Poem ระเบียงกลอน > กลอนอารมณ์เพลง

คนไม่จำเป็น

(1/1)

ดินหญ้ากาช้ำ:
คงต้อง...เดินจากมา
จากอุรา...ที่ชาเฉย
จากช้ำ...ที่ย่ำเกย
จากละเลย...จวบละลาย

แค่คน...ไม่จำเป็น
จึ่งเช้าเย็น...เห็นแต่หน่าย
ฝืนอยู่...ยิ่งอับอาย
ครองแต่พ่าย...แต่งายงม

จำเป็น...จึงจำจาก
สิ้นลำบาก...สิ้นขื่นขม
สิ้นช้ำ...สิ้นระทม
สิ้นตรอมตรม...สิ้นงมงาย

<ได้แรงบันดาลใจจากเพลง คนไม่จำเป็น>

1

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 
There was an error while thanking
Thanking...
กลับไปในรูปแบบจริง