เถอะ..!! สังคมที่จมปลัก

๐ ตะเกียกตะกายยื้อแย่งแข่งขัน-
พัลวัล..ชีวิตไม่คิดถึง
ธารนํ้าใจตกตํ่า..ฤๅคํานึง-
หากใครซึ่ง..ด้อยศักดิ์ก็จักล้ม

๐ คอยเหยียบฐานหลังคนไปจนสุด
เพื่อเร่งรุดไขว่คว้าให้สาสม
คือเป้าหมายลวงตาค่านิยม
ต่างช่วงชิงอา-จมมาชมเชย

๐ เตลิดแล้วสังคมอันจมปลัก
ไม่เหลือแล้วไอรักเริ่มระเหย
ผองผูกพันต้นทุนที่คุ้นเคย
เมื่อละเลยไร้รัก..ก็หักพัง

๐ ไม่รู้ฤๅอํานาจที่วาดฝัน
ภัยมหันต์แลกเถือด้วยเนื้อหนัง
อาจชนะถึงวันครองบัลลังก์
แล้วกี่หลั่งเลือดหยดให้จดจํา

๐ กระเทาะเปลือกลดอยากไม่ยากหรอก
ก็นิดหน่อยถลอกเคยอิ่มหนํา
ลดกอบโกยวาระการกระทํา
เพื่อช่วยคํ้าผู้ใดที่ไม่มี

๐ หลายชีวิตตกตํ่าสิ้นคําร้อง
หากหันมองสนใจในวิถี-
ตาดําดําต่างใคร่รอไมตรี
เถอะผู้ดี..เลือดเย็นคงเห็นใจ

๐ บางท่านอิ่มนอนอุ่นด้วยทุนหนา
แต่บางมุมนํ้าตากลับรินไหล
ถูกทอดทิ้งไม่เหลือแม้เยื่อใย
ผู้ยากไร้อดอยากลําบากนัก

๐ ทุกเศษเงิน..เศรษฐีนั้นมีค่า
ต่อชีวาเพิ่มสุขผู้ทุกข์หนัก
สงสารเขาเด็กน้อยเฝ้าคอยรัก
ซึ่งไร้หลักยึดเหนี่ยวต้องเดียวดาย.