รวมกลอนเพราะๆ

Poem ห้องรับรอง => เรื่องสั้น,บทความ => เรื่องยาว หลายตอนจบ => ข้อความที่เริ่มโดย: เสียงกระซิบ ที่ มกราคม 06, 2010, 07:10:40 pm

หัวข้อ: รักนาย..เจ้าชายหิมะ
เริ่มหัวข้อโดย: เสียงกระซิบ ที่ มกราคม 06, 2010, 07:10:40 pm
บทนำ

      "หิมะ" โปรยลงมาอีกแล้ว หนาวจัง  หนาวลึกถึงหัวใจ อ้างว้างเหลือเกิน ได้แต่นั่งกอดเข่าอยู่คนเดียว เมื่อไหร่กันนะที่จะมีใครเข้ามา ทำให้ใจดวงนี้ไม่หนาวซักที...
     
      ตึง..ตึง..ตึง..! เสียงฝีเท้าของคนที่กำลังวิ่งลงมาจากบันได "แม่คะ..ขอขนมปังทาเนย แผ่นนึงค่ะ"
     
      "อ้าว..รินโกะ ไม่กินข้าวหรอ แม่ทอดไข่ดาวไว้ให้แล้วนะ"เสียงแม่ของคนที่วิ่งลงมาจากบันไดเมื่อกี้นี้
     
      "ขอโทษ ค่ะ คุณแม่ หนูสายแล้ว เดี๋ยวไปโรงเรียยนไม่ทัน"น้ำเสียงหวานๆตอบกลับมา
     
      "นี่จ้ะ ขนมปังทาเนย" ^ ^
     
     "ขอบคุณค่ะแม่ หนูไปก่อนนะคะ" ^ ^

     จากนั้นสาวเจ้า ก็รีบปั่นจักรยานออกจากบ้านทันที เพราะว่าใกล้เวลาโรงเรียนเข้า แล้วเดี๋ยวไปไม่ทันโรงเรียน วันแรกซะด้วยสิ ระหว่างการเดินทางนั้น...     
หัวข้อ: Re: รักนาย..เจ้าชายหิมะ
เริ่มหัวข้อโดย: เสียงกระซิบ ที่ มกราคม 06, 2010, 08:01:54 pm
บทที่ 1 : ไปโรงเรียน

        สายแล้ว สายแล้ว สายแล้ว เสียงในใจของสาวน้อย รินโกะ ถ้าไม่รีบไปแย่แน่เลย สาวเจ้าเลยรีบเร่งความเร็วขึ้นโดยลืมว่า ทางข้างหน้านั้นเป็นทางลาดเอียง

       "ช่วยด้วยยย"เสียงตะโกนของ รินโกะ ที่กำลังหลับตาปี๋หลังจาก จักรยานเพิ่มความเร็วจนหยุดไม่ได้เพราะ กำลังลงเนิน
       
       "หลบปายยย"เสียงของสาวเจ้า เมื่อลืมตาเมื่อเห็นคนเดินขวางทาง อยู่ข้างหน้า
       
       เมื่อคนที่ยืนอยู่ข้างหน้า หันมามองข้างหลังเพราะอยากรู้ว่าเกิด อะไรขึ้น เขาใส่หูฟังอยู่เลยไม่ได้ยินเสียงในตอนแรก แต่ก็
       
       โครม!!!! จักรยานชนกับร่างของคนข้างหน้าอย่างจัง จักรยานกับคนขี่กระเด็น ไปคนละทิศทาง ส่วนถูกชนล้มลงไอพอดและหูฟังหล่นกระจายไม่เหลือชิ้นดี

       "อูย..เจ็บ"รินโกะเอามือ ลูบหัว แล้วก็หันไป เห็นจักรยานที่ล้มอยู่ในสภาพบิดเบี้ยว สาวเจ้าก็ ตกใจ"จักรยานของฉัน" T_T

        ทันใดนั้นเธอจะก็ตกใจจากเสียงใคร อีกเสียงหนึ่ง
 
       "นี่เธอ..ขี่ให้ระวังหน่อยซิ ถ้าขับไม่เป็นอย่าขับเลยซะจะดีกว่า"เสียงของคนที่ถูกชน

       "ฉันขับเป็นนะยะ นายนั่นแหละไม่ยอมหลบเอง ฉันตะโกนคอแทบพัง อีกอย่างแล้วนายจะชดใช้ยังไงกับ จักรยานของฉัน"เสียงของสาวเจ้าตอบกลับอย่าง
อารมณ์เสีย

       "หึ ก็แค่จักรยาน เน่าๆคันเดียว จะมีค่า ซักแค่ไหนกัน รู้มะว่า ไอพอดของฉันมันราคาเท่าไหร่ ต่อให้จักรยานของเธอห้าคันยังไม่เท่าราคาไอพอดของฉันเลย
ให้ตายซิ แล้วมาโวยวาย ยัยบื้อเอ๊ย"เสียงของชายหนุ่มก็อารมณ์เสียพอๆกัน

       "ช่างมันเหอะ ฉันไม่ถือสายัยบื้ออย่างเธอหรอก แล้วอีกอย่างฉันต้องรีบไปเรียนไปก่อนนะ ยัยบื้อ"เสียงของชายหนุ่มที่เดินไป โดยไม่หันกลับมามองสาวเจ้า
แม้แต่นิดเดียว

       "เด๋ว ก่อนซินาย นายคิดจะชิ่งหรอไง กลับมาเคลียร์กันก่อนเลย อีตาบ้าา"เสียงตะโกนของแม่หนูรินโกะ แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้หันมามองเธอแม้แต่น้อย

        เธอยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกา 07:56 นาทีแล้ว เธอก็ได้ตกใจอีกรอบ ตายแล้วจะสายแล้ว เรื่องนี้ช่างมันก่อนเหอะ เดี๋ยวไปโรงเรียนไม่ทัน แล้วเธอก็รีบวิ่งไปโรงเรียน เพื่อไปให้ทันเวลาเข้าเรียน
           
หัวข้อ: Re: รักนาย..เจ้าชายหิมะ
เริ่มหัวข้อโดย: เสียงกระซิบ ที่ มกราคม 06, 2010, 09:54:38 pm
บทที่ 2 : นักเรียนใหม่

              นิ้ง หน่อง นิ้ง หน่ิอง !!!

     แฮกๆ เสียงหอบจากคนที่รีบวิ่งมาโรงเรียน "ทันพอดีเลย นึกว่าไม่ทันซะแล้ว"

     "รินโกะ ทางนี้ๆ"เสียงผู้หญิงสองคนที่ดังพร้อมกัน

     "อ้าว ยูริ อีล่อย รอด้วยๆ"เสียงของ รินโกะ ตอบไปให้เจ้าของเสียงก่อนหน้านี้ ที่แท้ก็เป็นเพื่อนกันนี่ เอง

     "อีล่อย เป็นไงบ้างตอนปิดเทอม ได้ข่าวกลับไปประเทศไทยมาหรอ"รินโกะถามด้วยอาการเหนื่อยหอบ

     "ก็ดี อะจ้ะคิดถึงพ่อแม่มากๆ เราเอาของฝากมาให้พวกเธอสองคนด้วยนะ นี่ไง"พอพูดจบ อีล่อยก็ หยิบของขึ้นมาซึ่งมันก็คือออ "โอ่งมังกร"ย่อส่วน

     "ขอบใจมากจ้ะ"เสียงของเพื่อนอีกคนของรินโกะที่ชื่อยูริ

     "ใช่ๆ ขอบใจมาก สวยมากเลย แล้วยูริล่ะ ไปเที่ยวไหนมาบ้าง"รินโกะถามยูริ

     "ไม่ได้ไปไหนหรอก อยู่บ้านช่วยงานพ่อแม่ที่ร้านน่ะ คนเยอะเลยขายดีมาก"ยูริตอบด้วยความภูมิใจบ้านยูริขายราเมง

     "จ้ะ เราไปเที่ยวทะเลมานะบรรยากาศดีมากๆเลย"รินโกะคุยกับเพื่อนๆ ทั้งสามเดินคุยกันเรื่อยๆ ในที่สุดก็ถึงห้องเรียนแต่ละคนแยกย้ายไปที่นั่งของตนเอง

     "นักเรียน! ทำความเคารพ"เสียงของหัวหน้าห้องดังขึ้น

     "สวัสดีค่ะ/ครับ คุณครู"เสียงจากนักเรียนในห้อง

     "สวัสดีจ้ะ นักเรียนทุกคน วันนี้คุณครูมีเพื่อนใหม่จะมาแนะนำ เข้ามาได้จ้ะ"คุณครูพูดพร้อมกับหันไปทางประตูเข้าห้อง

     นักเรียนชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับแนะนำตัวด้วยสีหน้าที่ดูเย็นชา"สวัสดีครับ ผม มินาตะ คีย์ ครับ เรียกว่าสั้นๆว่า คีย์ ก็ได้ครับ"
หัวข้อ: Re: รักนาย..เจ้าชายหิมะ
เริ่มหัวข้อโดย: รอยทราย ที่ มกราคม 06, 2010, 11:10:08 pm
ดีจ้า พี่จะได้มีเรื่องให้อ่านเยอะๆ จะคอยดูนะคะ ว่าพระเอกจะเย็นชาแค่ไหน สู้ๆๆ
หัวข้อ: Re: รักนาย..เจ้าชายหิมะ
เริ่มหัวข้อโดย: เสียงกระซิบ ที่ มกราคม 06, 2010, 11:54:32 pm
บทที่ 3 : ที่นั่ง

     "คีย์จ๊ะ เธอนั่งตรงนั้นนะ  รินโกะดูแลเพื่อนใหม่ด้วยนะ รินโกะ รินโกะ !"คำพูดของคุณครูที่เริ่มดังขึ้น

     เจ้าของของชื่อที่กำลังนั่งเหม่อลอยมองท้องฟ้านอกหน้าต่าง ก็สะดุ้งขึ้น"คะ คุณครู"

     "ดูแลเพื่อนด้วยนะจ๊ะ"^ ^ สีหน้าของคุณครูที่พยายามเก็บอารมณ์เอาไว้

     "ค่ะ"รินโกะได้แต่ตอบสั้นๆโดยไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะรู้ดีว่า อาจารย์ทำหน้าแบบนี้แปลว่าอะไร

     นักเรียนชายหน้า ห้องก็เดินมานั่งที่โดยไม่ได้พูดอะไรอีก และทำให้ดูเย็นชาเข้าไปใหญ่

     รินโกะหันไปมองเพื่อนใหม่ที่มานั่งข้างๆก็หลุดตะโกนออกไป"นาย นายเมื่อเช้านี่เอง อีตาบ้า เอาค่าจักรยานมาเลยนะ นายจะเอายังไง"

     "เราเคยเจอกันด้วยหรอ"คำตอบของนายคีย์ที่ทำให้คนที่ถามถึงกับเลือดขึ้นหน้า

     "นาย นี่มันนน"

     "รินโกะ"เสียงดังมาจากหน้าห้องเรียน พอเจ้าของชื่อหันไปมองก็พบกับสายตาอันคมกริบที่ทิ่มแทงเข้าไปในใจเธอ

     "ขอโทษค่ะ คุณครู"รินโกะรู้สึกอายมากเมื่อตกเป็นเป้าสายตาของเพื่อนๆทั้งห้อง

     ส่วนนายคีย์ก็นั่งนิ่งเอามือกุมปากแอบยิ้มเล็กๆ อย่างสะใจ
หัวข้อ: Re: รักนาย..เจ้าชายหิมะ
เริ่มหัวข้อโดย: เสียงกระซิบ ที่ มกราคม 07, 2010, 06:01:02 pm
บทที่ 4 : เพื่อน

     เมื่อเวลาเดินทางมาถึงเที่ยงวัน ถึงช่วงพักรับประทานอาหาร

     "รินโกะ ไปกินข้าวกันฉันหิวแล้ว"เพื่อนทั้งสองของเธอเรียก

     "จ้ะ แป๊ปนะ เก็บของก่อน"สาวเจ้าตอบและก็รีบเก็บของใส่กระเป๋าเพราะเธอก็หิวเช่นกัน

     ระหว่างที่เธอกำลังเก็บของนั้น นายคีย์ก็ลุกขึ้นออกจากโต๊ะ เธอหันไปมองเขาก็ทำให้รู้สึกขึ้นอีกครั้ง

     "ชื่อ คีย์ สินะ ยินดีที่ได้รู้จักนะ เรา เคนจิ"เสียงชายคนหนึ่งในห้องที่มาแนะนำตัวแล้วทำท่าจะขอเช็คแฮนด์ด้วย

     "เช่นกัน"นายคีย์ก็ยังตอบด้วยสีหน้าที่ดูเย็นชาเหมือนเดิมและไม่มีทีท่าว่าจะเอามือมาจับด้วย

     หยิ่งชะมัด  รินโกะคิดในใจ ขณะที่รินโกะคิดอะไรเพลินๆอยู่นั้นก็มีเสียงดังขึ้น

     "แหมๆๆ ยิ้มหน่อยสินาย ทำตัวเป็นก้อนน้ำแข็งไปได้ ฮ่าๆ"นักเรียนชายคนนึงในห้องพูดแซวขึ้นมา

     "..."ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียกค่ะ

     "คีย์ นายจะไปกินข้าวกับพวกเรามั้ย นายยังไม่มีเพื่อน เลยนี่นา"นายคนแซวออกปากชวนนักเรียนใหม่

    "ขอบใจ"เขายังคงรักษาความนิ่งอยู่

    "ยังไม่ได้แนะเลยนำตัว เราชื่อชิมะ"

    "ไปกันได้ยัง หิวแล้วนะ"เคนจิพูดแทรก

    "เออๆ"เสียงตอบของ ชิมะ แล้วทั้งสาม ก็เิดินไปด้วยกัน

    "รินโกะ รินโกะ !"เสียงเรียกของยูริ

    "อะไร ! มีอะไรยูริ"เสียงตอบของสาวเจ้า ที่พึ่งหลุดจาก อาการเหม่อ

    "เก็บของเสร็จยังเนี่ย พวกเราหิวข้าวแล้วนะ"คราวนี้ เป็นเสียงของ อีล่อยพูดบ้าง

    "จ้ะๆ เสร็จแล้วๆ ไปกันๆ"พอพูดจบพวกเธอสามคนก็เดินออกไปกินข้าวกันทิ้งเหลือไว้เพียงห้องที่ว่างเปล่ากับโทรศัพท์เครื่องนึงที่ใครทำหล่นเอาไว้ไม่รู้

   
หัวข้อ: Re: รักนาย..เจ้าชายหิมะ
เริ่มหัวข้อโดย: เสียงกระซิบ ที่ มกราคม 10, 2010, 07:12:32 pm
บทที่ 5 : เหตุผลของการย้ายโรงเรียน

    ณ โรงอาหารโรงเรียน

    "เป็นไง นักเรียนเยอะไหมละโรงเรียนของพวกเรา โรงเรียนมีชื่อเสียงก็อย่างงี้แหละ ฮ่าๆ นักเรียนที่เข้ามานะเห็นเยอะก็เหอะแต่ก็ไม่ได้เข้ามาง่ายๆ หรอกนะ รู้ไหมที่เนี่ย คนที่จะเข้ามาได้หนะ ต้องมีความรู้จริงๆ ไม่งั้นสอบเข้ามาไม่ผ่านหรอก "ชิมะพูดหรือบ่นก็ไม่รู้

   "พอเหอะๆ"เคนจิพูดแทรก

   "นายจะขัดทำไม กำลังอธิบายให้เพื่อนใหม่เราฟังอยู่ว่าโรงเรียนเรามันดีขนาดไหน"ชิมะ เริ่มพูดใหม่อีกครั้ง

   "พูดจบพอดีไม่ต้องกินข้าว นายพูดไม่เคยจะหยุดเลย ชิมะ เท่าที่ฉันจำได้"เคยจิเริ่มพูดดักคอชิมะ

   "โอเคๆ ไม่พูดแล้วก็ได้"ในที่สุด ชิมะก็ยอม แต่รู้สึกจะมีอาการงอนนิดๆ

   "คีย์โรงเรียนเก่า นายเป็นยังไงมั่ง ทำไมถึงย้ายมาล่ะ"เคนจิ ถาม คีย์

   "คนไม่เยอะเท่านี้หรอก"เขาตอบสั้นๆ

   "โรงเรียนเก่านายเข้ายากเหมือนกันนะ"ชิมะพูดแทรก

   "ก็ไม่เชิงหรอก"คีย์พูดต่อ

   "อืมๆ ข้อสอบเข้ายากหรอ"เคนจิถาม

   "ก็ใช่แหละ แต่ที่สำคัญกว่านั้น ค่าเทอม เทอมละ 2 ล้าน"คีย์ตอบ

   "โหหห แพงอะ"ชิมะ กับ เคนจิพูดพร้อมกัน

    "แล้วนายทำไม ถึงย้ายมาละ"เคนจิ ถามต่อ

    "มีปัญหานิดหน่อย เลยโดนไล่ออก"คีย์ตอบแบบเซ็งๆ

    "ทำไมละ"เคนจิ เริ่มซัก

    "กินข้าว เถอะน่า ข้าวเย็นหมดแล้ว มาว่าเราพูดมากช่างถามจริง"ชิมะดักคอเคนจิบ้าง

    "เออๆ"เคนจิตอบแบบเซ็งๆ

    "อิ่มแล้ว ขอขึ้นห้องก่อน"คีย์ บอกทั้งสองแล้วเดินจากไปโดย ไม่พูดอะไร อีก

    ณ ห้องเรียน นายคีย์เดินเข้ามาให้ห้องแล้วพบโทรศัพท์

    "โทรศัพท์ของใครหนะ เก็บไว้ก่อนแล้วกันเดี๋ยวค่อยหาเจ้าของ"

หัวข้อ: Re: รักนาย..เจ้าชายหิมะ
เริ่มหัวข้อโดย: เสียงกระซิบ ที่ มกราคม 10, 2010, 09:40:18 pm
บทที่่ 6 : หัวขโมย

      ณ โรงอาหารอีกฝากหนึ่งของโรงเรียน

    "นี่ๆรินโกะ วันนี้เรากินอะไรกันดี"ยูริถามรินโกะ

    "กินร้านประจำสิ ร้านราเมงอะ"รินโกะตอบ

    "ใช่ๆอร่อยจริง ไม่ได้ โม้!"อีล่อยช่วยเสริม

    "โหย ราเมงอีกแล้วหรอ ฉันกินจนหน้าจะเป็น เส้นหมี่แล้วเนี่ย"ยูริ บ่น

    "ก็จริงเนอะ บ้านเธอขายราเมงหนิ"รินโกะนึกขึ้นได้

    "ไปกินข้าวราดแกงกะหรี่่ กันมะ"ยูริ เสนอความคิด

    "ก็ดีนะ ไปกินกัน"รินโกะตอบ แล้วทั้ง 3 ก็ไปนั่งกิน ข้าวราดแกงกัน

    5 นาทีผ่านไป ไวเหมือนอ่าน

    "อิ่มจังเลย"ยูริพูด

    "ไปจ่ายตังกัน"อีล่อยพูดขึ้น พร้อมกับ ล้วงหยิบเงิน

    "อืมๆ แป๊ปนะหยิบกระเป๋า ตังก่อน"รินโกะ หยิบกระเป๋า ตังก็ตกใจเพราะ

    "ยูริ อีล่อย เราทำโทรศัพท์หายอะ"T__T

    "รินโกะ ไม่เป็นไรเดี๋ยวเราช่วยหา"อีล่อย พูดปลอบ

    "เดี๋ยวเราลองโทรเข้าดู เผื่อมีคนรับ"ยูริ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์

    "ไม่สามารถติดต่อ หมายเลขที่ท่านเรียกในขณะนี้ได้ค่ะ"เสียงในโทรศัพท์

    "เดี๋ยว ยูริ เราเปลี่ยนเบอร์แล้ว อะ"รินโกะบอกกับยูริ

    "แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่แรก เบอร์ อะไรอะ"ยูริ ถามรินโกะ

    "จำไม่ได้อะ ลืม ความจำมันสั้น"รินโกะ ตอบแบบ อายๆ

    "แล้วบอกทำไม ละเนี่ย"อีล่อยบ่น

    "โทษที จ๊ะ"รินโกะ ขอโทษเพื่อนๆ

    "ไม่เป็นไร แล้วจะเอายังไงต่อละ"ยูริถาม

    "เฮอ ขึ้นห้องก่อนละกัน มันคงหายไปแล้วละ"รินโกะ ตอบด้วยอาการเศร้าใจ

    แล้วทั้งสามก็ก็เดินขึ้นไปบนห้อง แล้วพบกับชายคนนึงกำลังนั่งกดโทรศัพท์ที่หายไปอยู่ ชายคนนั้นก็คือ นายคีย์

    "ไอหัวขโมย นายนี่เอง เป็นคนเอาโทรศัพท์ ฉันไป"รินโกะไม่พูดพล่ำทำเพลง รีบตรงเข้าไปด่า นายคีย์

    "เปล่า ซะหน่อย"คีย์ ปฏิเสธ

     "นายนั้นแหละ เป็นคนเอาไปไม่ต้องมาโกหก หรอกไอ้หัวขโมย"รินโกะ เริ่มตวาด

     "ฉัน บอกว่า"คีย์ บอกปฏิเสธรอบสอง

     "ไอ้หัวข.."รินโกะตวาดด้วย เสียงดังยิ่งขึ้นแต่ทันใดนั้น

     ปังงง ! เสียงตบโต๊ะดังสนั่น

     "ใช่! ฉันมันหัวขโมย"นายคีย์ตะโกน