ผู้เขียน หัวข้อ: คงรอ...ณ คันวัง  (อ่าน 4908 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ปรกฟ้า

  • สามัญชนคนกวี

  • *
  • กระทู้: 8
  • กดถูกใจ: 1 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 1
คงรอ...ณ คันวัง
« เมื่อ: กรกฎาคม 12, 2011, 09:01:39 pm »

คงรอ...ณ คันวัง
จากใจ
เรื่องสั้นเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการแอบรักของเด็กสาวคนหนึ่งถ่ายทอดออกมาผ่านรูปแบบชนบทมีกลิ่นอายธรรมชาติ มิตรภาพ ความรัก การพัฒนาตนเอง มากมายเด็กสาวคนนี้มีชื่อว่าไหมและเธอต้องจัดการปัญหาหลายๆอย่างทั้งเรื่องความฝันของตัวเองที่อยากเป็นเภสัชกร การช่วยเหลือคนรอบข้างหรือแม้กระทั่งความรักที่แม้แต่ตัวเธอก็ไม่เคยได้เอื้อนเอ่ยออกมาเป็นคำพูดแม้สักครั้ง คงฝังลึกโดยไม่รู้จุดหมายที่แท้จริง
ปล.
เรื่องสั้นนี้อาจไม่ได้มีความหวือหวาหรือแสดงอารมณ์มากนัก คือผู้เขียนต้องการสื่อไปถึงความรักแบบบริสุทธิ์มากกว่า
ผู้เขียนใคร่ขอผู้อ่านทุกท่านว่าอย่าคาดหวังเพราะผู้เขียนได้ตั่งใจใส่เจตนารมณ์ไว้อย่างเต็มความสามารถของตัวเองแล้ว
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

บทนำ

คงรอ....ณ คันวัง
                  ....ในเดือนพฤศจิกายนเช่นนี้ลมหนาวยังคงพัดโบกโบย      
กรุ่นมาพร้อมหมอกสีขาว อ้า! อากาศยามเช้านี้ช่างน่าสดชื่นเสียจริง
ฉันนึกในใจพลางยืดแขนทั้งสองข้างไปสุดมือ
สูดเอาละอองหมอกบริสุทธิ์เข้า และปล่อยมันออกมาหลังจากฉันกักความสดชื่นไว้อย่างเต็มที่
ใบของต้นสะเดาเก่าแก่ต้นนี้เริ่มระริกไหว และพร้อมใจกันร่วงหล่นราวกับนัดแนะกันไว้  
... ฉันชอบที่แห่งนี้ ที่ที่ผู้คนท้องถิ่นเรียกมันว่า ?คันวัง?
     คันวัง เป็นศัพท์ท้องถิ่นที่นิยมใช้เรียกเฉพาะแถบหมู่บ้านในตำบลนี้
 เป็นสถานที่ที่ใช้ประกอบอาชีพกสิกรรมหรือบ่อเลี้ยงกุ้งนั่นเอง
ผมยาวสลวยปะหลังพัดพลิ้วตามแรงลม
จักรยานสีดำเก่าคร่ำคร่าคันนี้ เป็นพาหนะที่กำลังพาฉันกลับไปสู่วิมานบ้านไม้เพราะอาหารเช้าสำหรับเช้าวันเสาร์?
กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
------------------------------------------------------------------
ตอน 1 ฉันยังจำได้
เมื่อฉันก้าวพ้นประตูห้องครัว
 พ่อ แม่และน้องกำลังนั่งล้อมวงกินข้าวตามแบบฉบับวิถีคนไทยดั้งเดิม
นั่นไงกะแล้วเชียวยัยไหม
ไม่สนใจข้าวในจานเกาะแขนพลางหอมแก้มเสียฟอดใหญ่
จะเอาโทรศัพท์เครื่องใหม่สิท่า 
พ่อเหลือบมองฉันที่มาช้าก่อนตักข้าวคำโตใส่ปาก
?มาช้าจริง ยัยไหม มากินข้าวกันก่อน? แม่ค่อน
ฉันเดินไปหยิบชามข้าวตักข้าวสวยร้อนๆ
ที่แม่บรรจงหุงพร้อมใส่ข้าวซ้อมมือแซมเข้ามา
เพื่อเพิ่มประโยชน์ให้แก่คนกินให้มากขึ้น
ไอร้อนของข้าวสวยกรุ่นขึ้นเหนือจานข้าวที่กำลังยกไป
ฉันนั่งแทรกกลางระหว่างแม่กับฝ้ายที่ชอบทำตัวประจบ
ฝ้ายค้อนฉันนิดๆก่อนเขยิบไปนั่งข้างพ่อแทน
ฮึ!ฝันไปเถอะ ฉันนึกในใจ
จากนั้นบรรจงคลุกเนื้อปลาทูตัวแน่นลงกับน้ำพริกรสซ่านฝีมือแม่อย่างเอร็ดอร่อย
จนอยู่ดีๆพ่อก็พูดขึ้นทั้งๆที่กำลังกินข้าวกันอยู่
 ?เรียนเป็นยังไงบ้าง?? 
ฉันรีบตอบ ?ดีค่ะพ่อ แต่คนที่พ่อน่าจะสนใจมากกว่าหนู....? 
ฉันเว้นคำพูดไว้ในฐานที่เข้าใจพลางเหล่ตาไปยัง ฝ้าย
ที่กำลังตั้งหน้าตั้งตากินข้าวของตนอย่างรีบร้อน
 เหมือนจะรู้ตัวอีกฝ่ายส่งค้อนวงใหญ่ให้
รีบเหวกลับทันที
 ?มามองฉันอย่างเนี้ยต้องการสื่อถึงอะไรกันคะ?
เธอรีบพูดพลางเกาะแขนแม่อ้อนเข้าให้
แล้วส่งสายตาราวกับนางเอกละคร?ไม่นะคะแม่? ฝ้ายแก้ตัว
 พ่อพูดขึ้นอีก ?แต่พ่อลองดูผลสอบของหนูแล้ว หนูตกทุกวิชาเลย ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ล่ะลูกตั้งใจเรียนเหมือนพี่ๆเขาสิลูก?
แม่รู้ความลับของฝ้ายนี้ถึงกับตะหวาดลั่น ?กินข้าวเสร็จไปอ่านหนังสือ!?
อีกฝ่ายกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเหล่ตามองฉันนิดๆ แต่ก็งั้นๆ
 ฝ้ายกลัวแม่ยิ่งกว่าพ่อจึงไม่แปลกที่จะเห็นเธอรีบวิ่งปรู๊ดขึ้นบ้านทันทีที่เก็บชามข้าวเสร็จ
         หลังจากมื้อเช้าสิ้นสุดลง
ฉันจึงเดินทอดน่องออกมาที่หลังบ้าน
ที่นี่เป็นฝั่งคลองซึ่งตำบลนี้เป็นเขตแบ่งระหว่างจังหวัดสองจังหวัด
ฉะนั้นคลองตาเอี่ยมแห่งนี้จึงได้ชื่อว่าเส้นแบ่งเขต
ตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงซึ่ง
โดยปรกติจะร้อนจนไม่กล้าที่จะย่างกรายออกจากบ้าน
แต่ในฤดูหนาวเช่นนี้แดดจึงส่องถึงพื้นโลกเพียงริบหรี่
 ลมหนาวพัดมากระทบผิวกาย
พร้อมกับต้นไผ่ที่ไหวเอน
 เพื่อนบ้านของฉันคือบ้านที่อยู่ตรงข้ามคลองกับบ้านของฉัน
ในอดีตมีสะพานเชื่อมต่อระหว่างสองบ้านแต่พอพายุพัดมาครั้งกระโน้น สะพานจึงพังลงโดยเราสองบ้านยังคงไปมาหาสู่ด้วยเรือท้องแบนอยู่เนืองๆ
 ฉันอยากพายเรือเล่นจังเลย...แต่ฉันพายไม่เป็น
 น่าขันสิ้นดีบ้านอยู่ติดฝั่งคลองแท้ๆยังพายเรือไม่เป็น
 ฉันคิดเรื่องต่างๆไปเรื่อยเปื่อยจนสายตาเหลือบไปเห็นบางคน
ที่ทำให้ใจของฉันเต้นเร็วขึ้นในทันที ?เขา?
ในคิ้วเข้ม ผมรองทรง จมูกโด่งรับใบหน้า
 ผิวสีแทนและใบหน้าคม
นี่ยังไม่รวมชุดน้ำตาลอ่อน
ที่ฉันคิดว่ามันเป็นนักเรียนของโรงเรียนอาชีวะชื่อดังของภูมิภาค
หัวใจองฉันเต้นเร็วกว่าเดิม ภาพอดีตถูกฉายเข้ามาในสมอง
สายลมที่พัดอื้ออึงสลับแผ่วเบาไม่ได้ทำให้ความคิดหยุดนิ่งได้
เขาเหมือนมองไม่เห็นฉันซึ่งนั่นก็ไม่แปลกเพราะที่ๆฉันยืนอยู่ใกล้กับกอไผ่ขนาดใหญ่ทำให้บดบังและซ่อนเร้นฉันจากสายตาของเขา
?....? ฉันเม้มปากปล่อยจิตใจล่องลอยไปอย่างไร้จุดหมาย.......
สายลมกระโชกพัดอย่างแรงประทะสู่กายฉัน
นั่นแรงพอที่จะกระตุกใจที่หลุดรอยไปให้กลับเข้าสู่ที่เดิม
พยายามข่มใจและลดเท้าถอยหลัง
พลันร่างของฉันก็ชนเข้ากับร่างๆหนึ่ง ?พี่มาทำอะไรตรงนี้?
ฉันหมุนตัวกลับมายังต้นเสียง ?ฝ้าย เอ่อ..?
?พี่มองใคร ตั้งนาน ฉันขอดูหน้าหน่อย?
ฝ้ายพูดพร้อมทำท่าชะโงกจากกอไผ่ไปมองคนฝั่งตรงข้าม
 ?อย่า? ฉันร้องห้าม
พลางปัดมือของฝ้ายออก
 ตอนนี้ฉันมีทางเลือกเพียงสองทางเท่านั้น
 หนึ่ง ปล่อยให้ฝ้ายรู้ว่าฉันกำลังแอบมองเขาอยู่
และสองฉันควรทำเป็นจำพี่ชายที่เล่นสมัยเด็กไม่ได้
เพื่อง่ายเฉไฉไปเรื่องอื่น แน่นอนฉันเลือกอย่างหลัง
ฉันแสร้งทำหน้าให้แนบเนียนที่สุด
 พลางชี้นิ้วไปยังเขาคนนั้น
 ?พี่คนนั้นใครเหรอ มองไปตั้งนานยังจำไม่ได้? ฉันว่าอย่างนั้น
น้องสาวกรอกตาขึ้น ?ก็นั่นพี่ติไง พี่ติพี่ไอ้ไกด์เพื่อนฉัน สมัยเด็กพวกเราเล่นด้วยกัน พี่จำไม่ได้เหรอ   ?
จากนั้นฉันก็แสร้งทำเป็น... ?อ๋อจำเกือบไม่ได้ ? ?
เสียงหัวเราะที่ตามมาภายหลังเพื่อกลบเกลื่อนพอเป็นพิธีให้แผนจบลงไปอย่างแนบเนียนและราบรื่น
        พอไล่ฝ้ายให้กลับไปอ่านหนังสือตามคำบัญชาของแม่ได้
ฉันรีบปิดห้องเงียบอยู่เพียงผู้เดียว
จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งกับเก้าอี้ไม้ทำการบ้านอย่างเหนื่อยอ่อน
เปิดหน้าต่างไม้สักบานเล็กออก
 ลมจากคันวังคล้ายกลิ่นลมจากทะเลพัดเข้าคล้ายปลอบโยน
ถึงแม้ความมืดจะโรยตัวอยู่นอกหน้าต่าง
แต่ฉันก็รับรู้ได้ว่าจิตใจฉันตอนนี้อยู่ไหนซักแห่ง......บนโลก
หากมันไม่ได้อยู่กับตัวเอง... แปลกจริง และฉันก็.....
?ไม่เคยลืมพี่เลย?
-----------------------------------------------------------------------

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub
Re: คงรอ...ณ คันวัง
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กรกฎาคม 13, 2011, 11:17:22 pm »
สมัครเป็นแฟนคลับคนแรกเลย มาแต่งต่อไวๆนะคะ  loves

ออฟไลน์ ปรกฟ้า

  • สามัญชนคนกวี

  • *
  • กระทู้: 8
  • กดถูกใจ: 1 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 1
Re: คงรอ...ณ คันวัง
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กรกฎาคม 19, 2011, 08:07:45 pm »
สมัครเป็นแฟนคลับคนแรกเลย มาแต่งต่อไวๆนะคะ  loves
ขอบคุณค้า จะตั้งใจที่สุด

 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN