ผู้เขียน หัวข้อ: หุ่นกระบอก  (อ่าน 5015 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ แมงปอปีกบาง

  • @ แมงปอปีกบาง @
  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 687
  • กดถูกใจ: 3 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 8
  • เพศ: หญิง
  • " แมงปอ...ปีกบาง "
    • แมงปอปีกบาง
หุ่นกระบอก
« เมื่อ: มกราคม 09, 2010, 12:06:51 pm »

เกิดมาจากกองเศษไม้  ถูกเธอระบายแต้มสี ถูกร้อยด้วยเชือกดูดี มีชีวิต
เคลื่อนไหวไปตามใจเธอ ชักใยตามใจเธอคิด เกิดมาชีวิตก็มีแต่เธอ
ก็เลยรักรักเธอหมดใจ เศษไม้ที่หลงละเมอ แต่ว่าเธอซึ้งใจหรือเปล่า
สั่งมาให้ฉันร้องเพลง สั่งฉันให้ร้องไห้ ให้เหงาให้เดียวดายก็ดึงเชือกเอา
เกิดมาเป็นแค่ของเล่น ให้เธอไว้คลายความเหงา เธอรักฉันบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้เลย
ก็กลัวถ้าเธอเบื่อกัน ปล่อยฉันผูกพันไร้ค่า เศษไม้คงไร้ราคาไม่น่าดู
ฉันยอมให้เธอทุกอย่าง ขอเพียงให้เธอได้รู้ ไม่รักก็สงสารกัน นะเธอ
ก็เลยรักรักเธอหมดใจ เศษไม้ที่หลงละเมอ แต่ว่าเธอซึ้งใจหรือเปล่า
สั่งมาให้ฉันร้องเพลง สั่งฉันให้ร้องไห้ ให้เหงาให้เดียวดายก็ดึงเชือกเอา
เกิดมาเป็นแค่ของเล่น ให้เธอไว้คลายความเหงา เธอรักฉันบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้เลย
เจ้าหุ่นกระบอกตัวนี้ ก็มีหัวใจ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 09, 2010, 12:10:35 pm โดย แมงปอปีกบาง »


@ แมงปอปีกบาง @

@ อิสระของชีวิต @

@ และหัวใจ @ รวมกลอน แมงปอปีกบางคลิ๊กเลย
 

ออฟไลน์ แมงปอปีกบาง

  • @ แมงปอปีกบาง @
  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 687
  • กดถูกใจ: 3 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 8
  • เพศ: หญิง
  • " แมงปอ...ปีกบาง "
    • แมงปอปีกบาง
Re: หุ่นกระบอก
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: มกราคม 10, 2010, 05:04:49 pm »

โดดเดี่ยวเดียวดาย
ข้างกายไม่เหลือ..แม้ใคร
ยังคงอยู่เพียงหนึ่งหัวใจ..ที่ไร้วิญญาณ

แมงปอปีกบาง..บาง
หยุดกางปีกเพื่อพัก..ใจ
แม้หากบินร่อนเรื่อยไป
ปีกบาง บาง นั้นไศร้..คงหมดเรี่ยวแรง

อยากให้อภัย..กับหัวใจ..ที่ไม่รักดี
ที่ยังคงรักและคิดถึงเขาคนนี้
คนที่แม้ไม่เคยใยดี
กับหัวใจเน่าเน่า..ของเราเลย
....เหนื่อยใจเหลือเกิน......
@ แมงปอปีกบาง @

@ อิสระของชีวิต @

@ และหัวใจ @ รวมกลอน แมงปอปีกบางคลิ๊กเลย
 

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub
Re: หุ่นกระบอก
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: มกราคม 13, 2010, 06:26:47 pm »

เกิดมาจากกองเศษไม้  ถูกเธอระบายแต้มสี ถูกร้อยด้วยเชือกดูดี มีชีวิต
เคลื่อนไหวไปตามใจเธอ ชักใยตามใจเธอคิด เกิดมาชีวิตก็มีแต่เธอ
ก็เลยรักรักเธอหมดใจ เศษไม้ที่หลงละเมอ แต่ว่าเธอซึ้งใจหรือเปล่า
สั่งมาให้ฉันร้องเพลง สั่งฉันให้ร้องไห้ ให้เหงาให้เดียวดายก็ดึงเชือกเอา
เกิดมาเป็นแค่ของเล่น ให้เธอไว้คลายความเหงา เธอรักฉันบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้เลย
ก็กลัวถ้าเธอเบื่อกัน ปล่อยฉันผูกพันไร้ค่า เศษไม้คงไร้ราคาไม่น่าดู
ฉันยอมให้เธอทุกอย่าง ขอเพียงให้เธอได้รู้ ไม่รักก็สงสารกัน นะเธอ
ก็เลยรักรักเธอหมดใจ เศษไม้ที่หลงละเมอ แต่ว่าเธอซึ้งใจหรือเปล่า
สั่งมาให้ฉันร้องเพลง สั่งฉันให้ร้องไห้ ให้เหงาให้เดียวดายก็ดึงเชือกเอา
เกิดมาเป็นแค่ของเล่น ให้เธอไว้คลายความเหงา เธอรักฉันบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้เลย
เจ้าหุ่นกระบอกตัวนี้ ก็มีหัวใจ


หุ่นกระบอกเจ้าช่างน่าสงสาร
ต้องพบพานเรื่องราวที่หมองไหม้
ช้ำหนักด้วยความเศร้าเข้ากรีดใจ
เขาจากไป...แต่ใจเจ้าอยู่ที่เดิม

"ไม่เป็นไร"...หุ่นเอ๋ยเจ้ามีฉัน
ร้าวพอกันหุ่นเพื่อนใหม่มาอยู่เพิ่ม
ซับน้ำตาร้าวรานพากันเดิน
เพื่อเผชิญความจริงสู้ด้วยกัน

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN