ผู้เขียน หัวข้อ: รวมกาพย์เห่-เจ้าฟ้าธรรมมาธิเบศร์  (อ่าน 58427 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
เจ้าฟ้าธรรมมาธิเบศร์ เรื่อง เห่ชมเรือกระบวร
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: พฤศจิกายน 01, 2008, 10:48:02 pm »

เห่ชมเรือกระบวร

     ปางเสด็จประเวศด้าว                   ชลาไลย
ทรงรัตนพิมานไชย                           กิ่งแก้ว
พรั่งพร้อมพวกพลไกร                         แหนแห่
เรือกระบวรต้นแพร้ว                          เพริศพริ้งพายทอง ฯ

 
      ช้าลวะเห่่่พระเสด็จโดยแดนชล       ทรงเรือต้นงามเฉิดฉาย
กิ่งแก้วแพร้วพรรณราย                       พายอ่อนหยับจับงามงอน
    นาวาแน่นเป็นขนัด                       ล้วนรูปสัตว์แสนยากร
เรือริ้วทิวธงสลอน                            สาครลั่นครั่นครื้นฟอง

    เรือครุฑยุดนาคหิ้ว                       ลิ่วลอยมาพาผันผยอง
พลพายกรายพายทอง                       ร้องโห่เห่โอ้เห่มา
    สรมุขมุขสี่ด้าน                           เพียงพิมานผ่านเมฆา
ม่านกรองทองรจนา                         หลังคาแดงแย่งมังกร

    สมรรถไชยไกรกาบแก้ว                แสงแวววับจับสาคร
เรียบเรียงเคียงคู่จร                          ดังร่อนฟ้ามาแดนดิน
    สุวรรณหงส์ทรงภู่ห้อย                  งอนชดช้อยลอยหลังสินธุ์
เพียงหงส์ทรงพรหมินทร์                    ลินลาศเลื่อนเตือนตาชม

    เรือไชยไวว่องวิ่ง                        รวดเร็วจริงยิ่งอย่างลม
เสียงเส้าเร้าระดม                            ห่มท้ายเยิ่นเดิรคู่กัน

    มูลเห่่่่ คชสีห์ที่ผาดแผ่น                ดูดังเปนเห็นขบขัน
ราชสีห์ที่ยืนยัน                              คั่นสองคู่ดูยิ่งยง

    เรือม้าหน้ามุ่งน้ำ                         แล่นเฉื่อยฉ่ำลำระหง
เพียงม้าอาชาทรง                           องค์พระพายผายผันผยอง
    เรือสิงห์วิ่งเผ่นโผน                      โจนตามคลื่นฝืนฝ่าฟอง
ดูยิ่งสิงห์ลำพอง                              เปนแถวท่องล่องตามกัน

     นาคาหน้าดังเปน                        ดูขะเม่นเห็นขบขัน
มังกรถอนพายพัน                            ทันแข่งหน้าวาสุกรี
    เลียงผาง่าเท้าโผน                      เพียงโจนไปในวารี
นาวาหน้าอินทรีย์                            มีปีกเหมือนเลื่อนลอยโพยม

    ดนตรีมี่อึงอล                             ก้องกาหลพลแห่โหม
โห่ฮึกครึกครื้นโครม                         โสมนัสชื่นรื่นเริงพล
    กรีฑาหมู่นาเวศ                          จากนคเรศโดยสาชล
เหิมหื่นชื่นกมล                               ยลมัจฉาสารพันมี   ฯ


ที่มาจาก http://www.geocities.com/thailiterature/jfk1.htm

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
เจ้าฟ้าธรรมมาธิเบศร์ เรื่อง เห่ชมปลา
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: พฤศจิกายน 01, 2008, 10:57:25 pm »

เห่ชมปลา

      พิศพรรณปลาว่ายเคล้า               คลึงกัน
ถวิลสุดาดวงจันทร์                         แจ่มหน้า
มัตสยาย่อมพัวพัน                          พิศวาส
ควรฤพรากน้องช้า                          ชวดเคล้าคลึงชม ฯ 

 
    ช้าลวะเห่พิศพรรณปลาว่ายเคล้า     คิดถึงเจ้าเศร้าอารมณ์
มัตสยายังรู้ชม                             สมสาใจไม่พามา
    นวลจันทร์เปนนวลจริง               เจ้างามพริ้งยิ่งนวลปลา
คางเบือนเบือนหน้ามา                   ไม่งามเท่าเจ้าเบือนชาย   
   
    เพียนทองงามดั่งทอง                ไม่เหมือนน้องห่มตาดพราย
กระแหแหห่างชาย                        ดั่งสายสวาทคลาศจากสม
    แก้มช้ำช้ำใครต้อง                    อันแก้มน้องช้ำเพราะชม
ปลาทุกทุกข์อกตรม                      เหมือนทุกข์พี่ที่จากน้อง


     ููููููมูลเห่่น้ำเงินคือเงินยวง              ขาวพรายช่วงสีสำอาง
ไม่เทียบเปรียบโฉมนาง                 งามเรืองเรื่อเนื้อสองสี
    ปลากรายว่ายเคียงคู่                 เคล้ากันอยู่ดูงามดี
แต่นางห่างเหิรพี่                          เห็นปลาเคล้าเศร้าใจจร

    หางไก่ว่ายแหวกว่าย                 หางไก่คล้ายไม่มีหงอน
คิดอนงค์องค์เอวอร                       ผมประบ่าอ่าเอี่ยมไร
    ปลาสร้อยลอยล่องชล               ว่ายเวียนวนปนกันไป
เหมือนสร้อยทรงทรามไวย              ไม่เห็นเจ้าเศร้าบ่วาย

    เนื้ออ่อนอ่อนแต่ชื่อ                   เนื้อน้องหรืออ่อนทั้งกาย
ใครต้องข้องจิตชาย                      ไม่วายนึกตรึกตรึงทรวง
    ปลาเสือเหลือที่ตา                   เลื่อมแหลมกว่าปลาทั้งปวง
เหมือนตาสุดาดวง                        ดูแหลมล้ำขำเพราคม

    แมลงภู่คู่เคียงว่าย                    เห็นคล้ายคล้ายน่าเชยชม
คิดความยามเมื่อสม                      สนิทเคล้าเจ้าเอวบาง
    หวีเกศเพศชื่อปลา                    คิดสุดาอ่าองค์นาง
หวีเกล้าเจ้าสระสาง                       เส้นเกศสลวยรวยกลิ่นหอม

    ชะแวงแฝงฝั่งแนบ                    ชะวาดแอบแปบปนปลอม
เหมือนพี่แอบแนบถนอม                  จอมสวาทนาฎบังอร
    พิศดูหมู่มัจฉา                          ว่ายแหวกมาในสาคร
คนึงนุชสุดสายสมร                        มาด้วยพี่จะดีใจ   ฯ


ที่มาจาก http://www.geocities.com/thailiterature/jfk2.htm

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
Re: เจ้าฟ้าธรรมมาธิเบศร์ เรื่อง เห่ชมไม้
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: พฤศจิกายน 07, 2008, 09:37:51 pm »

                  เห่ชมไม้

      เรือชายชมมิ่งไม้               มีพรรณ
ริมท่าสาครคันธ์                      กลิ่นเกลี้ยง
เพล็ดดอกออกแกมกัน               ชูช่อ
หอมหื่นรื่นรสเพี้ยง                   กลิ่นเนื้อนวลนาง ฯ 

 
 
     ช้าลวะเห่ เรือชายชมมิ่งไม้    ริมท่าไสวหลากหลายพรรณ
เพล็ดดอกออกแกมกัน               ส่งกลิ่นเกลี้ยงเพียงกลิ่นสมร

    ชมดวงพวงนางแย้ม              บานแสล้มแย้มเกสร
คิดความยามบังอร                   แย้มโอฐยิ้มพริ้มพรายงาม
    จำปาหนาแน่นเนือง             คลี่กลีบเหลืองเรืองอร่าม
คิดคนึงถึงนงราม                     ผิวเหลืองกว่าจำปาทอง

    ประยงค์ทรงพวกห้อย            ระย้าย้อยห้อยพวกกรอง
เหมือนอุบะนวลลออง                เจ้าแขวนไว้ให้เรียมชม
    พุดจีบกลีบแสล้ม                 พิกุลแกมแซมสุกรม
หอมชวยรวยตามลม                 เหมือนกลิ่นน้องต้องติดใจ

    สาวหยุดพุทธชาด                บานเกลื่อนกลาดดาษดาไป
นึกน้องกรองมาไลย                  วางให้พี่ข้างที่นอน

    มูลเห่ พิกุลบุนนาคบาน          กลิ่นหอมหวานซ่านขจร
แม้นนุชสุดสายสมร                   เห็นจะวอนอ้อนพี่ชาย

    เต้งแต้วแก้วกาหลง               บานบุษบงส่งกลิ่นอาย
หอมอยู่ไม่รู้หาย                       คล้ายกลิ่นผ้าเจ้าตราตรู
    มลิวันพันจิกจวง                   ดอกเปนพวงร่วงเรณู
หอมมาน่าเอนดู                       ชูชื่นจิตคิดวนิดา

    ลำดวนหวลหอมตระหลบ        กลิ่นอายอบสบนาสา
นึกถวิลกลิ่นบุหงา-                   รำไปเจ้าเศร้าถึงนาง
    รวยรินกลิ่นรำเพย                 คิดพี่เคยเชยกลิ่นปราง
นั่งแนบแอบเอวบาง                  ห่อนแหห่างว่างเว้นวัน

    ชมดวงพวงมาลี                   ศรีเสาวภาคหลากหลายพรรณ
วนิดามาด้วยกัน                       จะอ้อนพี่ชี้ชมเชย   ฯ


ที่มาจาก http://www.geocities.com/thailiterature/jfk3.htm

 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN