รวมกลอนเพราะๆ

Poem ระเบียงกลอน => กลอนวันสำคัญ => ข้อความที่เริ่มโดย: น้ำเน่า...เงาจันทร์ ที่ ธันวาคม 05, 2010, 02:37:31 pm

หัวข้อ: คำสัญญา...จากพ่อ
เริ่มหัวข้อโดย: น้ำเน่า...เงาจันทร์ ที่ ธันวาคม 05, 2010, 02:37:31 pm
   คิดถึงบ้านหัวใจแทบจะขาด
ไร้โอกาสจะกลับไปเพราะไร้ทรัพย์
คิดทีไรหัวใจกะส่ายสับ
ปวดขมับเหมือนเป็นบ้าอนาถใจ
   มาหาเงินหวังกลับไปสร้างหลักฐาน
สร้างวิมานในฝันอันสดใส
สร้างชีวิตให้ดีกว่าวันผ่านไป
เหมือนดังใจใฝ่ถวิลจินตนาการ
   หวังจะสร้างอนาคตให้ลูกรัก
ได้มีหลักยึดเหนี่ยวเกี่ยวประสาน
อนาคตอันสดใจใจต้องการ
กลับต้องพาลพังพินาศในพริบตา
   มาหาเงินไม่ได้เงินสุดอดกลั้น
ทรมานทั้งใจกายอนาถหนา
คิดทีไรมันอัดอั้นกลั้นน้ำตา
ลูก-เมียข้าอยู่ดงคงคอยทาง
   คิดสงสารลูกน้อยคอยพ่อกลับ
คงจะนับคืนวันผันย้อนหลัง
พ่อไม่มาเงินไม่ส่งคงภวังค์
ลูกคงนั่งตาละห้อยอย่างน้อยใจ
   คอยไปเถอะลูกเอ๋ยไม่นานนัก
พ่อขออยู่อีกสักพักไม่ไปไหน
จะรีบกลับบ้านเราอย่างเร็วไว
จะปลอบใจลูกน้อยด้วยรางวัล
   ต่อจากนี้พ่อขอสัญญาว่า
จะไม่จากบ้านนาที่ร่วมฝัน
จะขออยู่บ้านเราชั่วนิรันดร์
พ่อแม่ลูกร่วมกันนิรันดร
   ถึงจะจนข้นแค้นแสนลำบาก
ถึงจะยากแสนเข็ญดั่งเช่นหนอน
ถึงจะกัดก้อนเกลือไม่อาทร
ไม่ขอจรจากถิ่นแผ่นดินไทย