รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนคิดถึง => ข้อความที่เริ่มโดย: ซากุระสีดำ ที่ มิถุนายน 30, 2012, 10:05:50 pm

หัวข้อ: อย่าพัดแรงได้ไหม
เริ่มหัวข้อโดย: ซากุระสีดำ ที่ มิถุนายน 30, 2012, 10:05:50 pm
มองสายฝนที่หล่นริน

เจ้าจะมีมลทินเหมือนฉันไหม

มองสายน้ำที่หลั่งรดท่ามกลางหัวใจ

เจ้าเหมือนสายฝนนั่นไหม ที่อ่อนไหวทุกเวลา

มองความเหงาที่ก้าวก่าย

เจ้าช่างมากมายยามไหวล้า

เหม่อมองกองก้อนเมฆกลางนภา

เจ้าช่างเหมือนคนอีกฝั่งฟ้า ที่ไม่กี่เวลาก็ลับไป

คิดถึง ฉัน คิดถึง

ความรักครั้งหนึ่งที่ทำให้หวั่นไหว

เมื่อสายลมกระโชกแรง เหมือนเจ้ากำลังกลั่นแกล้งหัวใจ

ลมเอ๋ยอย่าพัดแรงได้ไหม คืนนี้ฉันหนาวหัวใจเหลือเกิน. . .

หัวข้อ: Re: อย่าพัดแรงได้ไหม
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ กรกฎาคม 01, 2012, 07:33:04 pm



สายลมเอ๋ยสายลม..
เจ้าพัดความคิดถึงมาห่มฟ้า
แต่ตอนนี้วกาลเวลา
พัดพา.. ให้เจ้าเปลี่ยนไป


สายลมเอ๋ยสายลม
พร่างพรม ด้วยความอ่นไหว
พัดพาความเหน็บหนาว มาสู่ใจ
จากฟากฟ้าที่ห่างไกล.....
......จากหัวใจใครที่ฉันรอ


สายลมเอ๋ยสายลม
มีแต่ความทุกข์ตรม เกิดก่อ
ชัดเจน.. ซึงปลายทางที่เฝ้ารอ
ทุกข์และท้อ... เหลือเกิน


สายลมเอ๋ยสายลม
เมื่อใครอีกคน เขาห่างเหิน
อย่าพัดแรงได้ไหม.. หนาวเหลือเกิน
หมดแรงและกำลังจะก้าวเดิน......
.........หัวใจหยุดอยู่ที่เดิม.... ยั ง ร อ ค อ ย