กันยายน 08, 2010, 05:31:21 pm *
ยินดีต้อนรับคุณ, อาคันตุกะกวีคลับ กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
ข่าว:
Custom Search
  หน้าแรก   เว็บบอร์ด   เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก สมุดเยี่ยมชม ติดต่อผู้ดูแล  

หน้า: 1   ลงล่าง
  พิมพ์  
Share this topic on AskShare this topic on BlinkbitsShare this topic on BlinklistShare this topic on BloglinesShare this topic on BmarksShare this topic on Del.icio.usShare this topic on DiggShare this topic on DzoneShare this topic on FacebookShare this topic on Feed Me LinksShare this topic on FurlShare this topic on GoogleShare this topic on LiveShare this topic on MagnoliaShare this topic on MySpaceShare this topic on NetvouzShare this topic on NewsvineShare this topic on OneviewShare this topic on RedditShare this topic on RojoShare this topic on ScuttleShare this topic on ShadowsShare this topic on SlashdotShare this topic on SpurlShare this topic on SquidooShare this topic on StumbleUponShare this topic on TechnoratiShare this topic on TwitterShare this topic on TipdShare this topic on YahooShare this topic on Google buzz
ผู้เขียน หัวข้อ: เถอะ..!! สังคมที่จมปลัก  (อ่าน 1797 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 อาคันตุกะกวีคลับ กำลังดูหัวข้อนี้
เพลงผ้า

อสรพิษกลอนผี


*

คะแนนกลอน 36
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 99



Level 8 : Exp 4%
HP: 1.2%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 38
ได้รับคำชม: 165


« เมื่อ: พฤษภาคม 14, 2009, 01:44:02 pm »


 
  ๐ ตะเกียกตะกายยื้อแย่งแข่งขัน-
พัลวัล..ชีวิตไม่คิดถึง
ธารนํ้าใจตกตํ่า..ฤๅคํานึง-
หากใครซึ่ง..ด้อยศักดิ์ก็จักล้ม

๐ คอยเหยียบฐานหลังคนไปจนสุด
เพื่อเร่งรุดไขว่คว้าให้สาสม
คือเป้าหมายลวงตาค่านิยม
ต่างช่วงชิงอา-จมมาชมเชย

๐ เตลิดแล้วสังคมอันจมปลัก
ไม่เหลือแล้วไอรักเริ่มระเหย
ผองผูกพันต้นทุนที่คุ้นเคย
เมื่อละเลยไร้รัก..ก็หักพัง

๐ ไม่รู้ฤๅอํานาจที่วาดฝัน
ภัยมหันต์แลกเถือด้วยเนื้อหนัง
อาจชนะถึงวันครองบัลลังก์
แล้วกี่หลั่งเลือดหยดให้จดจํา

๐ กระเทาะเปลือกลดอยากไม่ยากหรอก
ก็นิดหน่อยถลอกเคยอิ่มหนํา
ลดกอบโกยวาระการกระทํา
เพื่อช่วยคํ้าผู้ใดที่ไม่มี

๐ หลายชีวิตตกตํ่าสิ้นคําร้อง
หากหันมองสนใจในวิถี-
ตาดําดําต่างใคร่รอไมตรี
เถอะผู้ดี..เลือดเย็นคงเห็นใจ

๐ บางท่านอิ่มนอนอุ่นด้วยทุนหนา
แต่บางมุมนํ้าตากลับรินไหล
ถูกทอดทิ้งไม่เหลือแม้เยื่อใย
ผู้ยากไร้อดอยากลําบากนัก

๐ ทุกเศษเงิน..เศรษฐีนั้นมีค่า
ต่อชีวาเพิ่มสุขผู้ทุกข์หนัก
สงสารเขาเด็กน้อยเฝ้าคอยรัก
ซึ่งไร้หลักยึดเหนี่ยวต้องเดียวดาย.

