ผู้เขียน หัวข้อ: คำพ่อสอน  (อ่าน 6146 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ น้ำตาลขม

  • กินนรอัครกวี

  • *
  • กระทู้: 404
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 25
  • เพศ: หญิง
คำพ่อสอน
« เมื่อ: พฤศจิกายน 30, 2011, 09:44:04 pm »

คำพ่อสอน  ยังคำเร้า  เว้าเวียนหัว
ให้หมั่นตัว  พรากเพียรเล่า  หมั่นศึกษา
หมายมั่นไป   ให้ได้มา  ใบปริญญา
จบออกมา  ให้เจ้านั้น  เป็นนายคน

แต่เจ้านั้น  ก็ทำได้   แค่? แค่นี้
มั่วหลงพี้  ติดเหล้ายา   พาปี้ป่น
ส่งเจ้าเรียน  หวังพึ่งเจ้า  ให้เป็นคน
สายตาหม่น  เมื่อต้องเห็น .... ลูกติดยา

ข่าวคราวลูก  ทิ่มแทงใจ  น้ำตาพ่อ
ลูกเมามัว  หลงผิดชั่ว  ไม่ศึกษา
ชีวิตพ่อ พรากตรากตรำ ....  แค่ชาวนา
หวังลูกยา  พร่ำศึกษา  ก้าวถึงหลัก

โอ้ ! พ่อจ๋า  ลูกคิดได้   ว่าก้าวผิด
ทั้งชีวิต  ของลูกนี้  เฝ้าเข็ญนัก
แต่อ่อนแอ  ไม่ยั้งใจ  ลุ่มหลงปัก
ห้วงเหวผลัก  ให้จักคิด  ชีวิต...ขี้ยา




พบความจริงที่แสนเจ็บ...ดีกว่าเก็บคำโกหกไว้หลอกตัว
 

ออฟไลน์ น้ำตาลขม

  • กินนรอัครกวี

  • *
  • กระทู้: 404
  • กดถูกใจ: 4 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 25
  • เพศ: หญิง
Re: คำพ่อสอน
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: พฤศจิกายน 30, 2011, 10:17:54 pm »

ตกห้วงเหว  ดั่งเปลวเพลิง  ที่แผดร้อน
ร่างกายนี้  ช่างซูบคลอน  เนื้อติดหนัง
ใครต่างเห็น  เบือนหน้าหนี  ว่าชิงชัง
ให้ระวัง  เหล่าลูกเล็ก อย่าเข้าใกล้

 อนิจจา  นี่ดอกหรือ  ที่ว่าเรา
ทำไมเง่า ตกบ่วงยา  นรกได้
เกิดมาเป็น  มนุษย์นั้น  แต่ถลำไกล
กว่าพ่อแม่  ปั้นกายใจ  ช่างยากแท้

หากเป็นคน  ยังยั้งคิด ว่าผิดได้
เอาบทเรียน  มาสอนใจ   เคยอ่อนแอ
ลูกพลั้งผิด  ก้าวพลาดไป   เกินไขแข
ความเที่ยงแท้    นั้นเฝ้าถือ   สอนตัวตน

โอกาสเหลือ  สดับฟัง   สังคมรับ
น้อมใจปรับ  ร่วมฉุดรั้ง  วันฟ้าหม่น
ชีวิตที่  ยังเหลือน้อย  เฝ้าปรือตน
คำว่าคน  อย่าเสียชื่อ  ที่เกิดมา

ภาพเก่า เก่า   เฝ้าเสี้ยมตัว  ช่างน่ากลัว
เนื้อกายตัว  นั้นเหมือนซาก  มนุษย์ยา
โอกาสดี  คือสิ่งที่  ถวิลหา
ก้าวพ้นมา  ให้ไกลห่าง  วังวนนี้.....

]

พบความจริงที่แสนเจ็บ...ดีกว่าเก็บคำโกหกไว้หลอกตัว
 

ออฟไลน์ ละอองฝน

  • อสรพิษกลอนผี

  • *
  • กระทู้: 131
  • กดถูกใจ: 38 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 15
  • เพศ: หญิง
Re: คำพ่อสอน
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: ธันวาคม 03, 2011, 12:32:25 am »

คำพ่อสอน  ยังคำเร้า  เว้าเวียนหัว
ให้หมั่นตัว  พรากเพียรเล่า  หมั่นศึกษา
หมายมั่นไป   ให้ได้มา  ใบปริญญา
จบออกมา  ให้เจ้านั้น  เป็นนายคน

แต่เจ้านั้น  ก็ทำได้   แค่? แค่นี้
มั่วหลงพี้  ติดเหล้ายา   พาปี้ป่น
ส่งเจ้าเรียน  หวังพึ่งเจ้า  ให้เป็นคน
สายตาหม่น  เมื่อต้องเห็น .... ลูกติดยา

ข่าวคราวลูก  ทิ่มแทงใจ  น้ำตาพ่อ
ลูกเมามัว  หลงผิดชั่ว  ไม่ศึกษา
ชีวิตพ่อ พรากตรากตรำ ....  แค่ชาวนา
หวังลูกยา  พร่ำศึกษา  ก้าวถึงหลัก

โอ้ ! พ่อจ๋า  ลูกคิดได้   ว่าก้าวผิด
ทั้งชีวิต  ของลูกนี้  เฝ้าเข็ญนัก
แต่อ่อนแอ  ไม่ยั้งใจ  ลุ่มหลงปัก
ห้วงเหวผลัก  ให้จักคิด  ชีวิต...ขี้ยา



โอ้ลูกเอ๋ย เมื่อเคยผิด  ชีวิตพลาด
ตกประมาท  คาดไม่ถึง  จึงเพลี่ยงพล้ำ
พ่ออภัย  ไม่ถือโกรธ  โทษสักคำ
อย่าหลงทำ  ผิดซ้ำสอง  ครรลองเดิม

ตื่นจากหลับ  กลับใจตน  เป็นคนใหม่
อย่าหวั่นไหว  ใครยุยง  ริส่งเสริม
อย่าแพ้พ่าย  ว่ายเวียนวน  สู่หนเดิม
หยุดซ้ำเติม  บ่วงชีวิต  หลงติดยา

พ่อเตือนไว้  ด้วยใจหวัง  ก่อนพลั้งพลาด
ทุกชีวิต ลิขิตวาด  ปรารถนา
คำพ่อกล่าว  เจ้าอย่าเลือน  เตือนอุรา
สิ่งล้ำค่า  กว่าลูกนี้  มิมีเลย


ขอร่วมแจมด้วยคนนะคะ คุณน้ำตาลขม ^ ^

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN