ผู้เขียน หัวข้อ: รักนาย..เจ้าชายหิมะ  (อ่าน 4386 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ เสียงกระซิบ

  • ..ความฝัน ความจริง ความรัก..
  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอน

  • *
  • กระทู้: 297
  • กดถูกใจ: 3 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 84
  • เพศ: ชาย
  • หากไม่รู้จักเจ็บปวด..คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ
รักนาย..เจ้าชายหิมะ
« เมื่อ: มกราคม 06, 2010, 07:10:40 pm »

บทนำ

      "หิมะ" โปรยลงมาอีกแล้ว หนาวจัง  หนาวลึกถึงหัวใจ อ้างว้างเหลือเกิน ได้แต่นั่งกอดเข่าอยู่คนเดียว เมื่อไหร่กันนะที่จะมีใครเข้ามา ทำให้ใจดวงนี้ไม่หนาวซักที...
     
      ตึง..ตึง..ตึง..! เสียงฝีเท้าของคนที่กำลังวิ่งลงมาจากบันได "แม่คะ..ขอขนมปังทาเนย แผ่นนึงค่ะ"
     
      "อ้าว..รินโกะ ไม่กินข้าวหรอ แม่ทอดไข่ดาวไว้ให้แล้วนะ"เสียงแม่ของคนที่วิ่งลงมาจากบันไดเมื่อกี้นี้
     
      "ขอโทษ ค่ะ คุณแม่ หนูสายแล้ว เดี๋ยวไปโรงเรียยนไม่ทัน"น้ำเสียงหวานๆตอบกลับมา
     
      "นี่จ้ะ ขนมปังทาเนย" ^ ^
     
     "ขอบคุณค่ะแม่ หนูไปก่อนนะคะ" ^ ^

     จากนั้นสาวเจ้า ก็รีบปั่นจักรยานออกจากบ้านทันที เพราะว่าใกล้เวลาโรงเรียนเข้า แล้วเดี๋ยวไปไม่ทันโรงเรียน วันแรกซะด้วยสิ ระหว่างการเดินทางนั้น...     
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 06, 2010, 08:20:06 pm โดย lศษXuึ่งส่วusัก »


 

ออฟไลน์ เสียงกระซิบ

  • ..ความฝัน ความจริง ความรัก..
  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอน

  • *
  • กระทู้: 297
  • กดถูกใจ: 3 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 84
  • เพศ: ชาย
  • หากไม่รู้จักเจ็บปวด..คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ
Re: รักนาย..เจ้าชายหิมะ
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: มกราคม 06, 2010, 08:01:54 pm »
บทที่ 1 : ไปโรงเรียน

        สายแล้ว สายแล้ว สายแล้ว เสียงในใจของสาวน้อย รินโกะ ถ้าไม่รีบไปแย่แน่เลย สาวเจ้าเลยรีบเร่งความเร็วขึ้นโดยลืมว่า ทางข้างหน้านั้นเป็นทางลาดเอียง

       "ช่วยด้วยยย"เสียงตะโกนของ รินโกะ ที่กำลังหลับตาปี๋หลังจาก จักรยานเพิ่มความเร็วจนหยุดไม่ได้เพราะ กำลังลงเนิน
       
       "หลบปายยย"เสียงของสาวเจ้า เมื่อลืมตาเมื่อเห็นคนเดินขวางทาง อยู่ข้างหน้า
       
       เมื่อคนที่ยืนอยู่ข้างหน้า หันมามองข้างหลังเพราะอยากรู้ว่าเกิด อะไรขึ้น เขาใส่หูฟังอยู่เลยไม่ได้ยินเสียงในตอนแรก แต่ก็
       
       โครม!!!! จักรยานชนกับร่างของคนข้างหน้าอย่างจัง จักรยานกับคนขี่กระเด็น ไปคนละทิศทาง ส่วนถูกชนล้มลงไอพอดและหูฟังหล่นกระจายไม่เหลือชิ้นดี

       "อูย..เจ็บ"รินโกะเอามือ ลูบหัว แล้วก็หันไป เห็นจักรยานที่ล้มอยู่ในสภาพบิดเบี้ยว สาวเจ้าก็ ตกใจ"จักรยานของฉัน" T_T

        ทันใดนั้นเธอจะก็ตกใจจากเสียงใคร อีกเสียงหนึ่ง
 
       "นี่เธอ..ขี่ให้ระวังหน่อยซิ ถ้าขับไม่เป็นอย่าขับเลยซะจะดีกว่า"เสียงของคนที่ถูกชน

       "ฉันขับเป็นนะยะ นายนั่นแหละไม่ยอมหลบเอง ฉันตะโกนคอแทบพัง อีกอย่างแล้วนายจะชดใช้ยังไงกับ จักรยานของฉัน"เสียงของสาวเจ้าตอบกลับอย่าง
อารมณ์เสีย

       "หึ ก็แค่จักรยาน เน่าๆคันเดียว จะมีค่า ซักแค่ไหนกัน รู้มะว่า ไอพอดของฉันมันราคาเท่าไหร่ ต่อให้จักรยานของเธอห้าคันยังไม่เท่าราคาไอพอดของฉันเลย
ให้ตายซิ แล้วมาโวยวาย ยัยบื้อเอ๊ย"เสียงของชายหนุ่มก็อารมณ์เสียพอๆกัน

       "ช่างมันเหอะ ฉันไม่ถือสายัยบื้ออย่างเธอหรอก แล้วอีกอย่างฉันต้องรีบไปเรียนไปก่อนนะ ยัยบื้อ"เสียงของชายหนุ่มที่เดินไป โดยไม่หันกลับมามองสาวเจ้า
แม้แต่นิดเดียว

       "เด๋ว ก่อนซินาย นายคิดจะชิ่งหรอไง กลับมาเคลียร์กันก่อนเลย อีตาบ้าา"เสียงตะโกนของแม่หนูรินโกะ แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้หันมามองเธอแม้แต่น้อย

        เธอยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกา 07:56 นาทีแล้ว เธอก็ได้ตกใจอีกรอบ ตายแล้วจะสายแล้ว เรื่องนี้ช่างมันก่อนเหอะ เดี๋ยวไปโรงเรียนไม่ทัน แล้วเธอก็รีบวิ่งไปโรงเรียน เพื่อไปให้ทันเวลาเข้าเรียน
           
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 06, 2010, 09:56:06 pm โดย lศษXuึ่งส่วusัก »
 

ออฟไลน์ เสียงกระซิบ

  • ..ความฝัน ความจริง ความรัก..
  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอน

  • *
  • กระทู้: 297
  • กดถูกใจ: 3 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 84
  • เพศ: ชาย
  • หากไม่รู้จักเจ็บปวด..คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ
Re: รักนาย..เจ้าชายหิมะ
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: มกราคม 06, 2010, 09:54:38 pm »
บทที่ 2 : นักเรียนใหม่

              นิ้ง หน่อง นิ้ง หน่ิอง !!!

     แฮกๆ เสียงหอบจากคนที่รีบวิ่งมาโรงเรียน "ทันพอดีเลย นึกว่าไม่ทันซะแล้ว"

     "รินโกะ ทางนี้ๆ"เสียงผู้หญิงสองคนที่ดังพร้อมกัน

     "อ้าว ยูริ อีล่อย รอด้วยๆ"เสียงของ รินโกะ ตอบไปให้เจ้าของเสียงก่อนหน้านี้ ที่แท้ก็เป็นเพื่อนกันนี่ เอง

     "อีล่อย เป็นไงบ้างตอนปิดเทอม ได้ข่าวกลับไปประเทศไทยมาหรอ"รินโกะถามด้วยอาการเหนื่อยหอบ

     "ก็ดี อะจ้ะคิดถึงพ่อแม่มากๆ เราเอาของฝากมาให้พวกเธอสองคนด้วยนะ นี่ไง"พอพูดจบ อีล่อยก็ หยิบของขึ้นมาซึ่งมันก็คือออ "โอ่งมังกร"ย่อส่วน

     "ขอบใจมากจ้ะ"เสียงของเพื่อนอีกคนของรินโกะที่ชื่อยูริ

     "ใช่ๆ ขอบใจมาก สวยมากเลย แล้วยูริล่ะ ไปเที่ยวไหนมาบ้าง"รินโกะถามยูริ

     "ไม่ได้ไปไหนหรอก อยู่บ้านช่วยงานพ่อแม่ที่ร้านน่ะ คนเยอะเลยขายดีมาก"ยูริตอบด้วยความภูมิใจบ้านยูริขายราเมง

     "จ้ะ เราไปเที่ยวทะเลมานะบรรยากาศดีมากๆเลย"รินโกะคุยกับเพื่อนๆ ทั้งสามเดินคุยกันเรื่อยๆ ในที่สุดก็ถึงห้องเรียนแต่ละคนแยกย้ายไปที่นั่งของตนเอง

     "นักเรียน! ทำความเคารพ"เสียงของหัวหน้าห้องดังขึ้น

     "สวัสดีค่ะ/ครับ คุณครู"เสียงจากนักเรียนในห้อง

     "สวัสดีจ้ะ นักเรียนทุกคน วันนี้คุณครูมีเพื่อนใหม่จะมาแนะนำ เข้ามาได้จ้ะ"คุณครูพูดพร้อมกับหันไปทางประตูเข้าห้อง

     นักเรียนชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับแนะนำตัวด้วยสีหน้าที่ดูเย็นชา"สวัสดีครับ ผม มินาตะ คีย์ ครับ เรียกว่าสั้นๆว่า คีย์ ก็ได้ครับ"
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 06, 2010, 11:18:00 pm โดย lศษXuึ่งส่วusัก »
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN