รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนคิดถึง => ข้อความที่เริ่มโดย: ก้อนหิน ที่ เมษายน 07, 2012, 01:01:49 am

หัวข้อ: จากความฝัน ยามค่ำคืนหนึ่ง
เริ่มหัวข้อโดย: ก้อนหิน ที่ เมษายน 07, 2012, 01:01:49 am
มันเป็นความฝันใช่ไหม  ฉันได้กุมมือเธอไว้  ?อย่างนั้น?
ความอบอุ่นจากกายกันและกัน    ความคุ้นเคยที่โอบรอบ ล้อมเราไว้
ใบหน้าที่ฉันไม่คุ้นตา แต่ใจกลับคุ้นเคย......
ดวงตาที่จำได้ในใจ  ความรู้สึกอ่อนไหวที่รอคอย
ฉันรอเธอ  มานานแค่ไหน   คำพูดที่สื่อกันโดยไร้ภาษา
ท่ามกลางหมู่มวลดารา  ฉันได้พบเธอ.......

ความเหม่อหมองในใจเพราะนึกรู้  เพียงหนึ่งตื่น คงถึงคราวพราก....
ค่ำคืนนี้ในฝัน อันยาวนาน  กับเธอผู้เป็นดั่งดวงใจ
ได้โปรด อย่าจากไป คนในฝัน  ที่ฉันไม่เคยพบ
คนในฝัน ที่ฉันมองหา ตลอดมา....ได้โปรด......อย่าจากลา......
ฉันคิดถึงเธอ.........

บนระเบียง ริมทะเล   เรากุมมือกันไว้และสบตา
บอกผ่านเรื่องราว อดีตกาลที่ล่วงมา
เธอ ฉัน เราที่คุ้นเคย.....  เพียงเศษเสี้ยวที่ได้พบ.......
ใจกลับสลายเมื่อต้องจาก......มือพรากมือ  นิ้วพรากนิ้ว  ใจพรากใจ......
กันและกัน......กันและกัน.....ตลอดไป......ฉันรักเธอ

จากความฝันยามค่ำคืนหนึ่ง.........


ลองเขียนตามอารมณ์ในความฝันนะคะ เลยไม่มีสัมผัสอะไรเลย....อยากลองเขียนให้สื่ออารมณ์ค่ะแต่สงสัยจะถึงแค่ตัวเองแน่ๆเลย
 ส่วนตัวมองว่าเป็นกลอนบทหนึ่ง ห้าห้าห้า อาจจะไม่ใช่ก็ได้เนอะ  k033