พบรักแท้ที่กวี

พบรักแท้ที่กวี

ณ ประเทศออสเตรเลีย ซึ่งเป็นเมื่องที่เจริญมากถ้าเทียบกับไทย คนไทยจำนวนมากที่มาอยู่ออสเตรเลีย

ที่นี้มีชื่อเรื่องมหาลัยด้านภาษาอังกฤษชั้นนำ จึงเป็นที่สนใจของคนไทยจะมาเรียนต่อที่นี่
ยังมีด้านการแพทย์ที่เจริญอีกแห่งของยุโรป ผมเป็นนักศึกษาคนหนึ่งที่มาเรียนต่อที่ออส หลังจากที่ผมจบ หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตแล้ว

อาจารย์ท่านหนึ่งท่านได้เข้ามาถามผม จะเรียนต่อหรือหาประสบกาณ์ต่อ

ผมอยากเรียนต่อคับ อาจารย์ ผมจะได้จบไวไว แล้วจะได้ช่วยคนได้มากขึ้น ผมอยากเรียนต่อศัลยกรรมทรวงอกและหัวใจคับ
ผมคิดว่าน่าจะช่วยชีวิตคนไทยได้มากเลยคับ ปัจจุบันคนที่ป่วยด้วยโรคเหล่านี้ มีจำนวนมากขึ้น และผู้ที่เสียชีวิตจากโรคนี้ก็มีมากขึ้นเช่นกันคับ
ประเทศไทยเรายังขาด แพทย์ผู้เชียวชาญ ศัลยกรรมทรวงอกและหัวใจ เยอะเลยคับ

ถ้าแบบนั้น อาจารย์แนะนำ เธอก็เรียนเก่งอยู่แล้ว เรียนที่ไทยก็เท่าที่เห็น อาจารย์อยากให้เธอได้ประสบการณ์มากๆ ไปเรียนที่ประเทศออสเตรเลียสิ
ที่นั่นการแพทย์ก็เป็นชั้นต้นๆ เธอไปอาจารย์จะทำเรื่อใหเธอเอง อาจารย์รู้สึกดีใจ ที่มีลูกศิษย์อย่างเธอมาก
เธอรู้ป่าว คนส่วนใหญ่เลือกเฉพาะทาง จะคำนึงแต่ว่าฉันชอบอะไร อันนี้จบง่าย ฉันจะไปเรียนนั้น แต่เธอไม่เหมือนคนอื่นๆ ที่เลือกเพราะผู้อื่นถึงแม้เธอจะชอบหรือไม่

ผมจึงตัดสินใจเลือกเรียนต่อที่ ออสเตรเลีย สาขาแพทย์ผู้เชียวชาญ ศัลยกรรมทรวงอกและหัวใจ

วันแรกที่ผมมาถึงออส เหมือนเป็นคนหลงถิ่นเลยคับ ที่ออสเวลาก็ไม่เหมือนไทย ทั้งการกินก็ต่างกับไทยมากเลยคับ
จะซื้ออะไรสักอย่างก็ไม่ใช่กี่สิบบาท ที่นี่เป็นร้อยทั้งนั้น วันแรกผมเหนื่อยมากๆจึงไม่ได้ออกไปเดินดู บริเวณที่พัก
ได้แต่นอนอยู่ในห้อง โดยนิสัยผม ก็เป็นคนที่เงียบๆไม่ชอบยุ่งกับใคร อ่านแต่หนังสือ

ขณะที่ผมกำลังจะหลับ นึกขึ้นมาได้ว่าต้องโทรศัพท์กลับไปหาแฟนที่ไทย ผมมองไปรอบห้องไม่เห็นมีโทรศัพท์เลย
เดินออกไปด้านนอก ไปถามผู้ดูแลว่าสามารถใช้โทรศัพท์ได้ที่ไหนบ้างคับ
อ่อแล้วคุณจะโทรศัพท์ไปไหนหรอ ถ้าโทรไม่นานใช้ที่นี่ก็ได้นะ น้ำเสียเพราะความสงสาร

ผมขอโทรศัพท์ไม่นานหรอกคับ จะโทรศัพท์กลับไปที่ไทยคับ แค่สองนาทีพอคับ ทำไมไม่มีใครรับสายผมเลย
ขอบคุณนะคับ ไม่เป็นไรมีไรให้ช่วยก็มาหาได้นะ

ผมได้กลับไปห้อง นอนพักต่อ หลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ตื่นมาอีกทีก็เช้าพอดี ในปีแรกที่ผมอยู่ออสเตรเลียเป็นชีวิตที่วุ่นวายมาก
ที่นี่การเรียนผมยอมรับเลยคับ ว่าเข้มมากๆคับ เวลาจะพักก็มีน้อยคับยิ่งผมเป็นคนต่างชาติด้วย

หลังจากที่เรียน กลับมาต้องมาทบทวนสิ่งที่เรียนไป เพื่อจะได้ตามเพื่อนๆทัน
หลังจากเวลาที่ว่างจากเรียน ผมก็จะมาออน หาแฟนทุกครั้ง บางคืนก็ต้องอยู่รอแฟนออน ผมยอมไม่นอนเพื่ออยู่คุยกับเขากลัวเขาจะเหงา

เวลาผ่านมาปีกว่าเขาเริ่มเปลี่ยนไป ชอบมาบอกว่า พี่ เราคงไปด้วยกันไม่หรอก พี่ดีเกินไป ไม่อยากดึงพี่ลงมา
ไม่หรอก พี่รักใครไม่ใช่ดูที่ฐานะ อยู่ที่ใจถ้าเรารักกันจะไปคิดทำไมล่ะคับ เขาขอตัวไปนอน

เวลาล่วงมาสองปีกว่าเขาเริ่มที่จะทำตัวห่างผมมากขึ้น จนมาวันหนึ่งเขามาบอกผมว่าเราเลิกกันเถอะ
เราไม่ใช่คู่กัน พี่ดีเกินไป น้องไม่คู่ควรกับพี่หรอก พี่หาคนที่ดีและเทียบเท่าพี่ดีกว่านะ

ผมไม่ได้มองคนที่ฐานะ คนทุกคนบนโลกนี้เป็นคนเหมือนกันจะคิดทำไมเรื่องพวกนี้

จนเขาพูดขึ้นมาว่า เขาไม่ได้รักผมเลย เขาก็มีแฟนอยู่แล้ว

ผมได้นั่งนิ่ง แล้วก็คิด ผมทำอะไรไม่ถูก ว่าเกิดอะไรขึ้น คืออะไรกัน แล้วที่ผ่านมาเป็นยังไงกันแน่
แสดงว่าสองปีที่ผ่านมา เธอหลอกผมมาตลอดเลย น้ำตาของผมค่อยๆไหลออกมา
ผมเสียใจมาก ผมรักใครรักมากๆสามารถให้ได้ทุกอย่างที่คนรักต้องการ ผมได้เลิกกับเธอไป

ตอนนั้นผมเครียดมาก ผมได้เข้ามาในเว็บหาอะไรเล่นอ่าน เพื่อให้ตัวเองไม่มีเวลาว่าง
จะได้ลืมสิ่งเหล่านั้นไป ยิ่งคิดผมก็ยิ่งเจ็บใจมากขึ้น ตั้งแต่วันที่เลิกกัน ผมไม่มีเลยที่ไม่ร้องไห้

จนผม มาสะดุดคำหนึ่ง กวีคลับสังคมดีๆของคนรักกวี
รู้สึกว่าเว็บนี้มีอะไรดีๆ และน่าสนใจ ผมไม่เคยสมัคร อะไรเกี่ยวกับเว็บ

ผมชอบอ่านกลอนมากๆ กลอนทำให้ผมมีกำลังใจ สอนอะไรผมได้เยอะมาก

เว็บกวีคลับแห่งนี้ เป็นเว็บแรกที่ผมสมัครเข้ามา

ผมสมัครอยู่หลายรอบมาก ก็สมัครไม่ได้สะที แต่ก็ไม่ลดละที่จะสมัคร
เหมือนมีอะไร ให้ผมต้องสมัครให้ได้ ไม่ว่าจะยากแค่ไหน

ผมสมัครได้ ดีใจมากเลยคับ ผมไม่รังเรอะไร ที่แรกที่ผมเข้าคือห้องแชท

เข้าไปแล้ว ไม่มีใครเลย แล้วเล่นกันยังไง มั่วๆๆเอา หรือว่าต้องแอดเพื่อนเหมือนเอ็มถึงจะคุยกันได้
ไม่เป็นไร ไปหาอย่างอื่นเล่นดีกว่า ไปอ่านกลอน เจอกลอนหญิงคนหนึ่ง ทันทีที่ผมเห็นหน้าเธอรู้สึกคุ้นๆ

ผมก็ไม่รังเรอะไร ได้ส่งข้อความไปทักเธอ สักพัก เอ! เขาทักกลับมาด้วย
ผมเลยคุยกับเธอ จนเริ่มรู้จักแล้วว่าเป็นใคร ในนี้มีอะไรบ้าง
ตอนที่ได้คุยกับเธอ ผมรู้สึกว่าเธอ เป็นคนที่ดีคนหนึ่ง รู้สึกดีที่ได้คุยกับเธอ

วันนั้นได้เจอรุ่นพี่ที่เรียน สถาบันเดียวกัน ดีใจที่ได้เจอพี่ เพราะคนที่จบแพทย์ จะหากันยาก ต่างคนต่างไปคนล่ะทิศ
พี่จ๋า เป็นคนที่อารมณ์ดีมาก เป็นคนที่ชอบช่วยเหลือคน หากน้องมีไรไปหาพี่ช่วยได้หมด เหอๆๆ แถมยังแกล้งน้องเก่งอีกนะคับ จนกลายเป็นพี่น้อง

ได้รู้จักลุงคนคนหนึ่ง ก็เห็นคนอื่นๆเรียกว่าลุง ผมเรียกตามคนอื่นๆๆ ลุงสันติ เป็นคนเฮฮามากๆๆ เมื่อได้เข้าไปเจอท่าน จะได้เสียงหัวเราะเพราะท่าน
แต่บางที ก็ชอบแกล้งหลานๆๆ ผมโดนลุงกัดประจำ อิอิ แต่ก็มีความสุขคับ

เจอพี่อาท เป็นผู้แนะนำที่ดีมาก หากมีปัญหาไร เกี่ยวกับคอมหาพี่อาทช่วยได้คับ คนนี้ก็เป็นพี่ชายผมอีกคน

สาวชื่อจีจีหรือวีวี่ เป็นคนที่ ชวนให้ฮาได้อีกคน คุยได้หลายเรื่อง สนิทกันเหมือนเพื่อน

น้องดิ๊กอีก คนนี้เป็นคนที่ ติ้งต๊องหน่อยๆ แต่เป็นเด็กที่คุยเก่งคนหนึ่ง หาเรื่องฮาๆมาเล่าเสมอ จนบางเรื่องฮาไม่ออก(เพราะงง)

เธอคนนั้น วันนั้นก็อยู่ห้องแชทด้วย เป็นหญิงที่สุภาพ อ่อนโยนคนหนึ่ง เป็นหญิงที่สามารถชวนให้ผมคุยเป็น
ปกติผมจะเป็นเงียบๆๆ พอเจอเธอพูดเอาๆ ไม่ยอมหยุด (เหมือนคนเก็บกดเลยน้อ)

ใหม่ๆที่เข้าไปยังไม่สนิทกัน ไม่ค่อยได้คุยอะไรกันมาก มีแต่ทักทายตามภาษาของผม
ตอนนั้นเองผมกำลัง เสียใจกับแฟน ทำใจไม่ได้สะที

พอได้เอ็ม เธอมา เราก็คุยกันทุกครั้งที่ได้ออน เราคุยกันตามภาษาพี่น้อง เธอเป็นน้องผม
ผมจะเรียกเธอว่าน้องสาว เธอจะเรียกผมว่าพี่หมอ

ตอนนั้นเราจะคุยกัน ในห้องแชทมากว่า ที่จะคุยทางเอ็ม เพราะยังไม่สนิทกันเท่าไหร่
เวลาผม มีอะไรไม่สบายใจ ห้องแชท ที่กวีคลับเป็นอันชะงัก เพราะผมจะบ่นๆๆ ทุกคนเลยต้องหยุดฟังผมระบาย (ทนฟังนายมากกว่า)
ผมได้ระบายเสร็จ ความเสียใจหายหมด ยังจะแซวคนได้แบบหน้าตาเฉย

ครั้งแรกที่ได้คุยเอ็มกับเธอ ตอนนั้นยังไม่รู้สึกอะไร เฉยๆอยู่เหอๆๆ
พอดีเธอกำลังเปิดเพลงอยู่ จะเอาเพลงป่าวคับ ผมมีเพลงเยอะเดี๋ยวผมส่งให้

ได้ค่ะ ส่งมาเลยค่ะ ยิ้มให้
คับ เดี๋ยวพี่หาเพลงเพราะๆ ให้คับ
ขอบคุณค่ะ ^__^
ไม่เป็นไรคับ พี่ยินดีเสมอคับ มีไรให้พี่ช่วยก็บอกพี่ได้นะคับ

วันนั้น ไม่ได้คุยอะไรกันมาก ได้แต่ส่งเพลงให้เธอไป
ช่วงนั้นผมไม่ค่อยมีเวลาออนด้วยล่ะคับ เธอก็ไม่ค่อยว่างเหมือนกัน (ต้องทำการบ้าน)ขยันน้อ

เริ่มง่วงล่ะ เหนื่อยกับการทำงานมาทั้งวัน ขอเธอไปนอนพักก่อน

หลังจากหลับไหลไปหลายชั่วโมง ลุกมาไม่ทำอะไรก่อน เปิดคอม เข้ากวีก่อน

วันไหนไม่ได้เข้า เหมือนขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง
สิ่งเดิมที่ทำก็คือ เข้าห้องแชท วันนี้ได้รู้จักพี่อีกสองคน

พี่ดิน เป็นคนที่คุยเก่งคนหนึ่ง แต่บางทีนานๆมาตอบที เพราะพี่ดิน แอบไปแต่งกลอน
พี่ดิน ผมยอมรับเลยคับ ว่าเต่งกลอนได้สุดยอดมาก ใช้เวลาไม่นานสามารถแต่งได้ หลายบท

อีกคนพี่ฝน เธอเป็นคนที่ ลุงติ ชอบแกล้ง แซวมาก (ผมว่าแซวทุกคน)

อีกด้าน ซึ่งเป็นการคุยทางเอ็ม เธอกับผมจะเริ่มคุยทางเอ็มซะส่วนใหญ่
เริ่ม เล่าเรื่องชีวิตตัวเองให้เธอฟัง ปกติผมไม่ค่อยเล่าอะไรให้ใครฟัง
แต่กับเธอ ไม่ว่าผมจะเจอเป็นอะไร ผมจะบอกและเล่าให้เธอฟังตลอด
รู้สึกดีเวลาที่ได้เล่าอะไรกับเธอ รู้สึกว่าเราไม่ต้องพูดอะไรกันมาก สามารถเข้าใจกันได้

ผมว่างผมจะมาออน ทุกครั้งที่ออนก็จะเธอ ไม่มีครั้งไหนที่ออนแล้วเราไม่คุยกัน
ทุกครั้งที่เราคุยกัน หัวเราะ ขำ ยิ้ม ได้เสมอ

ผมเจอแต่เรื่อง ปัญหา ผมโชคดีที่มีเธอ คนแรกที่ผมบอก และเล่าคือเธอ
หลังจากเล่าให้เธอฟังแล้ว ค่อยเข้าไปบ่น ในห้องแชท

ผมก็ไม่รู้ นะคับว่าเพราะอะไร ถึงต้องเล่าให้เธอฟังเสมอ
เราเริ่มสนิท กันมากขึ้น เปิดใจเข้าหากันมากขึ้น

มีความรู้สึก ดีๆๆให้กัน (แล้วผมรักกันตั้งแต่เมื่อไหร่น้อ)555 ติดตามตอนต่อไปนะคับอิอิ