รักนาย..เจ้าชายหิมะ

บทที่ 1 : ไปโรงเรียน

สายแล้ว สายแล้ว สายแล้ว เสียงในใจของสาวน้อย รินโกะ ถ้าไม่รีบไปแย่แน่เลย สาวเจ้าเลยรีบเร่งความเร็วขึ้นโดยลืมว่า ทางข้างหน้านั้นเป็นทางลาดเอียง

"ช่วยด้วยยย"เสียงตะโกนของ รินโกะ ที่กำลังหลับตาปี๋หลังจาก จักรยานเพิ่มความเร็วจนหยุดไม่ได้เพราะ กำลังลงเนิน

"หลบปายยย"เสียงของสาวเจ้า เมื่อลืมตาเมื่อเห็นคนเดินขวางทาง อยู่ข้างหน้า

เมื่อคนที่ยืนอยู่ข้างหน้า หันมามองข้างหลังเพราะอยากรู้ว่าเกิด อะไรขึ้น เขาใส่หูฟังอยู่เลยไม่ได้ยินเสียงในตอนแรก แต่ก็

โครม!!!! จักรยานชนกับร่างของคนข้างหน้าอย่างจัง จักรยานกับคนขี่กระเด็น ไปคนละทิศทาง ส่วนถูกชนล้มลงไอพอดและหูฟังหล่นกระจายไม่เหลือชิ้นดี

   "อูย..เจ็บ"รินโกะเอามือ ลูบหัว แล้วก็หันไป เห็นจักรยานที่ล้มอยู่ในสภาพบิดเบี้ยว สาวเจ้าก็ ตกใจ"จักรยานของฉัน" T_T

   ทันใดนั้นเธอจะก็ตกใจจากเสียงใคร อีกเสียงหนึ่ง

   "นี่เธอ..ขี่ให้ระวังหน่อยซิ ถ้าขับไม่เป็นอย่าขับเลยซะจะดีกว่า"เสียงของคนที่ถูกชน

   "ฉันขับเป็นนะยะ นายนั่นแหละไม่ยอมหลบเอง ฉันตะโกนคอแทบพัง อีกอย่างแล้วนายจะชดใช้ยังไงกับ จักรยานของฉัน"เสียงของสาวเจ้าตอบกลับอย่าง
อารมณ์เสีย

   "หึ ก็แค่จักรยาน เน่าๆคันเดียว จะมีค่า ซักแค่ไหนกัน รู้มะว่า ไอพอดของฉันมันราคาเท่าไหร่ ต่อให้จักรยานของเธอห้าคันยังไม่เท่าราคาไอพอดของฉันเลย
ให้ตายซิ แล้วมาโวยวาย ยัยบื้อเอ๊ย"เสียงของชายหนุ่มก็อารมณ์เสียพอๆกัน

   "ช่างมันเหอะ ฉันไม่ถือสายัยบื้ออย่างเธอหรอก แล้วอีกอย่างฉันต้องรีบไปเรียนไปก่อนนะ ยัยบื้อ"เสียงของชายหนุ่มที่เดินไป โดยไม่หันกลับมามองสาวเจ้า
แม้แต่นิดเดียว

   "เด๋ว ก่อนซินาย นายคิดจะชิ่งหรอไง กลับมาเคลียร์กันก่อนเลย อีตาบ้าา"เสียงตะโกนของแม่หนูรินโกะ แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้หันมามองเธอแม้แต่น้อย

    เธอยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกา 07:56 นาทีแล้ว เธอก็ได้ตกใจอีกรอบ ตายแล้วจะสายแล้ว เรื่องนี้ช่างมันก่อนเหอะ เดี๋ยวไปโรงเรียนไม่ทัน แล้วเธอก็รีบวิ่งไปโรงเรียน เพื่อไปให้ทันเวลาเข้าเรียน