แด่คลับคนเขียนฝัน

วันนี้ผมว่าง ผมจึงร่างบทกลอน(รอยยิ้มของท่าน คืองานของผม)

ดั่งวิมาน ม่านแก้ว ที่แววฟ้า
สรรค์สร้างมา จากเทพไท้ ในสรวงสรรค์
บรรเจิดหมด จรดพนังคัล
ดุจสวรรค์ คลาลัย ไร้ทุกข์ร้อน

กวีคลับ คลับกวี ที่แห่งฝัน
หลอมรวมกัน ฉันท์กลอนกราพย์ ภาพอักษร
ใช้ศิลป์ศาสตร์ วาดส่าย ร่ายบทกลอน
ตามคำสอน บรมครู ที่อยู่นาน

มีดินหญ้ากาช้ำ ประจำคลับ
คอยต้อนรับ กวีใหม่ ผู้ไกลถิ่น
เพลงหมอจ๋า แว่วเสียง เพียงได้ยิน
ใจโบยบิน ตามฝัน เมื่อวันวาน

ทั้งภาพวาด ประกาศกลอน สอนให้รัก
กิ่งไผ่หัก แตกหน่อ ก่อความหวาน
nefertali คนนี้ ที่อยู๋นาน
บริการ เรื่องระบบ ครบวงจร

คนริมคลอง มองฝั่ง เมื่อครั้งเก่า
มักจะเล่า เรื่องเก่าหลัง เมื่อครั้งก่อน
คนขี้เหงา รำพึงว่า อย่าอาวร
อ่านบทกลอน ของเพลงผ้า ว่ารื่นรมณ์

sunflower เธอยังอยู่ คอยชูก้าน
คอยประสาน รักเก่า คราวขื่นขม
ความฝันในสายลมหนาว ยังรื่นรมณ์
ยังภิรมณ์ ชมบทกลอน อ้อนน้ำน่าน

ขอขอบคุณ เหล่ากวี ที่เคารพ
หากพานพบ แวะทักทาย ให้หายเหงา
ร่วมกันสร้าง ทางฝันใหม่ ให้คลับเรา
บอกเรื่องเล่า เป็นตำรา ภาษากลอน

ร่วมกันรักษ์ พิทักษ์ไว้ ในภาษา
ที่มีมา ตั้งแต่นาน เมื่อกาลก่อน
ให้บรรจบ ครบทุกบท ครบทุกตอน
เป็นสื่อสอน ชนรุ่นหลัง ครั้งต่อไป

มหาซัง

ปล.พาดพิงผู้ใดในทางที่ผิดแบบตั้งและไม่ตั้งใจขออภัยอย่างสูงครับ
กวีทุกท่านที่ไม่เอ่ยนาม เงาของท่านนั้ก็คือเงาของผม เคารพทุกๆท่านดั่งเช่นอาจารย์คนหนึ่ง