ที่มาของสำนวนไทย

ข้าวใหม่ปลามัน

ข้าวใหม่ปลามัน เป็นสำนวนไทยที่มีที่มาจากการเป็นสังคมเกษตรกกรรมและความเป็นชาติ
ที่มีการดำเนินขีวิตสัมพันธ์กับธรรมชาติของคนไทย
นั่นคือในช่วงเดือนห้าเดือนหกฝนตกเข้าสู่ฤดูทำนา ซึ่งจะทำนาเรื่อยมาตั้งแต่เดือนห้าจนสิ้นปี
ในช่วงนี้ข้าวที่คนไทยกินคือข้าวเก่าที่เก็บเกี่ยวตั้งแต่ปีที่แล้วหรือจากในฤดูเก็บเกี่ยว
เมื่อช่วงเดือนอ้ายที่ผ่านมา ซึ่งถือกันว่าเป็นข้าวเก่า ในช่วงนี้(ช่วงกินข้าวเก่า)
ปลาที่เคยตกค้างอดอยากอยู่ตามบึงตามห้วยที่หนองน้ำแห้งลงในหน้าแล้งที่ผ่านมา
พอย่างเข้าสู่ฤดูฝนก็จะว่ายออกสู่แม่น้ำลำคลองท้องทุ่ง หากินได้เต็มที่ให้หายอดอยากอีกครั้งหนึ่ง
ปลาในช่วงครึ่งปีหลังคือช่วงกินข้าวเก่านี้จะเป็นฤดูผสมพันธุ์และวางไข่ไม่ค่อยจะมีเนื้อและไม่มีมันกินไม่อร่อย
แต่พอถึงเดือน 11 เดือน12 ข้าวตกท้องน้ำนองบริบูรณ์ปลาหากินได้มากขึ้นแล้ว
พอดีเข้าเดือนอ้ายฤดูเก็บเกี่ยว ซึ่งในช่วงเดือนอ้ายเดือนยี่ไปถึงเดือนสี่เดือนห้านี้คนไทย
จะได้กินข้าวใหม่ที่เพิ่งเก็บเกี่ยวได้ ซึ่งถือว่าอร่อยกว่าข้าวเก่า
ซึ่งในช่วงเดือนเดียวกันนี้น้ำเริ่มลดก็พอดีเป็นช่วงที่ปลาพ้นฤดูวางไข่ไปแล้วและได้หากินมาในช่วงหน้าฝน
ปลาช่วงเดือนอ้ายไปถึงเดือนสี่เดือนห้าถือว่ามีมันมากกินอร่อย
ในช่วงเวลาดังกล่าวจึงถือว่าเป็นช่วง ข้าวใหม่ปลามัน เป็นช่วงเวลาแห่งความสุขของคนไทย
อยู่ดีกินอร่อย อยู่ดีคือหลังฤดูเก็บเกี่ยวก็ได้พักผ่อนหลังจากเหนื่อยจากการทำนามาก็มีสตุ้งสตังค์
กินอร่อยก็คือมีข้าวใหม่ ๆ ปลามัน ๆ กิน จึงเอาสำนวนนี้มาเปรียบเทียบกับ
ความรักหรือการครองคู่ที่แรกรักแรกอยู่ด้วยกันจะมีความสุขเหมือนได้กินข้าวใหม่ปลามันนั่นเอง

ที่มา http://guru.google.co.th/guru/thread?tid=6171c1a65db72bb0