ผู้เขียน หัวข้อ: ฝีมือปลายจวัก...กั๊กหัวใจนายจอมเก๊ก  (อ่าน 3243 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ จอมใจอสูร(คิดถึงเสมอ)

  • จงก้าวต่อไป อย่ามองกลับไปข้างหลัง อดีตคือสิ่งที่ไม่อาจย้อนคืน
  • คมกวีราชสิงห์

  • *
  • กระทู้: 145
  • คะแนนกลอน 23
  • เพศ: หญิง
ฝีมือปลายจวัก...กั๊กหัวใจนายจอมเก๊ก
« เมื่อ: ธันวาคม 27, 2009, 06:27:36 pm »

             บทนำ
  
    "กริ๊งๆ!" เสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้น "แม่จ๋า...รับโทรศัพท์แทนแป้งหน่อยนะคะ แป้งทอดปลาอยู่อ่ะแม่" ฉันพูดเสียงหวาน "เออๆ อย่าเร่งสิลูก" แม่พูดด้วยเสียงสั่นเครือ "สวัสดีค่ะ" แม่พูดใส่โทรศัพท์อย่างทุลักทุเล "บุษบาใช่ไหมจ๊ะ นี่สุนีย์จ่ะ" ปลายสายพูด "เอ๋!สุนีย์...ห๊าาา  สุนีย์!!!!!!!!!" โทรศัพท์ตกจากมือแม่ แม่ล้มลง "แม่!!!!" ฉันถลาเข้าไป "แม่!แม่!แม่!" ฉันร้องอย่างสุดเสียง   ...เดี๋ยวมาแต่งต่อน้าาาา e034...


แม้ทำคุณร้อยครั้งหรือหมื่นครั้ง  หากใจพลั้งทำบาปแม้เสี้ยวหนึ่ง
แม้เป็นบาปเพียงเล็กน้อยไม่ได้คำนึง  สุดหยั่งถึงบาปนั้นคงในใจ
 

ออฟไลน์ จอมใจอสูร(คิดถึงเสมอ)

  • จงก้าวต่อไป อย่ามองกลับไปข้างหลัง อดีตคือสิ่งที่ไม่อาจย้อนคืน
  • คมกวีราชสิงห์

  • *
  • กระทู้: 145
  • คะแนนกลอน 23
  • เพศ: หญิง
Re: ฝีมือปลายจวัก...กั๊กหัวใจนายจอมเก๊ก
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ธันวาคม 27, 2009, 06:53:23 pm »
? บทที่1
? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?  สุขปนทุกข์...ที่เลี่ยงไม่ได้
? ? "ติ๊ดๆๆๆ" เสียงเครื่องตรวจคลื่นหัวใจดังเป็นระยะ "สวัสดีครับ" หมอเดินเข้ามา "สวัสดีค่ะ" ฉันพนมมือไหว้หมออย่างอ้อนวอน "แม่ของคุณเป็นโรคหัวใจครับ อาจจะต้องใช้ค่าใช้จ่ายสูงในการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ" หมอดักคอ "แต่ว่า...เราไม่มีเงินมากพอหรอกค่ะ" ฉันส่ายหน้าอย่างไร้ซึ่งความหวัง "ใครว่าล่ะ" เสียงหนึ่งดังมาจากมุมห้อง "น้าสุนีย์!!!!!! น้าๆๆ! น้าเป็นคนทำให้แม่เป็นอย่างนี้" ฉันโวย ฉันรู้สึกว่าตัวเองโมโหพอที่จะฆ่าคนได้ด้วยมือเปล่า "น้าจะออกค่าใช้จ่ายให้ จะให้เธอเรียนหนังสือ จะเอามั้ย!" น้าพูดแกมบังคับ "ไม่มีทาง!" ฉันทำตาเขม็ง "เอาเถอะลูก" พ่อฉันโผล่ออกมา(พ่อไปแต่งงานใหม่กับน้าสุนีย์)ฉันเดินออกไปข้างนอก ภาพในวัยเด็กฉายออกมาในโสตประสาตของฉันอีกครั้ง "พ่อจะไปไหน" แม่เค้นถาม "พ่อจะไปอยู่กับสุนีย์" พ่อหอบกระเป๋าก่อนจะก้าวออกไปจากบ้าน "ทำไม! ทำไม!" แม่ตะโกนไล่หลัง "พ่อรักสุนีย์ พ่อรักเค้าาาา" ฉันในวัย8ขวบ นั่งมองพ่อกับแม่ตะโกนใส่กันอย่างงงงวยอยู่ที่มุมห้อง "ลูกแป้ง" เสียงดังมาจากข้างตัวฉัน "พ่อ!" ฉันพูดอย่างไม่ต้อนรับ "ลูกโตขึ้นเยอะเลยนะ ยังไม่เปลี่ยนเลย" พ่อลูบหัว "แน่สิ เป็นคนก็ต้องโต คุณยังเจ้าชู้เหมือนเดิมนะ" ฉันไม่กล้าพูดคำว่า'พ่อ'เต็มปากฉันเป็นเด็กเรียนดี ได้ทุนมาตลอด แต่ทุกบาททุกสตางค์ก็ลงขวดเหล้าของพ่อหมด "ขอโทษค่ะ" ฉันพูด เพราะยังพอนึกถึงข้อดีของพ่ออยู่บ้าง "พรุ่งนี้พ่อไปส่งนะ" พ่อพูด "ค่ะ หลังจากนั้นหนูขอไปเองนะ" ฉันพูดพร้อมคิดว่า'โรงเรียนผู้ดีจะเป็นยังไงน้า'?  ...เดี๋ยวมาแต่งต่อนะ...
แม้ทำคุณร้อยครั้งหรือหมื่นครั้ง  หากใจพลั้งทำบาปแม้เสี้ยวหนึ่ง
แม้เป็นบาปเพียงเล็กน้อยไม่ได้คำนึง  สุดหยั่งถึงบาปนั้นคงในใจ
 

ออฟไลน์ จอมใจอสูร(คิดถึงเสมอ)

  • จงก้าวต่อไป อย่ามองกลับไปข้างหลัง อดีตคือสิ่งที่ไม่อาจย้อนคืน
  • คมกวีราชสิงห์

  • *
  • กระทู้: 145
  • คะแนนกลอน 23
  • เพศ: หญิง
  ขอคั่นก่อนนะ
   
    ขอขอบคุณอาคันตุกะกวีคลับทุกๆท่านที่มาอ่านนิยายของดิฉัน ขอแจ้งให้ทราบว่า ดิฉันอายุเพียง.................................................10ขวบ(เทพ) และได้โปรดติดตามต่อไปเรื่อยๆ เพราะนิยายยังไม่จบเพียงเท่านี้ และนี้คือนิยายวัยรุ่นเฮฮา ซึ่งพระเอกยังไม่ปรากฏตัว และได้โปรดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อ่านต่อไปเถอะค่ะ e044
แม้ทำคุณร้อยครั้งหรือหมื่นครั้ง  หากใจพลั้งทำบาปแม้เสี้ยวหนึ่ง
แม้เป็นบาปเพียงเล็กน้อยไม่ได้คำนึง  สุดหยั่งถึงบาปนั้นคงในใจ
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN