ผู้เขียน หัวข้อ: ...วันที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงตะวัน หิ่งห้อยอย่างฉันคงมีความหมายต่อเธอ.....  (อ่าน 10972 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ คนผิงดาว

  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 760
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 55
  • เพศ: ชาย
  • คนผิงดาว กวีคนเศร้า

วันนี้ยังคงมีแสงดวงตะวันเฉิดฉาย

จรัสแสงเปล่งประกายอยู่กลางเวหา

ฉันคนนี้ดั่งแสงหิ่งห้อยต้องคอยหลบตลอดมา

ไม่อาจเอื้อมตัวมาท้าทายแสงตะวัน

............................................................
ด้วยความรักและคิดถึง

แม้ไม่ลึกซึ้งและตรึงใจเธอนักหนา

ฉันมาเยือนและเขียนกลอนฝากไว้แล้วนะแก้วตา

ให้รู้ว่ายามนิทราฉันจะร้องเพลงกล่อมเธอ

............................................................
ให้สายฝนเป็นเสียงเพลงประสานกล่อม

ยามเธอนอนจะได้เย็นสบายและหลับฝัน

เสียงร้องจากหริ่งเรไรดังไกลและกังวาล

ผสมผสานเรียงร้อยกลอนก่อนนิทรา...ยามราตรี

.................................................................
คนผิงดาว...คนเศร้าอยู่ไกลเธออีกฟากฟ้า

ยามนิทราจะเข้ามาเยี่ยมยามและถามไถ่

เขียนบทกวีร้อยกลองฝากดาวบนฟ้าไกล

ว่ารักและคิดถึงเธอมากมาย.....นะคนดี

.............................................................
   
             แด่รักจากดวงใจทุกๆดวง

ออฟไลน์ คนผิงดาว

  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 760
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 55
  • เพศ: ชาย
  • คนผิงดาว กวีคนเศร้า

มิอาจเทียบแสงตะวันได้

เราเป็นแค่แสงรำไรกลางคืนหนาว

ล่องลอยไปตามสายลมพัดไปไร้เงา

ไม่มีแรงคอยต้านสิ่งเร้าที่รุมใจ

                       แสงหิ่งห้อยน้อยนิดในคืนเหงา

                      นำชี้ทางคนเศร้าไปตามฝันและจุดหมาย

                     แม้คืนนี้คนเศร้าต้องระทมและเดียวดาย

                     ขอเพียงแสงหิ่งห้อยนำทางไป...ไม่หวั่นเลย

ช่วยนำทางคนๆนี้ไปยังจุดหมายของปลายฝัน

จากคืนวันอันเหน็บหนาวปวดร้าวเพียงใหน

บางคืนยืนเรียกร้องหาเธอแทบขาดใจ

หวังเพียงดาวศรัทธานำทางไปบอกกับเธอ

                            แต่คืนนี้ไร้ดาวบนฟากฟ้า

                           ฉันจึงมาขออาศัยแสงหิ่งห้อยตัวน้อยนี้

                           ช่วยนำพาความคิดถึงจากหัวใจฉันไปให้เธอที

                            คงไม่มีสิ่งใดฝากไปนอกจากใจที่รักเธอ

หากคืนใหนเจ้าบินไปผ่านเส้นทางนั้น

ฝากความรักความผูกพันถึงเธอด้วยได้ไหม

เส้นทางรักฉันกับเธอแม้ขาดจากกันไกล

แต่ทุกวันนี้ยังคงไม่มีใจ...ให้ใครนอกจากเธอ

                            แสงหิ่งห้อย

                           อยากร้อยเรียงเจ้าไว้

                          ให้รวมแสงกันมากมาย

                          คนเศร้าใจ..คงมีแรงฝันต่อไป

.....................................................

                 ฉันคิดถึงเธอ.......

ออฟไลน์ คนผิงดาว

  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 760
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 55
  • เพศ: ชาย
  • คนผิงดาว กวีคนเศร้า

ในคืนสลัวลางกลางสายฝน

คนหนึ่งคนยังมืดมนบนทางฝัน

แม้คืนนี้นี้ไร้แสงดวงดาวและพระจันทร์

ของเพียงแสงหิ่งห้อยนั้นนำทางไป

                        ฝนปรายพร่างพรมลงมาไม่ขาดสาย

                       ยืนหลบฝนที่เป็นสายใต้คืนหนาว

                       ฟ้าร้องระงมดังแว่วในคืนไร้ดวงดาว

                       ฉันยืนหนาวเคล้าน้ำตา...หาที่ไป


เห็นแสงริบหรี่น้อยๆลอยล่องมาแต่ไกล

ขออาศัยแสงนำทางไปสักหน่อยจะได้ไหม

บินนำหน้าพาฉันก้าวไปสู่ทิสทางของหัวใจ

ฝ่าสายฝนที่โปรยปรายไปด้วยกัน

             
                       ผ่านคืนนี้ไปใจที่เหงาและเหน็บหนาว

                      ที่พร่างพราวด้วยสายฝนไม่ขาดสาย

                      ไม่ลืมเลยนะแสงหิ่งห้อยตัวน้อยนำฉันไป

                       เหมือนมีแรงก้าวต่อไป....แม้วันนี้เศร้าใจเหลือเกิน

...

                       คืนที่ฟ้าไร้แสงแห่งดวงดารา  หิ่งห้อยส่องแสงมาช่างมีความหมาย

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN