้สึกที่ดีไว้ให้กับรักแท้จะดีกว่า

มีพบก้อมีจากมันเป็นธรรมดา

C love Tan never die and forever but Tan forget me not .
Because C will alive in your heart.
นั่นคือจดหมายฉบับสุดท้ายที่ซีเขียนให้ผมและแนบไว้ในกล่องใส่เทปคลาสเซ็ท

อ้างอิง : กล่องเมล์


	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail

« แต่งต่อ #6 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 02:32:20 pm »

ธรรมะสุดฮา...จากหลวงพ่อคูณ

อ้างอิง : กล่องเมล์


	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail

« แต่งต่อ #7 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 02:34:56 pm »

วิธีสังเกตอาการเบื้องต้นของมะเร็งชนิดต่างๆ

อาการของ การเกิดมะเร็งในอวัยวะต่าง ๆ ของร่างกาย

1. มะเร็งปากมดลูก อาการมีเลือดออกจากช่องคลอดทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่เวลารอบเดือนปกติ
ของคุณอาการเจ็บปวดและมีเลือดออกหลังจากมีเพศสัมพันธ์ หากพบว่ามีสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น
การตรวจโดยขูดเนื้อเยื่อจากบริเวณดังกล่าวไปตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์จะรู้ ได้

2. มะเร็งในมดลูก อาการมีเลือดออกหลังการมีเพศสัมพันธ์ หรือบางครั้งอาจมีความรู้สึกว่า
มีก้อนเนื้อหรือมีอาการบวมในช่องท้อง

3. มะเร็งรังไข่ อาการประจำเดือนมาไม่สม่ำเสมอหรือการมีอาการเจ็บปวดหลังการมีเพศ
สัมพันธ์ > มีปัญหา เกี่ยวกับลำไส้อาการท้องอืดอาหารไม่ย่อย น้ำหนักลดและมีอาการปวดหลัง

4. มะเร็งในเม็ดเลือด (ลูคีเมีย) อาการเหนื่อยง่ายและมีอาการซีดเซียวกว่าปกติมักเกิด
อาการฟกช้ำดำเขียว หรือมีเลือดออกทางผิวหนังได้ง่ายโดยไม่ทราบสาเหตุและมักจะเกิด
ร่วมกับอาการปวดตามข้อต่างๆ ทั่วร่างกายบางครั้งจะท้องอืดและเมื่อคลำดูจะพบว่ามีก้อน
บวมที่ด้านซ้ายของช่องท้อง

5. มะเร็ง ปอด อาการมักมีอาการไอบ่อยๆ มีเลือดออกและมีเสมหะปนมากับน้ำลายน้ำหนัก
ลดอย่าง ฮวบฮาบ เจ็บ หน้าอกและหายใจลำบากหรืออาจมีอาการหอบปนอยู่ด้วยทั้งๆ ที่ไม่
เคยเป็นมาก่อน

6. มะเร็ง ตับ อาการปวดในช่องท้อง เบื่ออาหาร น้ำหนักลด ตาและผิวเป็นสีออกเหลืองและ
เหลืองจัดจนเห็นได้ชัด

7. มะเร็งกระเพาะปัสสาวะ อาการมีเลือดปนออกมากับปัสสาวะ

8. มะเร็ง สมอง อาการปวดศีรษะนานๆ และมักมีอาการอื่นร่วมด้วย เช่นอาเจียนหรือการผิด
ปกติของการมองเห็น ตาพร่า และเห็นแสงเขียวๆ แดงๆ ลอยไปมาเวลาปวดศีรษะ อ่อนเพลีย
ไม่มีแรง หรือ การเป็นลมโดยกะทันหันอวัยวะบางส่วนของร่างกายหยุดทำงาน เช่นมีอาการ
ชาและเป็นอัมพาตชั่วคราว ควรให้ความระวังเป็นพิเศษหากคุณเคยมีประวัติการปวดหัวที่มี
อาการเหล่านี้ประกอบอยู่ด้วย

9. มะเร็งในช่องปาก อาการมีก้อนบวมอยู่ในปาก หรือที่ลิ้นเป็นเวลานานมีแผลเปื่อยที่ปาก
ที่ไม่ได้รับการรักษา หรือเป็นแผลเรื้อรังที่เหงือกเนื่องจากการกดทับของฟันปลอมที่ใส่ไว้
ประจำหรือเป็นเวลานาน

10. มะเร็งในลำคอ อาการเสียงแหบพร่าไปทันที มีก้อนบวมในทันทีทำให้รู้สึกว่ากลืนอาหาร
ได้ลำบาก หรือมีการขยายตัวของต่อมในลำคอที่โตขึ้นจนสามารถจับและรู้สึกได้

11. มะเร็งในกระเพาะอาหาร อาการน้ำหนักลดลงอย่างรวดเร็วอาเจียนออกมาเป็นเลือด
ท้องอืดหรืออาหารไม่ย่อย บ่อย รู้สึกเหมือนมีก้อนเนื้องอกในช่องท้องหรือรู้สึกตื้อ แม้เพิ่ง
จะรับประทานอาหารไปได้ไม่กี่คำ

12. มะเร็งทรวงอก อาการมีเลือดหรือของเหลวบางอย่างไหลออกมาจากหัวนมบวมหรือ
ผิวเนื้อทรวงอกหนาขึ้นมีก้อนบวมจนจับได้เมื่อคลำบริเวณใต้รักแร้บางครั้งอาจมีตุ่มหรือสิว
เกิดขึ้นที่เต้านมเป็นเวลานานควรระวังเพราะผู้หญิง 9 ใน 10 คนจะมีอาการบวมของก้อน
เนื้อบริเวณทรวงอกโดยไม่ทราบสาเหตุเมื่อมีอายุมากขึ้น เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของ
ฮอร์โมนทำให้เกิดเป็นถุงน้ำใต้ผิวหนังที่เรียกว่า ซีสต์ ซึ่งควรต้องค้นหาสาเหตุของอาการ
บวมนั้นให้ชัดเจนเสียก่อนว่าคืออะไรกันแน่

13. มะเร็งลำไส้ อาการน้ำหนักลดลงอย่างรวดเร็วมีอาการปวดท้องอย่างมากและระบบ
การย่อยผิดปกติ มีเลือดออกปนมากับอุจจาระ
****ซึ่งมีวิธีสังเกตของผู้ที่มีอาการเกี่ยวกับริดสีดวงทวารอยู่แล้วคือถ้าใช้กระดาษทิชชู
ซับแล้วเลือดมีสีแดงสดนั่นคืออาการของริดสีดวงทวารแต่ถ้าเลือดมีสีดำคล้ำนั่น คือ อาการ
ของโรคมะเร็งในลำไส้

14. มะเร็งต่อมน้ำเหลือง อาการมีก้อนบวมเกิดขึ้นที่ใต้รักแร้หรือใต้ขาหนีบโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ถ้าไม่ได้เกิดอาการติดเชื้อในบางส่วนของร่างกาย มะเร็งผิวหนัง อาการมีแผลหรือแผลเปื่อย
พุพองที่ไม่ได้รับการรักษาอยู่เป็นเวลานานตลอดจนไฝ หรือหูดที่โตขึ้นและมีการเปลี่ยนสีหรือ
รูปร่าง ขนาด นอกจากนี้อาการอันตรายอีกอย่างหนึ่งที่ เรียกว่า
เมลาโนมา ( Melanoma )คือ เนื้องอกที่ประกอบด้วยเซลล์ที่มีเมลานินสะสมอยู่ เช่น กระจุด
ด่างหรือไฝ ถ้าคุณมีไฝมากกว่า 50 เม็ดทั่วร่างกายหรือมีคนในครอบครัวที่มีประวัติ

อ้างอิง : กล่องเมล์


	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail

« แต่งต่อ #8 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 02:39:46 pm »

> >>> * ' '.+ * ?? *:?'.+.. ?
> >>> ..+ '.......ORAY......+ '.?
> >>> ???`) '.+? *:.+? '.+'.+? *:.+?
> >>> ? ,?? ?,??`) '.+? *:.+?'.+? *:.+
> >>> ?(?,?? (??..??`)
> >>> '.+? *:.+? '?,?? ?,??`)
> >>> '.+? *'.+? * :.+? '.+?(?,?? ? (???
> >>> ?'?'?''?*?*.?'?*??'?.?.?'..*??..?'?'?
> >>> .?'??' MiSsMiSsMiSsMiSs'?*?.*?MiSsMiSsMiSsMiSs .
> >>> . ?' 'MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsM*.+ MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsM
> >>> ''??MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMi'..* MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMi
> >>> ..?MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsM'*sMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsM
> >>> '? MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSs
> >>> ..*?MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiS
> >>> ''?MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiS
> >>> .?. MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsM
> >>> ?'.. MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSs''?
> >>> ?''?''?MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSs?'?'?''?
> >>> *?..?'?'.?MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSs *?..??'?'.?
> >>> ?''?*?*.?'?. MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSs ?''?*..??*.?'?
> >>> ''?*?*.?'??'?*?MiSsMiSsMiSsMiSs ''?*?*.?'??'??
> >>> .?.?'. ..*?*?. .?'?'?MiSsMiSs ..?.?'..*?..?*?..?'?'
> >>> ?'?'?''?*?*.?'?*??'?.?.?'..*?*?..?'?'?*?.
> >>> ..*??..?'. ..*??' Love Miz Mizzzz.*????..?* *
> >>> '.+? *'.+? * :.+? '.+?(?,?? ?(?,?? (???
> >>> ???`) '.+? *:.+? '.+'.+? *(?,??(???
> >>> ? ,?? ?,??`) '.+? *:.+?(?,?? (???
> >>> ?(?,?? (??..??`) (?,?? ? (???
> >>> '..+ '.. ...Comment ..!.. + '.?
> >>> ?(?,?? (??..??`) (???
> >>> ? ,?? ?,??`) (???
> >>> ???`) (???
> >>> ?
> >>> ... ?
> >>> ... ?
> >>> .... ?
> >>> ...... ?
> >>> .... ?
> >>> ... ?
> >>> .. ?
> >>> . ?
> >>> . ? ?
> >>> . ?
> >>> .. ?
> >>> ... ?
> >>> .... ?
> >>> ..... ?
> >>> .... ?
> >>> ... ?
> >>> .. ?
> >>> . ?
> >>> . ?
> >>> ?
> >>> . ?
> >>> ... ?
> >>> .... ?
> >>> ...... ?
> >>> .... ?
> >>> ... ?
> >>> .. ?
> >>> . ?
> >>> . ?
> >>> ??
> >>> **?
> >>> *?
> >>> ?
> >>> *?
> >>> **?
> >>> ***?
> >>> **?
> >>> *?
> >>> ?
> >>> *?
> >>> **?
> >>> ***?
> >>> (?`v??)
> >>> `.?.??
> >>> ?.???.???) ?.?*?)
> >>> (?.?? (?.?? (?.???`***?
> >>> .........*.........*
> >>> ......*...............*
> >>> ....*....................*
> >>> ..*......................*
> >>> ..*........................*.........*....*
> >>> *.........................*...*..............*
> >>> ..*.........................*...................*
> >>> ...*.........................*................*
> >>> ....*.......................................*
> >>> ......*..................................*
> >>> .........*...........................*
> >>> ............*......................*
> >>> ................*...............*
> >>> ...................*..........*
> >>> ......................*.....*
> >>> .......................*..*
> >>> * ' '.+ * ?? *:?'.+.. ?
> >>> ..+ '. Kok..Kok Comment!.. + '.?
> >>> ???`) '.+? *:.+? '.+'.+? *:.+?
> >>> ? ,?? ?,??`) '.+? *:.+?'.+? *:.+
> >>> ?(?,?? (??..??`)
> >>> '.+? *:.+? '?,?? ?,??`)
> >>> '.+? *'.+? * :.+? '.+?(?,?? ? (???
> >>> ?'?'?''?*?*.?'?*??'?.?.?'..*??..?'?'?
> >>> .?'??' MiSsMiSsMiSsMiSs'?*?.*?MiSsMiSsMiSsMiSs .
> >>> . ?' 'MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsM*.+ MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsM
> >>> ''??MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMi'..* MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMi
> >>> ..?MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsM'*sMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsM
> >>> '? MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSs
> >>> ..*?MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiS
> >>> ''?MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiS
> >>> .?. MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsM
> >>> ?'.. MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSs''?
> >>> ?''?''?MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSs?'?'?''?
> >>> *?..?'?'.?MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSs *?..??'?'.?
> >>> ?''?*?*.?'?. MiSsMiSsMiSsMiSsMiSsMiSs ?''?*..??*.?'?
> >>> ''?*?*.?'??'?*?MiSsMiSsMiSsMiSs ''?*?*.?'??'??
> >>> .?.?'. ..*?*?. .?'?'?MiSsMiSs ..?.?'..*?..?*?..?'?'
> >>> ?'?'?''?*?*.?'?*??'?.?.?'..*?*?..?'?'?*?.
> >>> ..*??..?'. ..*??' Love Miz Mizzzz.*????..?* *
> >>> '.+? *'.+? * :.+? '.+?(?,?? ?(?,?? (???
> >>> ???`) '.+? *:.+? '.+'.+? *(?,??(???
> >>> ? ,?? ?,??`) '.+? *:.+?(?,?? (???
> >>> ?(?,?? (??..??`) (?,?? ? (???
> >>> '..+ '.. ...Comment ..!.. + '.?
> >>> ?(?,?? (??..??`) (???
> >>> ? ,?? ?,??`) (???
> >>> ???`) (???
> >>> ?
> >>> ... ?
> >>> ... ?
> >>> .... ?
> >>> ...... ?
> >>> .... ?
> >>> ... ?
> >>> .. ?
> >>> . ?
> >>> . ? ?
> >>> . ?
> >>> .. ?
> >>> ... ?
> >>> .... ?
> >>> ..... ?
> >>> .... ?
> >>> ... ?
> >>> .............คิดถึงนะ...คิดถึงนะ
> >>> .........คิดถึงนะ.........คิดถึงนะ
> >>> ......คิดถึงนะ...............คิดถึงนะ
> >>> ....คิดถึงนะ....................คิดถึงนะ
> >>> ...คิดถึงนะ......................คิดถึงนะ
> >>> ..คิดถึงนะ........................คิดถึงนะ......คิดถึงนะ...คิดถึงนะ
> >>> คิดถึงนะ.........................คิดถึงนะ....คิดถึงนะ...คิดถึงนะ
> >>> ..คิดถึงนะ.........................คิดถึงนะ........................คิดถึงนะ
> >>> ...คิดถึงนะ.........................คิดถึงนะ...................คิดถึงนะ
> >>> ....คิดถึงนะ.......................................................คิดถึงนะ
> >>> ?...คิดถึงนะ..............................................คิดถึงนะ
> >>> ..........คิดถึงนะ...................................คิดถึงนะ
> >>> .............คิดถึงนะ...........................คิดถึงนะ
> >>> .................คิดถึงนะ....................คิดถึงนะ
> >>> ...................คิดถึงนะ.............คิดถึงนะ
> >>> .......................คิดถึงนะ....คิดถึงนะ
> >>> ........................คิดถึงนะ.คิดถึงนะ
> >>> ..............................คิดถึงนะ
> >>>
> >>>
> >>> ????????????????????????
> >>> ????????????????????????
> >>> ???good????good??good???
> >>> ???night?night??night???
> >>> ???good ???good??good???
> >>> ???night??night?night???
> >>> ???good????good??good???
> >>> ???night?night??night???
> >>> ????????????????????????
> >>> ????????????????????????
> >>> ??????????? ??????????????????
> >>> ??????????? ??????????????????
> >>> ??????????????????????????????
> >>> ??????????????????????????????
> >>> ??????????????????????????????
> >>> ?????????7??7?????????????????
> >>> ?????$?7????????1?????????????
> >>> ???????????????1??????????????
> >>> ?????????????????????????1????
> >>> ??????????????????????????o???
> >>> ????????1?????o???????????????
> >>> ?????????1????????????????????
> >>> ?????????7????????????????????
> >>> ?????????1???????????????7????
> >>> ???o1???1????????7?$?$7???????
> >>> ??????????7$?????7????????????
> >>> ???????????o??????????????????
> >>> ????????????????$?????????????
> >>> ??????????o???7???????????????
> >>> ?????????7????????$???????????
> >>> ??????????????7???????????????
> >>> ??????o?7?1??????????1o???????
> >>> ?????????1??$7??7???o?$???????
> >>> ????????????1o????????????????
> >>> ???????????1?1o?????7?1???????
> >>> ???????1?11???????????????????

> >>> __000000___00000
> >>> _00000000_0000000
> >>> _0000000000000000
> >>> __000000รัก000000
> >>> ____00000000000
> >>> _______00000
> >>> _________0
> >>> ________*__000000___00000
> >>> _______*__00000000_0000000
> >>> ______*___0000000000000000
> >>> ______*____000000เธอ.00000
> >>> _______*_____00000000000
> >>> ________*_______00000
> >>> _________*________0
> >>> _000000___00000___*
> >>> 00000000_0000000___*
> >>> 0000000000000000____*
> >>> _0000เสมอ000000_____*
> >>> ___00000000000_____*
> >>> ______00000_______*
> >>> ________0________*
> >>> ________*__000000___00000
> >>> _______*__00000000_0000000
> >>> ______*___0000000000000000
> >>> ______*____000000นะ000000
> >>> ______*______00000000000
> >>> _______*________00000
> >>> ________*_________0
> >>> _________*________*
> >>> ___________________*
> >>> ____________________*
> >>> ----------------------------*

อ้างอิง : กล่องเมล์


	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail

« แต่งต่อ #9 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 02:45:08 pm »

เปิดประตูหัวใจของคุณซิ

มีใครอยู่ข้างใน มั่ง

มีพ่อ มีแม่ มีตัวเอง

มีแฟน มีกิ๊ก มีคนรัก มีคนที่ชอบ

แล้ว...........

มีเพื่อนรึเปล่า??

เพื่อนคนไหน?? หลายคน หรือคนเดียว

อย่ายึดติดว่าเพื่อน

จะหมายถึงเพียง...คนที่อยู่ห้องเดียวกับเรา

อย่ายึดติดว่าเพื่อน....จะหมายถึงเพียงคนที่อยู่ร่วมรุ่นกับเรา

อาจมีเพื่อนรุ่นพี่...ที่ต้องให้ความเคารพ

เพื่อนรุ่นน้อง...ที่ต้องคอยเอาใจใส่

คุณ....ให้ความสำคัญกับเพื่อนมากแค่ไหน

*************************************

ถึงเวลา...จะเปลี่ยนผันไปแต่ว่า....

เราก้อยังเหมือนเดิม

รักกันเท่าใด...ก็ยังรักกันเท่านั้น

บางทีอาจรักมากยิ่งขึ้น...หรือมากขึ้นไปเรื่อยๆ

จนไม่มีวันสิ้นสุด

หากเราจากกันไป...เราจะจำไว้ว่า

มีที่ๆนึง

ที่ทำให้เรา...ได้รู้จักกัน

ที่แห่งหนึ่ง...ได้ให้ประสบการณ์ดี ๆ กับเรา

ทั้ง ทุกข์ สุข เหงา เศร้า ฯลฯ

ซึ่งที่แห่งนั้นมีทั้ง..อาจารย์...เพื่อนรุ่นน้อง...หรือรุ่นพี่

หรือใครต่อใครอีกมากมาย

และที่แห่งนั้น

ก็จะอยู่ในความทรงจำดีๆของ

เราตลอดไป

******

คำว่าเพื่อน ไม่ได้เพียง แค่รู้จัก

แต่เป็นรัก ความผูกพัน ที่มีเสมอ

ฉันจะไม่ลืม เพื่อนดีดี อย่างเช่นเธอ

ไม่มีทาง ลืมเกลอ ที่แสน ดี

******

มิตรที่ดีไม่จำเป็นต้องฉลาด

ต้ององอาจ กล้าหาญ หรือสะสวย

มิตรที่ดีไม่จำเป็นต้องร่ำรวย

ไม่ต้องหมวยสวย เก๋นักกีฬา

มิตรที่ดีอาจจนก็เป็นได้

อาจจะโง่ ขี้อายหรือ เหรอหรา

แต่พวกเขาพร้อมช่วยเพื่อนทุกเวลา

ไม่คิดค่าตอบแทนแต่อย่างไร

ขอขอบคุณ?ที่ช่วยแต่งแต้มวันหงอยเหงาให้สดใส

ขอขอบคุณ?ที่มอบดอกไม้แห่งน้ำใจให้ฉัน

ขอขอบคุณ?ความผูกพันที่มีให้กัน

ขอขอบคุณ?สายสัมพันธ์แห่งความจริงใจ

ขอขอบคุณ?ความอาทร ความห่วงใย

ขอขอบคุณ?ความเข้าใจไม่มีวันล่มสลาย

ขอขอบคุณ? กาลเวลาที่พาเรามาทักทาย

ขอขอบคุณ?สิ่งทั้งหลายที่ทำให้เราเป็น...เพื่อนกัน

******

คำ?ว่าเพื่อนของฉัน

ว่า?อย่างไรก้อไม่มีวันจางหาย

เพื่อน?ยังคงคิดถึงกันไม่เสื่อมคลาย

ไม่?เคยจางหายแม้ต้องจากกัน

มี?เวลาที่เราได้พบเจอ

วัน? นั้นเสมอเป็นฝันชั้นสวรรค์

จาง?ไม่หายลบไม่เลือนในใจ ฉัน

หาย?จากกันแต่เรายังเป็นเพื่อนกันตลอดไป

******

และคำสุดท้าย

เชื่อว่า...เพื่อนทุกคนเคยทำผิดต่อกันและกัน

แต่มันก้อขึ้นอยู่กับว่า...ตัวเรานั้นจะให้อภัยเพื่อนหรือไม่

ถ้าคิดที่จะอยู่ด้วยมิตรภาพของกันและกันตลอดไป

ท่องเอาไว้

การอภัยให้กันดีที่สุด

อ้างอิง : กล่องเมล์


	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)

« แต่งต่อ #10 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 02:52:15 pm »

>> ปีกไก่อันตราย
>> Chicken Wings - Its Dangerous
>>
>> เฉพาะ สุภาพสตรี หลีกเลี่ยงการกิตปีกไก่บ่อยๆ จากเรื่องที่เกิดขึ้นจริง
>> Avoid eating chicken wings frequently - ladies, especially; a true
>> story...!
>>
>>
>>
>> เพื่อนคนหนึ่งของข้าพเจ้าเมื่อเร็วๆนี้มีสิ้งเจริญเติบโตในมดลูกและไปรับการ
ผ่าตัดเพื่อเอาสิ่งนั้นออก
>> มีซีสต์ที่ได้ตัดอกมีเลือดดำเนิมไปหมด
>> เธอคิดว่าจะดีขึ้นหลังจากการผ่าตัด
>> แต่เธอคาดผิดอย่างมาก
>> A friend of mine recently had a growth in her womb and she underwent an
>> operation to remove the.
>> The cyst removed was filled with a dark colored blood. She thought that
>> she would be recovered after the surgery but! She was terribly wrong.
>> (Embedded image moved to file: pic31107.jpg)
>> มีการเกิดซ้ำหลังจากนั้นอีกสองสามเดือนต่อมา ด้วยความกังวลใจ
>> เธอรีบไปปรึกษากับผู้ชำนาญโรค
>> สตรี
>> A relapse occurred just a few months later. Distressed , she rushed
>> down
>> to her gynecologist for a consultation.
>>
>> ระว่างการปรึกษา แพทย์ของเธอได้ถามคำหน้าหนึ่งที่ทำให้เธองุนงง
>> เขาถามว่าเธอเป็นคนที่กินปึก
>>
>> ไก่บ่อยหรือเปล่าและเธอก็ตอบว่าใช่พร้อมกับสงสัยว่าเป็นอย่างไรที่แพทย์คนนี้
รู้อุปนิสัยการกินของเธอ
>> คุณเห็นไหมว่า ความจริงก็คือในโลกสมัยใหม่และเก่าแก่นี้
>> บรรดาไก่ได้ถูกฉีดด้วยสารสเตอรอยด์เพื่อ
>> เร่งการเจริญเติบโตเพื่อตอบสนองความต้องการของสังคม
>> การฉีดสารเสตอรอยด์นี้ไม่จำเป็นเลย
>> กว่าการต้องการอาหาร
>>
>> During her consultation, her doctor asked her a question that puzzled
>> her. He ask if she was a frequent consumer of chicken wings and she
>> replied yes wondering as to how, he knew of her eating habits. You see,
>> the truth is in this modern day and age; chickens are injected with
>> steroids to accelerate their growth so that the needs of this society
>> can be met. This need is none other than the need for food.
>> (Embedded image moved to file: pic30191.gif)
>>
>> บรรดาไก่ที่ถูกฉีดสารสเตอร อยด์ส่วนมากจะฉีดไปที่บริเวณคอหรือที่ปีกไก
>> ดังนั้น ตรงนี้เองเป็นที่สาร
>> สเตอรอยด์เข้มข้นยังคงอยู่
>> สารสเตอรอยด์เหล่านี้มีผลข้างเคียงต่อร่างกายอย่างร้ายแรงเมื่อมันเร่ง
>> การเจริญเติบโต มันยังมีผลอันตรายยิ่งต่อฮอร์โมนของสตรี
>> ที่นำไปสู่การเจริญเติบโตของซีสต์ในมด
>> ลูก ดังนั้น
>> ขอแนะนำให้ทุกคนระมัดระวังการควบคุมอาหารและรับประทานปีกไก่ให้น้อยที่สุด
>> Chickens that are injected with steroids are usually given the shot at
>> the neck or the wings. Therefore, it is in these places that the
>> highest concentration of steroids exists. These steroids have
>> terrifying
>> effects on the body as it accelerates growth.. It has an even more
>> dangerous effect in the presence of female hormones, this leads to
>> women
>> being more prone to the growth of a cyst in the womb. Therefore, I
>> advise the people out there to watch their diets and to lower their
>> frequency of consuming chicken wings!

อ้างอิง : กล่องเมล์


	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)

« แต่งต่อ #11 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 03:01:49 pm »

ดีนะ

อ้างอิง : กล่องเมล์


	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)

« แต่งต่อ #12 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 03:17:10 pm »

ขำๆๆ คะ

การพนันกับหญิงชรา

หญิงชรานางหนึ่งถือถุงใบเขื่องเดินเข้าไปในธนาคาร
และกล่าวกับพนักงานที่เคาน์เตอร์ ว่าต้องการ
ฝากเงินสามล้านบาทแต่ขอคุยกับผู้จัดการโดยตรง
พนักงานเห็นว่าหญิงชรามีเงินจำนวนมาก เลยพาไปห้องผู้จัดการเมื่อไปถึง
ผู้จัดการเกิดความสงสัยว่า
หญิงชราไปเอาเงินมาจากไหนเลยถามขึ้นว่า
ผู้จัดการ - คุณยายเอาเงินมาจากไหนมากมายครับ?
คุณยาย - ยายชนะพนันมาจ้ะ
ผู้จัดการ - ยายไปพนันอะไรมาเหรอครับ?
คุณยาย - ก็ไม่มีอะไรมากหรอกพ่อหนุ่ม....อยากรู้ใช่ไหม?
เรามาลองพนันกันก็ได้สักแสนนึง เอาไหมล่ะ?

ว่าก่อนเก้าโมงเช้าวันพรุ่งนี้ไข่ของพ่อหนุ่ม
จะกลายเป็นสี่เหลี่ยม
ผู้จัดการ - ฮ่าฮ่าฮ้า ล้อเล่นน่า จะพนันกันจริงๆเหรอ?
คุณยาย - จริงๆซิ ยายมีเงินไม่เห็นเหรอนี่ไงตั้งสามล้าน
คุณยายเปิดถุงเงินให้ผู้จัดการดู
ผู้จัดการเห็นว่าไม่มีทางเป็นไปได้ที่ไข่ของตนจะกลาย เป็นสี่เหลี่ยมเลย
ตอบตกลงรับคำท้าและนัดแนะกันว่าพรุ่งนี้เช้าเก้าโมงจ ะมาพบกันอีกที
ตลอดวันนั้นผู้จัดการไม่เป็นอันทำงานเฝ้าแต่คอยคลำไข ่ตัวเองว่ายังกลมๆรีๆ
อยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า รุ่งเช้าตื่นขึ้นมาผู้จัดการก็ไม่ลืมที่จะ
ตรวจสอบลูกน้อยทั้งสองใบว่ายังกลมอยู่เหมือนเดิมจริง ๆ
เมื่อคลำดูแล้วก็ยังกลมๆดีอยู่ ผู้จัดการเลยรู้สึก
กระหยิ่มใจว่าวันนี้รวยแน่

เวลาเก้าโมงตรงหญิงชรามาที่ธนาคารและตรงไปที่ห้องผู้ จัดการทันทีพร้อมกับชายอีกคน
ผู้จัดการ - สวัสดีครับคุณยาย อ้าว...พาใครมาด้วยละนี่?
คุณยาย - อ๋อ?ทนายน่ะ ยายเห็นเงินพนันมันมากเลยพาทนายมาด้วย
ผู้จัดการ - ฮุฮุ?คุณยายผมเสียใจด้วยนะคุณยายแพ้พนันผมแล้วหละไข่ ผมยังกลมอยู่เลยนี่ไง

ว่าแล้วผู้จัดการก็จัดแจงปลดกางเกงลงและเรียกให้หญิง ชรามาตรวจสอบน้องชายได้

หญิงชราจึงเดินเข้าไปแล้วก็ลูบๆคลำๆไข่ผู้จัดการอยู่ สักพักแล้วพูดขึ้นว่า
คุณยาย - อืมมมม ยังกลมอยู่จริงๆ ยายยอมแพ้แล้ว
ขณะที่คุณยายกำลังคลำไข่ผู้จัดการอยู่นั้น...
ผู้จัดการเหลือบไปเห็นทนายที่มากับหญิงชรากำลังเอาหั วโขกกำแพงอย่างแรงติดๆ
กันหลายครั้ง

เลยถามคุณยายว่า
ผู้จัดการ - ยายๆ ทนายของยายเขาเป็นอะไรเหรอ?
คุณยาย - อ๋อ? เขาแพ้พนันยายน่ะ
ยายบอกเขาว่า ภายในเที่ยงวันนี้ยายจะได้คลำไข่ผู้จัดการแบ็งค์ใน
officeของผู้จัดการเองเลย
ทนายเขาไม่เชื่อ เราเลยพนันกันสองแสน....อิอิอิ..................

5 5 5 5
... กำไรเห็น ๆ .....

อ้างอิง : กล่องเมล์


	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)

« แต่งต่อ #13 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 03:30:16 pm »

... ฉันพูดกับพุทธองค์ว่า

ฉันพูดกับพุทธองค์ว่า : ขอให้เพื่อนของฉันทุกคนมีความสุข สุขภาพดี ตลอดไป

พุทธองค์ตอบว่า : ขอได้เพียง 4 วันเท่านั้น
ฉันตอบว่า : ได้ ถ้างั้นขอวันฤดูใบไม้ผลิ วันฤดูร้อน วันฤดูใบไม้ร่วง วันฤดูหนาว

พุทธองค์ตอบว่า : 3 วัน
ฉันตอบว่า : ได้ เมื่อวาน วันนี้ วันพรุ่งนี้

พุทธองค์ตอบว่า : ไม่ได้ ให้ได้แค่ 2 วัน
ฉันตอบว่า : ได้ งั้นเป็นกลางวัน และ กลางคืน

พุทธองค์ตอบว่า : ไม่ได้มากไป ให้ได้วันเดียว
ฉันตอบว่า : อ๋อ ได้

พุทธองค์ถามว่า : วันไหนล่ะ
ฉันตอบว่า : ขอเป็นวันที่เพื่อนๆของฉันยังมีชีวิตอยู่

พุทธองค์หัวเราะ แล้วพูดว่า :นับแต่นี้ไปเพื่อนๆของเธอจะมีความสุข มีสุขภาพแข็งแรงทุกๆวัน


	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

ดาราอรุณ

นานแค่ไหนถึงได้พบกัน...

อัปสรสีหกวี

คะแนนกลอน 133

ออฟไลน์
เพศ: หญิง

กระทู้: 1500

เพียงรอยยิ้มเธอ...

Level 31 : Exp 47%

HP: 2.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 6181
ได้รับคำชม: 2751

Re: FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)

« แต่งต่อ #14 เมื่อ: มีนาคม 05, 2010, 03:41:55 pm »

L O V E _ & _ T I M E ~: ?

เลขา:
'ท่านคะ...มีคนจะขอเรียนสายท่านค่ะ'

ผู้จัดการ:
'ใครครับ'

เลขา:
'เขาบอกว่าชื่อ
ความรัก ค่ะ'

ผู้จัดการ:
'อืมม..
บอกเค้าว่าผมงานยุ่งมาก'

.........เวลาผ่านไป......

เลขา: 'ท่านค่ะ
ความรัก ยังงรอสายท่านอยู่ค่ะ'

ผู้จัดการ:
'อือ...บอกไปว่าผมไม่สะดวกรับสายนะ'

..........ผ่านไป..........

เลขา: 'ท่านคะ'

ผู้จัดการ:
'คุณ...ความรัก
อีกเเล้วใช่ไหมครับ

บอกว่าผมงานยุ่ง
ไว้ผมจะ...
เลขา:
'ไม่ใช่ค่ะ!
มีคนจะคุยเรื่องงานค่ะ'

......ในวันที่หัวใจว่างว่างว่าง...

mobile Phone: You have 1 new message in your mailbox

'Please call.. Goodbye from ความรัก'

ผู้จัดการ:
'ช่วยต่อสายความรักให้ผมหน่อย'

เลขา: 'ค่ะ'

............'ตู้ดๆๆๆ ..........

ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

กรุณาฝากข้อความเเละหมายเลขโทรกลับค่ะ...
'
เลขา: 'ติดต่อไม่ได้ค่ะ
จะให้ฝากข้อความไหมคะ'

ผู้จัดการ:
'ไม่ต้องครับ'

ความเหงาเข้ามาเยือน... แล้วเวลาก็ผ่านไป
ผ่านไป

.............ผ่านไป...........

ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้กรุณาฝากข้อความเเละหมายเลขโทรกลับ
ค่ะ'

ผู้จัดการ:
'ความรักครับ
คือ
ผม...เห็นคุณเงียบหายไปไม่รู้ว่าสบายดีไหม

ช่วงก่อนหน้านี้ผมงานยุ่งตลอดไม่มีเวลาว่าง
ต้องขอโทษด้วย
ไม่รู้ว่าจะสายไปไหมถ้าจะบอกว่า
ผมพร้อมที่จะมีความรักเเล้ว

ถ้าได้รับข้อความเเล้วช่วยติดต่อกลับด้วยนะครับ'

ร อ
ร อ
ร อ
รอคอยความรักจนถึงวันนึง.....

เลขา:
'ท่านค่ะ ความรักโทรมา

ให้ปฏิเสธไปเลยไหมค่ะ?'

ผู้จัดการ:
'ไม่ต้อง
รีบโอนสายมาเลย'
ผู้จัดการ:
'สวัสดีครับความรัก
คุณหายไปไหนมา

ขอโทษด้วยนะครับ

ผมไม่มีเวลาใส่ใจ

ไม่เคยสนใจตลอดเวลาที่ผ่านมา

ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตผม

ผมขอโทษ...'

ความรัก:
'ดิฉันไม่ได้โกรธอะไรหรอกค่ะ

ไม่ว่าจะอย่างไร

ความรักอย่างดิฉันก็มีหน้าที่ให้ความรักเสมอ

เมื่อใดก็ตาม
ที่คุณเปิดใจต้อนรับ

เมื่อนั้น
คุณก็จะได้เป็นเจ้าของความรัก

เเต่ที่ผ่านมาไม่ได้ติดต่อก็เพียงเพราะว่า

ฉันไม่ได้จ่ายค่าโทรศัพท์ค่ะ!

เงิน
มีค่าเสมอเเม้กับความรัก

เเต่อย่าให้ถึงขนาดว่า
ความรัก ซื้อได้ด้วยเงิน

อ้างอิง : กล้องเมล์


	บันทึกการเข้า

	[url=http://www.kaweeclub.com/index.php?topic=5906.0]FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)[/url]
	<a href="http://www.kaweeclub.com/b31/fw-mail-(-)/">FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)</a>

ดารายามอรุณ...คงเหมือนฝุ่นใครจักสน
แสงแดดแผดร้อนรน...สว่างจนดารากลืน

เพิ่มแท๊ก:

แสดงความเห็นโดยรวมเกี่ยวกับกวีคลับได้ที่นี่จ้า

เพิ่มแท๊ก:

หน้า: [1] 2 ขึ้นบน

กวีคลับดอทคอม : สังคมดีๆของคนรักกลอน | ห้องรับรอง-ต้อนรับเพื่อนกลอนชาวกวี | เรื่องสั้น,บทความ | เรื่องยาว หลายตอนจบ | หัวข้อ: FW-mail (คำขอ คำขู่...หนูลบไปแล้ว)

« หน้าที่แล้ว ต่อไป »