ผู้เขียน หัวข้อ: กวีคลับร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน"เชิญประกวดแต่งกลอนหัวข้อ-ธรรมชาติกำลังทวงคืน"  (อ่าน 34114 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
สวรรค์บันดาล
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: พฤษภาคม 16, 2010, 12:43:35 pm »

ชื่อเรื่อง :  สวรรค์บันดาล
แต่งโดย : ดินหญ้ากาช้ำ
(แต่งไว้นานมากแล้วจ้า เอามาให้อ่านกัน)
----------------------------------
เจ้าทำผิด...ใดหนา...ธิดาน้อย
จึงหลุดลอย...ร่วงลิบ...ทิพย์สรรค์
ถูกผู้ใด...ใส่ร้าย...หมายชีวัน
จึงถลัน...ผันร่วง...จากสรวงดาว

ต้องระเห่...เร่ร่อน...นอนในป่า

อยู่กับหญ้า...หนานุ่ม...ชุ่มฉ่ำหนาว
ต้องสวมใส่...สิ่งที่...มีแต่คาว
สิ้นสกาว...พราวแสง...แห่งเสรี

ต้องลำบาก...ตรากตรำ...ไม่สิ้นสุด
อยู่ในชุด...สุดหม่น...ทนบัดสี
เจ้าทำผิด...มากนัก...หรือนารี
หรือความดี...ที่ทำ...ไม่นำพา

ข้าดีใจ...ได้พบ...ประสบเจ้า
แต่ความเขลา...คงเกิด...กับตัวข้า
เมื่อได้เห็น...เด่นชัด...ถนัดตา
เจ้าร่่วงจาก...นภา...มาเพราะใคร

หรือเพราะว่า...ข้านี้...คือต้นเหตุ
แห่งอาเพท...เหตุช้ำ...นั่นใช่ไหม
ข้าทำเจ้า...เคล้าคลุก...ทุกข์อันใด
จงแจ้งให้...เข้าใจ...เทพธิดา

ท่านมิได้...ทำให้...ใครเคืองโกรธ
จะมีโทษ...ที่ไหน...ทำร้ายข้า
ชาวสวรรค์...นั้นมี...แต่เมตตา
ผิดเพียงว่า...ข้านี้...มีแต่กรรม

เพราะต้องการ...ช่วยเหลือ...โลกมนุษย์
สร้างอาวุธ...หยุดการ...รังแกซ้ำ
จนบัดนี้...ฟ้ามี...แต่สีดำ
เพราะข้าทำ...ให้เขา...นั้นเคยตัว

มีสมอง...สองมือ...ที่ทื่อนัก
ข้าจึงผลัก...พลัง...สั่งใส่หัว
โลกจึงร้อน...ผ่อนผัน...หวั่นหวาดกลัว
ต้องหมองมัว...หม่นมืด...ชืดความดี

ข้าเป็นเทพ...แห่งการ...สร้างเสกสรรค์
ผิดมหันต์...สรรค์สร้าง...ทางบัดสี
มิได้ร่วง...หล่นจาก...บารมี
แต่ถิ่นที่...มีอยู่...ถูกทำลาย

เพราะไอเสีย...ปล่องควัน...อันเป็นพิษ
มันมีฤทธิ์...แทรกซึม...ลืมความหมาย
ว่าสมอง...ที่ให้...ไว้คู่กาย
จะทำร้าย...เราได้...ไม่ปราณี

แค่มันคืน...สู่ข้า...เอามาได้
คงจะไม่...ชอกช้ำ...อย่างวันนี้
ข้าจึงต้อง...มองหา...แม่นารี
และเมฆี...แห่งฝน...ดลบันดาล

ให้เกิดวัน...ที่มนุษย์...ได้หยุดคิด

ถึงความผิด...ที่ทำ...ไม่ฉ่ำหวาน
หมดสิ้นวัน...เปรอะเปื้อน...เกลื่อนตำนาน
กลับมาคลาน...สี่เท้า...อย่างเก่าเคย

ข้าจะได้...กลับยัง...บัลลังก์เมฆ
ได้สรรค์เสก...สิ่งที่...มีเฉลย
จับมนุษย์...สุดชั่ว...เป็นเชลย
ให้อ้างเอ่ย...เผยสิ่ง...ที่กระทำ


แต่มนุษย์...ที่ดี...ยังมีมาก
เจ้าจะพราก...พวกเขา...ให้เก่าช้ำ
เขาไม่ผิด...ไยต้อง...หมองระกำ
โปรดฟังคำ...คนดี...ที่มากมาย

เสียเวลา...มากแล้ว...อย่าขวางข้า

โอ้ธิดา...นารี...มีความหมาย
ถึงอย่างไร...ไม่พ้น...คนต้องตาย
ครั้งสุดท้าย...ได้โปรด...จงปราณี

มนุษย์มี...ตำนาน...ที่ผ่านช่วง
ไม่ผิดสรวง...สวรรค์...รัศมี
เจ้าเจ็บเดียว...ไม่พอ...คิดต่อตี
ไยเจ้ามี...แต่จิต...คิดทำลาย

ถ้าเจ้าหมาย...สมอง...นี้คืนกลับ
ก็เชิญรับ...ดับมัน...หวั่นคงหาย
อย่าสั่งเมฆ...เสกฟ้า...มาฆ่ากาย
มันโหดร้าย...เกิดกว่า...ฟ้าจะทำ

ข้าจะล้าง...โลกนี้...ให้สะอาด
พิษพิฆาต...บาดเมือง...ให้เชื่องช้ำ
จะไม่มี...มนุษย์...สุดใจดำ
ที่เพ้อพร่ำ...แต่คำ...ว่าร่ำรวย

ลืมสิ่งที่...เคยดี...พลีทุกอย่าง
ไม่เคยอ้าง...ขอสิทธิ์...ไม่หยิบฉวย
มีแต่ให้...เท่านั้น...ถึงวันซวย
มีแต่ม้วย...ลงทุก...วินาที

บนแผ่นดิน...ที่เจ้า...ยังย่างเหยียบ
ยังเอาเปรียบ...ไม่พอ...ต่อถึงที่
สูงสุดฟ้า...ต่ำสุดท้อง...ของนที
ยังอวดดี...มีแต่...รังแกเรา

ถึงเวลา...ที่ข้า...ขอทวงกลับ
ยังไม่รับ...หาว่า...ข้ารวบเหมา
โอ้มนุษย์...สุดโง่...ไม่ดูเงา
ช่างขลาดเขลา...เฝ้าแต่...เห็นแก่ตัว

น้ำจะท่วม...โลกา...เร็ว-เร็วนี้

เจ้าไม่มี...สิทธิ์โต้...อย่าโงหัว

ตกใจตื่น...จากฝัน...หวั่นหวาดกลัว
ประกาศทั่ว...มนุษย์โลก...จะโศกใจ

ถ้าไม่เร่ง...แก้ไข...ในตอนนี้

อาจไม่มี...ทางกลับ...มาแก้ไข
น้ำจะท่วม...ถึงฟ้า...สุราลัย
อย่าช้าไย...รีบก่อ...ขอขมา

ช่วยกันสร้าง...ช่วยกันปลูก...ที่ถูกพราก

เป็นของฝาก...จากมนุษย์...ที่สุดหา
เราจะช่วย...กันทำ...ไม่นำพา
ความโศกา...มาสู่...หมู่ฟ้าดิน


[admin]+3 ให้พี่ดินด้วย   มาเป็นเรื่องเชียว  ...ถึงเวลาเอาคืน !! *-*[/admin]

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub

[bg=http://img269.imageshack.us/img269/3661/fieldlove.jpg]




ชื่อเรื่อง   ท้องฟ้าอาจเปลี่ยนไป
ชื่อผู้แต่ง   รอยทราย

ท้ อ ง ฟ้ า สี ค ร า ม
มองไปตามทุ่งดอกหญ้า
สีสันแห่งโลกา
ไม่รักษา..อาจหายไป


ท้ อ ง ฟ้ า ดำ ส นิ ท
มลพิษ..ยากทนไหว
ดอกหญ้าป่วยหัวใจ
เมฆขาวใส..กลายสีเทา






[/bg]

[admin]  p6 +3 จ้า[/admin]

ออฟไลน์ แค่คนคนนึง

  • #ตัดกระดาษใช้..กรรไกร~แต่ตัดใจใช้..เวลา#
  • วายุพักตร์รำพันกลอน

  • *
  • กระทู้: 4,139
  • กดถูกใจ: 17 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 917
  • เพศ: ชาย
  • เมื่อพบต้องมีพราก แต่เมื่อจากต้องได้เจอ

ชื่อเรื่อง : คืนสู่...ธรรมชาติ
แต่งโดย : แค่คนคนนึง



พระเจ้าสร้างโลกให้สมดุล
อุณหภูมิอบอุ่น ไม่หนาวร้อน
มีผืนหญ้านุ่ม - นุ่มเป็นเตียงนอน
ธ ร ร ม ช า ติ แ ส น อ า ท ร . . . เ ส ม อ ม า


ห า ก แ ต่ . . . ม นุ ษ ย์  ไ ม่ เ ค ย พ อ
กลับยิ่งร้องขอ และเข่นฆ่า
จนธรรมชาติสิ้นศรัทธา
อนิจจา...เหล่ามนุษย์ผู้ทำลาย


จากห่วงโซ่ชีวิตที่เคยมีอยู่
ไร้การฟื้นฟู จนขาดหาย
ธรรมชาติ....จึงสร้างภัยอันตราย
บอกเป็นลางร้าย.....
ธ ร ร ม ช า ติ กํ า ลั ง ท ว ง คื น


หากมนุษย์ใส่ใจในการกระทำ
ลองย้อนความทรงจำ ที่คิดตื้น - ตื้น
ส่ ง ค ว า ม รั ก ใ ห้ ธ ร ร ม ช า ติ ก ลั บ คื น
คงไม่สายเกินรื้อฟื้น.........
.......ร่ ว ม รั ก ษ์ ผื น โ ล ก ที่ เ ร า เ กิ ด ม า



ลป.แอดมินที่เห็นกลอนนี้แล้วทนสีไม่ได้ แก้ให้หนึ่งด้วยยย T^T ไม่รู้จะใช้สีไหนแล้วง่ะ (หัวไม่ศิลป์)
เป็น..แค่คนคนนึง.. ที่ซึ่งรักเธออยู่ ความรักอัดแน่นไปทุกอณู แต่เธอคงไม่รู้..ความในใจ
. ..แค่คนธรรมดา.. . ที่อยู่ใต้นภาอย่างอ่อนไหว ใช้..สายลม..เป็นอุ่นไอ และใช้หัวใจ..เพื่อ รั ก เ ธ อ..

 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN