ผู้เขียน หัวข้อ: รักรันทด  (อ่าน 13826 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ต้นหญ้าเคียงดิน

  • แด่เธอ?ด้วยดวงใจ ความสุขทุกลมหายใจเข้าออก"ความทุกข์ที่เกินทน จะหลอมคนให้ทนทาน"
  • กวีติณสีหะ

  • *
  • กระทู้: 3,045
  • กดถูกใจ: 3 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 203
  • เก็บอยู่ในหัวใจดวงนี้ เก็บภาพเธอคนดีตราบนานแสนนาน
    • เลิฟสตอร์รี่คลับดอทคอม
รักรันทด
« เมื่อ: ตุลาคม 28, 2009, 11:09:34 am »

ความรัก        ใครว่า                สวยงามนัก
ไยที่เจอ        ช่างเจ็บปวด         ร้าวในใจ
บาดลง          กลางใจฉัน          แทบขาดใจ
ช้ำชีวี            รักรันทด             ใจหมองเศร้า
หมดแล้ว        ความรัก              ที่เคยมี
กลายเป็นคน   เย็นชา               กับความรัก
จากนี้ไป         คงเหลือ            แค่น้ำตา
เป็นคราบ        บนหน้า              ไม่เลือนหาย


ออฟไลน์ v.nefertali

  • แรงบันดาลใจ สร้าง...จินตนาการ...
  • ผู้ดูแลคลับกวี

  • *
  • กระทู้: 2,627
  • กดถูกใจ: 3 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 228
  • วันนึงรักจะโตเป็นเงา"ให้เราพักสายตา"
    • Facebook
Re: รักรันทด
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ตุลาคม 28, 2009, 01:28:56 pm »





หัวใจ ไม่ใช่ท้องฟ้า
ใจกว้างขนาดที่ว่า  ยอมเป็นของเล่น

ทำหัวเราะเฮฮา  ใช่ว่าเจ็บไม่เป็น
ความหมองหม่นที่ซ่อนเร้น...ไม่เห็นหรือไง





ฉันรับไม่ได้หรอก  "ให้เรายังเป็นเพื่อนที่ดี"
ถ้ามันจริงใจกว่านี้  คงจะรับไว้

ช่วยเลิกทำอาวรณ์....ก่อนต้องไป
จะแสร้งมารยาอีกทำไม....ให้ป่วยการ...


แก้คำผิดหน่อยนึง จะพิมพ์ของเล่น  ดัน พิมพ์เป็น  ของเย็น  เฮ้อ
ทุกความงามเกิดได้...เพราะความรัก      เพราะหัวใจมีรัก .....โลกจึงหมุน
หากฝันหวาน...พารักแท้....มาเจือจุน      อยากให้หล่น...."ในใจคุณ" ... นิจนิรันด์
 

ออฟไลน์ ต้นหญ้าเคียงดิน

  • แด่เธอ?ด้วยดวงใจ ความสุขทุกลมหายใจเข้าออก"ความทุกข์ที่เกินทน จะหลอมคนให้ทนทาน"
  • กวีติณสีหะ

  • *
  • กระทู้: 3,045
  • กดถูกใจ: 3 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 203
  • เก็บอยู่ในหัวใจดวงนี้ เก็บภาพเธอคนดีตราบนานแสนนาน
    • เลิฟสตอร์รี่คลับดอทคอม
Re: รักรันทด
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: ตุลาคม 28, 2009, 02:48:04 pm »

เคยผ่านมาทางนี้หลายปีก่อน
ตอนนั้นฉันร้าวรอนและอ่อนล้า
เมื่อดอกรักที่บานอยู่...คู่อุรา
เหลือแค่เสี้ยว...เศษเวลา...ของคืนวัน 

เหมือนดอกรัก...บานในใจใครทั้งโลก
แต่ดอกโศกกลับบานใน...หัวใจฉัน
เขาจึงอาจ หัวเราะได้ทั้งวัน
ขณะฉัน เงียบงันได้ทั้งปี

ที่เคยอยาก...หยุดเวลาอย่าเคลื่อนไหว
กลายเป็นอยากให้จากไกล...ไปเร็วรี่
เมื่อเสี้ยวเศษ...ปรารถนาบรรดามี
มันป่นปี้...ไม่มีเหลือแม้เยื่อใย

นี่แหละรัก...แค่คำพูดพิสูจน์ยาก
ต่อเมื่อจากจึงพิสูจน์คำพูดได้
กว่าจะรู้ ว่าใจใคร อยู่ที่ใคร ?
ก็ร้าวรวด...ปวดในฤทัยเกิน

เราไม่ควรพบกันเลยวันนั้น!
พบเพื่อมีคืนวันอันห่างเหิน
?เพื่อสัมพันธ์ วันนี้...ที่ก้ำเกิน
เหลือแต่ความ ตื้นเขิน ของอารมณ์?

หัวใจจึง...ไม่เป็นเช่นที่เคย
เหลือแต่...ความเปล่าเลยไร้สุขสม
เพลงรักที่บรรเลงเป็นเพลงตรม
ริ้วอารมณ์ จึงขื่นขมไม่น่าดู

รักที่เคยงดงาม จึงแปดเปื้อน
สั่นสะเทือน แรงศัทธาน่าอดสู
ปรารถนาสูงค่า ที่เชิดชู
พิศดู...ไม่รู้ว่าเคยมี

กลายเป็นแก้วนพเก้าที่เปล่าค่า
เพียงเขาขาด?ปรารถนา ?น่าบัดสี
อับอาย เช้าสาย ไหม้ฤดี
ล้นปรี่ - ปร่าปวด ร้าวรวดใจ

แล้วเมื่อวันเวลาได้ผ่านผัน
นัยน์ใจฉันนั้นยังหวาดหวั่นไหว
ยังทั้งกลัว...ทั้งเกรง...เพลงโศกใจ
แต่หวังยัง...ฝันใฝ่ในรักนั้น

ถึงอย่างไรใจยังเชื่อ?.
ว่ารักที่ก่อเกื้อจากใจนั้น
จะคงความงดงาม...เป็นนิรันดร์
ไม่มีวันเปลี่ยนผันแม้วันลา


Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN