ผู้เขียน หัวข้อ: ลิลิตตะเลงพ่าย  (อ่าน 54776 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
ลิลิตตะเลงพ่าย ตอนที่ ๑๒
« ตอบกลับ #12 เมื่อ: มิถุนายน 13, 2009, 10:38:19 pm »

ตอนที่ ๑๒ สมเด็จพระวันรัตขอพระราชทานอภัยโทษ

ร่าย ๑๖๘/๓๔๗ ไป่เกินกาลท่านสั่ง กระทั่งแรมสิบห้าค่ำ ย่ำสองนาฬิกาปลาย ทำงนงายพอเสร็จ จึ่งสมเด็จพระวันรัต วัดป่าแก้วแคล้วคลา กับราชาคณะสงฆ์ ยี่สิบห้าองค์สองแผนก แฉกงาสานสรล้าย ผ้ายลุยังวังราช พระบาทธให้นิมนต์ ดลเรือนรัตนมาฬก ตกแต่งอาสน์ลาดเจียม เตรียมเสร็จสงฆ์สู่สถิต บพิตรกรกรรมพุม ชุมบรรพชิตแช่มชื่น ขุนชีอื้นอวยพร ถามข่าวจรจอมภพ ซึ่งเสด็จรบพารณ จนอเรนทรพินาศ ขาดคอคชในรงค์ จึ่งพระองค์อิศเรศ บรรหารเหตุจำบัง จอมสงฆ์ฟังซั้นขาน พระราชสมภารมีชัย ใดทวยบาทมูลิกา ต้องอาชญายินแหนง ตรัสแสดงโดยดับ ว่านายทัพทั้งผอง เกณฑ์เข้ากองพยูห์ โยมสองตูต่อเข็ญ มันเห็นเศิกสระทก ตระดกดาระรัว ยิ่งกว่ากลัวสวามิศ บเต้าติดตูต้อย มละแต่ข้อยสองคน เข้าโรมรณราวิศ ในอมิตรหมู่กลาง แสนเสนางค์เนืองบร จนราญรอนไอยเรศ ลุชเยศมฤตยู จึ่งได้ดูหน้ามัน เพื่อมหันตบารเมศ เบื้องบุเรศบำรุง ผดุงเดชเผือพี่น้อง ผิบพ้องบุญบูรพ์ ไอยศูรย์เสียมภพ ตรลบเลื่องขามนามตะเลง ลือละเวงธาษตรี เป็นธรณีหงสา เสื่อมกฤตยาสยามยศ สาหสสหากมากมวล ควรลงทัณฑ์ถึงม้วย ด้วยพระอัยการศึก จารึกชื่อชั่วฟ้า ไว้เป็นขนบภายหน้า อย่าให้ใครยลเยี่ยงนา     
    ๑๖๙/๓๔๘ โคลง๔
                    สมเด็จพนรัตเจ้า        จอมชี
               ฉลองพจน์ราชวาที        ท่านให้
               ทวยทูลละอองธุลี        บัวบาท  พระนา
               พื้นภักดีต่อใต้           บทเบื้องเรณู
     
    ๑๗๐/๓๔๙
                    ดูผิดไป่รักท้าว   ไป่เกรง
               แผกระบอบแต่เพรง   ห่อนพ้อง
               พระเดชหากแสดงเอง   อำนาจ  พระนา
               เสนอทุกทวยธเรศก้อง   เกียรติอ้างอัศจรรย์
                                                       ฯลฯ     
    ๑๗๑/๓๕๗
                    พระตรีโลกนาถแผ้ว   เผด็จมาร
               เฉกพระราชสมภาร           พี่น้อง
               เสด็จไร้พิริยะราญ           อรินาศ  ลงนา
               เสนอพระยศยิ่งยินก้อง   เกียรติท้าวทุกภาย
     
    ๑๗๒/๓๕๘
                    ผิวหลายพยุหยุทธ์ร้า   โรมรอน
               ชนะอมิตรมวลมอญ            มั่วมล้าง
               พระเดชบ่ดาลขจร            เจริญฤทธิ์  พระนา
               ไปทั่วธเรศออกอ้าง            เอิกฟ้าดินไหว

     
    ๑๗๓/๓๕๙
                      อย่าไทโทมนัสน้อย   หฤทยา
               เพื่อพระราชกฤษฏา            แต่กี้
               ทุกทวยเทพคณา            ซุมซ่วย  พระเอย
               แสดงพระเดโชชี้            ชเยศไว้ในสนาม
     
    ๑๗๔/๓๖๐ โคลง๓
                      สมดั่งความตูพร้อง   ขอบพิตรอย่าข้อง
               ขุ่นแค้นเคืองกมล ท่านนา
     
    ๑๗๕/๓๖๑
                      โดยยุบลถ่องแท้   ฤๅสนเท่ห์เล่ห์แล้
               ถูกถ้อยแถลงการณ์   นี้นา
     
    ร่าย ๑๗๖/๓๖๒ ปางนฤบาลบดินทร์ ยินสมเด็จพระวันรัต จำแนกอรรถบรรยาย ถวายวิสัชนาสาร โดยพิสดารพรรณนา เสนอสมญายศโยค พระบรมโลกโมลี ด้วยวิธีอุปมาแห่งกฤษฎาภินิหาร ดาลมนัสชุ่มชื้น ตื้นเต็มปรีดิ์ปราโมทย์ โอษฐ์ออกื้นสาธู ชูพระกรกรรพุม ชุมทศนัขเหนือผาก เพื่อยินมลากเลอมาน เจ้ากูขานคำขอบ ชอบทุกสิ่งจริงถ้อย ถวิลบ่แหนงหนึ่งน้อย แน่แท้แถลง แลนา   
   
    ๑๗๗/๓๖๓
                      แจ้งเหตุแห่งเหือดขึ้ง     ในมนัส
               จึ่งพระวันรัตวัด                    ป่าแก้ว
               ถวายพรบวรศรีสวัสดิ์            สว่างโทษ  ท่านนา
               นฤทุกข์นฤภัยแผ้ว                    ผ่องพ้นอันตราย
     
    ๑๗๘/๓๖๔
                      ทั้งหลายทวยบาทเบื้อง   บงกช
               ควรโคตรโทษสาหส                   อะคร้าว
               แต่ทูลธุลีบท                      สนองบาท  มานา
               เพรงพระอัยกาท้าว                   ตราบไท้พระเจ้าหลวง

     
    ๑๗๙/๓๖๕
                      ล่วงถึงบพิตรผู้   เถลิงถวัลย-  ราชย์ฤๅ
               คือพุทธบรรษัทสรรพ์           สืบสร้าง
               เชิญดอดอวยทัณฑ์                    ทวยโทษ  นี้นา
               เลยอย่าลาญชีพมล้าง            หนึ่งครั้งขอเผือ
     
    ๑๘๐/๓๖๖
                      ไว้เพื่อผดุงเดชเจ้า            จอมปราณ
               ก่อเกิดราชรำบาญ                    ใหม่แม้
               พูนเพิ่มพระสมภาร                     เพ็ญภพ  พระนา
               วายบ่หวังตนแก้                      ชอบได้ไป่มี

     
    ร่าย ๑๘๑/๓๖๗ นฤบดีดาลสดับอรรถ ซึ่งพระวันรัตอภิปราย ถวายพระพรอาจายน์ โทษมวลมาตย์ทุกมุล เพื่อการุญบริรักษ์ ภักดีในบาทบงสุ์ จึ่งพระองค์อนุญาต พระราชทานโทษทั้งผอง โดยอันครองยศ บรรหารพจนพาที ซึ่งเจ้าชีขานขอ ข้อยยกยอโทษให้ แต่ชอบใช้ไปรอน เอานครตะนาวศรี บุรีทวายมริด ถ่ายหนผิดหาชอบ ขุนสงฆ์ตอบคำขาน ข้อโรมราญราวิศ ไป่เป็นกิจตูตาม ใช่เงื่อนงามบรรพชิต โดยพิตรอัธยา เบื้องบัญชาเชิงใช้ ขอลาไท้ลีลาศ ยังอาวาสเวียงวัด ตระบัดท่านจรลี พาเพื่อนชีอะคร้าว คืนสู่ด้าวอาราม เจ้าจอมสยามเสาวนีย์ เนืองมนตรีพ้นโทษ โปรดให้เนาตำแหน่ง แห่งฐานันดรยศ พระราชกำหนดโดยดับ ทัพเจ้าพระยาคลัง รังพลห้าหมื่นเสร็จ เห็จโหมเวียงทวาย หมายเจ้าพระยาจักรี พรักพิรีย์เทียบทัด รัดไปโรมตะนาวศรี ตีมริดเวียงชัย จึ่งชไมมาตยา บัลคลลายาตรพยู่ห์ สู่แดนเศิกโดยปอง ปิ่นเสียมสองสุริยชาติ ตรัสพิภาษพจนา ซึ่งอุตรานคเรศ เขตสีมาเมืองออก เลิกครัวครอกมาหลาย หมายบ่หมดทั้งผอง ตริไตรครองคราวศึก เสื่อมหาญฮึดแบ่งเบา จักโรมเราฤๅย่าน ฝีมือม่านมอญมวล ควรผดุงชนบท ปรากฏเกียรติยืนยง คงคู่กัลป์ประลัย เฉลิมแหล่งไผททั่วด้าว แสดงพระยศไทท้าว ธิราชไว้ไป่วาย นามนา


                                                                  ฯลฯ     
    ๑๘๒/๔๒๖ โคลง๔
                    เสร็จแสดงพระยศเจ้า            จอมอยุธ- ยาแฮ
               องค์อดิศรสมมุติ                    เทพไท้
               นเรศวรรัตนมกุฎ                     เกศกษัตริย์  สยามฤๅ
               หวังอยู่คู่ธเรศไว้                     ฟากฟ้าดินเฉลิม
     
    ๑๘๓/๔๒๗
                      รังเริ่มรจเรขอ้าง             อรรถา  แถลงเอย
               เสมอทิพย์มาลย์ผกา                     เก็บร้อย
               ฉลองบทรัชนรา-                      ธิปผ่าน  ภพฤๅ
               โดยบ่เชี่ยวเชลงถ้อย               ถ่องแท้แลฉลาย
     
    ๑๘๔/๔๒๘
                   บรรยายกลกาพย์แสร้ง              สมญา  ไว้แฮ
               สมลักษณ์เล่ห์เสาวนา              เรื่องรู้
               ?ตะเลงพ่าย?เพื่อตะเลงปรา-      ชเยศ  พระเอย
               เสนอฤทธิ์สองราชสู้                      ศึกช้างกลางสมร
     
    ๑๘๕/๔๒๙
                  อวยพรคณะปราชญ์พร้อม   พิจารณ์  เทอญพ่อ
               ใดวิรุธบรรหาร                   เหตุด้วย
               จงเฉลิมแหล่งพสุธาร            เจริญรอด  หึงแฮ
               มลายโลกอย่ามลายม้วย            อรรถอื้นอัญขยม
     
    ๑๘๖/๔๓๐
                  กรมหมื่นนุชิตเชื้อ                    กวีวร
               ชิโนรส  มิ่งมหิศร                    เสกให้
               ศรีสุคต  พจนสุนทร                     เถลิงลักษณ์  นี้นา
               ขัตติยวงศ์  ผจงโอษฐ์ไว้            สืบหล้าอย่าศูนย์
                                                            ฯลฯ
     
    ๑๘๗/๔๓๗
                  ผิววงว่ายวัฏเวิ้ง                    วารี  โอฆฤๅ
               บลุโลกกุตรโมลี                     เลิศล้น
               จงเจนจิตกวี                       วรวากย์  เฉลิยวเอย
               ตราบล่วงบ่วงภพพ้น               เผด็จเสี้ยนเบียนสมร


 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN