รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => งานประพันธ์กาพย์,โคลง,ฉันท์ => ข้อความที่เริ่มโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มกราคม 18, 2009, 12:34:52 am

หัวข้อ: กาพย์-ดีแค่ไหน...ก็ไร้คุณ
เริ่มหัวข้อโดย: ดินหญ้ากาช้ำ ที่ มกราคม 18, 2009, 12:34:52 am
เขาบอก...ว่าเขาดี
แหละฉันนี้...ก็เคยเชื่อ
คิดว่า...เขาจุนเจือ
คิดว่าเผื่อ...เอื้อไมตรี

สุดท้าย...ลายก็ออก
เป็นคำหลอก...ของผู้ดี
คิดว่า...ตัวมีศรี
ทั้งทั้งที่...ดีไม่เห็น

ยกตน...ที่แสนต่ำ
มาเหยียบย่ำ...ทำเหมือนเล่น
คนดีพา...กันเหม็น
ด้วนรู้เช่น...เห็นสันดาน

สีดำ...ทำอย่างไร
มันก็ไม่...ใสสะอ้าน
(http://img149.imageshack.us/img149/5779/1199786897qd1.jpg)
ยังกลับ...มาประจาน
เปิดเรือนชาน...สันดานเลว

เฝ้าแต่...คอยจับผิด
ไม่ผูกมิตร...จิตล้มเหลว
จึงมี...แต่เพลิงเปลว
แห่งหุบเหว...ของแรงคน

พอรู้...ว่าเรานั้น
อาจผลักดัน...ฝันอีกหน
จึงเขา..มาเปรอปรน
ด้วยร้อนรน...มีกลใน

ขอบอก...ไว้ตรงนี้
ฝันที่มี...อย่าคิดใฝ่
สันดาน...คนจั_ญไร
ดีแค่ไหน...ก็ไร้คุณ