ผู้เขียน หัวข้อ: แผ่นโคลง รามเกียรติ์  (อ่าน 12361 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 110 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 182
  • เพศ: หญิง
แผ่นโคลง รามเกียรติ์ 35-50
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: พฤศจิกายน 30, 2008, 01:34:05 am »

ห้องที่ ๑๐...กำเหนิดทรพีในฝูงทรพา เทวดาช่วยรักษาจนทรพีเติบโตเท่าบิดา
มาท้าแล้วขวิดทรพา "ผู้เป็นพ่อ" ตาย

แผ่นที่ ๓๗ ? ขุนโอวาทวรกิจ
๒๕๓ ทรพีสถิตยถิ่นถ้ำ...........สุรการ
ปวงเทพย์อภิบาล....................ปกป้อง
เจริญไวยศุขสำราญ................ฤทธิรุ่ง เรืองเฮย
จรจากคูหาห้อง......................ฮึกห้าวหาญคนอง ฯ

๒๕๔ วัดรอยเหนเท่าเท้า.........บิตุรงค์
สมจิตรที่จำนง........................นึกไว้
จักเป็นศัตรูปลง......................ชีพพ่อ ตนนา
ตริเสรจแฝงตนใต้...................ร่มไม้ริมธาร ฯ

๒๕๕ ฝ่ายทรพาเผือกผู้..........โสภณ
ครั้นพระสุริยยล......................เยี่ยมฟ้า
พาพวกบริพารดล....................แดนถิ่น ธารนา
ต่างเลาะเสาะเล็มหญ้า.............ย่างเยื้องบทจร ฯ

๒๕๖ มหิงษ์มหิทธิเหี้ยม..........ใจหาญ
เหนพ่อโผนทยาน....................จากซุ้ม
ว่าเหวยกระบือพาล..................ทุจริต
มีแต่มัวมืดกลุ้ม.......................ราคร้ายฤษยา ฯ

๒๕๗ หวงเมียฆ่าบุตรม้วย.........มากหลาย
ไป่คิดเกรงอบาย.......................บาปบ้าง
เราเปนบุตรสืบสาย..................โลหิต ท่านนา
เจ็บจิตรจักหมายมล้าง..............ชีพให้ดับสูญ ฯ

๒๕๘ ทรพาพิโรธร้อง..............เสียงดัง
มึงบุตรบควรบัง.......................อาจสู้
มึงรบจักมรณัง........................พินาศ เองนา
เพราะประมาทตูผู้....................พ่อได้มีคุณ ฯ

๒๕๙ ทรพีเผยพจน์โต้.............ตอบคำ
ตัวท่านผิดทางธรรม.................ก่อนโพ้น
ปวงเทพยไปอุปถัมภ์................พิทักษ์ ท่านนา
ถึงเคราะห์คราวจักโข้น.............ชีพม้วยอาสัญ ฯ

แผ่นที่ ๓๘ ? ขุนโอวาทวรกิจ
๒๖๐ ทรพายินขัดแค้น............หุนหัน
โผนเผ่นทะลวงถลัน................ฃวิดคว้า
ทรพีย่อตัวยัน........................ยืนรับ รบพ่อ
ตัวต่อตัวต่างกล้า...................ต่อโต้กลางแปลง ฯ

๒๖๑ กาษรสองเสี่ยวสู้...........อลวน
หาญต่อหาญเชิงชน................เชี่ยวรู้
ต่างคล่องต่างแคล่วยล...........เสมอจักร หมุนนา
เสียงดุจลมพยุอู้....................เอิกทั้งอารัญ ฯ

๒๖๒ ทรพาเสียท่าทั้ง............เสียที
ถอยเลี่ยงเอียงอินทรีย์............พลาดขว้ำ
กระบือบุตรรุดราวี.................ไวว่อง
คะยิกเสี่ยวฃยี้ซ้ำ...................ชีพสิ้นดับสูญ ฯ

๒๖๓ เสร็จศึกนึกขยิ่มยิ้ม.......ปรีดา
บานเบิกกระมลผา.................ศุกแผ้ว
ลำพองเผ่นโผนมา................ยังหมู่ มหิงษ์เฮย
ดลพวกบริพารแล้ว................ลดเลี้ยวเลียโลม ฯ

๒๖๔ ตระหลบจบกลิ่นเคล้า.....คลึงชม
โดยเพศสัตวนิยม...................ราคกล้า
ร่ายเร่ร่วมรักสม.....................สังวาศ
แควไขว่ไล่ฃวิดคว้า................พุ่มไม้ไพรพง ฯ

๒๖๕ บันเทิงเริงร่าร้า..............สำราญ
จรจากพวกบริพาร..................เผ่นก้าว
ลำพองคะนองหาญ.................เหิมฮึก ใจเฮย
โทนเที่ยวทุกแดนด้าว..............อวดอ้างฤทธิไกร ฯ

๒๖๖ ลุเฃตรถิ่นถ่านไท้...........เทวา
แกล้งเสี่ยวหักพฤกษา..............สนั่นก้อง
โดยจิตรลุฤษยา......................อยากย่ำ ยีเฮย
กำเริบฤทธิคำรนร้อง................เรียกไท้เทวัญ ฯ

ห้องที่ ๑๑...ทรพีกำเริบท้ารบพระอิศวร พระอิศวรให้ไปท้าพาลีที่กรุงขีดขิน

แผ่นที่ ๓๙ ? ขุนโอวาทวรกิจ
๒๖๗ เหวยๆ เทพย์ทั่วทั้ง.........ไพรสัณฑ์
เรืองเดชศักดาอัน....................อาจกล้า
อย่าหลบอย่าหลีกผัน..............ภักตร์ซ่อน เสียเฮย
เชิญเร่งเรวอย่าช้า...................ต่อสู้ตูลอง ฯ

๒๖๘ ปางจอมเทเวศรเจ้า.........หิมวานต์
สดับพจน์ทรพีพาล..................พูดท้า
มันมหิงษ์ดิรัจฉาน...................ชาติต่ำ นักนอ
เราไป่ควรรบร้า.......................กับด้วยกาษร ฯ

๒๖๙ จักเสื่อมเสียเดชด้วย.......รณรงค์
ถึงมาดรบเราคง.....................ฆ่าได้
เกรงเทพย์ทั่วแดนดง...............จักติ เตียนนา
จำงดจำเงือดให้......................ชีพอ้ายมหิงษ์พาล ฯ

๒๗๐ ตริแล้วตรัสตอบถ้อย......ทรพี
เราไปอาจราวี........................รบสู้
สิงฃรเทวบุตรมี......................เดชยิ่ง นักพ่อ
ผิใคร่รบใคร่รู้.........................ฤทธิแล้วรณรงค์ ฯ

๒๗๑ ฟังพจน์เทเวศร์เอื้อ.........เอาจิตร
ยอมยอบขยาดฤทธิ์.................บ่อแย้ง
ปรีเปรมกระมลคิด..................กำเริบ เริงเฮย
จรจากพนสัณฑ์แสร้ง..............เสี่ยวซ้ายขวิดขวา ฯ

๒๗๒ ลำพองโผนโลดเลี้ยว......ลองเชิง
พบสัตวเสี่ยวชนเปิง.................ป่นปี้
เฉวียนฉวัดวิ่งละเลิง.................ลัดทุ่ง ทางนา
เริ่งรีบครรไลลี้........................ลาสเข้าเฃตรพนม ฯ

๒๗๓ ลุเบญจพรรพตอ้าง........อวดฤทธิ
แดเทพยซึ่งสถิตย์...................ถิ่นนั้น
งัดก้อนศิลาขวิด......................ขวักไขว่
ห้ำเสี่ยวสิงขรหั้น.....................หักล้มแหลกกระจาย ฯ

แผ่นที่ ๔๐ ? ขุนโอวาทวรกิจ
๒๗๔ แล้วเผยผรุศเร้า............ชวนรบ
ท่านก็ใหญ่ในภพ....................แผ่นหล้า
ฤๅเดชขจรจบ.........................รอบจักร วาฬแฮ
อย่านิ่งอย่าเนิ่นช้า...................ต่อโต้ฤทธิไกร ฯ

๒๗๕ ฝ่ายฝูงเทเวศรเจ้า..........จอมผา
สดับพจน์ทรพีพา....................ละพร้อง
จึงมีมธุรวา.............................จาตอบ ประชดเฮย
เราหมดทั้งพวกพ้อง.................พ่ายแพ้พาลมหิงห์ ฯ

๒๗๖ ผิท่านใคร่รบสู้................ลองฤทธิ
มีเทพย์หนึ่งสถิตย....................สมุทโพ้น
ฤๅเดชทั่วทุกทิศ.......................เปนใหญ่ ยิ่งเฮย
เชิญท่านชวนเธอโน้น................ที่ชี้จงจร ฯ

๒๗๗ สดับถ้ยเทเวศแล้ว.........เรวมา
ลุเฃตรฝั่งมหา.........................สมุทกว้าง
โจนลงเล่นชลา.......................ละลอกลั่น ทเลเฮย
ขวิดทึกวนวิ่งคว้าง...................ฝั่งพื้นเพียงทลาย ฯ

๒๗๘ ว่าเหวยเทพยสถิตยท้อง...นัที
ฤๅเดชศักดามี.........................ยิ่งผู้
ตัวเราชื่อทรพี.........................จักต่อ ท่านนา
เรวเร่งออกรบสู้.......................จักรู้ฤทธิมหิงษ์ ฯ

๒๗๙ เทเวศรเอื้อนวัจน์โต้........ตอบอัดถ์
เราเมตตาสรรพสัตว์................ทั่วหน้า
ตัวเธอถ่อยสาหัศ...................หาญฮึก นักนอ
ควรจักขอบคุณข้า..................ดับร้อนศุขเกษม

๒๘๐ กลับคิดทรยศย้อน.........คำไข
อวดเก่งการชิงไชย..................ยิ่งผู้
อยากรบเร่งเรวไป...................ไกรลาศ โน้นนา
จึ่งจัดได้รบสู้..........................ต่อด้วยพระศุลี ฯ

แผ่นที่ ๔๑ ? ขุนโอวาทวรกิจ
๒๘๑ ทรพีสดับถ้อย..............เทวบุตร
โจนจากฝั่งสมุท.....................มุนคว้าง
สูพสุธารุด.............................เรวรีบ มาแฮ
หมายจิตรคิดจักมล้าง.............ชีพเจ้าจอมผา ฯ

๒๘๒ รีบรัดตัดทุ่งข้าม............คีรี
โดยจิตรเปรมปรีดี..................ผ่องแผ้ว
ลองเชิงเสี่ยวขวิดสี.................ลุจย์หัก สบั้นเฮย
ลุถิ่นไกรลาศแล้ว...................อยุดยั้งยืนทยาน ฯ

๒๘๓ เงยภักตร์พอพบเจ้า.......จอมไศล
ทรงลักษณ์งามวิไลย..............เลิศแล้ว
องค์ประดับดาษอุไร...............เรืองรุ่ง อร่ามแฮ
เนายอดบรรพตแพร้ว..............เพริศพร้อยวชิรฉาย ฯ

๒๘๔ จึ่งมีวัจนะเอื้อน.............อัดถ์ประจักษ
ดูก่อนเทพยบริรักษ.................แหล่งหล้า
ฦๅข่าวว่าสิทธิศักดิ์..................ใครเทียบ เทียมนอ
เรามหิงษแต่ฤทธิกล้า..............อยากแย้งรณรงค์ ฯ

๒๘๕ ปางไทเทเวศร์เจ้า..........จอมสวรรค์
ยินอรรถวัจนะอัน.....................หยาบช้า
จึ่งเผยพจน์เทพบัญ..................ชาตรัส
เหม่ๆ มึงนี่ท้า..........................กล่าวถ้อยทารุณ ฯ

๒๘๖ เผยอยกยศเขย่งอ้าง.......อวดหาญ
ทุดถ่อยทรพีพาล.....................พูดเพ้อ
หยามหยาบหยิ่งทยาน..............จักยุทธ กูฤๅ
ยืนชงักแหงนฉเง้อ....................ยื่นหน้าท้าทาย ฯ

๒๘๗ เหวยๆ มึงไป่รู้.................สึกตัว
อวดฤทธิจิตรเมามัว...................โม่ห์กลุ้ม
บิตุเรศบังเกิดหัว.......................ห่อนคิด คุณแฮ
บาทเท่าบิดาสุ้ม.......................เสี่ยวสิ้นชีวาส์ญ ฯ

แผ่นที่ ๔๒ ? ขุนโอวาทวรกิจ
๒๘๘ กูเปนที่พึ่งทั้ง.................ไตรภพ
ทั่วเทพประจักษ์จบ...................จะแจ้ง
แม้กูออกรุกรบ.........................รณยุทธ ยงนา
โลกยจักสรวญเสแสร้ง...............เยาะเย้ยไยไพ ฯ

๒๘๙ แม้เองหวังอวดอ้าง...........ศักดา เดชเฮย
กูจักบอกมรรคา........................เฃตรด้าว
ไปสู่ขิดขินธา............................นีราช นาฤๅ
จอมกระบินทร์มหิศรห้าว..............ฤทธิล้ำฦๅขจร ฯ

๒๙๐ เขาเปนโอรสท้าว.............โกษีย์
ปรากฏนามพาลี........................เลื่องหล้า
แม้มึงจักราวี............................วรเดช เขาฤๅ
จงพ่ายฤทธิอย่าช้า....................ชีพม้วยดับสูญ

๒๙๑ ไปเกิดเปนบุตรท้าว..........แทตย์ฃร
เรืองฤทธิอริสยอน....................สยบเกล้า
นามมึงชื่อมังกร........................กรรฐฉกาจ เก่งเฮย
แม้ยุทธพระกฤษณเจ้า..............ชีพสิ้นศรผลาญ ฯ

๒๙๒ ทรพียินถ้อยท่าน.............สาบสรรค์
เหิมฮึกโดยโมหันธ์....................ห่อนแจ้ง
พระสาบคิดสำคัญ....................พระขยาด ตนนา
เบิ่งภักตร์สูป่าแสร้ง...................เสี่ยวไม้ประไลยลาญ ฯ

๒๙๓ ทรพีลีลาศเต้า................ตามรวาง เขาเฮย
พบปะสิ่งใดขวาง......................ขวิดสบั้น
ข้ามโขดศิขรทาง......................ลัดทุ่ง เทินนา
พฤกษใหญ่เกะกะกั้น................กีดหน้าขวิดระเนน ฯ

๒๙๓ ส่งเสียงอุโฆษก้อง..........ไพรสาร
เขาขวิดเท้าถีบทยาน................ห่อนยั้ง
รีบรุดดุจลมพาน......................ภูมิ์ฝุ่น ฟุ้งแฮ
ป่าสนั่นลั่นทั้ง..........................สัตว์ร้ายขจายหนี ฯ

แผ่นที่ ๔๓ ? ขุนโอวาทวรกิจ
๒๘๙ คณาสัตวลัดหลีกส้อน......สงัดเสียง
สารแรดมฤคเมียง....................แมกไม้
ฝูงพิหคตกใจเพียง....................พินาศน์
ต่างตื่นบินไขว่ไขว้....................เกลื่อนกลุ้มเวหน ฯ

๒๙๐ ทรพีลัดเลียบห้วย............เหวละหาน
ตรอกโตรกชโงกธาร.................เถื่อนถ้ำ
ลองเชิงละเลิงทยาน.................ฤๅหยุด ยั้งแฮ
เรวดุจไฟกัลป์ซ้ำ......................เสี่ยวพื้นปัถพี ฯ

๒๙๑ บัดใจลุเฃตรเข้า...............สวนพา ลีเฮย
บงหมู่พวกพลสวา......................พรั่งพร้อม
บางเหล่าตักธารา......................รดพฤกษ อยู่แฮ
นายไพร่อยู่แน่นล้อม..................แวดเฝ้าอุทธยาน ฯ

๒๙๒ ทรพีขวิดพฤกษล้ม..........แหลกยับ
มะม่วงมะปรางสัป....................รดม้วย
มังคุดทุเรียนพลับ.....................จีนหัก โค่นแฮ
ลางสดเงาะสละกล้วย...............เกลื่อนพื้นพสุธา ฯ

๒๙๓ วานรต่างตื่นร้อง.............เรียกกัน
ควายเถื่อนเข้าสวนพลัน............อย่าช้า
ช่วยกันจับตัวมัน.......................สนจมูก ขี่แฮ
หยิบเชือกกรูกันว้า....................วิ่งเข้าจับกระบือ ฯ

๒๙๔ บางกบี่ฉวยบ่วงคล้อง.......กบือสบัด
บางไล่ต้อนตบหัดถ์..................โห่เร้า
บางก็แล่นลอบสกัด..................ทางถิ่น ถนนเฮย
บางหมู่เมียงย่องเข้า.................แย่งยื้อยุดหาง ฯ

๒๙๕ ทรพีเสี่ยวล้มลุก???.....โดดถลา
ลิงเจบจับสาตรา.......................วุธถลึ้ง
แทงถูกทั่วกายา.......................หอกยู่ เยินแฮ
ลิงยิ่งขบเขี้ยวขึ้ง.......................เคียดแค้นคือไฟ ฯ

แผ่นที่ ๔๔ ? ขุนโอวาทวรกิจ
๒๙๖ ทหารลิงจ้องน่าไม้...........รดมยิง
ถูกทั่วกายมหิงษ์.....................ห่อนบู้
เกยหมวดบอกเหล่าลิง..............ทหารเร่ง เรวเฮย
ลิงไพร่พร้อมกันสู้....................ยุทธแย้งยิงกระบือ ฯ

๒๙๗ ลางลิงแล่นโลดเลี้ยว.......ทลวงฟัน
ถูกกระบือเซหัน.......................ห่อนเข้า
กระบี่ล่ากระบือถลัน.................กบี่หลบ กบือแฮ
กระบี่ตีกระบือเร้า....................รบสู้เสียงระเบง ฯ

๒๙๘ สวาหักหินทิ้งทุ่ม...........ถูกกา ษรแฮ
กบือไล่กบี่ถลา......................พลาดล้ม
ลุกทะลึงโลดผวา....................จิตรหวั่น หวาดแฮ
ไม้ตกจากมือก้ม....................เกบไม้ตามอง ฯ

๒๙๙ ล้วนมีอาวุธพร้อม..........เพรียงกัน
กบือขวิดกบี่ฟัน.....................ฟาดกลิ้ง
โลดทะลึ่งแล่นถลัน................หลีกหลบ กันนา
อาวุธหลุดมือทิ้ง....................วิ่งแต้กลัวตาย ฯ

๓๐๐ ต่างตนต่างย่อท้อ..........ถอยหลัง
มหิงษ์นี่ทรงกำลัง..................เลิศแท้
อาวุธไม่เข้าหนัง....................เหนี่ยวฉกาจ ฉกรรจ์นา
มาดรบเราคงแพ้....................นึกแล้วหลีกหนี ฯ

๓๐๑ ลางเหล่าปีนป่ายขึ้น........พฤกษา
แอบกิ่งซ่อนกายา..................มิดเมี้ยน
ต่างตื่นต่างแตกมา.................ซุกซ่อน สกนธ์เฮย
ล้มลุกคลานป้วนเปี้ยน............ป่วยปิ้มอาสัญ ฯ

๓๐๒ ทรพียลกบี่ทั้ง..............สวนศรี
แตกพ่ายพาพลลี...................ลาศเต้า
ยิ่งพิโรธพวกไพรี...................เรวรีบ ตามเฮย
จนกระทั่งทวารเข้า.................สู่ท้องทางถนน ฯ

แผ่นที่ ๔๕ ? หมื่นนิพนธ์ไพเราะห์
๓๐๙ ทรพีทุรเพศกร้าว.........กระลี จิตรแฮ
หมกมุ่นโมหะมี.....................มากร้าย
ยืนชงักเบิ่งวิถี......................แถวท่อง
เดินด่วนเดาะเหยาะย้าย.........ย่างเข้าทางเวียง ฯ

๓๑๐ ลุทวาเรศล่วงป้อม.........ปราการ
กรุงขีดขินโอฬาร...................รื่นแผ้ว
เหิมกระหยิ่มฮึกทยาน............ยงยิ่ง นักนอ
ศึกประลองเชิงแล้ว................หยุดยั้งยืนขึง ฯ

๓๑๑ ลิงเลวหวาดวุ่นว้า..........ขวัญหาย
เฉกพระกาลชิดกาย..............อกเต้น
ลางลิงลูกหลานหลาย............พาแล่น หนีนอ
กราวเกริกกันแอบเร้น............ดุจพื้นถนนพัง ฯ

๓๑๒ มหิงษ์ยินศับท์อื้อ..........อึงอล
โลดไล่ทะลวงชน....................กระชั้น
ปวงกระบี่สับสน.....................เซงแซ่
หลบหลีกตะกายดั้น................มุดด้นเพิงแผง ฯ

๓๑๓ กาษรยลเสี่ยวซ้ำ...........ชุลมุน
กำเริบฤทธิทารุณ....................หยาบช้า
มิเลือกสิ่งใดผลุน....................ผลันขวิด ตบึงแฮ
โดยจิตรมหิทธิกล้า..................กลั่นแกล้วผจญผลาญ ฯ

๓๑๔ ทิมแถวเรอนแคร่ร้าน......พะเพิง
ขวิดหักพังเปิดเปิง...................ป่นปี้
มวญสวาวิ่งกระเจิง.................กระเจิ่น จรแฮ
กูนเกาะจูงหลานลี้...................เตลิดพื้นแผกผลู ฯ

๓๑๕ กระบือขวิดเรือกรั้ว........ระดา ดาษเอย
รถรัตนขวางเกะกะ..................กีดกั้น
ลคึกขวิดไป่ลดละ...................แหลกลู่ ลงแฮ
เสาธุชปักหักสบั้น...................บัดล้มส่ำสลาย ฯ

ห้องที่ ๑๒...ทรพีบุกเข้าถึงหน้าพระลานท้าพาลีรบ

แผ่นที่ ๔๖ ? หมื่นนิพนธ์ไพเราะห์
๓๑๖ กาษรอุกอาจร้าย??.....ฤษยาก
ขวิดดัดงัดเศลา.....................แหล่งพื้น
ประกายวุบวับผา...................ปูแผ่น แตกแฮ
ตักเสี่ยวมิหลาบลื้น................ลั่นก้องเมทนี ฯ

๓๑๗ ผงคลีกระหลบฟุ้ง..........กระจาย ฟูเอย
เฉกธุมาหมอกอาย.................อับคลุ้ม
มิเลือกสิ่งใดหมาย..................หมุนเสี่ยว
ขวิดทวารวังซุ้ม......................หักซอนรเนนเอน ฯ

๓๑๘ บัดกระบือเบิ่งพ้อง........ลิงพหล
ดาดื่นกระวายวน...................วุ่นว้า
อธึกเกริกธราดล....................ดังอุ โฆษแฮ
ลางเลี่ยงหลีกหลบหน้า...........นิ่งเมี้ยนสกนธ์แผง ฯ

๓๑๙ มหิงษ์ถลันเข้าน่า..........พระลาน
โดยจิตรอหังการ...................เกกกร้าว
หมายจักรุบรอนราญ..............พานเรศร์
สมนึกโสมนัศห้าว..................เบิ่งบึ้งคะนึงหาญ ฯ

๓๒๐ พาลีพานเรศร์เจ้า.........พานร
เสด็จสู่ปราสาทบวร...............มุขแก้ว
สถิตยสิงหาศนบัญชร............ภักตรแจ่ม จรูญเอย
มีพระกระมลแผ้ว..................ผ่องด้วยหรรษา ฯ

๓๒๑ ปวงอมาตยแน่นเฝ้า......บทมาลย์
ทรงเผด็จคดีการ....................กิจร้อน
ทรพีทพลพาล.......................พิศเบิ่ง
เผยพจน์แซงสวนย้อน............ยั่วท้าหยาบหยาม ฯ

๓๒๒ เหวยบุตรอมเรศร์เจ้า......ธานิน
ดิลกเลอศขีดขิน.....................เฃตรกว้าง
เขาฦๅว่าระบินทร์....................อภิเดช นักนอ
ใครห่อนจักผจญอ้าง................อาจเอื้อมฤๅเสมอ ฯ

แผ่นที่ ๔๗ ? หมื่นนิพนธ์ไพเราะห์
๓๒๓ เราก็มีฤทธิล้ำ................ฦๅชา
ทรงมหิทธิศักดา.....................เลื่องด้าว
ทวยทิศเทพสุรา......................รักษขยาด เรานอ
ขามเฃ็ดตูทกท้าว....................ทั่วทั้งจักรพาฬ ฯ

๓๒๔ แต่พระอิศเรศธ์เจ้า..........จอมไกร ลาศแฮ
มิอาจออกชิงไชย.....................ต่อต้าน
ตูเนาพนัศเนินใน......................หิมเวศ สถานนอ
รบุเหตุจักมาต้าน......................แข่งด้วยฤทฺธิเอง ฯ

๓๒๕ ปางพาลีสดับถ้อย...........ผรุษกา ษรแฮ
ทรงชักพระขรรค์อา..................วุธแกล้ว
โกรธเฉกอรรคนีมา...................ฟอนฟอก ทรวงเฮย
โจนจากปราสาทแก้ว................กาจเข้ารณรงค์ ฯ

๓๒๖ ทรพีจิตรจ่อจ้อง..............คอยผจัญ
มุขเบิ่งทยุดยืนยัน.....................ขยับข้อ
บุตรอินทร์อุกสอึกผัน................ภักตร์ต่อ ยุทธแฮ
ขุนกระบือมิถดท้อ....................รับถ้าเรวถึง ฯ

๓๒๗ พาลีกระโดดง้าง.............งอนเขา
ยืนเผ่นองค์แขงเพลา.................พลิกเอี้ยว
กาษรว่องไวยเชาวน์..................ชิงสลัด ลิงแฮ
กระบี่พลัดพลันเลี้ยว.................เปลี่ยนปล้ำผจญรณ ฯ

๓๒๘ สองทนทรหดเหี้ยม..........คำแหง
ยงต่อยงชิงแรง........................เชี่ยวรู้
อุตลุดขวิดฟันแทง....................ทันท่วง ทีนอ
สองรับสองรบสู้........................คล่องคล้ายจักหมุน ฯ

๓๒๙ สองชำนิกลับซ้าย............ตลบฃวา
รบชิดติดพันมา.........................แต่เช้า
สองยงยุทธวรา.........................นุภาพ นักนอ
เพียรรับเพียรรุกเร้า....................ร่วมใกล้สายัณห์ ฯ

แผ่นที่ ๔๘ ? หมื่นนิพนธ์ไพเราะห์
๓๓๐ บุตรอินทรดำริหรู้............ในปรี ชาเอย
ฤทธิเรี่ยวกาษรมี......................มากแท้
เกินทศภักตร์อสุรี.....................สุรเดช
จักปราบให้มหิงษ์แพ้................ยากด้วยกลางแปลง ฯ

๓๓๑ จักลวงสู่ถ้ำ....................อำไพ รัตน์นอ
ผิว่าเดชเกรียงไกร....................กระด้าง
คงแคบขัดชิงไชย......................เชองยุทธ
เราจึ่งสัประยุทธ์ล้าง..................ชีพให้สมประสงค์

๓๓๒ ตรึกเสรจโสรมนัศพร้อง.....พาที
ดูก่อนทรพีมี............................จิตรกล้า
เรายงยุทธราวี..........................ประจักษ์เดช กันนอ
ใครพลาดใครพล้ำถ้า................เพลี่ยงพลั้งพลันตาย ฯ

๓๓๓ เวลาสนทเยศแล้ว............จำพัก
เองเร่งกลับสั่งสมรรค.................มิตรพ้อง
กูจักสั่งเอกอรรค.......................สนมนาฎ กูเอย
ปวงญาติบุตรหลานน้อง..............อนึ่งทั้งทวยหาร ฯ

๓๓๔ ทิวากาลรุ่งเช้า.................จงจร คอยเฮย
ออกต่อฤทธิราญรอน.................ที่ถ้ำ
จักลับเนตรปวงอมร...................มนุษย์นาค ครุฑนา
ถึงหากสูญชีพกล้ำ.....................กลบข้อลอายสูญ ฯ

๓๓๕ มหิงษ์พูลเพิ่มฟุ้ง..............พูมนัศ
สดับพจน์พาลีชัด.......................ชื่นหน้า
หลงกลกระบินทร์ผัด..................พูดฬ่อ ลวงแฮ
กำเริบฤทธิทนงกล้า...................ห่อนยั้งตริตรอง ฯ

๓๓๖ เหนชอบผลุนตอบถ้อย......ทันที
เราจักคอยตามมี.......................พจน์ไว้
พลางรีบเร่งจรลี........................รัญเวศ ตนเฮย
เอารสอมเรศไท้........................จึ่งท้าวคืนสฐาน ฯ

แผ่นที่ ๔๙ ? หมื่นนิพนธ์ไพเราะห์
๓๓๗ พาลีเถลองอาศน์แล้ว.......มีวา จาเฮย
สั่งสุครีพอนุชา.........................ร่วมไร้
พรุ่งนี้พี่จักลา...........................ต่อยุทธ มหิงห์แฮ
เจดทิวาจักได้..........................กลับด้าวดลสถาน ฯ

๓๓๘ คอยผิดนัดเจ้ายก.............พลขันธ์
ไปที่เนินรัตนบรร.......................พตด้วย
ยลโลหิตสำคัญ........................ในที่ ธารนา
ไหลข้นมหิงษ์ม้วย.....................อย่าได้แหนงฉงาย ฯ

๓๓๙ ผิเลือดเหลวหลั่งให้...........เล็งกล
คือพี่ถึงมรณชนม์.......................เช่นพร้อง
จงขับพวกพหลขน......................ผาผนิด
ปิดปากคูหาห้อง........................อย่าให้ใครเหน ฯ

๓๔๐ สั่งเสร็จเสดจเข้าที่.............นิทรา
จนรุ่งแสงสุริยา..........................แผดแผ้ว
ดัดผธมสนาบวา.........................รีสุ คนธ์นอ
ทรงเครื่องทรงขรรค์แก้ว..............เสรจขึ้นคัคณานต์ ฯ

๓๔๑ เตร็จทยานลุแหล่งพื้น........บรรพต
บงมหิงษ์ยืนบด.........................ไบ่เอื้อง
ว่าเหวยกระบือคด......................คอยรบ เราฤๅ
เรวเร่งตามตูเยื้อง.......................ยาตรถ้ำสุรการ ฯ

๓๔๒ ทรพีมนัศห้าว..................โมหันธ
ผลุนแล่นตามติดถลัน.................สู่ถ้ำ
สองเขาเสี่ยวพัลวัน....................ไวว่อง
กระบี่คุมขรรค์ห้ำ.......................หวดซ้ายแทงขวา ฯ

๓๔๓ สองรบรับขับเขี้ยว............คลุกคลี
เจดทิวาราตรี............................ต่อสู้
สองฤทธิเรี่ยวราวี......................ฤทธิต่อ ฤทธิแฮ
กากาจอาจไหวรู้........................เลศแสร้งแถลงถาม ฯ

ห้องที่ ๑๓...พาลีฆ่าทรพีตายแล้วขับไล่สุครีพออกจากเมือง
ไปอาศัยอยู่ที่อำมตังสิงขร

แผ่นที่ ๕๐ ? หมื่นนิพนธ์ไพเราะห์
๓๔๔ เหวยทรพีอาจอ้าง............โอหัง
ฤๅเทพใดอวยพะลัง...................เพิ่มเกื้อ
กาษรตอบวาจัง........................โดยทุ จริตแฮ
แม้นบมีมาเอื้อ..........................อาจด้วยตนดู ฯ

๓๔๕ สองเขาแหลมแกร่งกร้าว...เกรียงหาญ
สามารถจักผจญผลาญ...............อมิตรม้วย
พาลีเกริ่นพจมาน.......................มวญเทพ รักษเอย
อ้ายมหิงห์ผรุษด้วย....................ห่อนรู้คุณเธอ ฯ

๓๔๖ เชอญเทพจรสู่ด้าว............สถิตย์แดน ท่านเทอญ
เสวยศุขสุรางค์แมน....................แมกฟ้า
ทวยเทพไป่มีแคลน....................คนึงแน่ จริงนอ
อ้ายมหิงษอยาบช้า....................ชั่วแท้มลายคุณ ฯ

๓๔๗ หกเทพยออกจากเบื้อง......กายควาย
แสดงฤทธิเพราพราย..................แพร่ถ้ำ
เฉภาะกระบี่บงฉาย....................โฉมเฉอด ลออเอย
เรห็จจากศิงฃรล้ำ.......................ลุฟ้าพิมานเนา ฯ

๓๔๘ พาลียลแยบยิ้ม...............โผนทยาน
จับกระบืออหังการ.....................ฤทธิแกล้ว
ทรพีต่อรำบาน..........................แรงพิบัติ ถอยเฮย
กระบี่เทิดขรรค์แก้ว....................ฟาดต้องกาษร ฯ

๓๔๙ ทรพีระด่าวดิ้น.................แดยัน ม้วยนอ
เทพยสถิตยผาอรัญ...................มี่พร้อง
อวยไชยปรนหัดถ์สันต์...............สรวลเกรอก กราวฮา
เทพย์พุรุณดาลต้อง...................ตกฟุ้งฟูมฝน ฯ

๓๕๐ ปางสุครีพกลั่นแกล้ว.........สิทธิศักดิ์
คอยเชษฐโดยใจภักดิ์.................ผิดเค้า
ชวนองคตหลานรัก.....................กับพวก พหลเฮย
ออกจากขีดขินเข้า......................เฃตรแคว้นอารัญ

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN