พบรักแท้ที่กวี

ผมตื่นขึ้นมา วันนั้นผมไปทำงานไม่ไหว เลยออนเอ็มไว้ เข้ามาในกวี แต่งกลอนไปเรื่อย
เธอได้ออนเข้ามา ผมเลยไปคุยกับเธอก่อน ได้เอารูปเอาขึ้น

สวัสดีค่ะพี่หมอ

สวัสดีคับน้องสาว

พี่หมอค่ะ นั่นรูปพี่หมอหรอค่ะ

ใช่คับ รูปพี่เองคับ

แบบนี้ก็ เคยคุยกันแล้วสิค่ะ คนนี้เคยเห็นที่hi5ค่ะ

ผมยังอยู่ในอาการ งง นั่งคิดอยู่ ว่าใครอ่ะ จำไม่ได้ ไม่กล้าบอกเธอไปว่าผมจำเธอไม่ได้
เลยบอกว่า แล้วน้องใช้ชื่ออะไรแล้วคับ เดี๋ยวพี่ไปดูให้

ใช้ชื่อนี้ ค่ะ ปีที่แล้ว เดือนเมษา วันเกิดน้อง พี่เคยอวยพรน้อง

ใช่หรอคับ แปบนะคับพี่หาก่อนนะคับ (หายังไงก็ไม่เจอเหอๆๆ)
เลยต้องไปหาย้อนหลัง ทีล่ะคอมเม้น อิอิ
หาจนเหนื่อย ยังไม่เจอ

น้องคับ เดี่ยวพี่แอดไปใหม่นะคับ รับแอดพี่ที
รับแล้วค่ะพี่หมอ

คับผม เดี๋ยวพี่เข้าไปดูนะคับ (ที่ไปดูไม่ใช่อะไรหรอก ) ไปดูที่เคยคอมเม้นให้เธอ
ผมจำไม่ได้จริงๆๆ ผ่านมานานมากด้วย
พอได้เห็น จริงๆด้วย ผมเคยคอมเม้นอวยพรวันเกิดเธอ

ใช่คับพี่เห็นแล้วคับ เหอๆๆ ใครอ่ะคับบอกว่า"มาเป็นกลอนเลยนะค่ะ"

เธอก็ หัวเราะ55 ^___^

นี่ถ้าน้องไม่บอก พี่ก็ไม่รู้เลยว่าเราเคยรู้จักกันมาก่อน

ใช่ค่ะ น้องจำรูปพี่ได้ค่ะ

ผมนึกใจ ผมจำไม่ได้เลย ถ้าเธอไม่บอกผม ผมก็ยังไม่รู้
นึกในใจ เอ ทำไมชั่งบังเอิญจริงๆ เรามาเจอกันอีกครั้งในกวีคลับ
ตอนนั้นผมยังไม่ได้คิดจะรักเธอแบบคนรัก ยังคงรักเธอเหมือนน้องสาว

แต่ทำไมผมต้องรู้สึกดีใจด้วย ที่ได้เจอเธออีกครั้ง เหมือนเป็นอะไรที่วิเศษมากสำหรับผม

อีกด้านของเอ็ม ก็มีหลายๆคนคุยกันอยู่ ในนั้นจะมี ดิ๊ก มีพี่อาท มีจีๆ
ก็กำลังปรึกษา หารือกัน ไป

พอผมรู้ว่าเคยรู้จักกันมาก่อน อาการดีใจก็เกิดขึ้น

ไปอีกห้องของเอ็มซึ่งมีหลายคนอยู่
ทุกคน ผมเคยรู้จักน้องมาก่อนด้วยนะคับ ผมจำไม่ได้เลยว่าเคยรู้จักน้อง พูดด้วยอาการดีใจมากๆ
พี่อาท : หรอครับ
ผม: ใช่คับ ถ้าน้องไม่บอกผมก็ไม่รู้
ทุกคน นี่hi5 ผม มีไรก็ฝากข้อความไว้ได้นะคับ

พี่อาท: นี่ของพี่ครับ
ผม:คับได้คับ ผมแอดไปนะคับ
พี่อาท: ผมเข้าไปของหมอไม่ได้คับ
ผม:อ่อ พี่อาทต้องรับแอดผมก่อนคับ ถึงจะเข้ามาดูและคุยได้คับ
ส่วนคนอื่นไม่รู้ไปไหนกันหมด

สักพัก จีๆ ก็มา
นี่ๆๆทุกคน ทำไมไม่ไปคุยกันที่ห้องแชทล่ะ
ไปๆๆเราไปเข้าห้องแชทกัน

พี่อาท:ครับ
ผม:คับ
ดิ๊ก:คับ
เธอ:ได้ค่ะพี่จี

พวกเราได้พากันเข้าห้องแชท

สักพักผมเริ่มไม่ไหว อาการป่วยเริ่มเป็นมากขึ้น ปวดมากขึ้น

เดี๋ยวผมมานะคับ จะอาเจียนคับ

หายไปพกหนึ่ง มาแล้วคับ

จีๆ :หมอเป็นไร

ผมบอกว่า อ่อผมไม่สบายคับ ผมเป็น ....คับ

เธอบอกว่า พี่หมอเป็นอะไรหรอค่ะ

ผมไม่อยากบอกใคร ว่าผมเป็นอะไร

แต่ไม่เห็นเป็นอะไรนี่คับ บอกไปก็ไม่ได้เสียหายอะไร ผมเลยจึงเล่าให้ทุกคนฟัง ว่าผมเป็นอะไร

ก็ไม่เป็นไรหรอกคับ รักษาก็หายแล้วคับ

จีๆ: หมอสู้ๆๆๆๆๆ

เธอคนนั้น : พี่หมอสู้ๆๆค่ะ

ผมเหนื่อยมากเลยตอนนั้น คุยไม่ไหวแล้ว ขอตัวไปนอนก่อน

ก่อนไปนอนได้แวะไปคุยเอ็มกับเธอ

พี่ไม่เป็นไรหรอกคับ (พูดด้วยความเป็นห่วงกลัวเธอจะคิดมาก)
ค่ะพี่หมอ เดี๋ยวก็หายนะคะ พี่หมอสู้ๆๆนะคะ
คับผม ได้คับพี่สู้ๆๆคับ
คืนนี้นอนหลับฝันดีนะคับ อย่าลืมห่มผ้าด้วยนะคับ เป็นห่วงนะคับน้องสาว บายบายคับ
ฝันดีค่ะ บายๆค่ะ พรุ่งนี้เจอกันคะ

จากวันนั้นเอง ผมกับเธอเริ่ม สนิทกันมากขึ้น เริ่มมีความรู้สึกดีๆให้กันมากขึ้น จะเป็นไงต่อน้อ อิอิ คนนั้นเป็นใครกัน555