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

ดินหญ้ากาช้ำ, น้ำตาฟ้า, v.nefertali, มหาซัง

สำหรับกระทู้นี้มี, 4 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: พฤษภาคม 14, 2009, 01:47:57 pm โดย: เพลงผ้า » บันทึกการเข้า

พลิ้วไหว ผุดผ่อง ล่องลม
。◕‿◕。น้องมะขวิด。◕‿◕。
คือความคิดถึง...ที่เธอนั้นไม่รู้...

ผู้ดูแล กวี together


*

คะแนนกลอน 72
ออนไลน์ ออนไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 981

พูดไม่ได้...ทำได้เพียงแค่..."คิดถึงเธอ"

Level 25 : Exp 43%
HP: 87.5%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 815
ได้รับคำชม: 1040


เว็บไซต์
« ตอบ #1 เมื่อ: พฤษภาคม 14, 2009, 04:41:22 pm »


เทคโนโลยีก้าวล้ำ นำความคิด
แต่ถูกผิดจิตใจ ไม่กระเตื้อง
สังคมเลวร้าย มีแต่ป้ายสีให้ขุ่นเคือง
ดำเนินเรื่องตามค่าสมัยนิยม

หลากเหล่าชน คนแร้นแค้น
ไม่คิดแผนให้เกิดความเป็นอยู่ที่เหมาะสม
เหลือให้เห็นแต่ความจมปลักของสังคม
อยู่เพื่อเสพสม จ่มจ่อมใจตัว

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

ดินหญ้ากาช้ำ, v.nefertali, เพลงผ้า

สำหรับกระทู้นี้มี, 3 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า

เพลงผ้า

อสรพิษกลอนผี


*

คะแนนกลอน 36
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 99



Level 8 : Exp 4%
HP: 1.2%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 38
ได้รับคำชม: 165


« ตอบ #2 เมื่อ: พฤษภาคม 27, 2009, 06:04:10 pm »


๐ เพียง..ภมรฟ้อนรัก ๐
............

๐ ยามใดเสน่หา..ก็มาพบ
มาถมทบตอกยํ้าล้วนคําหวาน
หมายดูแลปลอบขวัญเยี่ยงบันดาล
ใดต้องการเพียงเอื้อน..เว้นเดือน-ดาว

๐ ครั้นสิ้นสุดรู้สึกเคยนึกรัก
หวานถ้อยทักอุ่นไอขับไล่หนาว-
ไม่เหลือแล้ว..ซํ้าหวดให้ปวดร้าว
ทุกเรื่องราวเป็นอื่นชั่วคืน-วัน

๐ ก็ในเมื่อสุริยนยังพ้นฟ้า
นวลจันทรายังมีไร้สีสัน
แล้วมนุษย์ธรรมดาสามัญ
จะคงมั่นรอยทางฤๅอย่างไร ?

๐ ไม่มีหรอกความรักอันศักดิ์สิทธิ์
เพียงจริตต้องกันจึงหวั่นไหว
ปรารถนาผ่านมาย่อมผ่านไป
มิหมายใจรั้งเหนี่ยว..แม้เดียวดาย

๐ ใจเจ้าเอย..เถอะขอให้ต่อต้าน
ทรมานสักครู่ก็รู้หาย
นั่นอารมณ์รื่นเริงของเชิงชาย
ที่รําบายคุกคามอยู่ยามนี้

๐ ก็อาจอ้างว่าล่วงห้วงนิมิต
ย่อมไร้สิทธิ์ถือรักเป็นสักขี
จึงปรากฏวาจาประดามี
ล้วนนารีหลงใหลมิใช่น้อย

๐ ใจเจ้าเอย..จึงขอให้ต่อต้าน
ทุกบรรสาน..รูป-พจน์..เถอะปลดปล่อย
รําลึกไว้หมู่ภมรย่อมอ่อนช้อย
เมื่อฟ้อนลอยเบื้องหน้าสุมามาลย์
.........
โดย..เพลงผ้า

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

ดินหญ้ากาช้ำ, v.nefertali

สำหรับกระทู้นี้มี, 2 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า

พลิ้วไหว ผุดผ่อง ล่องลม
~หลิว ซาน ห่าว~

กินนรอัครกวี


*

คะแนนกลอน 33
ออฟไลน์ ออฟไลน์
กระทู้: 300

ฉันว่า"ฉันเห็นเจ้าแมวเหมียวนะ"

Level 14 : Exp 2%
HP: 0.7%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 720
ได้รับคำชม: 360


« ตอบ #3 เมื่อ: สิงหาคม 11, 2009, 01:55:24 pm »

เพราะโลกนี้ เสรี นิวฟรีดอมจะอ้อมค้อม อยู่ใย ให้ชักช้า
มือถือดาบ ฟาดฟัน นั่นนานมา
ตอนนี้ จออยู่หน้า  มือคลิกเม้า



แมวหลบไป ปล่อยหนู ไว้สักตัวโหลดกระจาย ไม่ต้องกลัว  ให้ตัวเฉา
คิดถึงกัน ก็แจ่ม  เปิดแคมฯเอา
msn อีกเล่า เราใกล้กัน


สวรรค์ส่ง 8 เมก มาให้หนูเรื่องทั้งเรื่อง โหลดดู  หู้ววววว...สวรรค์
ไม่ต้องรอ     ให้ 20     จิบน้ำจันทร์
มีโลกใหม่ อยู่ในนั้น   คือ ท่าน คอมฯ



 แบร่:

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

v.nefertali

สำหรับกระทู้นี้มี, 1 สมาชิก ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า

นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ ...แต่ก็เคยเกิดขึ้นกับฉัน..เพราะเธอ..
v.nefertali
บ้านกลอนหลังนี้ มีแต่ความผูกพัน....

ผู้ดูแลคลับกวี


*

คะแนนกลอน 198
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 2630

แค่อยากโทรมาบอกว่า"คิดถึงจังฮู้"

Level 41 : Exp 72%
HP: 3.1%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 8264
ได้รับคำชม: 3494

vnefertali
เว็บไซต์
« ตอบ #4 เมื่อ: สิงหาคม 12, 2009, 12:01:02 am »



ฉันเห็นสีสองสีเข้าห้ำหั่น
คุณสั่งสอนฉัน.. อย่างนั้น-นี้
ธิปไตยผลิบาน ผ่านเสรี
คุณว่าดี ท่ามกลาง ระหว่างชน


เป็นนักกลอนนอนเล่น เห็นเฉยๆ
คุณว่าฉันละเลย....เสียหลายหน
เป็นคนไทย..มุดหัว  ทิ้งตัวตน
ควรต้องนอนบนถนน...นะคนไทย


ขุดเหง้ามาให้เห็น โอ้เด่นแท้
มันต้องแพ้กันไปข้าง อย่างสิ้นไร้
สำเนียกเถิดหนา ประชาธิปไตย
เจ้าลืมตา มาได้ เพราะใครกัน


กระทั่ง...
ฉันเห็นนาม   ความบัดสี
เกินกว่าเสรี  ด้วยสีสัน
เสียงครวญเสื้อผ้า.....ลานิรันดร์
เกิดใส่ต่างสีกัน ..จะบรรลัย




มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

KunKrOo~AaW~

สำหรับกระทู้นี้มี, 1 สมาชิก ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า

ทุกความงามเกิดได้...เพราะความรัก      เพราะหัวใจมีรัก .....โลกจึงหมุน
หากฝันหวาน...พารักแท้....มาเจือจุน      อยากให้หล่น...."ในใจคุณ" ... นิจนิรันด์

l @Kaweeclub l Blogger l Facebook l
มหาซัง
โลกคือโรงละครโรงใหญ่ เราคือผู้เขียนบทและแสดง

กินนรอัครกวี


*

คะแนนกลอน 46
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: ชาย
กระทู้: 453

Level 17 : Exp 25%
HP: 2.6%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 1698
ได้รับคำชม: 943


« ตอบ #5 เมื่อ: กันยายน 09, 2009, 10:52:56 am »

                                                                       สวัสดีครับ ถูกหรือผิดไม่แน่ใจอภัยให้ข้าน้อยเถิด เหล่าเทพทั้งหลาย

                                                                                    ดวงจิตหมองหม่น      ด้วยอันใด ฤานี่
                                                                                     จึงขื่นขมเจ็บใจ        อ่อนร้า
                                                                                     ดวงจิตใคร่สดใส       นวลผ่อง
                                                                                   เจ็บแน่นในแทบบ้า      อยู่ได้ อย่างไร

                                                                                                   มหาซัง

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

KunKrOo~AaW~, v.nefertali

สำหรับกระทู้นี้มี, 2 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า

เวลามีคุณค่า มีเงินล้นฟ้าก็ซื้อไม่ได้
KunKrOo~AaW~
จะขอเป็น..เช่นแสงเทียน

อัปสรสีหกวี


*

คะแนนกลอน 88
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 1142

Level 27 : Exp 45%
HP: 6.3%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 355
ได้รับคำชม: 949


« ตอบ #6 เมื่อ: กันยายน 09, 2009, 12:41:18 pm »

ก่อนวัยเยาว์...ว่าเราเขลา...เฝ้าถกเถียง
เปล่งสำเนียง...เสียงสดใส...ไร้หม่นหมอง
หัวเราะร่า..น้ำตาเล็ด...เข็ดมิตรอง
วันเรืองรอง...ทองแห่งวัย...ไร้ภัยพาล

หลังวันผ่าน...กาลผันเปลี่ยน...เวียนผ่านพ้น
วัยแห่งตน..บทวิถี...ที่ฝันหวาน
เปลี่ยนพื้นดิน...สิ้นความเย็น...เป็นตำนาน
ไฟเพลิงกาฬ...ผลาญเผาใจ...ให้ลุกโชน

เด็กวันนี้...มีอยู่มั๊ย...ในวันหน้า
เติบโตมา...พาชาติเร่ง..เก่งโลดโผน
ชาติก้าวไกล...ด้วยหัวใจ...ไหวอ่อนโยน
หรือลุกโชน...เพียงหัวโขน...ปลอบโยนตน

ในวันวาน...น้ำเปล่าหวาน..น้ำตาลจ๋อย
วันนี้กร่อย...ด้อยกลิ่นเสียง...สำเนียงหม่น
เด็กใส่ใจ..ในไอที...วีถีตน
เยาว์แต่ตน...แต่ล้นใจ..ไร้วัยเยาว์

พอเถอะพอ...ท้อสังคม...จมตัณหา
ดับศรัทธา...ปัญญาเขลา...เคล้าอับเฉา
เด็กไร้คิด...จิตตกต่ำ...ช้ำใจเรา
เหลือเพียงเถ้า..เงาแห่งเยาว์...เคล้าเวลา

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

v.nefertali

สำหรับกระทู้นี้มี, 1 สมาชิก ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า

วันวานที่เลยผ่าน ความหวานยังคงอยู่ ความรู้สึกที่รับรู้ ยังคงบันทึกอยู่ในความทรงจำ
รวมกลอน "KunKrOo~AaW~ "คลิ๊กเลย
konbannokjingnna
น้ำใจนั้นมีค่า ทุกเวลาให้แบ่งปัน

วารีกุญชรกลอนสรร


*

คะแนนกลอน 117
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: ชาย
กระทู้: 662

Level 20 : Exp 87%
HP: 4.9%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 432
ได้รับคำชม: 658


« ตอบ #7 เมื่อ: กันยายน 09, 2009, 02:41:29 pm »

สังคมต่ำศีลธรรมไร้ความหมาย

คนมากมายเห็นสำคัญแค่ทรัพย์สิน

เงินมากมายยกย่องเขาเท่าชีวิน

ชั่วเล่นลิ้นไม่เคยมาใส่ใจ

มีความดีแต่ไม่มีพวกพ้อง

ก็จำต้องหายลับเหมือนผลักไส

จะชั่วดีไม่มีคนสนใจ

ยกให้ใหญ่แค่เขารวยเพราะโกงเมือง

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

KunKrOo~AaW~, v.nefertali, ดินหญ้ากาช้ำ

สำหรับกระทู้นี้มี, 3 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า

KunKrOo~AaW~
จะขอเป็น..เช่นแสงเทียน

อัปสรสีหกวี


*

คะแนนกลอน 88
ออฟไลน์ ออฟไลน์
เพศ: หญิง
กระทู้: 1142

Level 27 : Exp 45%
HP: 6.3%

คะแนนชื่นชม
ชื่นชมคนอื่น: 355
ได้รับคำชม: 949


« ตอบ #8 เมื่อ: กันยายน 09, 2009, 06:41:08 pm »

+1 ค่ะท่านพี่ เจ๋ง:

สังคมต่ำ...ศีลธรรม...คร่ำครวญหาย
จิตตัวตาย...หมายไม่เห็น...เช่นใดหนอ
หวังยิ้มย่อง..มองเพียงใคร...เขาเยินยอ
ทรัพย์ไม่ฝ่อ..เท่านั้นพอ...ขอว่าดี

สังคมเรา..เฉาต่อเนื่อง...เรืองปัญหา
ต่ำจรรยา..ศรัทธาใจ...ให้เบือนหนี
ไร้ดีชั่ว...ไร้เกรงกลัว...ชั่วว่าดี
จนเป็นหนี้..มีว่าดี...นี่กระไร!!!

สังคมต่ำ...เพราะทำดี...ที่พ่ายแพ้
ดีอ่อนแอ...แพ้ความชั่ว...ตัวหวั่นไหว
ดีไม่พอ...คนเลยท้อ...ขอเลวไป
สังคมใด...ให้มอดไหม้...ไร้กลัวเกรง

มีเพื่อนชาวกวีโหวตกระทู้ของคุณ

v.nefertali, ดินหญ้ากาช้ำ

สำหรับกระทู้นี้มี, 2 สมาชิกกลุ่มนี้ ที่ชื่นชม!
บันทึกการเข้า

วันวานที่เลยผ่าน ความหวานยังคงอยู่ ความรู้สึกที่รับรู้ ยังคงบันทึกอยู่ในความทรงจำ
รวมกลอน "KunKrOo~AaW~ "คลิ๊กเลย
หน้า: 1   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

เพจใหม่ 2

สถิติของเว็บเรา

เว็บเพื่อนบ้าน

ข้อตกลง และ เงื่อนไขการใช้งาน เว็บกวีคลับดอทคอม

1.บทกลอนแต่ละบท เป็นลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ส่วนหนึ่งส่วนใด โดยไม่ได้รับอนุญาต...
2.กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลงผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว
3.เว็บกวีคลับก่อตั้งโดยคนรักกลอน เพื่อให้คนรักกลอนมีพื้นที่เขียนกลอนบนโลกออนไลน์ได้อย่าง...ไม่ปิดกั้น ทีมผู้ดูแลได้ทุ่มเทอย่างเต็มที่เพื่อสร้างสรรค์เว็บบอร์ดกลอนขึ้นมา กรุณาใช้งานเว็บกลอนนี้ด้วยความรักเช่นกัน

หากมีข้อสงสัยหรือพบปัญหาเกี่ยวกับการใช้งาน ท่านสามารถติดต่อทีมงานได้ที่ Email:admin@kaweeclub.com


Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.6 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC
SimplePortal 2.3.2 © 2008-2010, SimplePortal | Thai language by ThaiSMF
Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.248 วินาที กับ 34 คำสั่ง (Pretty URLs adds 0.079s, 4q)
Google PageRank Checker