รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนคิดถึง => ข้อความที่เริ่มโดย: แค่คนคนนึง ที่ ตุลาคม 23, 2018, 01:17:31 am

หัวข้อ: วูบหนึ่งในคืนเหงา
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ ตุลาคม 23, 2018, 01:17:31 am
เป็นเวลานานแสนนาน
ที่ฉันไม่ได้ผ่าน...มา ณ ที่แห่งนี้
ไม่ใช่แค่ปี - สองปี
แค่มันนานขนาดที่.. ฉันเองก็ไม่แน่ใจ

มองเห็นคืนวันเก่า - เก่า
ผ่านตัวอักษรที่บอกเล่า ..ขานไข
ความรู้สึกท่วมท้น เกินจะเอ่ยไป
น้ำตาราวกับจะรินไหล...
......ลมหายใจราวกับจะหยุดลง

ฉันเดินไปกับกาลเวลา
สิ่งต่าง - ต่างนำพา ให้ลืมหลง
แต่ในวันนี้ เมื่อฉันรู้สึกไม่มั่นคง
ฉันกลับพุ่งตรง.. มาอยู่ที่เดิมที่เคยพักใจ

เหงา.. ฉันแสนเหงา
เศร้า.. เกินจะทนไหว
คิดถึง.. มากกว่าใคร
รัก..ที่ผ่านไป นานแสนนาน

ไม่รู้จะเอ่ยอย่างไรหมด
ความรู้สึกที่ปรากฏ ..ไม่ไหวหวาน
"ตอนนั้นก็ดีนะ" ...เสียงในหัวใจที่ร้าวราน
ฉันคิดถึงเมื่อวาน.... คิดถึง..มาก...จริง ๆ
หัวข้อ: Re: วูบหนึ่งในคืนเหงา
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ ตุลาคม 23, 2018, 01:28:49 am
หัวใจยังคงบีบรัด
ความเหงากินกัด จนอยากร้องไห้
ทุกสิ่งตอกย้ำ ถึงสิ่งที่ผ่านไป
อำนาจที่ไม่อาจแก้ไข ของกาลเวลา


จุดเริ่มต้นไกลลิบ
ฉันยังได้ยินเสียงกระซิบ จากอีกฝั่งฟ้า
เห็นตัวฉัน..ที่เติบโตขึ้นมา
ผ่านความรู้สึกล้ำค่า ที่มากมาย


อันที่จริง ฉันมึความสุข
ที่ได้เห็นทุก - ทุก ความหลากหลาย
แต่ความเปลี่ยนแปลงที่เรียงราย
ก็ไม่อาจปฏิเสธได้.. ว่าฉันเสียใจ


ขอบคุณ ที่เธอเคยอยู่ในชีวิต
เคยเป็นคนสนิท ที่ใกล้ชิดกว่าใครคนไหน
เคยเป็นคนสำคัญ ที่รักที่สุดในหัวใจ
แม้บางวันอาจเลืมเธอไป...
...แต่เธอจะอยู่ภายใน ไม่ลบเลือน


สักวันหนึ่ง ในอนาคต
ตัวอักษรทั้งหมด ก็จะยังคงเป็นเหมือน
หลักฐานที่จะพิสูจน์และย้ำเตือน
ให้ฉันนึกถึงวันเดือน.. ที่เราเคยอยู่ด้วยกัน
หัวข้อ: Re: วูบหนึ่งในคืนเหงา
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ ตุลาคม 23, 2018, 01:38:21 am
เป็นเหมือนกลอนคิดถึง
แต่ในมุมหนึ่ง ฉันก็แค่คนเหงา
อยากปลีกวิเวก ออกมาอยู่กับเงา
ลุ่มหลงมัวเมา อยู่กับความว่างเปล่าในใจ


ทอดสายตาเหม่อมอง
เพ่งจ้อง เห็นเด็กหนุ่มแสนอ่อนไหว
บ้าบอ งี่เง่า เอาแต่ใจ
แต่เหนือสิ่งอื่นใด........
......เขากอดความฝันไว้ ด้วยศรัทธา


เด็กชายคนนั้น..ได้เติบโต
พร้อมกับอีโก้และเหตุผลหนักหนา
ภาระบนไหล่ กับความคาดหวังต่างต่างนานา
กระชากความบ้า ออกมาจากความเป็นจริง


มันก็ดี......ในสายตาคนอื่น
แต่หัวใจไม่เคยเต็มตื้น กับอะไรสักสิ่ง
เคยมองข้าม ไม่สนใจข้อเท็จจริง
แต่วันนี้ไม่อาจละทิ้ง.. ความเสียใจ


สิ่งที่ฉันศรัทธา...
อยากเอากลับมา จะได้ไหม
รักตัวเองตอนนั้นจัง ที่เลือกเชื่ออะไร
จากความรู้สึกใน "ใจ" ....
......ไม่ใช่อะไร ที่ไม่ใช่ "ตัวเอง"
หัวข้อ: Re: วูบหนึ่งในคืนเหงา
เริ่มหัวข้อโดย: แค่คนคนนึง ที่ ตุลาคม 23, 2018, 01:47:29 am
ระบายความเหงาไว้ตรงนี้
โดยมีสี ความคิดถึงแต่งแต้ม
แม้สีเทาจะเด่นชัด แต่ก็มีชมพูแซม
เหมือนอาทิตย์แรกแย้ม... เมื่อสิ้นสุดรัตติกาล


ค่ำคืนนี้ฉันจะเหงา
อยู่กับความเศร้าเคล้าความหวาน
พรุ่งนี้ ฉันจะยิ้ม...ให้กับเมื่อวาน
เพราะฉันได้เจอความอบอุ่นที่แผ่ซ่าน ภายในใจ


ขอบคุณนะครับ..ความคิดถึง
ที่ทำให้คนคนนึง สามารถนึกถึงรักหวานไหว
และก็ขอบคุณความเศร้า ที่ทำให้ได้เข้าใจ
ว่าความรักมีค่าแค่ไหน.. ในวันที่มองไปไม่เห็นหนทาง


คิดถึง คิดถึง ฉันคิดถึง
จะเฝ้ารำพึง จนรุ่งสาง
ให้คุณได้รู้...ว่าความรู้สึกไม่ได้จืดจาง
ตลอดการเดินทาง... คุณไม่เคยหายไป
หัวข้อ: Re: วูบหนึ่งในคืนเหงา
เริ่มหัวข้อโดย: .~*นายใบชา*~. ที่ พฤศจิกายน 12, 2018, 06:53:43 pm


อยู่คนเดียวมานาน
ยอมรับ..ว่าฉันต้องการ..ความเชื่อมั่น
เหงาไปบ้าง..ในแต่ละวัน
ก็เพื่อทุกความผูกพัน..ที่ยาวนาน

ใช่ว่าอยากจะรอ
แต่มันคือการเพียงพอ..อันแสนหวาน
ใช่เพียงสนองความต้องการ
แล้วให้มันพัดผ่าน..ไม่ใยดี

รักไม่ได้ต้องการเวลา
แต่เป็นทุกกำลังศรัทธา..จากใจนี้
เวลา..ที่ฉันใช้ทุกนาที
แค่ค้นหาทุกความคงมั่นดี~ดี
..จากเธอ..

~นายใบชา~